AI Act: Η συμμόρφωση δεν αρκεί για να γίνει η Ελλάδα ανταγωνιστική
Ο νέος οδηγός του ΣΕΒ μετατρέπει τον ευρωπαϊκό κανονισμό σε επιχειρησιακό σχέδιο. Το πραγματικό στοίχημα, όμως, είναι βαθύτερο: να αποκτήσουν οι ελληνικές επιχειρήσεις ικανότητα διακυβέρνησης της τεχνητής νοημοσύνης, χωρίς η ρύθμιση να γίνει άλλο ένα προνόμιο των μεγάλων.
Η συζήτηση για την τεχνητή νοημοσύνη στην Ελλάδα κινδυνεύει να εγκλωβιστεί ανάμεσα σε δύο εξίσου περιοριστικές αντιλήψεις: από τη μία, στον ενθουσιασμό για τις απεριόριστες δυνατότητες της τεχνολογίας και, από την άλλη, στον φόβο ότι η ρύθμιση θα επιβραδύνει την καινοτομία. Η πρωτοβουλία του ΣΕΒ για τον AI Act επιχειρεί να μεταφέρει τη συζήτηση σε πιο ουσιαστικό πεδίο: από το «τι επιτρέπεται» στο «πώς οργανώνεται μια επιχείρηση ώστε να χρησιμοποιεί την τεχνητή νοημοσύνη με ασφάλεια, λογοδοσία και παραγωγικό αποτέλεσμα».
Αυτή είναι η σημαντικότερη διάσταση της εκδήλωσης που πραγματοποιήθηκε στις 4 Νοεμβρίου και του πρακτικού οδηγού που παρουσίασε ο Σύνδεσμος. Δεν πρόκειται απλώς για μια ενημερωτική δράση γύρω από έναν ευρωπαϊκό κανονισμό. Είναι μια ένδειξη ότι η τεχνητή νοημοσύνη περνά από τη φάση των μεμονωμένων πειραματισμών στη φάση της οργανωμένης εταιρικής λειτουργίας. Και αυτή η μετάβαση θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό ποιο μέρος της ελληνικής οικονομίας θα μπορέσει να μετατρέψει την τεχνολογία σε πραγματική παραγωγικότητα.
Από την τεχνολογική περιέργεια στην εταιρική ευθύνη
Το δελτίο Τύπου του ΣΕΒ περιγράφει τον EU AI Act ως το πρώτο ολοκληρωμένο διεθνώς νομοθετικό πλαίσιο για την ανάπτυξη, τη διάθεση στην αγορά και τη χρήση συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης. Η ουσία, ωστόσο, δεν βρίσκεται στον χαρακτηρισμό του ως πρωτοποριακού. Βρίσκεται στη μετατόπιση της ευθύνης: η χρήση AI δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίζεται ως μια άτυπη επιλογή κάποιου τμήματος πληροφορικής ή ως προσωπικό εργαλείο ενός στελέχους. Απαιτεί πολιτικές, καταγραφή, αξιολόγηση κινδύνων, ανθρώπινη εποπτεία και σαφή κατανομή αρμοδιοτήτων.
Με άλλα λόγια, η τεχνητή νοημοσύνη παύει να είναι αποκλειστικά τεχνολογικό ζήτημα. Γίνεται ζήτημα διοίκησης. Η διοίκηση μιας επιχείρησης καλείται να γνωρίζει ποια συστήματα χρησιμοποιεί, για ποιους σκοπούς, με ποια δεδομένα, με ποιον βαθμό αυτονομίας και με ποιες συνέπειες για εργαζομένους, πελάτες, προμηθευτές και συνεργάτες. Η ευθύνη δεν εξαφανίζεται επειδή μια απόφαση ή μια σύσταση παράγεται από αλγόριθμο.
Εδώ εντοπίζεται και η αξία της πρωτοβουλίας του ΣΕΒ: επιχειρεί να μεταφράσει ένα σύνθετο κανονιστικό πλαίσιο σε λειτουργικές διαδικασίες. Ο οδηγός προτείνει επτά κρίσιμα βήματα, από τη δημιουργία πλαισίου διακυβέρνησης και μητρώου συστημάτων AI έως την ταξινόμηση κινδύνου, την εκπαίδευση των εργαζομένων, τον έλεγχο των προμηθευτών και τη συνεχή παρακολούθηση. Αυτή η αλληλουχία δεν είναι γραφειοκρατική λίστα. Περιγράφει έναν κύκλο διοίκησης, ο οποίος πρέπει να επαναλαμβάνεται όσο αλλάζουν τα συστήματα, τα δεδομένα και οι επιχειρησιακές χρήσεις.
Οι επτά διαδικασίες αποκαλύπτουν το πραγματικό εύρος της αλλαγής
Το πρώτο βήμα, η ανάπτυξη πλαισίου διακυβέρνησης AI με ρόλους, ευθύνες, πολιτικές και μηχανισμούς λογοδοσίας, είναι ίσως το πιο καθοριστικό. Χωρίς σαφή ιδιοκτησία της ευθύνης, η συμμόρφωση διαχέεται ανάμεσα σε νομικές υπηρεσίες, τεχνικές ομάδες, διοίκηση και προμήθειες. Το αποτέλεσμα είναι συχνά να θεωρεί ο καθένας ότι το ζήτημα ανήκει σε κάποιον άλλον. Η τεχνητή νοημοσύνη χρειάζεται διοικητικό κέντρο βάρους και όχι απλώς έναν τεχνικό υπεύθυνο.
Το δεύτερο βήμα, η καταγραφή όλων των συστημάτων σε ενιαίο μητρώο AI, έχει μια ιδιαίτερη πρακτική σημασία. Πολλές επιχειρήσεις ενδέχεται να χρησιμοποιούν εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης χωρίς να έχουν συνολική εικόνα της έκτασης της χρήσης τους. Η διάδοση εφαρμογών από διαφορετικά τμήματα, η ενσωμάτωση λειτουργιών AI σε εμπορικό λογισμικό και η χρήση εξωτερικών υπηρεσιών δημιουργούν ένα περιβάλλον στο οποίο η τεχνολογία μπορεί να έχει ήδη εισέλθει στην καθημερινή λειτουργία χωρίς κεντρική αποτύπωση. Δεν μπορείς να διαχειριστείς τον κίνδυνο που δεν γνωρίζεις ότι υπάρχει.
Το τρίτο και το τέταρτο βήμα —η κατάταξη των συστημάτων σε κατηγορίες κινδύνου και ο προσδιορισμός του ρόλου της επιχείρησης ως παρόχου ή χρήστη— συνδέουν την κανονιστική υποχρέωση με την πραγματική θέση κάθε εταιρείας στην αλυσίδα αξίας. Η διάκριση έχει σημασία: άλλο βάρος ευθύνης μπορεί να έχει εκείνος που αναπτύσσει ή διαθέτει ένα σύστημα και άλλο εκείνος που το χρησιμοποιεί. Η επιχείρηση, επομένως, δεν αρκεί να αγοράζει μια εφαρμογή και να θεωρεί ότι η ευθύνη μεταφέρεται στον προμηθευτή.
Το πέμπτο βήμα, η ανάπτυξη γνώσεων και δεξιοτήτων AI literacy, αναδεικνύει μια συχνά υποτιμημένη διάσταση. Η ασφαλής χρήση δεν εξασφαλίζεται μόνο με πολιτικές και τεχνικούς ελέγχους. Απαιτεί εργαζομένους που κατανοούν τι μπορεί και τι δεν μπορεί να κάνει ένα σύστημα, πότε χρειάζεται επαλήθευση, πώς προστατεύονται τα δεδομένα και πότε μια αυτοματοποιημένη σύσταση δεν πρέπει να γίνεται αποδεκτή χωρίς κρίση. Η εκπαίδευση δεν είναι συμπληρωματική δράση εταιρικής επικοινωνίας. Είναι υποδομή παραγωγικότητας και περιορισμού του λειτουργικού κινδύνου.
Το έκτο βήμα μεταφέρει τη συμμόρφωση στις προμήθειες. Η ενσωμάτωση των απαιτήσεων του Κανονισμού σε κάθε στάδιο αγοράς συστημάτων AI, με δέουσα επιμέλεια και συμβατικές ρήτρες, είναι κρίσιμη επειδή μεγάλο μέρος της τεχνολογικής ισχύος βρίσκεται σε εξωτερικούς παρόχους. Η επιχείρηση πρέπει να γνωρίζει τι αγοράζει, ποια δεδομένα διακινούνται, ποιες εγγυήσεις παρέχονται και ποιος αναλαμβάνει ποιες ευθύνες. Η εξάρτηση από προμηθευτές δεν καταργεί την ανάγκη ελέγχου.
Το έβδομο βήμα —συνεχής παρακολούθηση, ανθρώπινη εποπτεία και έγκαιρη διαχείριση περιστατικών ασφάλειας— κλείνει τον κύκλο. Η συμμόρφωση δεν είναι πιστοποιητικό που αποκτάται μία φορά και τοποθετείται στο αρχείο. Είναι διαρκής διαδικασία, επειδή τα μοντέλα, οι εκδόσεις, τα δεδομένα και οι χρήσεις μεταβάλλονται. Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι μόνο αν ένα σύστημα ήταν κατάλληλο όταν αγοράστηκε, αλλά αν παραμένει κατάλληλο όταν αλλάξει το περιβάλλον στο οποίο λειτουργεί.
Το δύσκολο στοίχημα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων
Ο Ειδικός Γραμματέας Τεχνητής Νοημοσύνης και Διακυβέρνησης Δεδομένων, Δρ. Βασίλης Καρκατζούνης, υπογράμμισε ότι στόχος είναι να μη μείνουν οι ελληνικές επιχειρήσεις μόνες στη μετάβαση, με ιδιαίτερη αναφορά στις μικρομεσαίες. Η επισήμανση είναι ουσιαστική, επειδή η ίδια κανονιστική απαίτηση δεν συναντά τις ίδιες δυνατότητες εφαρμογής σε μια μεγάλη επιχείρηση και σε μια μικρή εταιρεία με περιορισμένο διοικητικό και τεχνικό προσωπικό.
Οι μεγαλύτερες επιχειρήσεις έχουν συνήθως περισσότερες δυνατότητες να συγκροτήσουν ομάδες συμμόρφωσης, να αγοράσουν εξειδικευμένες υπηρεσίες και να ενσωματώσουν ελέγχους στις υφιστάμενες διαδικασίες τους. Για μια μικρομεσαία επιχείρηση, ακόμη και η απογραφή των εργαλείων που χρησιμοποιεί μπορεί να αποδειχθεί απαιτητική. Αν η εφαρμογή του AI Act μεταφραστεί σε δυσανάλογο κόστος, η ρύθμιση κινδυνεύει να δημιουργήσει ένα νέο χάσμα: οι επιχειρήσεις με πόρους θα οργανωθούν και θα αξιοποιήσουν την AI, ενώ οι μικρότερες θα περιοριστούν σε αμυντική συμμόρφωση ή θα μείνουν πίσω.
Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να χαμηλώσει ο πήχης προστασίας. Σημαίνει ότι χρειάζεται υποστήριξη ανάλογη με το μέγεθος και την πολυπλοκότητα της επιχείρησης: πρακτικά εργαλεία, σαφείς οδηγίες, κοινά πρότυπα, εκπαιδευτικές δράσεις και πρόσβαση σε αξιόπιστη τεχνογνωσία. Ο οδηγός του ΣΕΒ, με το checklist ετοιμότητας και τις κατευθύνσεις για ενδεχόμενους ελέγχους, κινείται προς αυτή την κατεύθυνση. Το δελτίο Τύπου, πάντως, δεν παρέχει στοιχεία για το κόστος εφαρμογής, τον τρόπο διάθεσης υποστήριξης ή το εύρος της κάλυψης των ΜμΕ. Αυτά είναι τα επόμενα ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν.
Η επιτυχία θα κριθεί από το αν ο οδηγός θα φτάσει πέρα από τις επιχειρήσεις που ήδη διαθέτουν οργανωμένες διοικητικές δομές. Αν παραμείνει εργαλείο για τους ήδη ενημερωμένους, η χρησιμότητά του θα είναι υπαρκτή αλλά περιορισμένη. Αν μετατραπεί σε κοινή γλώσσα και πρακτικό σημείο εκκίνησης για χιλιάδες μικρότερες επιχειρήσεις, μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στη διάχυση της τεχνολογικής ικανότητας.
Η παραγωγικότητα δεν προκύπτει από την αγορά ενός εργαλείου
Ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Accenture και συμπροεδρεύων της Επιτροπής Τεχνολογίας και Ψηφιακού Μετασχηματισμού του ΣΕΒ, Δρ. Κυριάκος Σαμπατακάκης, έθεσε ως κεντρικό στόχο να γίνει η τεχνητή νοημοσύνη μοχλός παραγωγικότητας και ανταγωνιστικότητας για το σύνολο της ελληνικής οικονομίας. Πρόκειται για τη σωστή στρατηγική διατύπωση, αλλά χρειάζεται να αποκτήσει συγκεκριμένο περιεχόμενο.
Η παραγωγικότητα δεν αυξάνεται αυτομάτως επειδή μια επιχείρηση αποκτά πρόσβαση σε ένα μοντέλο AI ή αυτοματοποιεί ορισμένες εργασίες. Απαιτεί ανασχεδιασμό διαδικασιών, αναβάθμιση δεξιοτήτων, αξιόπιστα δεδομένα, διαλειτουργικά συστήματα και διοικητική ικανότητα να αξιολογούνται τα αποτελέσματα. Διαφορετικά, η τεχνολογία απλώς επιταχύνει υφιστάμενες αδυναμίες ή προσθέτει ένα νέο επίπεδο πολυπλοκότητας.
Εδώ βρίσκεται η ουσιαστική σύνδεση ανάμεσα στη συμμόρφωση και την ανταγωνιστικότητα. Ένα οργανωμένο πλαίσιο διακυβέρνησης μπορεί να ενισχύσει την εμπιστοσύνη πελατών και συνεργατών, να περιορίσει λειτουργικούς και νομικούς κινδύνους και να επιτρέψει στην επιχείρηση να επεκτείνει τη χρήση της AI με μεγαλύτερη ασφάλεια. Όμως η εμπιστοσύνη δεν είναι επικοινωνιακό σύνθημα. Πρέπει να αποδεικνύεται μέσα από ελέγξιμες πρακτικές, τεκμηριωμένες αποφάσεις και σαφή δυνατότητα παρέμβασης όταν κάτι δεν λειτουργεί.
Το ίδιο ισχύει για τους AI agents, στους οποίους ο οδηγός, σύμφωνα με το δελτίο Τύπου, αφιερώνει ειδικές κατευθύνσεις. Η μετάβαση από εργαλεία που απαντούν σε ερωτήματα σε συστήματα που εκτελούν ακολουθίες ενεργειών αυξάνει τις δυνατότητες, αλλά και την ανάγκη ελέγχου. Όσο μεγαλύτερη είναι η αυτονομία ενός συστήματος, τόσο πιο σημαντικά γίνονται τα όρια πρόσβασης, οι εγκρίσεις, η καταγραφή ενεργειών, η δυνατότητα διακοπής και η σαφής ανάθεση ευθύνης. Η αυτοματοποίηση χωρίς αρχιτεκτονική εποπτείας μπορεί να μετατρέψει την αποδοτικότητα σε ανεξέλεγκτο επιχειρησιακό κίνδυνο.
Η θεσμική διάσταση: από τον νόμο στην ικανότητα εφαρμογής
Η αναφορά του ΣΕΒ στον εθνικό εφαρμοστικό νόμο 5321/2026 και στη συνεισφορά της Ειδικής Γραμματείας Τεχνητής Νοημοσύνης και Διακυβέρνησης Δεδομένων στον οδηγό δείχνει ότι η εφαρμογή του ευρωπαϊκού πλαισίου απαιτεί συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Η συνεργασία αυτή είναι αναγκαία, αλλά πρέπει να συνοδεύεται από σαφείς θεσμικούς ρόλους. Η δημόσια διοίκηση οφείλει να παρέχει κατανοητές κατευθύνσεις, συνεπή εποπτεία και προβλέψιμη εφαρμογή. Οι επιχειρήσεις οφείλουν να αναλαμβάνουν την ευθύνη για τα συστήματα που αναπτύσσουν ή χρησιμοποιούν.
Η συνδρομή στελεχών της δημόσιας διοίκησης στην εκπόνηση ενός επιχειρηματικού οδηγού είναι θετική ως ένδειξη συντονισμού. Δεν υποκαθιστά, όμως, την ανάγκη για σταθερή θεσμική υποδομή: επαρκώς στελεχωμένες αρμόδιες αρχές, σαφείς διαδικασίες, τεχνική επάρκεια και ουσιαστική ενημέρωση. Το δελτίο Τύπου αναφέρει ότι παρουσιάστηκαν το χρονοδιάγραμμα εφαρμογής και οι βασικές υποχρεώσεις, χωρίς να παραθέτει τις επιμέρους ημερομηνίες ή αναλυτική κατανομή αρμοδιοτήτων. Συνεπώς, δεν είναι δυνατόν να εξαχθούν από το συγκεκριμένο υλικό ασφαλή συμπεράσματα για την ετοιμότητα του κρατικού μηχανισμού ή για την πρακτική επάρκεια της εποπτείας.
Υπάρχει, επιπλέον, μια λεπτή αλλά σημαντική ισορροπία. Η επιχειρηματική κοινότητα χρειάζεται σαφήνεια και τεχνική καθοδήγηση, όχι κανονιστική ασάφεια. Ταυτόχρονα, η διαμόρφωση πρακτικών οδηγιών δεν πρέπει να εκληφθεί ως μεταφορά της δημόσιας ευθύνης στους ίδιους τους φορείς της αγοράς. Η διαβούλευση με τις επιχειρήσεις είναι πολύτιμη επειδή αποκαλύπτει πραγματικές δυσκολίες εφαρμογής. Η τελική ευθύνη, ωστόσο, για την αμερόληπτη εποπτεία, την προστασία των δικαιωμάτων και την ίση εφαρμογή του νόμου παραμένει θεσμική.
Η κοινωνική πλευρά της τεχνητής νοημοσύνης
Στο δελτίο Τύπου κυριαρχούν εύλογα οι έννοιες της ανταγωνιστικότητας, της παραγωγικότητας, της ασφάλειας και της εταιρικής διακυβέρνησης. Η κοινωνική διάσταση εμφανίζεται κυρίως μέσα από την αναφορά στην εκπαίδευση και στην υπεύθυνη χρήση. Είναι, όμως, πολύ ευρύτερη. Η τεχνητή νοημοσύνη επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο οργανώνεται η εργασία, αξιολογούνται άνθρωποι, κατανέμονται ευκαιρίες και λαμβάνονται αποφάσεις που μπορεί να έχουν πραγματικές συνέπειες.
Η AI literacy δεν πρέπει, επομένως, να περιοριστεί σε μια σύντομη εκπαίδευση χρήσης εργαλείων. Χρειάζεται να περιλαμβάνει την ικανότητα αμφισβήτησης μιας αλγοριθμικής απάντησης, κατανόησης των ορίων της και αναγνώρισης πιθανών σφαλμάτων ή μεροληψιών. Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να μετατραπούν σε παθητικούς εκτελεστές των αποτελεσμάτων ενός συστήματος. Πρέπει να διαθέτουν επαρκή γνώση και θεσμικά κατοχυρωμένο χώρο ανθρώπινης κρίσης.
Η κοινωνική εμπιστοσύνη θα εξαρτηθεί επίσης από το αν οι επιχειρήσεις εξηγούν πότε και πώς χρησιμοποιούν AI, ποια δεδομένα αξιοποιούν και ποιος μπορεί να παρέμβει σε μια αμφισβητήσιμη απόφαση. Η υπεύθυνη τεχνητή νοημοσύνη δεν εξαντλείται στην αποφυγή προστίμων. Προϋποθέτει σεβασμό στον άνθρωπο που βρίσκεται στην άλλη πλευρά της εφαρμογής: στον εργαζόμενο, στον πελάτη, στον πολίτη.
Τι λείπει από τη συζήτηση
Η πρωτοβουλία του ΣΕΒ είναι χρήσιμη και αναγκαία, αλλά το δελτίο Τύπου είναι ανακοίνωση μιας δράσης και όχι απολογισμός εφαρμογής. Δεν περιλαμβάνει μετρήσιμα στοιχεία για τον αριθμό επιχειρήσεων που έχουν ήδη χαρτογραφήσει τα συστήματά τους, το επίπεδο ετοιμότητας ανά κλάδο, το κόστος συμμόρφωσης ή τις δυσκολίες που έχουν καταγραφεί στην πράξη. Δεν παρουσιάζει επίσης παραδείγματα πριν και μετά από την εφαρμογή πλαισίων διακυβέρνησης, ώστε να φανεί με ποιον τρόπο η συμμόρφωση μεταφράζεται σε καλύτερη λειτουργία.
Αυτό δεν μειώνει την αξία του οδηγού. Καθορίζει, όμως, τι πρέπει να ακολουθήσει. Η επόμενη φάση χρειάζεται δεδομένα: πόσες επιχειρήσεις αξιοποίησαν το checklist, ποια κενά εντοπίζουν συχνότερα, πόσοι εργαζόμενοι εκπαιδεύτηκαν, ποιες κατηγορίες χρήσεων εμφανίζουν τη μεγαλύτερη αβεβαιότητα και πόσο χρόνο απαιτεί η προσαρμογή. Χωρίς τέτοια στοιχεία, η δημόσια συζήτηση θα παραμείνει στο επίπεδο των προθέσεων.
Χρειάζεται ακόμη να αξιολογηθεί αν η υποστήριξη φτάνει στις επιχειρήσεις της περιφέρειας, σε κλάδους χαμηλότερης ψηφιακής ωριμότητας και σε εταιρείες που δεν διαθέτουν εσωτερικές νομικές ή τεχνολογικές υπηρεσίες. Η τεχνητή νοημοσύνη δεν θα γίνει μοχλός ανάπτυξης για το σύνολο της οικονομίας αν η τεχνογνωσία συγκεντρωθεί σε έναν περιορισμένο κύκλο μεγάλων οργανισμών.
Η εκτίμηση της mywaypress.gr
Η πρωτοβουλία του ΣΕΒ κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, επειδή αντιμετωπίζει τον AI Act όχι ως μια ακόμη υποχρέωση νομικής συμμόρφωσης, αλλά ως αφορμή για αναβάθμιση της εταιρικής διακυβέρνησης. Η αξία των επτά διαδικασιών είναι ότι μετατρέπουν μια αφηρημένη κανονιστική απαίτηση σε συγκεκριμένο διοικητικό πρόγραμμα: γνωρίζω τι χρησιμοποιώ, αξιολογώ τον κίνδυνο, ορίζω υπευθύνους, εκπαιδεύω τους ανθρώπους, ελέγχω τους προμηθευτές και παρακολουθώ διαρκώς τη λειτουργία.
Η θετική αξιολόγηση, ωστόσο, δεν πρέπει να συγχέεται με την υπόθεση ότι το πρόβλημα έχει λυθεί. Ένας οδηγός είναι αφετηρία, όχι απόδειξη συμμόρφωσης. Μια εκδήλωση είναι χρήσιμη, όχι μέτρο διάχυσης γνώσης. Και η αναφορά στην ανταγωνιστικότητα δεν αρκεί, αν δεν συνοδεύεται από μετρήσιμη βελτίωση της παραγωγικότητας, ουσιαστική προστασία των ανθρώπων και δυνατότητα συμμετοχής των μικρότερων επιχειρήσεων.
Το ζητούμενο για την Ελλάδα είναι να μη μετατρέψει τον AI Act σε ακόμη μία διαδικασία εγγράφων, υπογραφών και ελέγχων που θα επιβαρύνει δυσανάλογα τις μικρότερες μονάδες. Ούτε, από την άλλη πλευρά, να αντιμετωπίσει την τεχνητή νοημοσύνη ως τεχνολογικό πυροτέχνημα, χωρίς κανόνες και χωρίς λογοδοσία. Χρειάζεται μια τρίτη διαδρομή: κανόνες που εφαρμόζονται, επιχειρήσεις που αποκτούν πραγματικές δυνατότητες και δημόσιοι θεσμοί που μπορούν να εποπτεύουν με επάρκεια.
Για τον ΣΕΒ, η επόμενη πρόκληση είναι να περάσει από την παρουσίαση του οδηγού στη συστηματική υποστήριξη της εφαρμογής του και στη δημοσιοποίηση αποτελεσμάτων. Για την Πολιτεία, είναι να διασφαλίσει ότι ο εθνικός εφαρμοστικός μηχανισμός θα είναι κατανοητός, λειτουργικός και αξιόπιστος. Για τις επιχειρήσεις, είναι να εντάξουν την AI στη στρατηγική τους και όχι να περιοριστούν σε αποσπασματικές αγορές λογισμικού. Και για την κοινωνία, είναι να απαιτήσει τεχνολογική πρόοδο που δεν αποσυνδέεται από τη λογοδοσία και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Πέρα από το προφανές: Η διάσταση που δεν πρέπει να μας διαφύγει
Ο AI Act δεν θα κρίνει μόνο αν οι επιχειρήσεις συμμορφώνονται με έναν κανονισμό. Θα επηρεάσει το ποιος έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί την τεχνητή νοημοσύνη με ασφάλεια, ποιος ελέγχει τις κρίσιμες υποδομές και ποιος αποκτά πρόσβαση στη νέα παραγωγική ισχύ. Το βαθύτερο διακύβευμα είναι η κατανομή της τεχνολογικής ικανότητας μέσα στην οικονομία.
Αν η γνώση, τα δεδομένα, οι εξειδικευμένοι άνθρωποι και οι μηχανισμοί διακυβέρνησης συγκεντρωθούν σε λίγες μεγάλες επιχειρήσεις, η AI μπορεί να διευρύνει τις ήδη υπάρχουσες ανισότητες παραγωγικότητας. Αν, αντίθετα, η τεχνογνωσία διαχυθεί στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, αν οι εργαζόμενοι αποκτήσουν ουσιαστικές δεξιότητες και αν το κράτος διαμορφώσει αξιόπιστο πλαίσιο εποπτείας, τότε η ρύθμιση μπορεί να λειτουργήσει ως υποδομή ευρύτερης οικονομικής αναβάθμισης.
Αυτό είναι το σημείο που δεν πρέπει να χαθεί πίσω από τη συζήτηση περί συμμόρφωσης. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται απλώς επιχειρήσεις που θα μάθουν να αποφεύγουν τα λάθη με την τεχνητή νοημοσύνη. Χρειάζεται επιχειρήσεις που θα μπορούν να δημιουργούν μεγαλύτερη αξία με αυτήν, χωρίς να μεταφέρουν το κόστος των λαθών στους εργαζομένους, στους πελάτες ή στην κοινωνία. Η ανταγωνιστικότητα και η εμπιστοσύνη δεν είναι αντίπαλοι στόχοι. Είναι δύο όψεις της ίδιας παραγωγικής ικανότητας.
Plus
- Ο Οδηγός “AI Act στην πράξη” είναι διαθέσιμος εδώ
- Η παρουσίαση είναι διαθέσιμη εδώ
- Μπορείτε να παρακολουθήσετε την εκδήλωση εδώ
Σημείωση τεκμηρίωσης
Το άρθρο βασίζεται στο δελτίο Τύπου του ΣΕΒ με ημερομηνία 9.11.2026 για την εκδήλωση της 4ης Νοεμβρίου και τον οδηγό «AI Act στην πράξη». Οι αξιολογήσεις και οι στρατηγικές προεκτάσεις αποτελούν δημοσιογραφική ανάλυση των πληροφοριών του δελτίου. Το συγκεκριμένο υλικό δεν παραθέτει το πλήρες κείμενο του οδηγού, αναλυτικό χρονοδιάγραμμα εφαρμογής ή ποσοτικά στοιχεία ετοιμότητας επιχειρήσεων· γι’ αυτό δεν αποδίδονται στο άρθρο τέτοια ευρήματα.
Συντακτική σημείωση & πολιτική AI: Κάθε δημοσιευμένο άρθρο της mywaypress.gr αποτελεί προϊόν ουσιαστικού συντακτικού ελέγχου και ανθρώπινης επιμέλειας, η οποία φέρει την αποκλειστική συντακτική ευθύνη του περιεχομένου (EU AI Act, Art. 50.4). Τηρούμε πλήρως τους κανόνες διαφάνειας και τις εκάστοτε οδηγίες των Εθνικών Αρχών Εποπτείας της Αγοράς.
Ανάλυση και σύνθεση: mywaypress.gr
© 2026 mywaypress.gr — Από το τι συμβαίνει στο τι σημαίνει
