Το ανείπωτο ελληνικό αφήγημα -Η Τουρκία των φιλοδοξιών και η Ελλάδα της γεωπολιτικής ευθύνης

Η Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιχειρεί να ξαναγράψει τον ρόλο της στην ευρύτερη περιοχή, από το Αιγαίο έως τη Συρία και από την Ανατολική Μεσόγειο έως την Αφρική. Όμως πίσω από τη ρητορική της «Pax Turkica» κρύβεται ένα θεμελιώδες πρόβλημα: η φιλοδοξία υπερβαίνει τις πραγματικές δυνατότητες.

Η Άγκυρα προβάλλει ισχύ εκεί όπου δεν διαθέτει βάθος. Στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, η αμφισβήτηση συνόρων, η εργαλειοποίηση του διεθνούς δικαίου και τα τετελεσμένα χαμηλής έντασης λειτουργούν περισσότερο ως υποκατάστατο στρατηγικής παρά ως ένδειξη αυτοπεποίθησης. Η Κύπρος παραμένει το δομικό ρήγμα: μια δύναμη που αξιώνει ρόλο σταθεροποιητή δεν μπορεί να διατηρεί επί μισό αιώνα καθεστώς κατοχής.

Την ίδια στιγμή, η ανάδυση ενός νέου γεωπολιτικού τόξου –Ισραήλ, Ελλάδα, Κύπρος, Ανατολική Μεσόγειος, Ερυθρά Θάλασσα– περιορίζει αντικειμενικά τον τουρκικό χώρο ελιγμών. Η συζήτηση για αναγνώριση της Σομαλιλάνδης από το Ισραήλ δεν είναι περιφερειακή λεπτομέρεια. Είναι μήνυμα: τα de facto δεδομένα, όταν συνδυάζονται με ισχύ και συμμαχίες, αποκτούν πολιτική νομιμοποίηση.

Για την Ελλάδα, το ζητούμενο δεν είναι η κλιμάκωση αλλά η κατανόηση. Δεν αντιμετωπίζει μια πανίσχυρη αυτοκρατορία, αλλά μια εύθραυστη δύναμη που μετατρέπει την ένταση σε εργαλείο επιβίωσης. Αυτό καθιστά την ελληνική στρατηγική ευθύνη μεγαλύτερη: σταθερότητα, συμμαχίες και καθαρό αφήγημα.

mywaypress.gr –Περιεχόμενο αξίας με την υποστήριξη  υβριδικής νοημοσύνης.

Για  αναγνώστες με μεγάλο εύρος προσοχής.