Η Ελλάδα της αναβλητικότητας: Ενώ ο κόσμος αλλάζει, εμείς παραμένουμε ακίνητοι
Στην Ελλάδα, η κυβερνητική ρητορική έχει κολλήσει σε έναν χρόνο: το μέλλον. “Θα” κάνουμε, “θα” αλλάξουμε, “θα” βελτιώσουμε. Το πρόσημο “θα” έχει γίνει το αγαπημένο εργαλείο μιας διοίκησης που φαίνεται να επιλέγει τη σιγουριά της αδράνειας έναντι του ρίσκου της δράσης
Ο παγκόσμιος χάρτης των οικονομικών δυσκολιών τοποθετεί την Ελλάδα στη δεκάτη θέση παγκοσμίως σε ακρίβεια βενζίνης ( βλέπε visualcapitalist.com). Την ίδια ώρα, στις ΗΠΑ, ο Ντόναλντ Τράμπ ανακοινώνει δραστικές μειώσεις στις τιμές φαρμάκων, εξασφαλίζοντας συμφωνία με τη Pfizer για τιμές “πλέον ευνοούμενου εθνικού καθεστώτος” – δηλαδή τις χαμηλότερες τιμές που πληρώνουν άλλες πλούσιες χώρες (βλέπε axios.com). Η αντίθεση δεν θα μπορούσε να είναι πιο έντονη.
Όταν η πολιτική γίνεται πράξη αλλού
Η συμφωνία Τράμπ-Pfizer δεν είναι απλώς μια ανακοίνωση. Είναι ένα δομημένο σχέδιο με συγκεκριμένες δεσμεύσεις: σχεδόν όλα τα φάρμακα της Pfizer θα προσφέρονται στο Medicaid με τις χαμηλότερες τιμές που ισχύουν διεθνώς, νέα φάρμακα δεν θα κοστίζουν περισσότερο στις ΗΠΑ από ό,τι αλλού, και θα λειτουργήσει ιστοσελίδα “Trump Rx” για απευθείας αγορές με εκπτώσεις. Η Pfizer δεσμεύεται για επένδυση 70 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε παραγωγή και έρευνα, λαμβάνοντας αντίστοιχα απαλλαγή από δασμούς για τρία χρόνια.
Συμφωνείτε ή διαφωνείτε με τον Τράμπ, το γεγονός παραμένει: εδώ είναι μια κυβέρνηση που παίρνει αποφάσεις, θέτει στόχους και επιτυγχάνει αποτελέσματα σε πραγματικό χρόνο. Και δεν είναι μόνο η Pfizer – οι μετοχές της Eli Lilly και της Merck ανέβηκαν αντίστοιχα, καθώς η αγορά προσδοκά παρόμοιες συμφωνίες.
Η Ελλάδα του “Θα”
Στην Ελλάδα, η κυβερνητική ρητορική έχει κολλήσει σε έναν χρόνο: το μέλλον. “Θα” κάνουμε, “θα” αλλάξουμε, “θα” βελτιώσουμε. Το πρόσημο “θα” έχει γίνει το αγαπημένο εργαλείο μιας διοίκησης που φαίνεται να επιλέγει τη σιγουριά της αδράνειας έναντι του ρίσκου της δράσης.
Δεν υπάρχει τολμηρό, εθνικό σχέδιο σε κανένα από τα μεγάλα προβλήματα της χώρας. Η ενεργειακή κρίση που μας καθηλώνει στην 10η θέση παγκοσμίως σε ακρίβεια καυσίμων; Απαντάται με μικρές επιδοτήσεις και προσωρινά μέτρα. Το φαρμακευτικό κόστος που επιβαρύνει πολίτες και ασφαλιστικά ταμεία; Παραμένει στάσιμο, ενώ άλλες χώρες διαπραγματεύονται δομικές αλλαγές.
Το σκάνδαλο του Ταμείου Ανάκαμψης
Και έρχεται το πραγματικό παράδοξο: όταν η χώρα έχει στη διάθεσή της 36 δισεκατομμύρια ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης – δηλαδή έτοιμα χρήματα, ευρωπαϊκούς πόρους που δεν χρειάζεται να βρούμε από πουθενά – δεν καταφέρνουμε να τα αξιοποιήσουμε.
Ούτε το ένα τρίτο των κονδυλίων έχει φτάσει στους τελικούς αποδέκτες. Μόλις 10 δισεκατομμύρια ευρώ από τα 36 έχουν διατεθεί. Με την κλεψύδρα να αδειάζει τον Σεπτέμβριο του 2026, η κυβέρνηση βρίσκεται σε “αγώνα δρόμου” – όχι για να υπερβεί τον εαυτό της, αλλά για να μην χάσει χρήματα που ήδη της ανήκουν.
Στην Αθήνα έρχεται κλιμάκιο της Κομισιόν για νέα αναθεώρηση του “Ελλάδα 2.0”, με 194 ορόσημα στο μικροσκόπιο για αναδιατύπωση ή αντικατάσταση – μια διπλωματική διατύπωση που σημαίνει: “αυτά που υποσχεθήκατε δεν πρόκειται να γίνουν”.
Ο κόσμος δεν περιμένει
Η διεθνής πραγματικότητα κινείται με ασύλληπτες ταχύτητες. Κυβερνήσεις παίρνουν ριζικές αποφάσεις, εταιρείες αναδιαμορφώνουν στρατηγικές, αγορές προσαρμόζονται σε πολιτικές του “εδώ και τώρα”.
Στην Ελλάδα, περιμένουμε. Περιμένουμε την κατάλληλη στιγμή, την ιδανική συγκυρία, τη σωστή μελέτη. Και ενώ περιμένουμε, η βενζίνη μας παραμένει η 10η ακριβότερη στον κόσμο, τα φάρμακά μας επιβαρύνουν τους πολίτες, και 26 δισεκατομμύρια ευρώ κινδυνεύουν να επιστρέψουν στις Βρυξέλλες αναξιοποίητα.
Δεν είναι θέμα ιδεολογίας. Είναι θέμα ικανότητας να μετατρέπεις τις ευκαιρίες σε πολιτικές και τις πολιτικές σε αποτελέσματα. Και εκεί, η απόσταση ανάμεσα στο “θα” και στο “έγινε” μοιάζει, δυστυχώς, ανυπέρβλητη.
Τα παραπάνω είναι ενδεικτικά. Για να μην αναφέρουμε άλλα προβλήματα.
mywaypress.gr –Περιεχόμενο αξίας με την υποστήριξη υβριδικής νοημοσύνης.
Για αναγνώστες με μεγάλο εύρος προσοχής.
