Μονάδες δημιουργίας

Τη κρατάει ζωντανή-ακόμη και για πόσο-αυτή τη χώρα;

 
Ποιες είναι οι μοναδικές μονάδες δημιουργίας, οι οποίες με κάθε τρόπο, με κάθε κόστος, με πλήρη συνείδηση, με καθαρό μυαλό, αντιστέκονται και προχωρούν θαρραλέα στην άβυσσο της κάθε μέρας;

Ποιά δύναμη σε παίρνει από το χέρι, για να ρίξεις άγκυρα στη θύελλα, αλλά, ταυτοχρόνως να φέρεις το μέλλον, να δημιουργήσεις τις προϋποθέσεις,να φυτέψεις το σπόρο, να καλλιεργήσεις το έδαφος, να μπολιάσεις σωστά, να ανακατευτείς με το σωτήριο λίπασμα;

Ατομικές, συλλογικές, εταιρικές αντιστάσεις.

Των  πεισματάρηδων. Των ενεργών πολιτών. Των δημιουργικών ατόμων.

Απέναντι και εσώκλειστοι μίας άνυδρης πολιτείας και μιας άνευρης συμμαχίας διαμαρτυρόμενων, με μοναδικό προσόν τον καταγγελτικό λόγο. Λόγος θυμού, αυτιστικής παιδείας, κομματικών παραστάσεων και πολιτικάντικου εφησυχασμού.

Μπορεί να διδάξει το πρότυπο της δημιουργίας με ήρεμο λόγο, πειστικό;

Αξίζει αυτή η μάζα της κομματικής ευκολίας να πειστεί; Αξίζει.

Γιατί, χαμένη στην θεωρία, ανακαλύπτει και η ίδια το φωτεινό παράδειγμα της δημιουργίας, την έμπνευση που πείθει, την αγωνία που σιγοκαίει τα σωθικά.

Να φτάσεις κάπου. Να φτιάξεις κάτι. Και με αυτό να ξεχωρίσεις. Να ζήσεις, χωρίς κρατικές τρικλοποδιές και συσσίτια επιδοτήσεων.

Η δημιουργία είναι η μόνη που δεν μπορεί να κρυφτεί. Η σεμνότητα διδάσκει όσο χιλιάδες χειροκροτητές των κομματικών ακροατηρίων.

Η σιωπή διδάσκει. Η δημιουργία παράγει. Για αυτό και απαιτεί τον ελάχιστο σεβασμό-στον κόπο. Του είλωτα της κάθε μέρας.

Π. Τσακιρίδης

my way press.gr