Ελληνική οικονομία 2025–2026: η ανθεκτικότητα δεν εγγυάται από μόνη της διατηρήσιμη ευημερία

Ανθεκτική ανάπτυξη, επενδυτική έκρηξη και το διαρθρωτικό τεστ του πληθωρισμού

 
Η ελληνική οικονομία εισέρχεται στο 2026 με σαφή αναπτυξιακή δυναμική, επιδεικνύοντας ανθεκτικότητα που πριν από λίγα χρόνια θα φάνταζε απρόσιτη. Τα στοιχεία από Eurobank Research και ΙΟΒΕ σκιαγραφούν μια οικονομία που «τρέχει» ταχύτερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, στηριζόμενη στις επενδύσεις, στη βιομηχανική ανάκαμψη και στη βελτίωση της αγοράς εργασίας. Ωστόσο, πίσω από τους θετικούς δείκτες, αναδύεται ένα κρίσιμο στρατηγικό ερώτημα: αρκεί το σημερινό μείγμα πολιτικής για να διατηρηθούν οι υψηλοί ρυθμοί επενδύσεων και να παγιωθεί η μείωση της ανεργίας ή απαιτείται μια νέα, «out-of-the-box» αναπτυξιακή σκέψη;

 
Ανάπτυξη με ευρωπαϊκό προβάδισμα

Το ΑΕΠ της Ελλάδας αυξήθηκε κατά 2,0% σε ετήσια βάση το γ’ τρίμηνο του 2025, υπερέχοντας του μέσου όρου της ΕΕ (1,6%). Πρόκειται για επίδοση που δεν είναι συγκυριακή, αλλά αποτέλεσμα συσσωρευμένων επενδύσεων και ενίσχυσης της εξωστρέφειας. Οι προβλέψεις για το σύνολο του 2026 τοποθετούν την ανάπτυξη στο 2,2%, επιβεβαιώνοντας ότι η Ελλάδα δεν ακολουθεί απλώς τον ευρωπαϊκό κύκλο, αλλά διατηρεί διακριτή αναπτυξιακή τροχιά.

Το αφηγηματικό νήμα των δεδομένων είναι σαφές: η ανάπτυξη δεν είναι κατανάλωση με δανεικά, αλλά επένδυση με πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα.

 
Η επενδυτική έκρηξη ως καταλύτης

Ο πιο ισχυρός πυλώνας της τρέχουσας φάσης είναι οι επενδύσεις παγίου κεφαλαίου, με άνοδο 12,8% το γ’ τρίμηνο του 2025, έναντι μόλις 1,4% το 2024. Οι κατασκευές (+21,0%) λειτουργούν ως αιχμή του δόρατος, αντανακλώντας έργα υποδομής, real estate, logistics και ενέργεια, ενώ οι λοιπές επενδύσεις (+20,0%) υποδηλώνουν διεύρυνση του παραγωγικού ιστού.

Αυτό το επενδυτικό κύμα συνδέεται άμεσα με:

• το Ταμείο Ανάκαμψης,
• τη βελτίωση της πιστοληπτικής εικόνας της χώρας,
• και τη σχετική θεσμική σταθερότητα.

Όμως, η ποιοτική σύνθεση των επενδύσεων παραμένει το μεγάλο ζητούμενο: η τεχνολογία και η καινοτομία δεν έχουν ακόμη αναλάβει τον ρόλο που απαιτείται για μακροπρόθεσμη παραγωγικότητα.

 
Αγορά εργασίας: Ιστορική βελτίωση με υποσημειώσεις

Η ανεργία στο 7,7% τον Νοέμβριο του 2025 αποτελεί ιστορικό ορόσημο. Η αύξηση των απασχολουμένων κατά 4,0% δείχνει ότι η ανάπτυξη μεταφράζεται σε θέσεις εργασίας. Ωστόσο, το data-driven ανάγνωσμα αποκαλύπτει μια δεύτερη ανάγνωση: η πρόκληση δεν είναι πλέον μόνο πόσες θέσεις δημιουργούνται, αλλά τι είδους θέσεις και με ποια αμοιβή.

Ο επίμονος πληθωρισμός (2,9% το 2025) διαβρώνει το πραγματικό εισόδημα, περιορίζοντας το κοινωνικό αποτύπωμα της ανάπτυξης. Η σύγκρουση μεταξύ αυξανόμενης απασχόλησης και πιεστικής ακρίβειας είναι το βασικό κοινωνικοοικονομικό ρίσκο του 2026.

 
Βιομηχανία και εξαγωγές: Το διαρθρωτικό στοίχημα

Η μεταποίηση λειτουργεί ως σταθεροποιητικός παράγοντας. Ο κύκλος εργασιών αυξήθηκε κατά 2,6%, οι εγχώριες βιομηχανικές πωλήσεις κατά 7,0%, ενώ οι εξαγωγές συνέβαλαν στον περιορισμό του εμπορικού ελλείμματος στα €3,5 δισ.

Ο δείκτης επιχειρηματικών προσδοκιών στις 105,5 μονάδες δεν καταγράφει απλώς αισιοδοξία, αλλά προσδοκία συνέχειας. Εδώ εντοπίζεται το πιο ισχυρό μήνυμα των δεδομένων: η Ελλάδα μπορεί να στηρίξει ανάπτυξη σε παραγωγικούς κλάδους, όχι μόνο σε υπηρεσίες.

 
Αρκούν οι υφιστάμενες πολιτικές; Η κρίσιμη αξιολόγηση

Οι σημερινές πολιτικές αποδίδουν, αλλά δεν επαρκούν για τη μετάβαση στην επόμενη φάση. Το 2026 δεν είναι έτος σταθεροποίησης· είναι έτος επιλογών.

Τα δεδομένα δείχνουν ότι απαιτούνται:

• Εμβάθυνση επενδύσεων σε τεχνολογία, AI και βιομηχανική καινοτομία, όχι μόνο σε ακίνητα.
• Νέο πλαίσιο παραγωγικότητας, που συνδέει μισθούς με δεξιότητες και όχι μόνο με την ποσότητα απασχόλησης.
• Μείωση του κόστους κεφαλαίου, καθώς το επιτόκιο δανεισμού στο 4,1% λειτουργεί ως φρένο για μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
• Διαρθρωτική αντιμετώπιση του πληθωρισμού, μέσω ανταγωνισμού, εφοδιαστικών αλυσίδων και ενεργειακής αυτάρκειας, όχι μόνο με εισοδηματικά μέτρα.

 
Από την ανθεκτικότητα στη στρατηγική ωριμότητα

Η Ελλάδα μπαίνει στο 2026 από θέση ισχύος. Όμως, η ιστορία των αριθμών είναι σαφής:
η ανθεκτικότητα δεν εγγυάται από μόνη της διατηρήσιμη ευημερία.

Η πρόκληση δεν είναι αν η οικονομία μπορεί να αναπτυχθεί, αλλά αν μπορεί να το κάνει ποιοτικά, συμπεριληπτικά και μακροπρόθεσμα. Αυτό απαιτεί όχι απλώς ενίσχυση των υφιστάμενων πολιτικών, αλλά αλλαγή νοοτροπίας: από τη διαχείριση της ανάπτυξης στη στρατηγική αρχιτεκτονική της.

mywaypress.gr –Περιεχόμενο αξίας με την υποστήριξη  υβριδικής νοημοσύνης.

Για  αναγνώστες με μεγάλο εύρος προσοχής.