Από πού θα προέλθει η επόμενη οικονομική κρίση;

Μετά την οικονομική κρίση του 2008, η συζήτηση για την προέλευση της επόμενης κρίσης έγινε ένα κοινό παιχνίδι εικασιών. Παρόλο που μια νέα κρίση δεν έχει εκδηλωθεί ακόμη, πιθανώς λόγω της αυξημένης προσοχής στους κινδύνους που εμπόδισε τη συσσώρευση συστημικού κινδύνου, ένας ενδεχόμενος εφησυχασμός  μπορεί να δημιουργήσει τις συνθήκες για την εμφάνισή της.

Γενικά, οι κίνδυνοι που οδηγούν σε χρηματοπιστωτική κρίση τείνουν να συγκεντρώνονται σε νέους, “θερμούς” και ελάχιστα κατανοητούς τομείς της οικονομίας. Σήμερα, δύο τέτοιοι τομείς είναι η κρυπτογράφηση (crypto) και η τεχνητή νοημοσύνη (AI). Η αναζήτηση πιθανών κρίσεων επικεντρώνεται στη συσσώρευση χρέους, καθώς οι αθετήσεις χρέους, και όχι οι πτώσεις τιμών μετοχών, θέτουν σε κίνδυνο τη φερεγγυότητα των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. Η μόχλευση μεγεθύνει τον κίνδυνο, ενώ οι αλυσίδες δανεισμού αυξάνουν την πολυπλοκότητα και την ευθραυστότητα του συστήματος.

 
Κρυπτονομίσματα και συσσωρευμένα χρέη

Ο τομέας των κρυπτονομισμάτων, όντας ουσιαστικά μια μορφή ελάχιστα ρυθμισμένων χρηματοοικονομικών, μοιάζει σχεδόν φτιαγμένος για να προκαλεί χρηματοπιστωτικές κρίσεις. Ενώ για πολύ καιρό τα κρυπτονομίσματα δεν περιλάμβαναν χρέος, με αποτέλεσμα οι καταρρεύσεις τους να προκαλούν απώλειες χρημάτων αλλά όχι συστημικές επιπτώσεις, η κατάσταση αρχίζει να αλλάζει.

Ένα ανησυχητικό παράδειγμα είναι η πιθανότητα χορήγησης στεγαστικών δανείων σε μη επιλέξιμους δανειολήπτες, βασιζόμενοι σε Bitcoin ως περιουσιακό στοιχείο. Εάν η τιμή του Bitcoin πέσει σημαντικά, οι δανειολήπτες μπορεί να αδυνατούν να αποπληρώσουν τα στεγαστικά τους δάνεια, οδηγώντας σε μαζικές αθετήσεις. Η αισιόδοξη ρητορική που παρουσιάζει το Bitcoin ως μια εγγυημένη οδό προς την ιδιοκτησία σπιτιού και την εκτίμηση της τιμής του, θυμίζει έντονα την περίοδο πριν την κρίση του 2008.

 
Τεχνητή Νοημοσύνη και κρυφό χρέος

Μια άλλη πιθανή πηγή της επόμενης χρηματοπιστωτικής κρίσης θα μπορούσε να προέλθει από την τεχνητή νοημοσύνη (AI), ειδικότερα από την τεράστια, χρηματοδοτούμενη από χρέος, άνθηση των κέντρων δεδομένων. Υπάρχουν ενδείξεις ότι εταιρείες που κατασκευάζουν αυτά τα γιγάντια κέντρα δεδομένων προσπαθούν να αποκρύψουν το χρέος τους.

Για παράδειγμα, η Meta φέρεται να αναζητά χρηματοδότηση $29 δισεκατομμυρίων για την ταχεία κατασκευή κέντρων δεδομένων AI, με $26 δισεκατομμύρια να προέρχονται από χρέος και $3 δισεκατομμύρια από ίδια κεφάλαια. Αντί να χρησιμοποιούν παραδοσιακό εταιρικό χρέος, εταιρείες όπως η Meta στρέφονται σε ιδιωτικές επενδυτικές ομάδες, όπως ιδιωτικά κεφάλαια (private equity), που μπορούν να δημιουργήσουν εξατομικευμένες χρηματοδοτήσεις για το έργο. Αυτό συμβαίνει παρά το γεγονός ότι οι εταιρείες αυτές πληρώνουν σημαντικά υψηλότερες τιμές, έως και 2-3% περισσότερο, από τα επιτόκια επενδυτικής βαθμίδας.

Ο λόγος για αυτή την επιλογή είναι η αποφυγή βλάβης στον ισολογισμό τους, δεδομένου του τεράστιου κεφαλαίου που απαιτείται για αυτές τις κατασκευές. Χρησιμοποιώντας οχήματα ειδικού σκοπού (SPVs) στα οποία έχουν κοινή ιδιοκτησία, εταιρείες όπως η Meta δεν χρειάζεται να εμφανίζουν το χρέος ως δικό τους. Πρόκειται για λογιστικά τεχνάσματα που επιτρέπουν την άντληση μεγάλων ποσών χρημάτων χωρίς να επηρεάζεται ο ισολογισμός, τοποθετώντας το χρέος σε ένα όχημα που ελέγχεται έμμεσα, αλλά δεν χρειάζεται να γνωστοποιηθεί ως χρέος στον ισολογισμό.

Ταυτόχρονα, ένα αυξανόμενο ποσοστό παρόχων ιδιωτικής πίστης χρηματοδοτείται, εν μέρει, από τον έλεγχο ασφαλιστικών εταιρειών, των οποίων το κεφάλαιο χρησιμοποιούν για τη χρηματοδότηση επενδύσεων. Η εύρεση επενδύσεων που παράγουν υψηλότερες αποδόσεις χωρίς υψηλότερο κίνδυνο – όπως ο δανεισμός σε εταιρείες όπως η Meta με επιτόκια πάνω από την αγορά – είναι αυτό ακριβώς που επιδιώκουν για να επιτύχουν υψηλότερες αποδόσεις χωρίς να παραβιάζουν τους ασφαλιστικούς κανονισμούς.

Αν και όλο αυτό έχει νόημα ως χρηματοοικονομική μηχανική, εδώ αρχίζουν οι κίνδυνοι. Αυτό το σύστημα δημιουργεί έναν ισχυρό βρόχο κινήτρων μεταξύ υπερκεφαλαιοποιημένων ασφαλιστικών εταιρειών, ιδιωτικών κεφαλαίων που διψούν για αποδόσεις και εταιρειών μεγάλων κεφαλαιοποιήσεων που προσπαθούν να αποφύγουν την εμφάνιση αυξημένης μόχλευσης. Όλοι παίρνουν αυτό που θέλουν μέχρι κάτι να σπάσει. Αυτή η κατάσταση μοιάζει με μια κλασική συσσώρευση χρηματοπιστωτικών κινδύνων. Η άνθηση της AI είναι ένα εκπληκτικά τεράστιο, μονόπλευρο στοίχημα σε μια ενιαία τεχνολογία, και παρόλο που μια τεχνολογία μπορεί να μεταμορφώσει τον κόσμο, μπορεί παρόλα αυτά να δημιουργήσει μια χαοτική χρηματοπιστωτική κρίση στην πορεία, όπως συνέβη με τους σιδηροδρόμους τη δεκαετία του 1870.

 
Με πληροφορίες από noahpinion.blog

mywaypress.gr –Περιεχόμενο αξίας με την υποστήριξη  υβριδικής νοημοσύνης.

Για  αναγνώστες με μεγάλο εύρος προσοχής.