Έκρηξη των πλειστηριασμών: Η χώρα βιώνει μια από τις μεγαλύτερες αναδιανομές ιδιωτικής περιουσίας από την εποχή της Κατοχής
Η εικόνα που αναδύεται από το δημοσίευμα του in.gr είναι αποκαλυπτική — και βαθιά ανησυχητική: πίσω από τις κυβερνητικές θριαμβολογίες περί «λύσης» στο ζήτημα των κόκκινων δανείων, η καθημερινότητα χιλιάδων πολιτών παραμένει μια ζοφερή ζώνη όπου funds και servicers δρουν με ασυδοσία, οι θεσμικοί μηχανισμοί προστασίας υπολειτουργούν, και το κράτος μοιάζει είτε ανήμπορο είτε απρόθυμο να ανακόψει την κατάσταση.
Αν και τα στοιχεία και οι μαρτυρίες είναι ιδιαιτέρως βαριά, η ολιγωρία της κυβέρνησης να επιβάλει τάξη στο χάος των funds είναι ακόμη βαρύτερη.
Ένα πρόβλημα που «λύθηκε» μόνο επικοινωνιακά
Η κυβέρνηση επιμένει να παρουσιάζει την κατάσταση των κόκκινων δανείων ως υπό έλεγχο, με επιδοκιμαστικούς τόνους για τον εξωδικαστικό μηχανισμό και την πρόοδο που –υποτίθεται– έχει συντελεστεί.
Όμως:
- Οι πρόεδροι των δικηγορικών συλλόγων όλης της χώρας διαπιστώνουν αθέμιτες πρακτικές.
- Οι πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας έχουν γίνει καθημερινότητα, αντί να περιορίζονται ως «ύστατη λύση».
- Οι συμφωνίες που υπογράφονται στους servicers συχνά καταρρέουν, όπως αποτυπώνεται στο αρχείο, επειδή σχεδιάζονται χωρίς βιωσιμότητα.
Η πραγματικότητα απέχει παρασάγγας από το κυβερνητικό αφήγημα: δεν υπήρξε «λύση». Υπήρξε μετάθεση της ευθύνης από το κράτος σε ιδιωτικά funds που λειτουργούν με μοναδικό κριτήριο το κέρδος.
Το σκάνδαλο του εξωδικαστικού: ένας μηχανισμός-βιτρίνα
Το μεγαλύτερο αφήγημα της κυβέρνησης —ότι ο εξωδικαστικός «λύνει χρέη»— καταρρέει μέσα από μαρτυρίες και πρακτικά δεδομένα.
Το δημοσίευμα αναδεικνύει ότι:
- Τα funds δεν είναι υποχρεωμένα να προσέλθουν στη διαδικασία.
- Άρα ο εξωδικαστικός είναι «υποχρεωτικός» μόνο για τους πολίτες και το δημόσιο — όχι για τους ιδιώτες που κατέχουν τα δάνεια.
- Πολλοί δανειολήπτες πληρώνουν χιλιάδες ευρώ για δικηγόρους, εξώδικα και φακέλους, για να λάβουν στο τέλος μια μονολεκτική άρνηση.
Το κράτος σχεδίασε έναν μηχανισμό με τεράστια θεσμικά κενά — και τον παρουσίασε ως πανάκεια.
Στην πράξη, ο δανειολήπτης μπαίνει σε έναν λαβύρινθο χωρίς έξοδο, όπου μόνο οι πιο εύποροι μπορούν να ελπίζουν σε κάποια λύση.
Για τους ευάλωτους; Απλώς… δεν υπάρχει διέξοδος.
Οι καταχρηστικές πρακτικές: μια καθημερινότητα δίχως εποπτεία
Το δημοσίευμα περιγράφει ένα μοτίβο:
- αυθαίρετες χρεώσεις,
- διαταγές πληρωμής που επιδίδονται με τρόπο παράνομο,
- αδιαφάνεια στον υπολογισμό των οφειλών,
- άρνηση παροχής στοιχείων,
- επικοινωνιακή πίεση,
- και πλειστηριασμούς ακόμη και όταν ο δανειολήπτης προσφέρεται να αποπληρώσει ολόκληρο το χρέος.
Η μαρτυρία του Μανόλη —εργαζόμενου σε εταιρεία διαχείρισης— είναι αποκαλυπτική: «Είναι στημένο παιχνίδι από την αρχή».
Τα funds εξετάζουν την περιουσιακή αξία του δανειολήπτη και αν το ακίνητο “αξίζει”, σκληραίνουν.
Η διαπραγμάτευση γίνεται προσχηματική.
Οι ελαφρύνσεις δίνονται μόνο όταν συμφέρει το fund, όχι όταν χρειάζεται ο πολίτης.
Και το κράτος;
Δεν κάνει τίποτα ουσιαστικό για να το σταματήσει.
Η Τράπεζα της Ελλάδος: ο θεσμός που «δεν μπορεί»
Η απάντηση της Τράπεζας της Ελλάδας, όπως καταγράφεται στο δημοσίευμα, λέει στην ουσία τα εξής:
- Ελέγχουμε μόνο τις εταιρείες διαχείρισης, όχι τα funds.
- Έχουμε κάποια εργαλεία (μηχανισμούς εσωτερικού ελέγχου, κώδικα δεοντολογίας).
- Έχουμε επιβάλει κάποιες κυρώσεις (χωρίς να τις κατονομάζουμε).
- Δεν έχουμε ρόλο στον εξωδικαστικό.
- Δεν έχουμε ρόλο στις πρακτικές ενημέρωσης των funds.
- Αναθεωρούμε τον κώδικα δεοντολογίας.
Δηλαδή:
Η Τράπεζα της Ελλάδας παραδέχεται ότι δεν έχει ουσιαστική εποπτεία πάνω στο βασικό πρόβλημα — τους ίδιους τους αγοραστές των δανείων.
Και όμως, η κυβέρνηση επιμένει να προσποιείται ότι υπάρχει εποπτεία και έλεγχος.
Η κατάργηση του νόμου Κατσέλη και οι συνέπειες
Ο πρώην νόμος Κατσέλη, παρά τις στρεβλώσεις του, προσέφερε πραγματική προστασία σε πολίτες με οικονομική αδυναμία. Η κατάργησή του έγινε με το επιχείρημα των «στρατηγικών κακοπληρωτών» — που στην πραγματικότητα, σύμφωνα με τους δικηγόρους:
- ήταν ελάχιστο ποσοστό,
- και αντιμετωπίζονταν δικαστικά,
- δεν εμπόδιζαν το σύστημα να λειτουργήσει.
Η αποδόμηση του νομικού πλαισίου προστασίας χωρίς αξιόπιστο διάδοχο δημιούργησε ένα νομικό κενό που καλύφθηκε από… τίποτα.
Και μέσα σε αυτό το «τίποτα» ευδοκιμούν τα funds.
Η έκρηξη των πλειστηριασμών: μια βίαιη αναδιανομή περιουσίας
Τα στοιχεία που παρατίθενται δείχνουν ένα μίγμα μνημονίων, ύφεσης και πολιτικής αδιαφορίας που οδηγεί σε:
- έκρηξη πλειστηριασμών πάνω από 200% σε δύο χρόνια,
- 000 σπίτια ετησίως στο σφυρί,
- εξαΰλωση περιουσίας μικρομεσαίων και μισθωτών.
Η χώρα βιώνει μια από τις μεγαλύτερες αναδιανομές ιδιωτικής περιουσίας από την εποχή της Κατοχής — και αυτό είναι αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών, όχι φυσικών φαινομένων.
Η κυβέρνηση: ανάμεσα στην αδράνεια και την επιλογή
Εδώ βρίσκεται η ουσία:
Η κυβέρνηση δεν είναι απλώς αδρανής.
Έχει αποφασίσει να αφήσει το παιχνίδι στα funds.
- Δεν τα υποχρεώνει σε συμμετοχή στον εξωδικαστικό.
- Δεν επιβάλλει διαφάνεια στις χρεώσεις και στις απαιτήσεις.
- Δεν ενισχύει το θεσμικό πλαίσιο προστασίας της πρώτης κατοικίας.
- Δεν δίνει εργαλεία στους πολίτες να αμυνθούν.
Η σιωπή της κυβέρνησης και η ανύπαρκτη πίεση προς τα funds δείχνουν όχι απλώς αδυναμία, αλλά πολιτική σκοπιμότητα:
Προτιμά να μην συγκρουστεί με τα funds και τις τράπεζες, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι χιλιάδες οικογένειες θα χάσουν το σπίτι τους.
Το κενό κράτους και η κοινωνία υπό πίεση
Το δημοσίευμα δείχνει μια Ελλάδα όπου:
- Οι πολίτες αντιμετωπίζουν ένα πανίσχυρο, αδιαφανές σύστημα χωρίς προστασία.
- Οι θεσμικοί μηχανισμοί είναι ασθενείς ή ανενεργοί.
- Η κυβέρνηση κρύβεται πίσω από επικοινωνιακά σχήματα.
- Η Τράπεζα της Ελλάδας ομολογεί περιορισμούς που κανείς δεν είχε εξηγήσει δημόσια.
- Οι πλειστηριασμοί αποτελούν πλέον δείκτη «κανονικότητας».
Η μεγάλη εικόνα δεν είναι απλώς οικονομική.
Είναι βαθιά πολιτική και κοινωνική:
Το ελληνικό κράτος άφησε την προστασία της πρώτης κατοικίας σε εξωχώρια funds.
Όταν ο πολίτης χάνει το σπίτι του όχι επειδή δεν θέλει αλλά επειδή δεν μπορεί, το ζήτημα δεν είναι «υπερχρέωση».
Είναι θεσμική αποτυχία.
Και αυτή η αποτυχία έχει πολιτικό υπεύθυνο.
mywaypress.gr –Περιεχόμενο αξίας με την υποστήριξη υβριδικής νοημοσύνης.
Για αναγνώστες με μεγάλο εύρος προσοχής.
