Κυριάκος Μητσοτάκης -Η «θεσμική σταθερότητα» ως πολιτικό κεφάλαιο – και τα όριά της
Η θεσμική σταθερότητα είναι προϋπόθεση, όχι όραμα. Είναι βάση, όχι προορισμός. Και όταν μετατρέπεται σε αυτοσκοπό, παύει να είναι δύναμη και γίνεται όριο
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης συχνά περιγράφεται – κυρίως στο εξωτερικό αλλά και στο εσωτερικό – ως φορέας «θεσμικής σταθερότητας». Ο όρος, όμως, χρειάζεται αποφόρτιση από την πολιτική του χρήση και επανατοποθέτηση στο πραγματικό του νόημα.
Θεσμική σταθερότητα δεν σημαίνει κοινωνική δικαιοσύνη, ούτε θεσμική ποιότητα, ούτε δημοκρατικό βάθος. Σημαίνει κάτι πιο στενό και πιο τεχνικό: προβλεψιμότητα κράτους.
Σημαίνει ότι:
- το κράτος δεν αιφνιδιάζει τις αγορές
- δεν παράγει δημοσιονομικό ρίσκο
- δεν συγκρούεται με τους θεσμούς
- δεν μεταβάλλει στρατηγικές γραμμές εξωτερικής πολιτικής
- δεν δημιουργεί θεσμική ασυνέχεια
Αυτό το προφίλ δημιουργεί συστημική εμπιστοσύνη σε:
- ευρωπαϊκούς θεσμούς
- επενδυτικούς οργανισμούς
- διεθνείς εταίρους
- αγορές
- συμμαχικά κέντρα ισχύος
Όχι επειδή το σύστημα λειτουργεί άριστα, αλλά επειδή λειτουργεί προβλέψιμα.
Η πραγματική φύση αυτής της σταθερότητας
Πρόκειται για σταθερότητα τύπου “system maintenance”, όχι “system transformation”.
Δηλαδή:
- συντήρηση λειτουργίας του κράτους
- διατήρηση ισορροπιών
- έλεγχος ρίσκου
- αποφυγή ρήξεων
- διαχείριση, όχι αναδόμηση
Αυτό παράγει:
- διεθνή αξιοπιστία
- επενδυτικό σήμα
- θεσμική κανονικότητα
- εικόνα «χαμηλού ρίσκου χώρας»
Αλλά δεν παράγει αυτομάτως:
- κοινωνική συνοχή
- εμπιστοσύνη πολιτών
- θεσμική αναγέννηση
- δικαιοσύνη
- ισότητα ευκαιριών
- διοικητικό εκσυγχρονισμό βάθους
Με απλά λόγια:
Ένα κράτος μπορεί να είναι θεσμικά σταθερό, αλλά κοινωνικά εύθραυστο.
Το πολιτικό παράδοξο
Η θεσμική σταθερότητα λειτουργεί καθησυχαστικά για:
- αγορές
- συμμάχους
- επενδυτές
- διεθνείς θεσμούς
Αλλά δεν λειτουργεί το ίδιο για:
- νέα γενιά
- μεσαία τάξη
- επισφαλείς εργαζόμενους
- μικρομεσαία επιχειρηματικότητα
- κοινωνικά ευάλωτες ομάδες
Εκεί, η έννοια της σταθερότητας μεταφράζεται συχνά ως:
- στασιμότητα
- ακινησία
- αναπαραγωγή ανισοτήτων
- απουσία προοπτικής
- έλλειψη κοινωνικής κινητικότητας
Γι’ αυτό και η «θεσμική σταθερότητα» δεν μεταφράζεται αυτόματα σε πολιτική εμπιστοσύνη.
Το ουσιαστικό συμπέρασμα
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης λειτουργεί ως σταθεροποιητικός παράγοντας συστήματος, όχι ως μετασχηματιστής του.
Δηλαδή:
- εγγυάται συνέχεια
- εγγυάται προβλεψιμότητα
- εγγυάται διεθνή κανονικότητα
- εγγυάται θεσμική ηρεμία
Αλλά:
- δεν εγγυάται θεσμική αναγέννηση
- δεν εγγυάται κοινωνική εμπιστοσύνη
- δεν εγγυάται παραγωγικό μετασχηματισμό
- δεν εγγυάται αναδιανομή ευκαιριών
- δεν εγγυάται βαθιά μεταρρύθμιση κράτους
Η σταθερότητα που εκπέμπει είναι σταθερότητα διαχείρισης, όχι σταθερότητα μετασχηματισμού.
Πολιτικά μεταφρασμένο:
Για το διεθνές σύστημα:
➡️ χαμηλό ρίσκο
Για τους θεσμούς:
➡️ προβλεψιμότητα
Για την οικονομία:
➡️ κανονικότητα
Για μεγάλο μέρος της κοινωνίας:
➡️ αίσθηση ακινησίας
…
Η θεσμική σταθερότητα είναι προϋπόθεση, όχι όραμα.
Είναι βάση, όχι προορισμός.
Και όταν μετατρέπεται σε αυτοσκοπό, παύει να είναι δύναμη και γίνεται όριο.
mywaypress.gr –Περιεχόμενο αξίας με την υποστήριξη υβριδικής νοημοσύνης.
Για αναγνώστες με μεγάλο εύρος προσοχής.
