Πολιτική στην εποχή των πολυκρίσεων: από την ακαμψία στην ευελιξία της τεχνητής νοημοσύνης

Η πολιτική του 21ου αιώνα δεν μπορεί να ορίζεται από τον ρυθμό του χθες. Η αλληλουχία κρίσεων –οικονομικών, γεωπολιτικών, ενεργειακών, υγειονομικών– συμπιέζει τον χρόνο αντίδρασης σε σημείο που η πολυτέλεια της αργής, γραφειοκρατικής διαδικασίας μοιάζει πλέον επικίνδυνη. Η εποχή των «πολυκρίσεων» δεν αφήνει περιθώριο για άκαμπτες στρατηγικές∙ απαιτεί μια διακυβέρνηση που κινείται με ταχύτητα, αλλά χωρίς να θυσιάζει την ακρίβεια.

Ωστόσο, οι συμβατικές πολιτικές συχνά μοιάζουν με πλοία που χρειάζονται ώρες για να αλλάξουν πορεία. Ο σχεδιασμός τους βασίζεται σε στατικές υποθέσεις, σε προγράμματα που συντάχθηκαν για έναν κόσμο διαφορετικό από τον σημερινό. Όταν η πραγματικότητα μεταβάλλεται με καταιγιστικούς ρυθμούς, αυτές οι πολιτικές εμφανίζουν τα όριά τους.

Εδώ ακριβώς αναδύεται η αξία της τεχνητής νοημοσύνης. Η AI δεν υπόσχεται μαγικές λύσεις, αλλά προσφέρει κάτι πιο ρεαλιστικό και πιο πολύτιμο: τη δυνατότητα να μετρά, να αναλύει, να απορρίπτει και να προτείνει με ταχύτητα και ακρίβεια που ξεπερνά την ανθρώπινη δυναμική. Δεν εγκλωβίζεται σε ιδεολογικά στεγανά ούτε σε γραφειοκρατικές αγκυλώσεις∙ λειτουργεί με δεδομένα, προσομοιώσεις και σενάρια.

Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι η AI δεν σχεδιάζει για το «αιώνιο»∙ σχεδιάζει για το «ζωντανό». Συνθέτει λύσεις που δοκιμάζονται στην πράξη, που μπορούν να προσαρμοστούν και να βελτιωθούν, όπως προσαρμόζεται ένα οικοσύστημα. Αντί να βλέπουμε την πολιτική ως μια αμετακίνητη αρχιτεκτονική, η AI μας διδάσκει ότι μπορεί να είναι ένα ρευστό, ζωντανό οργανικό σύστημα.

Η εμπειρία από την  δημιουργική τεχνητή νοημοσύνη με οδηγεί σε μια βασική διαπίστωση: η πολιτική θα παραμείνει ανθρώπινη μόνο αν αποδεχθεί ότι η ανθρώπινη κρίση πρέπει να συνομιλεί με τα εργαλεία της τεχνολογίας. Ούτε η τεχνολογία μόνη της, ούτε ο άνθρωπος μόνος του επαρκούν. Χρειάζεται ένας νέος «συνεταιρισμός σκέψης» όπου η ανθρώπινη ενσυναίσθηση και ηθική συνδέεται με τη μετρήσιμη, ουδέτερη και προσαρμοστική δύναμη της AI.

Η δημοκρατία της επόμενης μέρας δεν θα στηρίζεται στην αυθεντία του ενός, αλλά στη σύμπραξη πολλών: ανθρώπων, θεσμών και τεχνολογιών. Και εκεί θα φανεί αν έχουμε το θάρρος να αφήσουμε πίσω τον παλιό, άκαμπτο σχεδιασμό και να αγκαλιάσουμε την πραγματική καινοτομία: την πολιτική που ζει στον ρυθμό της κοινωνίας που υπηρετεί.

Π. Τσακιρίδης

mywaypress.gr –Περιεχόμενο αξίας με την υποστήριξη  υβριδικής νοημοσύνης.

Για  αναγνώστες με μεγάλο εύρος προσοχής.