«Εννέα στις δέκα»: Η αριθμητική του Μητσοτάκη και η πραγματικότητα που δεν χωράει στο φυλλάδιο
Το «εννέα στις δέκα» περιλαμβάνει μια στις δύο δεσμεύσεις που παραμένουν σε εξέλιξη — δηλαδή ανολοκλήρωτες. Στη λογιστική των εκλογικών υποσχέσεων, «σε εξέλιξη» δεν σημαίνει «έγινε».
Ο απολογισμός είναι πανηγυρικός για την «επιχειρηματική αποτελεσματικότητα» — ο δείκτης IMD την κατατάσσει σε πτώση. Αυτή η αντίφαση δεν είναι λεπτομέρεια· είναι η ουσία.
«Ό,τι δεν μετριέται δεν μπορεί να αξιολογηθεί» — γράφει ο ίδιος ο Μητσοτάκης. Ακριβώς. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να μετράμε και αυτά που ο απολογισμός επιλέγει να μην αναφέρει.
Τα Νούμερα του Απολογισμού — και αυτά που απουσιάζουν
| Δείκτης | Κυβερνητικός Ισχυρισμός | Πραγματικά Δεδομένα |
| Υλοποίηση δεσμεύσεων | «Εννέα στις δέκα» | 47% πλήρως — 51% «σε εξέλιξη» |
| Αριθμός δεσμεύσεων | 188 (περίοδος 2023–26) | Μετά από 4 χρόνια διακυβέρνησης |
| Πληθωρισμός Μαΐου 2026 | Δεν αναφέρεται | 4,9% — 5ος υψηλότερος στην ΕΕ (ΕΕ: 3,3%) |
| Ανταγωνιστικότητα IMD 2026 | Παρουσιάζεται ως επίτευγμα | 50η θέση — πτώση από 47η (2024) |
| Ενοίκια Αθήνας | Πρόοδος στη στεγαστική πολιτική | Ακριβότερα από Βρυξέλλες (Eurostat) |
| Εισόδημα πολιτών | Δεν αναφέρεται | Μισθός αρκεί για ~10 ημέρες/μήνα (δημοσκοπήσεις) |
| Σκάνδαλα ΟΠΕΚΕΠΕ / Υποκλοπές | Δεν αναφέρονται | Πλήττουν αξιοπιστία θεσμών |
| Ρυθμός ανάπτυξης (προοπτική) | Πανηγυρικοί τόνοι | Εκτιμήσεις επιβράδυνσης — «πήλινα πόδια» |
Το τέχνασμα του «εννέα στις δέκα»
Κυριακή 28 Ιουνίου 2026. Αντί για τον συνήθη εβδομαδιαίο σχολιασμό, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης δημοσίευσε στα social media έναν εκτεταμένο «Απολογισμό Κυβερνητικού Έργου 2019–2026». Το timing, το ύφος και η επιλογή της ημέρας με την μεγαλύτερη προσοχή στα social media — δεν είναι τυχαία. Μυρίζει προεκλογικά.
Ο ισχυρισμός-κλειδί του απολογισμού: «Εννέα στις δέκα προεκλογικές μας δεσμεύσεις από το 2023 έχουν ήδη γίνει πράξη ή βρίσκονται σε τροχιά υλοποίησης». Ο αριθμός ακούγεται εντυπωσιακός. Αλλά κρύβει ένα λογιστικό τέχνασμα που αξίζει να αναλυθεί.
Από τις 188 δεσμεύσεις της περιόδου 2023–2026: 88 έχουν υλοποιηθεί πλήρως (47%), 96 «βρίσκονται σε εξέλιξη» (51%), και 4 δεν έχουν υλοποιηθεί καθόλου (2%). Η κυβέρνηση προσθέτει 47% + 51% = 98% ≈ «εννέα στις δέκα». Αλλά μια δέσμευση «σε εξέλιξη» επτά χρόνια μετά την πρώτη εκλογική νίκη του 2019 — και τρία χρόνια μετά τις εκλογές του 2023 — δεν είναι επίτευγμα. Είναι εκκρεμότητα.
Το «εννέα στις δέκα» περιλαμβάνει μια στις δύο δεσμεύσεις που παραμένουν σε εξέλιξη — δηλαδή ανολοκλήρωτες. Στη λογιστική των εκλογικών υποσχέσεων, «σε εξέλιξη» δεν σημαίνει «έγινε».
Η επιλογή να συγχωνεύονται «υλοποιημένες» και «σε εξέλιξη» δεσμεύσεις σε έναν κοινό αριθμό είναι επικοινωνιακή επιλογή, όχι αναλυτική. Ένας εκλογέας που ψήφισε το 2023 δεν περίμενε το 51% των υποσχέσεων να βρίσκεται «στον δρόμο» το 2026.
Τι δεν χωράει στο φυλλάδιο: Ακρίβεια και ανταγωνιστικότητα
Ο κυβερνητικός απολογισμός αποφεύγει συστηματικά τα δύο πεδία όπου η απόδοση της κυβέρνησης είναι αδύνατη: ακρίβεια και ανταγωνιστικότητα.
Στον πληθωρισμό, η Ελλάδα κατέγραψε τον Μάιο του 2026 ποσοστό 4,9% — πέμπτο υψηλότερο στην ΕΕ όταν ο ευρωπαϊκός μέσος ήταν 3,3%. Ο Απρίλιος ήταν ακόμα χειρότερος: αύξηση ηλεκτρισμού, αερίου και καυσίμων +23,3% — υψηλότερη στην ΕΕ. Δημοσκοπήσεις αποτυπώνουν ότι σημαντικό μέρος του πληθυσμού δηλώνει ότι ο μισθός φτάνει για περίπου δέκα ημέρες τον μήνα. Τίποτα από αυτά δεν αναφέρεται στον απολογισμό.
Στην ανταγωνιστικότητα, η εικόνα είναι εξίσου δυσμενής. Ο δείκτης IMD κατατάσσει την Ελλάδα στη 50ή θέση το 2026 — ίδια με το 2025, και χαμηλότερα από την 47η θέση του 2024. Επιμέρους κατηγορίες «οικονομική αποδοτικότητα», «κυβερνητική αποτελεσματικότητα», «επιχειρηματική αποτελεσματικότητα» και «υποδομές» — όλες σε πτώση. Ακριβώς τα πεδία για τα οποία ο κυβερνητικός απολογισμός είναι θριαμβολογικός.
Ο απολογισμός είναι πανηγυρικός για την «επιχειρηματική αποτελεσματικότητα» — ο δείκτης IMD την κατατάσσει σε πτώση. Αυτή η αντίφαση δεν είναι λεπτομέρεια· είναι η ουσία.
Η στέγη: Το επίτευγμα που γίνεται πρόβλημα
Ο κυβερνητικός απολογισμός αναφέρεται σε «πρόοδο στη στεγαστική πολιτική». Τα στοιχεία της Eurostat λένε κάτι διαφορετικό: τα ενοίκια στην Αθήνα είναι ακριβότερα από αυτά των Βρυξελλών.
Αυτό δεν είναι σύμπτωση. Είναι το αποτέλεσμα της επιλογής να μην ρυθμιστούν οι βραχυχρόνιες μισθώσεις, να μην εφαρμοστεί ουσιαστική πολιτική προσιτής στέγης και να αφεθεί η αγορά ακινήτων να λειτουργήσει ως επενδυτικό εργαλείο για εγχώριους και διεθνείς αγοραστές. Η αύξηση των επενδύσεων σε κατοικίες — από 7,4% σε 18,2% του ακαθάριστου σχηματισμού παγίου κεφαλαίου, όπως αποτυπώνει η Ετήσια Έκθεση ΙΝΕ ΓΣΕΕ 2026 — αντικατοπτρίζει αυτή ακριβώς την προτεραιοποίηση.
Η στεγαστική πολιτική εμφανίζεται στον απολογισμό ως επίτευγμα. Στην πραγματικότητα είναι το πεδίο όπου η απόκλιση μεταξύ κυβερνητικής αφήγησης και εμπειρίας των νοικοκυριών είναι μεγαλύτερη.
Η επικοινωνιακή αρχιτεκτονική: Πώς χτίζεται ένα «θρίαμβος»
Ο απολογισμός δεν είναι μόνο πολιτικό κείμενο — είναι επικοινωνιακό κατασκεύασμα με συγκεκριμένη αρχιτεκτονική. Αξίζει να αναγνωστεί ως τέτοιο.
Πρώτον, η επιλογή του δείγματος: 188 δεσμεύσεις αφορούν μόνο την περίοδο 2023–2026. Ο απολογισμός τιτλοφορείται «2019–2026» αλλά οι δεσμεύσεις μετρούνται από τις εκλογές του 2023. Έτσι αποκλείεται η πρώτη τετραετία από τη μέτρηση αποτελεσμάτων.
Δεύτερον, η επιλογή των γλωσσικών εργαλείων: «Από το πρόγραμμα στο αποτέλεσμα», «Το είπαμε, το κάνουμε», «Σταθερά Τολμηρά Μπροστά». Η επανάληψη αυτών των φράσεων λειτουργεί ως υποκατάστατο της τεκμηρίωσης. Το σύνθημα αντικαθιστά τον δείκτη.
Τρίτον, η επαναφορά του διλήμματος: «Μητσοτάκης ή χάος». Ο απολογισμός δεν παρουσιάζεται ως αξιολόγηση κυβερνητικού έργου — παρουσιάζεται ως επιχείρημα εκλογικής συνέχειας. «Βρισκόμαστε στη μέση μιας δεκαετούς προσπάθειας», λέει ο Πρωθυπουργός. Ο ορίζοντας του 2030 λειτουργεί ως αιτιολόγηση για ό,τι δεν έχει ολοκληρωθεί.
«Ό,τι δεν μετριέται δεν μπορεί να αξιολογηθεί» — γράφει ο ίδιος ο Μητσοτάκης. Ακριβώς. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να μετράμε και αυτά που ο απολογισμός επιλέγει να μην αναφέρει.
Τα σκάνδαλα που δεν υπάρχουν στον απολογισμό
Σε ένα κείμενο που παρουσιάζεται ως ολοκληρωμένος απολογισμός επτά χρόνων διακυβέρνησης, απουσιάζει κάθε αναφορά στα σκάνδαλα που έχουν σημαδέψει τη θητεία: ΟΠΕΚΕΠΕ και υποκλοπές. Και τα δύο έχουν πλήξει την αξιοπιστία των θεσμών και της Δικαιοσύνης.
Η απόφαση να μην αναφερθούν δεν είναι αθωότητα — είναι επιλογή. Ένας κυβερνητικός απολογισμός που παραλείπει τα σκάνδαλα δεν είναι απολογισμός. Είναι εκλογικό φυλλάδιο.
Η «ανάπτυξη σε πήλινα πόδια» και η σιωπή για το αύριο
Ο απολογισμός επικεντρώνεται στο παρελθόν και τους θετικούς μακροοικονομικούς δείκτες, χωρίς καμία αναφορά στις εκτιμήσεις επιβράδυνσης που καταγράφουν διεθνείς και εγχώριοι οίκοι για τους επόμενους μήνες. Η ολοκλήρωση του Ταμείου Ανάκαμψης, η νέα ενεργειακή πίεση από τον πόλεμο στο Ιράν και η επιβράδυνση των επενδύσεων αποτελούν πραγματικές απειλές για τη διατηρησιμότητα της ανάπτυξης.
Η Ετήσια Έκθεση ΙΝΕ ΓΣΕΕ 2026, δημοσιευμένη μόλις τρεις μέρες πριν τον κυβερνητικό απολογισμό, αποτυπώνει με αριθμούς αυτή τη διαρθρωτική ευθραυστότητα: αρνητικές καθαρές εξαγωγές (-4,5% του ΑΕΠ), τσιμεντοκεντρική επενδυτική σύνθεση, στασιμότητα πραγματικών μισθών. Ο κυβερνητικός απολογισμός δεν παραπέμπει, φυσικά, σε τίποτα από αυτά.
Ο κυβερνητικός απολογισμός δημοσιεύτηκε τρεις μέρες μετά την Ετήσια Έκθεση ΙΝΕ ΓΣΕΕ. Τα δύο κείμενα μιλούν για την ίδια Ελλάδα — και δεν έχουν καμία επαφή μεταξύ τους.
Το εκλογικό αρχείο: Τι σηματοδοτεί η επιλογή της 28ης Ιουνίου
Η δημοσίευση ενός εκτεταμένου κυβερνητικού απολογισμού την 28η Ιουνίου, αντί του εβδομαδιαίου σχολιασμού, με ορίζοντα το 2030 και σύνθημα «Σταθερά Τολμηρά Μπροστά», δύσκολα ερμηνεύεται ως τακτική διαδικασία. Ο απολογισμός λειτουργεί ως εκκίνηση εκλογικής αφήγησης.
Ο Μητσοτάκης θέλει να καθορίσει ο ίδιος τον άξονα αξιολόγησης πριν το κάνει η αντιπολίτευση. Παρουσιάζει τα επτά χρόνια ως «μέση» μιας δεκαετούς πορείας — άρα δεν αξιολογεί το παρελθόν, αλλά αιτιολογεί το αίτημα για συνέχεια. Η ρητορική του 2030 μετατοπίζει το ερώτημα από «τι έγινε;» στο «ποιος μπορεί να συνεχίσει;».
Αυτή η στρατηγική έχει αντίτιμο: αφήνει ανοιχτά πεδία που η αντιπολίτευση μπορεί να εκμεταλλευτεί. Η ακρίβεια, τα σκάνδαλα, η ανταγωνιστικότητα και η ποιότητα ζωής είναι τα τέσσερα πεδία που ο απολογισμός αποφεύγει — και που θα αποτελέσουν το πεδίο μάχης της επόμενης εκλογικής αναμέτρησης.
#LensMyWayPress
Η παρακείμενη εικόνα που διαφεύγει: Ο απολογισμός ως έγγραφο αποσιώπησης. Το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο ενός κυβερνητικού απολογισμού δεν είναι αυτό που αναφέρει — είναι αυτό που επιλέγει να αποσιωπήσει. Στην περίπτωση του απολογισμού Μητσοτάκη: ακρίβεια, ανταγωνιστικότητα, στεγαστική κρίση, μισθολογική στασιμότητα, σκάνδαλα. Αυτά δεν είναι τυχαίες παραλείψεις. Είναι χαρτογράφηση των αδύναμων σημείων μιας κυβέρνησης που ετοιμάζεται να ζητήσει εντολή συνέχειας. Με άλλα λόγια: διαβάστε τον κυβερνητικό απολογισμό ανάποδα. Αυτό που λείπει είναι η πολιτική ατζέντα που έρχεται.
#LensMyWayPress
© 2026 mywaypress.gr | Αναλυτική δημοσιογραφία από τα γεγονότα ως την ερμηνεία.
