Εσύ, ο μοναδικός

Εσύ που επιμένεις και δεν δικαιολογείς  την μέθη των ονείρων σου, γιατί δεν εξασφάλισες τίποτε, δεν πίστεψες σε είδωλα.

Εσύ, ακέραιος, στην έξαρση του πάθους για δημιουργία κάθε μέρα.

Εσύ, παρών σε όλα, στην γέννηση κάθε ξεχωριστής ευκαιρίας, στην επιβράβευση κάθε αξιοπρεπούς στιγμής.

Εσύ, μοναδικά υπέροχος στον χρόνο της κακοκαιρίας.

Εσύ, μοναδικά ταπεινός στον χρόνο του θερισμού.

Εσύ, μοναδικά άνθρωπος στον χρόνο της απόγνωσης.

Εσύ, μοναδικά παρών στην εποχή της  μεγάλης φυγής, υπάρχεις σαν πρότυπο, σαν άτομο – βράχος θέλησης, σαν ουρανός -αγκαλιά εμπιστοσύνης, σαν θάλασσα θάρρους.

Εσύ, που δεν καταδέχεσαι να ακουμπήσεις σε ώμους άλλων, πρέπει να συνεχίσεις. Μόνος. Ακέραιος. Ελεύθερος. Σε έχουμε ανάγκη.

Παναγιώτης Τσακιρίδης