Γιατί το να γράφεις γράμματα στα παιδιά σου είναι το καλύτερο δώρο που μπορείς να τους κάνεις ως ενήλικες

Την περασμένη εβδομάδα, συμμετείχα στον Jim O’Shaughnessy στο podcast του, Infinite Loops . Ένα από τα αγαπημένα μου κομμάτια που έχει γράψει ο Τζιμ είναι το δοκίμιό του ως προσκεκλημένος επισκέπτης για το The Profile σχετικά με την αξία της γραφής επιστολών στα παιδιά σας.  Με ώθησε κυριολεκτικά να αρχίσω να γράφω γράμματα στα παιδιά μου , και νομίζω ότι θα το απολαύσετε κι εσείς.

 
Η γραφή διαυγάζει. Φωτίζει.

Ο Jim O’Shaughnessy είναι ένας θρύλος της Wall Street και ιδρυτής, πρόεδρος και επικεφαλής επενδύσεων της O’Shaughnessy Asset Management, η οποία διαχειρίζεται 6,2 δισεκατομμύρια δολάρια σε περιουσιακά στοιχεία.

Είναι επίσης φίλος μου, οπότε τον ζήτησα να γράψει ένα φιλοξενούμενο άρθρο που δεν έχει καμία σχέση με τον ρόλο του ως επενδυτή. Σε αυτό το κείμενο, ο O’Shaughnessy αναστοχάζεται πάνω στον πιο σημαντικό του ρόλο: εκείνον του πατέρα.

 
Γιατί το να γράφεις γράμματα στα παιδιά σου είναι το καλύτερο δώρο που μπορείς να τους κάνεις ως ενήλικες

Του Jim O‘Shaughnessy

«Τα γράμματα είναι από τα πιο σημαντικά μνημεία που μπορεί να αφήσει πίσω του ένας άνθρωπος.» ~Johann Wolfgang von Goethe

Πάντα πίστευα στον γραπτό λόγο. Το να αναγκάζεσαι να καταγράφεις τις σκέψεις σου σε γραπτό λόγο σε βοηθά να καταλάβεις αν έχεις πράγματι σαφή αντίληψη του τι — και πώς — θέλεις να πεις κάτι. Και αν κρατάς γραπτά ημερολόγια, δεν υπάρχει τρόπος να αφήσεις τη χρονική αναδρομή να παραμορφώσει την ανάμνηση, διότι εκεί, με το ίδιο σου χέρι, καταγράφεται τι σκεφτόσουν εκείνη τη στιγμή, χωρίς να είναι δυνατή η αναθεώρηση μέσω επιλεκτικής μνήμης.

Η γραφή διαυγάζει. Φωτίζει. Σε βοηθά να παρακολουθείς τη δική σου ανάπτυξη — ή παρακμή — στον τρόπο που βλέπεις τον κόσμο και πώς οι ιδέες σου έχουν αλλάξει — ή παραμένουν ίδιες — κατά τη διάρκεια της ζωής σου. Ως κάποιος που έχει κουτιά-κουτιά με παλιά ημερολόγια, αν θέλω να μάθω τι σκεφτόταν ο εαυτός μου στα 21, το μόνο που έχω να κάνω είναι να τραβήξω εκείνο το ημερολόγιο και να διαβάσω. Μερικές φορές εκπλήσσομαι με το πόσο πολύ έχουν αλλάξει οι απόψεις μου — συχνά δραματικά — καθώς πορεύτηκα μέσα στη ζωή.

Εξίσου αποκαλυπτικό είναι, ωστόσο, το πόσο λίγο έχουν αλλάξει μερικές από τις θεμελιώδεις πεποιθήσεις μου. Σε γενικές γραμμές, διαπιστώνω ότι, αν μη τι άλλο, έχουν γίνει πιο ισχυρές, καλύτερα διατυπωμένες και καλύτερα θεμελιωμένες.

Πιστεύω ακράδαντα στο να διαβάζεις όσο το δυνατόν περισσότερο, ώστε να βλέπεις την άλλη πλευρά των ιδεών σου. Όλοι μας είμαστε επιρρεπείς στην προκατάληψη επιβεβαίωσης και μια εξαιρετική συνήθεια που πρέπει να καλλιεργήσουμε είναι να αναζητούμε πάντα πεποιθήσεις που αντικρούουν τις δικές μας. Αν αυτές σε κάνουν να αλλάξεις γνώμη, όπως μου συνέβη, τότε η αρχική σου πεποίθηση δεν ήταν και τόσο σωστή εξαρχής, οπότε, προκαλώντας πάντα τον εαυτό σου, κάνεις τη σκέψη σου πιο δυνατή και πιο αληθινά λογική.

Θα πρέπει επίσης να προσπαθείς να αναζητάς τα καλύτερα επιχειρήματα για πράγματα με τα οποία δεν συμφωνείς — κάτι που ονομάζεται «Steelman» σε αντίθεση με το πολύ πιο συνηθισμένο «Strawman». Συχνά θα βλέπεις μόνο επιχειρήματα τύπου Strawman στα δημοφιλή μέσα ενημέρωσης και έχω λυπηρά καταλήξει στο συμπέρασμα ότι, στο μεγαλύτερο μέρος τους, τα δημοφιλή ΜΜΕ σταμάτησαν να παρουσιάζουν σοβαρά, καλά διατυπωμένα άρθρα που θα μπορούσαν να σε μεταπείσουν. Υπάρχουν, όμως, σήμερα στη διάθεση όλων μας περισσότερα εξαιρετικά, σοβαρά δοκίμια από ποτέ — αυτό είναι μέρος αυτού που αποκαλώ «Μεγάλη Αναδιάταξη», δηλαδή τον συνεχιζόμενο μετασχηματισμό σχεδόν κάθε πτυχής της ζωής μας, τον οποίο οι τεχνολογίες και οι εφευρέσεις επιταχύνουν εκθετικά για την κοινωνία.

Μπορεί να ζούμε μία από τις πιο ενδιαφέρουσες περιόδους της ανθρώπινης ιστορίας, και έχεις την ευκαιρία να την αφηγηθείς για τον εαυτό σου και τα παιδιά σου. Εδώ και καιρό υποστηρίζω τη συνεχή συγγραφή γραμμάτων στα παιδιά σου, αλλά λαμβάνοντας υπόψη όλες τις αλλαγές που βιώνουμε, αυτό ίσως σου δίνει μια εξαιρετικά ιδιαίτερη ευκαιρία να αφήσεις τα παιδιά σου να δουν τα πάντα να εξελίσσονται.

Αυτό με ωθεί να παροτρύνω ξανά κάθε γονέα που διαβάζει αυτές τις γραμμές να αποκτήσει τη συνήθεια να γράφει μια σειρά γραμμάτων στα παιδιά του, ώστε και αυτά να μπορέσουν να σε κατανοήσουν — και, αν είμαστε τυχεροί, να κατανοήσουν καλύτερα και τον εαυτό τους. Το να αρθρώνεις σκέψεις μέσα σε ένα γράμμα δίνει σε σένα και στα παιδιά σου χρόνο να αναστοχαστείτε πάνω σε πράγματα με τρόπο που συχνά είναι δύσκολος μέσα στην καθημερινότητα της κοινής σας ζωής.

Είναι κάτι που πάντα εύχομαι να είχε κάνει ο πατέρας μου, καθώς δυσκολευόμασταν αρκετά να αλληλοκατανοηθούμε και πιστεύω ότι μια σειρά γραμμάτων από εκείνον θα με βοηθούσε να τον καταλάβω πολύ καλύτερα από όσο κατάφερα τελικά.

Ιδανικά, θα πρέπει να ξεκινήσεις όσο πιο νωρίς μπορείς και να συνεχίζεις να γράφεις με τα χρόνια. Εγώ ξεκίνησα όταν ο γιος μου, ο Πάτρικ, ήταν 7 ημερών και συνέχισα μέχρι που το τελευταίο μου παιδί έγινε 21. Καθώς κάθε παιδί έφτανε στα 21, η γυναίκα μου — το πραγματικό αληθινό θαύμα στο πάρτι γονέων — επέλεγε φωτογραφίες και εξέδιδε τα γράμματα σε βιβλίο για καθένα από τα παιδιά μου. Το τελευταίο γράμμα κάθε βιβλίου γραφόταν ειδικά για το παιδί στο οποίο απευθυνόταν το βιβλίο, ενώ κατά τα άλλα, όλα τα γράμματα απευθύνονταν σε όλα μου τα παιδιά.

Παρακάτω παρατίθεται το πρώτο γράμμα που έγραψα, με την ελπίδα ότι θα σε παρακινήσει να κάνεις το ίδιο για τα δικά σου παιδιά. Σπάνια τα πράγματα είναι 100% win/win, αλλά στην περίπτωση των γραμμάτων προς τα παιδιά σου, αυτή είναι η αμοιβή που σου επιφυλάσσει ο χρόνος που αφιερώνεις, καθώς μεγαλώνουν, για να κάνεις μια συνομιλία με τον ενήλικα που θα γίνουν.

 
22 Απριλίου 1985

Αγαπητά μου παιδιά,

Τα πρώτα είναι συναρπαστικά και κάπως περίπλοκα. Αυτή είναι η πρώτη καταχώρηση σε ένα βιβλίο που θα κρατήσω για εσάς. Η κατεύθυνσή της δεν μου είναι ακόμη γνωστή. Έτσι, η σκέψη να σας δώσω κάτι που δημιουργήθηκε όλα αυτά τα χρόνια με ενθουσιάζει, αλλά είμαι επίσης μπερδεμένος για το τι πραγματικά θέλω να γράψω εδώ

Ξέρω ότι δεν θέλω αυτό να είναι ένα ημερολόγιο που καταγράφει τις μέρες, διότι, αν και σας αγαπάμε ήδη, ξέρουμε ότι ένα ημερολόγιο με τις ώρες που τρώτε και κοιμάστε δεν θα ήταν συναρπαστική ανάγνωση. Σε κάποιον βαθμό ελπίζω να μπορέσω να πω όλα εκείνα τα πράγματα που οι πατεράδες θέλουν να λένε στα παιδιά τους, αλλά τόσες φορές ξεχνούν ή παραλείπουν να τα πουν.

Αν μη τι άλλο, θα δείτε πώς άλλαξα, από έναν 24χρονο ολοκαίνουριο πατέρα, σε κάποιον που σας είδε να μεγαλώνετε και — αν είμαστε τυχεροί — μεγάλωσε κι ο ίδιος.

Κυρίως, ίσως μπορέσετε να με γνωρίσετε, καθώς και να γνωρίσετε τον εαυτό σας καλύτερα μέσα από αυτή τη συλλογή «γραμμάτων», και όλοι πρέπει να αγωνιζόμαστε να κατανοούμε τον εαυτό μας και αυτούς που αγαπάμε, διότι μέσα από την κατανόηση και την εμπειρία μας προκύπτει η σοφία που κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να διδάξει σε κάποιον άλλο, κανένα σχολείο δεν μπορεί να μεταδώσει. Πρέπει να έρθει από μέσα, από τη μάθηση, από τη λογική και την εμπειρία. Αν μπορούσα, θα σας την περιέγραφα· δεν μπορώ. Ίσως συμφωνήσετε όταν μεγαλώσετε.

Θέλω επίσης να σας μιλήσω για μένα, τη ζωή μου, τις σκέψεις μου — ίσως να αποκτήσετε κάποια κατανόηση του εαυτού σας μέσα από την κατανόηση μου. Αν έπρεπε να περιγράψω τις δικές μου παρορμήσεις σε μια παράγραφο, αυτό θα ήταν και συμβουλή για σας, οπότε, στα λόγια του Λάο Τσε, να η συμβουλή:

«Αυτός που γνωρίζει πολλά για τους άλλους μπορεί να είναι μορφωμένος, αλλά αυτός που κατανοεί τον εαυτό του είναι πιο ευφυής. Αυτός που ελέγχει τους άλλους μπορεί να είναι ισχυρός, αλλά αυτός που ελέγχει και έχει κατακτήσει τον εαυτό του είναι ακόμη πιο δυνατός. Αυτός που λαμβάνει την ευτυχία του από τους άλλους μπορεί να είναι πλούσιος, αλλά αυτός του οποίου η ικανοποίηση είναι αυτοβούλητη έχει ανεξάντλητο πλούτο. Αυτός που καταλαμβάνει μια θέση που του έχει παρασχεθεί από άλλους μπορεί να ζήσει μακρά ζωή, αλλά αυτός που κατοικεί στην δική του αυτοσυγκροτημένη θέση, έστω και αν φθείρεται, είναι αιώνιος.»

Αυτό το απόσπασμα σοφίας ενσαρκώνει πραγματικά πολλούς από τους στόχους μου και πολλές από τις πεποιθήσεις μου.

Θα είστε πάντα τόσο καλοί, τόσο ευτυχισμένοι, τόσο επιτυχημένοι όσο αντιλαμβάνεστε ότι είστε. Η ευτυχία πηγάζει από μέσα, ποτέ από έξω. Το ίδιο και η αρετή· η τιμή· και η αγάπη. Όλα εκείνα τα πράγματα που αξίζει να ζεις. Έτσι, αν είστε δυστυχισμένοι, μην ψάχνετε έξω από τον εαυτό σας για αιτίες — κατοικούν μέσα σας· ομοίως, αν, όπως εγώ, είστε ευτυχισμένοι, κατανοήστε την πηγή μέσα στην ψυχή σας.

Με αγάπη, Μπαμπάς

 
mywaypress.gr –Περιεχόμενο αξίας με την υποστήριξη  υβριδικής νοημοσύνης.

Για  αναγνώστες με μεγάλο εύρος προσοχής.