Το νέο μοντέλο επενδύσεων στην άμυνα: Σχέδιο Δένδια ή ευχή χωρίς τεκμηρίωση;

Εάν η κυβέρνηση επιθυμεί να καταστήσει την άμυνα «μοχλό βιομηχανικής ανάπτυξης και καινοτομίας», χρειάζεται να μετατρέψει τις υψηλές στρατηγικές διακηρύξεις – όπως η αποτρεπτική αξιοπιστία και η τεχνολογική αυτοδυναμία  – σε εφαρμόσιμους νόμους, σαφείς προδιαγραφές διαγωνισμών και άμεση χρηματοδότηση της τεχνολογικής αιχμής.

 
Η νέα δέσμευση: 25% εθνική συμμετοχή

Η πρόσφατη ανακοίνωση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, κ. Νίκου Δένδια, στο Γενικό Συμβούλιο του ΣΕΒ ότι το Υπουργείο υιοθετεί ένα μοντέλο επενδύσεων στα εξοπλιστικά προγράμματα με σταθερή εθνική συμμετοχή και μετρήσιμη απόδοση έχει προκαλέσει εύλογο ενδιαφέρον, αλλά και κριτικό προβληματισμό.

Η ποσοτική δέσμευση είναι σαφής: επιδιώκεται τουλάχιστον 25% συμμετοχή της ελληνικής βιομηχανίας στα εξοπλιστικά προγράμματα. Ο Υπουργός επισήμανε ότι αυτό το μοντέλο έρχεται σε αντίθεση με το παρελθόν, όπου η εγχώρια συμμετοχή συχνά παρέμενε χαμηλή ή ανεπαρκώς αξιοποιήσιμη. Η φιλοδοξία αυτή εντάσσεται στην ευρύτερη «Ατζέντα 2030», μια μεταρρύθμιση που στοχεύει να συνδέσει τη στρατιωτική ισχύ με την τεχνολογική και βιομηχανική βάση, μετατρέποντας την Άμυνα σε μοχλό ανάπτυξης.

 
Υπάρχει τεκμηριωμένο Εθνικό Σχέδιο;

Ενώ η πρόθεση να καταστεί η εγχώρια αμυντική βιομηχανία μοχλός ανάπτυξης και τεχνολογικής υπεροχής  είναι στρατηγικά ορθή, το κρίσιμο ερώτημα παραμένει: Πόσο τεκμηριωμένο και ολοκληρωμένο είναι το εθνικό σχέδιο της κυβέρνησης για την επίτευξη αυτού του στόχου;

Ο κ. Δένδιας τόνισε την ανάγκη σύμπραξης Πολιτείας, θεσμών, βιομηχανίας και ακαδημαϊκής κοινότητας για την οικοδόμηση ενός ισχυρού, αυτάρκους και καινοτόμου αμυντικού οικοσυστήματος. Η δημιουργία ενός τέτοιου οικοσυστήματος, παράλληλα με την αύξηση της συμμετοχής στα προγράμματα, αποτελεί έναν από τους δύο κεντρικούς στόχους του Υπουργείου.

Ωστόσο, η δέσμευση για 25% συμμετοχή απαιτεί συγκεκριμένη τεκμηρίωση που προς το παρόν δεν έχει δοθεί αναλυτικά:

• Συγκεκριμένα προγράμματα: Ποια συγκεκριμένα εξοπλιστικά προγράμματα έχουν ήδη εντάξει τη ρήτρα του 25%; Ποιες ελληνικές επιχειρήσεις (μικρές, μεσαίες, μεγάλες) έχουν ήδη ενταχθεί και σε ποιο ρόλο (συμπαραγωγή, υποσυστήματα, συντήρηση);
• Πλαίσιο καινοτομίας: Πώς ακριβώς θα λειτουργήσει το «αξιόπιστο οικοσύστημα καινοτομίας»; Ποια είναι η συγκεκριμένη χρηματοδοτική ενίσχυση (πέραν των ευρωπαϊκών) και το ρυθμιστικό πλαίσιο που θα επιταχύνει την έρευνα και ανάπτυξη (R&D) των ελληνικών εταιρειών, οι οποίες ήδη συμμετέχουν σε ευρωπαϊκά και ΝΑΤΟϊκά προγράμματα R&D;
• Μετρησιμότητα και κυρώσεις: Ποιοι είναι οι ακριβείς δείκτες μετρήσιμης απόδοσης και ποιες κυρώσεις θα επιβάλλονται σε ξένες εταιρείες που δεν εκπληρώνουν τη ρήτρα της εθνικής συμμετοχής (π.χ. σε μορφή αντισταθμιστικών ωφελημάτων, αλλά με σαφή, οικονομική και τεχνολογική απόδοση);

 
Το στρατηγικό πλαίσιο: Από την ατζέντα στο αποτέλεσμα

Η ανάγκη για μακροπρόθεσμη εθνική στρατηγική και συνεργασία για τη στήριξη της εγχώριας παραγωγικής ικανότητας είναι κοινή παραδοχή. Ο κ. Θεοδωρόπουλος του ΣΕΒ τόνισε την ανάγκη συντονισμένης δράσης για να δοθούν πρακτικές λύσεις στα χρόνια προβλήματα που κρατούσαν πίσω το παραγωγικό δυναμικό.

Εάν η κυβέρνηση επιθυμεί να καταστήσει την άμυνα «μοχλό βιομηχανικής ανάπτυξης και καινοτομίας», χρειάζεται να μετατρέψει τις υψηλές στρατηγικές διακηρύξεις – όπως η αποτρεπτική αξιοπιστία και η τεχνολογική αυτοδυναμία  – σε εφαρμόσιμους νόμους, σαφείς προδιαγραφές διαγωνισμών και άμεση χρηματοδότηση της τεχνολογικής αιχμής.

Το «μοντέλο επενδύσεων» που παρουσιάστηκε αποτελεί μια σημαντική αρχή και μια σαφή στροφή από το παρελθόν. Για να μην παραμείνει όμως μια απλή ευχή, αλλά να γίνει ο δρόμος ευθύνης, σχεδίου και αποτελέσματος  που ευαγγελίζεται η κυβέρνηση, απαιτείται η άμεση και λεπτομερής δημοσιοποίηση του Εθνικού Σχεδίου που θα τεκμηριώνει το πώς το 25% θα γίνει ρεαλιστικό, μετρήσιμο και, κυρίως, επωφελές για την ελληνική οικονομία και τις Ένοπλες Δυνάμεις.

 
mywaypress.gr –Περιεχόμενο αξίας με την υποστήριξη  υβριδικής νοημοσύνης.

Για  αναγνώστες με μεγάλο εύρος προσοχής.