Διαφύλαξη της ενότητας του Ελληνικού λαού με κρυστάλλινη θέση
Το όνομα της Μακεδονίας δεν μπορεί να εκχωρηθεί και να περιέχεται σε οποιαδήποτε διαπραγμάτευση. Η κρυστάλλινη αυτή επιλογή οφείλει να αποτελεί κεντρική θέση για όλους -Ο διεθνής παράγοντας οφείλει να ζυγίσει τα διαχρονικά γεωστρατηγικά οφέλη που προσφέρει η χώρα με πολλή περίσκεψη
Έχω καθήκον να εξασφαλίσω ότι θα πορευτούμε με ενότητα, αυτοπεποίθηση και ρεαλισμό, με γνώμονα πάντα το εθνικό συμφέρον, είχε αναφέρει σε δήλωσή του ο Κ. Μητσοτάκης μετά το πρόσφατο συλλαλητήριο για την Μακεδονία στην Αθήνα.
Είχαμε σημειώσει τότε, σε σχετικό άρθρο, ότι ο Κ. Μητσοτάκης έχει μια θεμελιώδη υποχρέωση: να απευθυνθεί άμεσα στους πολίτες, δίνοντας, με τον ορθολογικό λόγο του και το αίσθημα ευθύνης που τον χαρακτηρίζει, ένα μοναδικό και καθαρό μήνυμα διαφύλαξης της ενότητας των Ελλήνων.
Σήμερα, με την διακρατική (προσωπική ) συμφωνία του κ.Τσίπρα που παραδίδει το όνομα της Μακεδονίας στα Σκόπια, ο καθαρός λόγος της αξιωματικής αντιπολίτευσης με νηφαλιότητα και στέρεη επιχειρηματολογία μπορεί να συμβάλλει ουσιωδώς στην ενότητα.
Οφείλουμε να επισημάνουμε την πρώτη δήλωση του κ.Μητσοτάκη (στις 12.6.2018) στην οποία ανέφερε: «Η λύση που συμφωνήθηκε είναι μια κακή συμφωνία. Έρχεται σε αντίθεση με την πλειονότητα των Ελλήνων. Αυτό κάποιοι δεν το αντιλαμβάνονται ή ακόμα χειρότερα δεν τους ενδιαφέρει να το αντιληφθούν. Είναι οι ίδιοι που στο παρελθόν δεν είχαν καμία αντίρρηση να ονομάζεται η γειτονική χώρα Μακεδονία σκέτο. »
Το σημείο κλειδί, είναι η αναφορά στην αντίθεση της πλειονότητας των Ελλήνων.
Γιατί αυτή ακριβώς η τήρηση των δημοκρατικών διαδικασιών είναι που θα επικυρώσει ή θα ακυρώσει την συμφωνία του κ.Τσίπρα. Η όλη μεθόδευση της μυστικής διπλωματίας και της ωμής περιφρόνησης των Ελλήνων πολιτών και των κομμάτων, αποδεικνύει την αλλεργία του κ.Τσίπρα σε καθαρές λύσεις και σε εθνική συνεννόηση. Η χρήση εθνικών θεμάτων για αποπροσανατολισμό από το καυτό θέμα της οικονομίας είναι επικίνδυνη.
Το όνομα της Μακεδονίας δεν μπορεί να εκχωρηθεί και να περιέχεται σε οποιαδήποτε διαπραγμάτευση. Αυτό πρέπει να είναι το κεκτημένο μιας εθνικής γραμμής στο εσωτερικό με παράλληλη ενημέρωση διεθνώς της θέσης αυτής. Με προϋπόθεση τον σχεδιασμό μιας μακροπρόθεσμης στρατηγικής για τα εθνικά θέματα.
Ο διεθνής παράγοντας οφείλει να ζυγίσει τα διαχρονικά γεωστρατηγικά οφέλη που προσφέρει η χώρα με περισσότερη περίσκεψη.
Η φερόμενη ως συμφωνία δεν μπορεί να αποτελεί συστατικό στοιχείο μιας διαφορετικής νοοτροπίας πολιτικής αντίληψης που προτάσσει τον σεβασμό στην κληρονομιά και την ιστορική μνήμη των πολιτών της χώρας-η δόμηση μιας καθαρής νέας πραγματικότητας σε όλα επιβάλλει αλήθειες και ενότητα λόγων και πράξεων.
Π. Τσακιρίδης
mywaypress.gr
