Η ατομική πρόοδος μέσω της εργασίας είναι το ποιο πολύτιμο συστατικό της εθνικής υπόστασης
Η αξιοπιστία της χώρας έχει ως κινητήρια δύναμη και ανεκτίμητο πόρο την πίστη των πολιτών της στις προοπτικές εργασίας και προόδου
Τι ορίζει την οικονομική και κοινωνική υπόσταση; Το δικαίωμα στην εργασία βασικό κριτήριο ελευθερίας του ατόμου.
Οποιαδήποτε κρατική παρέμβαση αποτελεί ανάχωμα και στέρηση της ατομικού δικαιώματος ενός ελευθέρου ατόμου, να ζήσει, να δημιουργήσει, να προκόψει.
Με τον ιδρώτα του προσώπου του να αποδείξει στην κοινωνία ότι και αυτός μπορεί να αξιοποιήσει την όποια κλίση του.
Να δημιουργήσει ευκαιρίες και για άλλους.
Να προσφέρει.
Η όποια βάναυση κρατική παρέμβαση μέσω υψηλών φόρων, απαγορεύσεων μεσαιωνικού τύπου και εμμονών αποτελούν οπισθοδρόμηση.
Η λιτότητα και τα πρωτογενή πλεονάσματα που εκπορεύονται από μια λογική αυστηρής πειθαρχίας, χωρίς να λαμβάνει υπόψη το δικαίωμα του ατόμου στην εργασία, είναι ατελέσφορη. Και αντιπαραγωγική για το σύνολο.
Η οικονομική σταθερότητα των ατόμων αποτελεί δομικό συστατικό της κανονικότητας.
Αντί να αναζητάμε νοήματα εθνικών επετείων και εορταστικών θεαμάτων ας αρχίσουμε από το βασικό: Ποιος στερεί την ελευθερία των πολιτών να έχουν δουλειές;
Η ατομική πρόοδος, η αξιοπρέπεια και η δημιουργικότητα ορίζουν την εθνική υπόσταση.
Κυνηγάμε τα πρωτογενή πλεονάσματα και ξεχάσαμε τα πρωτογενή ελλείμματα δεξιοτήτων, εργασίας και ελευθερίας. Να μπορείς να ασκείς το δικαίωμα να χτίσεις και να δημιουργήσεις κάτι με τον ιδρώτα σου και τις ικανότητές σου.
Το πολιτικό προσωπικό -πλην εξαιρέσεων- έχει βαρύτατες ευθύνες και γι’ αυτό οφείλει να υπηρετήσει με πράξεις την αναζωογόνηση της οικονομίας και την απελευθέρωση του πολίτη και των επιχειρήσεων.
Η ελευθερία του πολίτη να εργάζεται και να προοδεύει είναι υπό επίθεση από εμμονές κυρίως γερμανικού τύπου και ανικανότητες του πολιτικού συστήματος εσωτερικού και εξωτερικού-πλην ελαχίστων εξαιρέσεων.
Η διαχείριση της ικανότητας και της απρόσκοπτης ελευθερίας στην δημιουργία μέσω της εργασίας, είναι κάτι σαν τη διαχείριση ενός φυσικού πόρου. Πόρος που οφείλει να διαφυλαχθεί με ενίσχυση δεξιοτήτων, ανάπτυξης ευκαιριών, αλλά και την ελευθερία να μπορείς να μετέχεις ως ελεύθερο άτομο χωρίς εμπόδια.
Η παγίδα ύφεσης που ελλοχεύει από το διεθνές περιβάλλον, η ιεράρχηση των προτεραιοτήτων για τον περιορισμό των συνεπειών της, η ευελιξία της κυβέρνησης στο νέο διεθνές οικονομικό περιβάλλον, η αποφυγή διολίσθησης στην εύκολη παγίδα ανάλωσης σε δευτερευούσης σημασίας, συμβολικά και επετειακά, απασχολούν , με διαφορετικές προσεγγίσεις και οπτικές, τους υπευθύνους χάραξης πολιτικής, αλλά τα αποτελέσματα της απελευθέρωσης των πολιτών και η ατομική πρόοδος τους μέσω της εργασίας, θα κρίνουν πολλά. Η αξιοπιστία της χώρας έχει ως κινητήρια δύναμη και ανεκτίμητο πόρο την πίστη των πολιτών της στις προοπτικές εργασίας και προόδου.
Ορθώς ο κ.Μητσοτάκης ανέφερε από το Βερολίνο ότι «δεν θέλω να συζητάμε μόνο την αποπληρωμή του χρέους μας, δημοσιονομικούς στόχους, αλλά να συζητάμε κυρίως για τις κοινές αναπτυξιακές μας προκλήσεις. Εξάλλου, όσο πιο ισχυρή είναι η ανάπτυξη στην Ελλάδα, τόσο πιο βιώσιμο είναι το ελληνικό χρέος». Τα γερμανικά υπερπλεονάσματα μπορούν να ενισχύσουν τα σχέδια της πολυπόθητης ανάπτυξης στην Ελλάδα, εφόσον το περιβάλλον και οι προϋποθέσεις που δημιουργεί η κυβέρνηση εξαλείψουν τα όποια εμπόδια.
mywaypress.gr
