Σταθερότητα για ποιους;

Η κυβέρνηση, λίγο πριν τη ΔΕΘ, επιχειρεί φθινοπωρινή επανεκκίνηση. Επιστρατεύει ξανά το φθαρμένο δίλημμα «σταθερότητα ή περιπέτειες» και παρουσιάζει ένα οικονομικό πακέτο για τη λεγόμενη μεσαία τάξη. Όμως η ερώτηση είναι αναπόφευκτη: μετά από επτά χρόνια εξουσίας, πόσο αξιόπιστος μπορεί να είναι ένας πρωθυπουργός που σέρνει πίσω του σκιές σκανδάλων και απαξίωσης;

Η «μεγάλη επαναφορά» δεν συγκινεί πια τους πολίτες. Διότι η σταθερότητα που υπόσχεται η κυβέρνηση είναι ψευδής: δεν είναι οι μισθοί που αρκούν, δεν είναι τα δημόσια νοσοκομεία που αντέχουν, δεν είναι τα πανεπιστήμια που κρατούν τα παιδιά στην Ελλάδα. Είναι μια σταθερότητα φτιαγμένη για τους ισχυρούς – και αυτό έχει κόστος που το πληρώνουν οι πολλοί.

Και έπειτα, το ερώτημα για τη «μεσαία τάξη». Ποιος την ορίζει; Είναι ο μισθωτός με 1.200 ευρώ; Ο ελεύθερος επαγγελματίας που ζει με την πλάτη στον τοίχο; Ή μήπως ο προνομιούχος μικρός πυρήνας που μπορεί να απολαμβάνει διευκολύνσεις και φορολογικά παράθυρα; Όσο η κυβέρνηση χρησιμοποιεί τη φράση «μεσαία τάξη» σαν ρητορικό εργαλείο, τόσο θα χάνει την επαφή με την πραγματική κοινωνία.

Το παλιό δίλημμα «σταθερότητα ή περιπέτειες» δεν έχει πια ισχύ. Το αληθινό δίλημμα είναι δημοκρατία με διαφάνεια ή εξουσία με άλλοθι την κανονικότητα.
Εμπιστοσύνη ή απαξίωση. Ουσία ή βιτρίνα. Εκεί θα κριθεί η πορεία της χώρας – και η κυβέρνηση δεν μπορεί να κρύβεται πίσω από αναπαλαιωμένα συνθήματα.

mywaypress.gr –Περιεχόμενο αξίας με την υποστήριξη  υβριδικής νοημοσύνης.

Για  αναγνώστες με μεγάλο εύρος προσοχής.