Η Ευρώπη χτίζει χονδρική. Οι ελληνικές ΜμΕ ζουν στο λιανικό.
Η μάχη της ΚΕΕΕ για το Enterprise Europe Network και το Erasmus για Νέους Επιχειρηματίες δείχνει πού πηγαίνουν — και πού δεν φτάνουν — τα χρήματα του νέου Ταμείου Ανταγωνιστικότητας
Το βασικό
- Σωστό στην ουσία. Ένα δίκτυο που κατονομάζεται στον Κανονισμό χωρίς δεσμευμένο κονδύλι, μέσα σε Ταμείο που ετοιμάζεται να περικοπεί, είναι δήλωση προθέσεων και όχι χρηματοδότηση.
- Αδύναμο στην τακτική. Το αίτημα δεν έχει αριθμό, η εναλλακτική του δεν δεσμεύει κανέναν και — σύμφωνα με δημοσιεύματα — η επιτροπή ITRE έχει ήδη υιοθετήσει τη θέση της (10 Νοεμβρίου).
- Ανεπαρκές στην απόδειξη. Το «εννέα στις δέκα» και το «+35,5%» μετρούν ικανοποίηση και αυτοεπιλογή, όχι αποτέλεσμα.
- Το βαθύτερο διακύβευμα. Όταν η Ευρώπη περνά από πολλά μικρά προγράμματα σε ένα μεγάλο Ταμείο, ποιος θα φέρνει τα χρήματα στο 99,9% των ελληνικών επιχειρήσεων;
Υπάρχουν ανακοινώσεις που διαβάζονται ως παράπονο και ανακοινώσεις που διαβάζονται ως προειδοποίηση. Εκείνη της Κεντρικής Ένωσης Επιμελητηρίων Ελλάδος της 12ης Νοεμβρίου ανήκει στη δεύτερη κατηγορία, έστω κι αν το ύφος της είναι θεσμικά συγκρατημένο. Ζητά από τους Έλληνες ευρωβουλευτές δύο πράγματα στον Κανονισμό του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανταγωνιστικότητας (ΕΤΑ) για την περίοδο 2028-2034: δεσμευμένο προϋπολογισμό για το νέο «EU for Business Network», διάδοχο του Enterprise Europe Network (EEN), και ρητή νομική βάση για το Erasmus για Νέους Επιχειρηματίες (EYE).
Πίσω από τα αρκτικόλεξα βρίσκεται ένα ερώτημα που ξεπερνά τα επιμελητήρια. Όταν η Ευρώπη συγχωνεύει τα προγράμματά της σε ένα μεγάλο ταμείο, ποιος μένει υπεύθυνος για την «τελευταία απόσταση» — εκείνη ανάμεσα στο κονδύλι και στην επιχείρηση των τριών ανθρώπων σε μια επαρχιακή πόλη;
Τι ζητά η ΚΕΕΕ και πόσο λίγα λέει για το «πόσο»
Η ανακοίνωση έχει μια σπάνια αρετή για κείμενο πίεσης: ζητά διατάξεις και όχι γενικές ευχές. Παραπέμπει στα άρθρα 27-28 του σχεδίου Κανονισμού, ζητά μεταβατική ρύθμιση για τη λήξη των σημερινών κοινοπραξιών (31 Δεκεμβρίου 2028) και διατυπώνει εναλλακτική για το EYE: αναφορά είτε στον Κανονισμό του ΕΤΑ είτε σε εκείνον του Erasmus+.
Εκεί όμως εντοπίζεται και η πρώτη αδυναμία. Το δεσμευμένο κονδύλι ζητείται «τουλάχιστον στο σημερινό επίπεδο χρηματοδότησης του EEN σε πραγματικούς όρους» — ένα μέγεθος που η ανακοίνωση δεν παραθέτει. Αίτημα χωρίς αριθμό δεν μπορεί να κερδηθεί ή να χαθεί· μπορεί μόνο να παραχωρηθεί σε δόσεις. Η δεύτερη γραμμή άμυνας είναι ακόμη πιο αδύναμη: ένα «ενδεικτικό ποσοστό του Ταμείου». Στη νομοθετική γλώσσα της Ένωσης το «ενδεικτικό» δεν δεσμεύει κανέναν. Και ένα ποσοστό, εκ φύσεως, μεταφέρει αυτούσια στο δίκτυο την περικοπή του συνόλου: αν το Ταμείο συρρικνωθεί κατά 11,5%, ένα δίκτυο με σταθερό μερίδιο χάνει κι αυτό το 11,5% των πόρων του. Μόνο η δέσμευση σε πραγματικούς όρους προστατεύει από τη μείωση.
Η σειρά των αιτημάτων — πρώτα το ιδανικό, μετά το ελάχιστο εφικτό — διαβάζεται ως εκτίμηση των πραγματικών ισορροπιών. Και οι ισορροπίες αυτές, όπως θα φανεί, έχουν ήδη μετακινηθεί.
Ο χρόνος: ένα παράθυρο που ίσως έχει ήδη κλείσει
Η ανακοίνωση επιμένει ότι «το χρονικό σημείο δεν είναι τυχαίο»: η ITRE ψηφίζει τον μήνα αυτό τους συμβιβασμούς και ακολουθούν η Ολομέλεια και οι τρίλογοι (δηλαδή οι διαπραγματεύσεις Κοινοβουλίου, Συμβουλίου και Κομισιόν) έως το 2027.
Σύμφωνα όμως με δημοσιεύματα του ευρωπαϊκού ειδικού Τύπου, η επιτροπή ενέκρινε τα συμβιβαστικά κείμενα στις 10 Νοεμβρίου, με 61 ψήφους υπέρ, 13 κατά και 12 αποχές, και ενέκρινε χωριστά την εντολή διαπραγμάτευσης με το Συμβούλιο. Η ανακοίνωση της ΚΕΕΕ φέρει ημερομηνία 12 Νοεμβρίου και παρουσιάζει την ψηφοφορία ως επικείμενη. Είτε η ΚΕΕΕ αναφέρεται σε επόμενο στάδιο είτε το χρονοδιάγραμμά της είχε ήδη προσπεραστεί, το συμπέρασμα είναι το ίδιο: το κρίσιμο σημείο έχει μετακινηθεί.
Μετακινήθηκε μάλιστα σε έδαφος όπου οι 21 Έλληνες ευρωβουλευτές — περίπου το 2,9% των 720 εδρών — έχουν περιορισμένη επιρροή. Το Κοινοβούλιο, σύμφωνα με τα ίδια δημοσιεύματα, κινείται προς αύξηση του Ταμείου στα 264,35 δισ. ευρώ, από 234,3 δισ. στην αρχική πρόταση της Κομισιόν. Τα ποσά δεν είναι άμεσα συγκρίσιμα με τα 409 δισ. της ΚΕΕΕ, διότι ο ορισμός του «Ταμείου» διαφέρει ως προς το ποια προγράμματα περιλαμβάνει. Το Συμβούλιο, με το αναθεωρημένο διαπραγματευτικό πλαίσιο της ιρλανδικής προεδρίας της 10ης Οκτωβρίου, κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση: περικοπή περίπου 13% στο σύνολο της κατηγορίας ανταγωνιστικότητας, έρευνας και ασφάλειας. Το 11,5% που επικαλείται η ΚΕΕΕ είναι της ίδιας τάξης μεγέθους· η ακριβής διαφορά οφείλεται στον τρόπο που οριοθετείται το Ταμείο.
Το αποτέλεσμα θα κριθεί λοιπόν στους τρίλογους, ανάμεσα σε ένα Κοινοβούλιο που θέλει περισσότερα και κυβερνήσεις που θέλουν λιγότερα. Εκεί η ελληνική φωνή είναι η κυβέρνηση, που συμμετέχει στο Συμβούλιο και στην ομοφωνία που απαιτείται για το συνολικό δημοσιονομικό πλαίσιο. Η ανακοίνωση δεν της απευθύνει κανένα αίτημα.
Μένει και ένα ερώτημα χωρίς δημόσια απάντηση: περιέχει ήδη το κείμενο της ITRE προστασία για το δίκτυο και το EYE; Από όσα έχουν δημοσιευθεί για την ψηφοφορία δεν προκύπτει. Η απάντηση αλλάζει το σχήμα. Αν υπάρχει, το αίτημα γίνεται «κρατήστε το στους τρίλογους» και αφορά κυρίως την κυβέρνηση. Αν όχι, η ΚΕΕΕ επικαλείται ένα στάδιο που, στην επιτροπή τουλάχιστον, έχει ήδη κλείσει.
Τι αποδεικνύουν τα νούμερα και τι όχι
Το επιχείρημα της ΚΕΕΕ στηρίζεται σε τρία μεγέθη: 6.800 ελληνικές επιχειρήσεις που στηρίχθηκαν από το EEN· εννέα στις δέκα που δηλώνουν ότι το δίκτυο ανταποκρίνεται «εξαιρετικά ή πολύ καλά» στις ανάγκες τους· και αύξηση του κύκλου εργασιών κατά 35,5% κατά μέσο όρο για όσες υποστηρίχθηκαν από την ελληνική κοινοπραξία. Είναι τα στοιχεία που θα έβαζε κάθε οργανισμός σε έκθεση απολογισμού. Δεν είναι τα στοιχεία που πείθουν ένα Συμβούλιο όπου οι «λιτές» κυβερνήσεις ζητούν περικοπές.
Το πρώτο είναι μέγεθος δραστηριότητας, όχι αποτελέσματος. Το δεύτερο μετρά ικανοποίηση, δηλαδή τη γνώμη όσων χρησιμοποίησαν την υπηρεσία. Το τρίτο είναι ο πιο ελκυστικός αριθμός και ο πιο επισφαλής. Ο μέσος όρος αφορά επιχειρήσεις που επέλεξαν οι ίδιες να αναζητήσουν εταίρους και αγορές, δηλαδή επιχειρήσεις με ήδη ανοδική προδιάθεση. Χωρίς ομάδα σύγκρισης δεν μπορεί να ξεχωρίσει τι οφείλεται στο δίκτυο και τι στη φιλοδοξία όσων το προσέγγισαν. Και ένας μέσος όρος δεν λέει πόσες επιχειρήσεις μεγάλωσαν και πόσες έμειναν στάσιμες.
Η διάκριση ανάμεσα στην εξυπηρέτηση και στο αποτέλεσμα φαίνεται ήδη στα δημοσιευμένα στοιχεία της ελληνικής κοινοπραξίας (Enterprise Europe Network Hellas )για την περίοδο 2022-2025, που είχε αναλύσει η mywaypress.gr: 6.800 επιχειρήσεις που εξυπηρετήθηκαν και 165 διεθνείς συμπράξεις. Οι δύο αριθμοί δεν είναι αντίστοιχοι, και αυτό ακριβώς είναι το σημείο: ο όρος «στήριξη» καλύπτει από μια πληροφορία έως μια υπογεγραμμένη συμφωνία, και η ΚΕΕΕ ζητά πόρους με βάση το ευρύτερο νόημα του όρου.
Το 0,1% και το τετραπλάσιο
Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της ανακοίνωσης δεν είναι αυτό που προβάλλεται. Είναι τρία ποσοστά που αναφέρονται σχεδόν στο περιθώριο: οι ΜμΕ είναι το 99,9% των ελληνικών επιχειρήσεων, απασχολούν το 84,6% των εργαζομένων του επιχειρηματικού τομέα και παράγουν το 58,3% της προστιθέμενης αξίας.
Η απλή αριθμητική λέει πολλά. Το υπόλοιπο 0,1% των επιχειρήσεων — οι μεγάλες — απασχολεί το 15,4% των εργαζομένων και παράγει το 41,7% της προστιθέμενης αξίας. Αν διαιρέσει κανείς το μερίδιο παραγωγής με το μερίδιο απασχόλησης, ο εργαζόμενος των ΜμΕ αντιστοιχεί σε περίπου 0,69 του μέσου όρου του επιχειρηματικού τομέα και ο εργαζόμενος των μεγάλων σε περίπου 2,7. Η προστιθέμενη αξία ανά εργαζόμενο στις μεγάλες επιχειρήσεις είναι, δηλαδή, σχεδόν τετραπλάσια (3,9 φορές) από εκείνη των ΜμΕ. Ο υπολογισμός είναι της mywaypress.gr, βασίζεται αποκλειστικά στα ποσοστά της ανακοίνωσης και είναι ενδεικτικός· δεν υποκαθιστά στοιχεία ανά κλάδο.
Αυτό το «τετραπλάσιο» είναι το πραγματικό πεδίο εφαρμογής του δικτύου: διεθνοποίηση, τεχνολογικοί εταίροι, πρόσβαση σε αγορές — οι μηχανισμοί μέσω των οποίων μια μικρή επιχείρηση πλησιάζει την παραγωγικότητα μιας μεγάλης. Και εξηγεί γιατί η αρχιτεκτονική του νέου Ταμείου έχει σημασία. Ένα Ταμείο που επιλέγει με κριτήριο την αριστεία και το μέγεθος του έργου ευνοεί, εκ κατασκευής, όποιον διαθέτει ομάδα να γράψει πρόταση και ισολογισμό να την υποστηρίξει. Η ίδια η ΚΕΕΕ το προειδοποιεί: χωρίς ισχυρή τοπική υποστήριξη, τα οφέλη θα συγκεντρωθούν σε ήδη ανταγωνιστικά βιομηχανικά κέντρα, εις βάρος περιφερειών όπως η Ελλάδα.
Εδώ βρίσκεται η εικόνα του τίτλου. Ένα Ταμείο συγκεντρωμένο σε μεγάλα στρατηγικά έργα λειτουργεί σαν χονδρική: λίγοι μεγάλοι αγοραστές, μεγάλα τιμολόγια. Μια οικονομία με το 99,9% μικρομεσαίες επιχειρήσεις χρειάζεται λιανικό δίκτυο: ανθρώπους που εξηγούν, καθοδηγούν και φέρνουν σε επαφή. Αυτό εννοεί ο πρόεδρος Γιάννης Βουτσινάς όταν λέει ότι «η χρηματοδότηση δεν φτάνει στις μικρές επιχειρήσεις μόνη της».
Οι ορφανοί της συγχώνευσης
Η συγχώνευση προγραμμάτων σε ένα Ταμείο παρουσιάζεται ως απλοποίηση, και σε μεγάλο βαθμό είναι. Έχει όμως ένα παράπλευρο αποτέλεσμα που σπάνια καταγράφεται: ό,τι χάνει το όνομά του χάνει και τη νομική του βάση, και μαζί τους ανθρώπους που θα το υπερασπίζονταν. Το EYE είναι το παράδειγμα. Σύμφωνα με την ΚΕΕΕ, δεν κατονομάζεται ούτε στην πρόταση για το ΕΤΑ ούτε στην πρόταση για το νέο Erasmus+. Έχει υλοποιήσει πάνω από 15.000 επιχειρηματικές ανταλλαγές, έχει περισσότερους από 40.500 εγγεγραμμένους επιχειρηματίες και η Ελλάδα είναι μία από τις πέντε χώρες με τη μεγαλύτερη συμμετοχή. Ένα πρόγραμμα με τέτοια στοιχεία δεν καταργείται· παραλείπεται. Η παράλειψη είναι αποτελεσματικότερη από την κατάργηση, γιατί δεν απαιτεί ούτε επιχείρημα ούτε ψηφοφορία.
Εδώ η Ελλάδα αντιστρέφει ένα γνώριμο μοτίβο. Σε πολλά προγράμματα υψηλού ανταγωνισμού η ελληνική παρουσία είναι δύσκολο να κατοχυρωθεί· στα προγράμματα χαμηλού κατωφλίου, όπως αυτό, βρίσκεται στην πρώτη πεντάδα. Αν χαθεί το EYE, δεν θα χαθεί ένα πρόγραμμα όπου η χώρα υστερεί αλλά ένα από τα λίγα όπου πρωτεύει. Έχει και κοινωνική διάσταση: σε μια χώρα με έντονη μετανάστευση νέων, είναι κινητικότητα επιστροφής, με παραμονές περιορισμένης διάρκειας (έως έξι μήνες, σύμφωνα με τον σχεδιασμό του προγράμματος), που μετατρέπει τη μετακίνηση σε δεξιότητα και όχι σε απώλεια.
Το ίδιο μοτίβο ασυνέχειας εμφανίζεται και στο δίκτυο. Οι σημερινές κοινοπραξίες λειτουργούν έως τις 31.12.2028, δηλαδή σε περίπου 25 μήνες από σήμερα. Σε αυτό το διάστημα πρέπει να ολοκληρωθεί η νομοθεσία, να επιλεγούν οι νέοι φορείς και να στηθούν οι κοινοπραξίες. Χωρίς μεταβατική διάταξη, κάθε καθυστέρηση μεταφράζεται σε μήνες χωρίς υπηρεσία — το «κενό» που προβλέπει η ΚΕΕΕ για το 2028-2029. Η Ελλάδα γνωρίζει ήδη το σχήμα, καθώς το Ταμείο Ανάκαμψης λήγει φέτος: μια πολιτική στήριξης που στηρίζεται σε διαδοχικά, χρονικά οριοθετημένα εργαλεία είναι εκ φύσεως εκτεθειμένη στις ημερομηνίες λήξης τους.
Ο αιτών είναι και δικαιούχος
Η δημοσιογραφική ακρίβεια απαιτεί μια παρατήρηση που δεν αναιρεί το αίτημα αλλά το ορίζει. Η ΚΕΕΕ ζητά, μεταξύ άλλων, μεταβατικές διατάξεις για τη συνέχεια του EEN και για «τον ρόλο των Επιμελητηρίων ως φορέων υποδοχής». Το αίτημα είναι θεσμικά θεμιτό και ευθυγραμμίζεται, όπως αναφέρει η ίδια, με τη θέση των Eurochambres. Σημαίνει όμως ότι ο οργανισμός που περιγράφει το πρόβλημα είναι και ο δυνητικός δικαιούχος της λύσης. Αυτό δεν καθιστά τα επιχειρήματά του λιγότερο έγκυρα· καθιστά το βάρος της απόδειξης βαρύτερο. Όποιος ζητά δεσμευμένα χρήματα οφείλει να προσφέρει δεσμευμένη λογοδοσία: αποτελέσματα ανά επιχείρηση, κόστος ανά αποτέλεσμα, σύγκριση με επιχειρήσεις εκτός δικτύου. Η ανακοίνωση παραθέτει ένα μέσο αποτέλεσμα, αλλά ούτε κόστος ανά αποτέλεσμα ούτε σύγκριση.
Η παρακείμενη ιδέα: δεσμευμένο κονδύλι με ρήτρα αποτελεσμάτων
Αντί για ποσοστό ή γενική προστασία, η Ελλάδα — κυβέρνηση και επιμελητήρια μαζί — θα μπορούσε να προτείνει στους τρίλογους διπλή δέσμευση: κονδύλι σε πραγματικούς όρους για το δίκτυο και, σε αντάλλαγμα, υποχρέωση ετήσιας δημοσίευσης τριών δεικτών (επιχειρήσεις που ωφελήθηκαν ανά τύπο υπηρεσίας, συμφωνίες που υπογράφηκαν, κόστος ανά συμφωνία), με ομάδα σύγκρισης και ρήτρα αναθεώρησης στα μέσα της περιόδου.
Ένα αίτημα που φέρνει μαζί του και τα εργαλεία ελέγχου του είναι δυσκολότερο να απορριφθεί από κράτη που ζητούν περικοπές, γιατί δεν τους ζητά εμπιστοσύνη. Τους προσφέρει μέτρηση.
Η διάσταση που δεν πρέπει να μας διαφύγει
Αν το δίκτυο και το EYE χαθούν ή μειωθούν, δεν θα το καταλάβει κανείς. Αυτό είναι το κεντρικό σημείο. Η απώλεια μιας υπηρεσίας δεν καταγράφεται πουθενά: καμία επιχείρηση δεν υποβάλλει παράπονο για μια ευκαιρία που δεν έμαθε ότι υπήρχε. Το κόστος θα εμφανιστεί χρόνια αργότερα, ως χαμηλότερη συμμετοχή των ελληνικών ΜμΕ σε ευρωπαϊκά προγράμματα, και θα αποδοθεί — όπως πάντα — στη γραφειοκρατία, στην αδράνεια ή στην «ελληνική ιδιαιτερότητα». Η εξήγηση θα είναι λάθος. Το πρόβλημα θα έχει δημιουργηθεί νωρίτερα, στις αίθουσες όπου γράφονται οι κανονισμοί και όπου κανείς δεν ρώτησε ποιος θα φέρνει τα χρήματα στη μικρή επιχείρηση.
Ας γραφτεί απερίφραστα: η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση δεν διανέμεται στις επιχειρήσεις που τη χρειάζονται περισσότερο· διανέμεται σε όσες μπορούν να τη διεκδικήσουν. Ανάμεσα στις δύο κατηγορίες βρίσκεται το στρώμα των ενδιάμεσων φορέων — δίκτυα, επιμελητήρια, περιφερειακοί οργανισμοί. Όταν το στρώμα αυτό αποδυναμώνεται, η ανισότητα πρόσβασης δεν είναι παρενέργεια· είναι το αποτέλεσμα. Με το 99,9% των επιχειρήσεων μικρομεσαίες και με παραγωγικότητα που, με βάση τα ποσοστά της ίδιας της ανακοίνωσης, υπολείπεται σχεδόν τέσσερις φορές, η Ελλάδα είναι η χώρα που έχει τα περισσότερα να χάσει από μια Ευρώπη που χτίζει χονδρική.
Υπάρχει και δεύτερο σκέλος, εξίσου απερίφραστο. Το επιχείρημα ότι οι ενδιάμεσοι είναι απαραίτητοι δεν αρκεί να διατυπώνεται· πρέπει να αποδεικνύεται. Τα επιμελητήρια θα κερδίσουν τη χρηματοδότηση που ζητούν μόνο αν μπορούν να δείξουν, με αριθμούς που αντέχουν σε έλεγχο, τι αλλάζει στην επιχείρηση που περνά από το δίκτυο. Όποιος ζητά να είναι ο ενδιάμεσος του κράτους και της Ευρώπης δεν μπορεί να είναι ο μόνος που δεν μετριέται.
Η εκτίμηση της mywaypress.gr
Η ΚΕΕΕ θέτει το σωστό πρόβλημα και το διατυπώνει με συγκεκριμένες νομικές προτάσεις· αυτό είναι το θετικό της ανακοίνωσης. Η τακτική της υστερεί σε τρία σημεία: δεν δηλώνει ποσό, στηρίζεται σε χρονοδιάγραμμα που σύμφωνα με δημοσιεύματα έχει ήδη προσπεραστεί, και απευθύνεται στο Κοινοβούλιο χωρίς να ζητά τίποτα από την κυβέρνηση, που έχει λόγο στο Συμβούλιο. Υστερεί και η απόδειξη: ικανοποίηση και μέσος όρος δεν συνιστούν αιτιώδες αποτέλεσμα.
Τρία ερωτήματα προς την ΚΕΕΕ: ποιο είναι το σημερινό επίπεδο χρηματοδότησης του EEN που ζητά να διατηρηθεί· τι προβλέπει ήδη το κείμενο της ITRE για το δίκτυο και το EYE· ποια στοιχεία αποτελέσματος διαθέτει, με ομάδα σύγκρισης.
Το πλήρες κείμενο θέσεων της ΚΕΕΕ δεν ήταν διαθέσιμο κατά τη σύνταξη. Η εκτίμηση βασίζεται στην ανακοίνωση και σε δημοσιεύματα για τις ψηφοφορίες, και αναθεωρείται αν προκύψουν διαφορετικά στοιχεία.
Πηγές και μεθοδολογική σημείωση: ανακοίνωση ΚΕΕΕ (12/11/2026)· δημοσιεύματα των Agence Europe, Science|Business, EuropaWire και Brussels Signal για την ψηφοφορία της ITRE και το διαπραγματευτικό πλαίσιο της ιρλανδικής προεδρίας (10 Οκτωβρίου 2026)· τα μεγέθη για το 0,1% και το «τετραπλάσιο» είναι υπολογισμός της mywaypress.gr από τα ποσοστά της ανακοίνωσης.
Συντακτική σημείωση & πολιτική AI: Κάθε δημοσιευμένο άρθρο της mywaypress.gr αποτελεί προϊόν ουσιαστικού συντακτικού ελέγχου και ανθρώπινης επιμέλειας, η οποία φέρει την αποκλειστική συντακτική ευθύνη του περιεχομένου (EU AI Act, Art. 50.4). Τηρούμε πλήρως τους κανόνες διαφάνειας και τις εκάστοτε οδηγίες των Εθνικών Αρχών Εποπτείας της Αγοράς.
Info photo: Γιάννης Βουτσινάς
Ανάλυση και σύνθεση: mywaypress.gr
© 2026 mywaypress.gr — Από το τι συμβαίνει στο τι σημαίνει
