Το πακέτο της ΔΕΘ: Ασπιρίνη για την οικονομία ή βαθιά τομή; – Τι έμεινε εκτός πρωθυπουργικού κάδρου

Η επόμενη μέρα της ΔΕΘ: Οι φοροελαφρύνσεις του 2027 δεν απαντούν στην ασφυξία του σήμερα

 
Άλλα ζητούν οι επιχειρήσεις, άλλα ανακοινώνει ο Μητσοτάκης – Το χάσμα μεγαλώνει

 
Αναμφίβολα, η 89η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης λειτούργησε ως ένα κρίσιμο ορόσημο, όχι μόνο για την κυβέρνηση αλλά και για την ίδια την πραγματική οικονομία. Σε μια περίοδο όπου οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις ασφυκτιούν και η μεσαία τάξη δοκιμάζεται από τη συσσωρευμένη πίεση της ακρίβειας, οι προσδοκίες από το βήμα της ΔΕΘ ήταν υψηλότερες από ποτέ. Ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, αναζητούσε ένα πειστικό αφήγημα για να αντιστρέψει το αρνητικό κλίμα, ενώ οι παραγωγικοί φορείς κατέθεταν συγκεκριμένες, κοστολογημένες προτάσεις επιβίωσης και ανάπτυξης.

 
Οι διεκδικήσεις των φορέων: Κραυγή αγωνίας από την πραγματική οικονομία

Πριν ο πρωθυπουργός ανέβει στο βήμα, οι εκπρόσωποι του επιχειρηματικού κόσμου είχαν ήδη χαρτογραφήσει με μελανά χρώματα την κατάσταση. Η έρευνα του ΙΜΕ-ΓΣΕΒΕΕ αποτύπωσε μια δραματική επιδείνωση του οικονομικού κλίματος, με μία στις δύο μικρές επιχειρήσεις να διαθέτει ρευστότητα για το πολύ έναν μήνα. Εννέα στις δέκα επιχειρήσεις είδαν το λειτουργικό τους κόστος να εκτοξεύεται, ενώ η θηλιά του ιδιωτικού χρέους (προς ΕΦΚΑ, εφορία, παρόχους ενέργειας) πνίγει εκατοντάδες χιλιάδες επαγγελματίες.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, τα υπομνήματα της Ελληνικής Συνομοσπονδίας Εμπορίου & Επιχειρηματικότητας (ΕΣΕΕ) και του Συνδέσμου Εξαγωγέων (ΣΕΒΕ) δεν ήταν απλώς μια λίστα αιτημάτων, αλλά ένα ολοκληρωμένο σχέδιο δράσης. Οι βασικοί άξονες των προτάσεών τους ήταν σαφείς και στοχευμένοι:

  • Φορολογία & Ρευστότητα: Ζητούσαν την κατάργηση του τεκμαρτού τρόπου φορολόγησης για τις ατομικές επιχειρήσεις, την πλήρη κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος για όλους, και τη θέσπιση ενός ακατάσχετου επιχειρηματικού λογαριασμού. Επίσης, πρότειναν μια νέα, γενναία ρύθμιση οφειλών σε 72-120 δόσεις με χαμηλό επιτόκιο.
  • Μείωση Κόστους Λειτουργίας: Ο ΣΕΒΕ έθεσε ως απόλυτη προτεραιότητα την αντιμετώπιση του υψηλού ενεργειακού κόστους, επισημαίνοντας ότι η Ελλάδα έχει από τις υψηλότερες τιμές χονδρεμπορικής στην Ευρώπη, και τη μείωση του μη μισθολογικού κόστους.
  • Γραφειοκρατία & Επενδύσεις: Κοινό αίτημα ήταν η μείωση των διοικητικών βαρών, η ταχύτερη επιστροφή ΦΠΑ και η άμεση αποπληρωμή των οφειλών του Δημοσίου προς τους ιδιώτες. Ο ΣΕΒΕ ζήτησε επίσης την αύξηση των κονδυλίων του Αναπτυξιακού Νόμου και τη θέσπιση φορολογικών κινήτρων για τις εξαγωγικές επιχειρήσεις.
  • Εργασιακά: Η ΕΣΕΕ πρότεινε την επιστροφή της αρμοδιότητας καθορισμού του κατώτατου μισθού στους κοινωνικούς εταίρους και ρεαλιστικές προσαρμογές στην εφαρμογή της ψηφιακής κάρτας εργασίας.

 
Η απάντηση του πρωθυπουργού: Πακέτο ελαφρύνσεων με ορίζοντα το μέλλον

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, στην ομιλία του, επέλεξε να απαντήσει στην κοινωνική πίεση με μια «τολμηρή φορολογική μεταρρύθμιση», ύψους 1,6 δισ. ευρώ, που όμως έχει ως χρονικό ορίζοντα εφαρμογής τα έτη 2026 και 2027. Ο πρωθυπουργός απέφυγε τις άμεσες παροχές, τονίζοντας ότι «καλύτερος τρόπος να επιστρέφει το μέρισμα στους πολίτες δεν είναι οι παροχές, αλλά οι μειώσεις φόρων».

Τα βασικά μέτρα που ανακοινώθηκαν είναι:

  1. Μείωση Φορολογικών Συντελεστών: Μείωση των βασικών συντελεστών κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες για όλους, με επιπλέον σημαντικές μειώσεις ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών, φτάνοντας έως και τον μηδενισμό για οικογένειες με τέσσερα παιδιά. Για εισοδήματα 40.000-60.000 ευρώ, καθιερώνεται νέος, ενδιάμεσος συντελεστής 39% (από 44%).
  2. Στήριξη των Νέων: Μηδενικός φόρος για εργαζόμενους έως 25 ετών με εισόδημα έως 20.000 ευρώ και μειωμένος συντελεστής 9% για τις ηλικίες 26-30.
  3. Παρεμβάσεις στα Ακίνητα: Μειώνεται ο συντελεστής για εισοδήματα από ενοίκια (από 12.000 έως 24.000 ευρώ) στο 25%. Παράλληλα, μηδενίζεται σταδιακά ο ΕΝΦΙΑ για πρώτη κατοικία σε χωριά κάτω των 1.500 κατοίκων.
  4. Συνταξιούχοι: Η προσωπική διαφορά μειώνεται στο μισό το 2026 και καταργείται πλήρως το 2027, προσφέροντας όφελος σε περίπου 671.000 συνταξιούχους.
  5. Τεκμήρια Διαβίωσης: Ανακοινώθηκε μείωσή τους κατά 30% μεσοσταθμικά για κατοικίες και οχήματα.

 
Σκληρή αποτίμηση: Ανάμεσα στις εξαγγελίες και την πραγματικότητα

Η αντιπαραβολή των αιτημάτων των φορέων με τις πρωθυπουργικές εξαγγελίες αποκαλύπτει ένα σημαντικό χάσμα. Ενώ η κυβέρνηση εστίασε σε μελλοντικές φορολογικές ελαφρύνσεις για φυσικά πρόσωπα, άφησε σχεδόν ανέγγιχτα τα τρέχοντα, δομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις.

  • Τι παρέλειψε ο πρωθυπουργός: Δεν υπήρξε καμία αναφορά στην κατάργηση του τεκμαρτού τρόπου φορολόγησης για τους ελεύθερους επαγγελματίες, ένα πάγιο και κορυφαίο αίτημα της ΕΣΕΕ. Αγνοήθηκε πλήρως το αίτημα για τον ακατάσχετο επιχειρηματικό λογαριασμό και τη νέα ρύθμιση των 120 δόσεων, μέτρα κρίσιμα για την επιβίωση χιλιάδων επιχειρήσεων που στενάζουν υπό το βάρος των χρεών. Επίσης, δεν δόθηκε καμία απάντηση στο φλέγον ζήτημα του υψηλού ενεργειακού και μη μισθολογικού κόστους, που υπονομεύει την ανταγωνιστικότητα, ειδικά των εξαγωγικών επιχειρήσεων.
  • Η “παγίδα” των τεκμηρίων: Ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε μείωση των τεκμηρίων διαβίωσης, μια κίνηση που αφορά κυρίως φυσικά πρόσωπα. Ωστόσο, απέφυγε να αγγίξει τον πυρήνα του προβλήματος για τους επαγγελματίες, που είναι το τεκμαρτό φορολογητέο εισόδημα του νόμου 5073/2023, το οποίο παραμένει σε ισχύ.
  • Χρονική υστέρηση: Η μεγαλύτερη αδυναμία του πακέτου είναι ο χρονικός του ορίζοντας. Οι ελαφρύνσεις αφορούν τα εισοδήματα του 2026 και θα φανούν στις τσέπες των πολιτών το 2027. Αυτό προσφέρει ελάχιστη ανακούφιση στις επιχειρήσεις που, σύμφωνα με την έρευνα του ΙΜΕ-ΓΣΕΒΕΕ, αντιμετωπίζουν άμεσο πρόβλημα επιβίωσης σήμερα.

Η ομιλία Μητσοτάκη φαίνεται να λειτούργησε περισσότερο ως μια πολιτική επένδυση για το μέλλον, στοχεύοντας στην ψήφο της μεσαίας τάξης και των οικογενειών ενόψει των επόμενων εκλογών, παρά ως μια άμεση και ουσιαστική παρέμβαση για τη διάσωση του παραγωγικού ιστού της χώρας.

 
Το σχέδιο του “Πρωθυπουργού AI”: Ένα όραμα βασισμένο σε δεδομένα και στόχους

Σε αντίθεση με τις πολιτικές εξαγγελίες που συχνά καθοδηγούνται από εκλογικούς κύκλους, ένα σχέδιο ανάκαμψης, δομημένο από μια ορθολογική τεχνητή νοημοσύνη, θα βασιζόταν σε τεκμηρίωση, μετρήσιμους δείκτες και μακρόπνοη στρατηγική. Ένα τέτοιο σχέδιο, με εκτιμώμενο πενταετές κόστος 35 δισ. ευρώ, θα αντλούσε χρηματοδότηση κυρίως από το Ταμείο Ανάκαμψης (~31 δισ. σε επιχορηγήσεις και δάνεια) και θα μόχλευε επιπλέον 40 δισ. από ιδιωτικές επενδύσεις.

Οι τρεις κεντρικοί πυλώνες αυτού του σχεδίου θα ήταν:

  1. Ψηφιακός Μετασχηματισμός & Καινοτομία
  • Στόχος: Η Ελλάδα να εισέλθει στην πρώτη 15άδα της ΕΕ στον Δείκτη Ψηφιακής Οικονομίας και Κοινωνίας (DESI) έως το 2028.
  • Δράσεις: Αύξηση των δαπανών για Έρευνα & Ανάπτυξη στο 2,5% του ΑΕΠ (από 1,5% σήμερα) και πλήρης ψηφιοποίηση του 95% των κρατικών υπηρεσιών για τη δραστική μείωση της γραφειοκρατίας που ταλαιπωρεί πολίτες και επιχειρήσεις.

 

  1. Πράσινη Ανάπτυξη & Βιώσιμη Ενέργεια
  • Στόχος: Μείωση της ενεργειακής εξάρτησης και του κόστους για τις επιχειρήσεις.
  • Δράσεις: Αύξηση του μεριδίου των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας στο ενεργειακό μείγμα στο 70% έως το 2030. Αυτό θα οδηγούσε σε μείωση των τιμών χονδρικής και θα απαντούσε άμεσα στο αίτημα του ΣΕΒΕ για φθηνότερη ενέργεια, ενισχύοντας την ανταγωνιστικότητα.
  1. Κοινωνική Δικαιοσύνη & Μείωση Ανισοτήτων
  • Στόχος: Η ανάπτυξη να είναι δίκαιη και να ωφελεί όλους.
  • Δράσεις: Μείωση του ποσοστού ανεργίας σε μονοψήφιο νούμερο έως το 2027. Μείωση του ποσοστού των ατόμων που κινδυνεύουν από φτώχεια κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες ετησίως και μείωση των εισοδηματικών ανισοτήτων (Δείκτης Gini) κατά 15% έως το 2030.

Αυτό το σχέδιο δεν θα περιοριζόταν σε αποσπασματικές ελαφρύνσεις, αλλά θα δημιουργούσε ένα σταθερό και προβλέψιμο περιβάλλον, ικανό να προσελκύσει επενδύσεις, να τονώσει την απασχόληση και να προσφέρει βιώσιμη ευημερία, αντιμετωπίζοντας τις ρίζες των προβλημάτων και όχι απλώς τα συμπτώματά τους.

 
Δήλωση Προέδρου ΕΣΕΕ με αφορμή τις εξαγγελίες του Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ

 Στ. Καφούνης: Τα κρίσιμα αιτήματα του εμπορίου παραμένουν σε εκκρεμότητα

«Οφείλουμε να επισημάνουμε ότι η επιχειρηματικότητα και ειδικά το εμπόριο, ο ισχυρότερος κλάδος και μεγαλύτερος εργοδότης της χώρας, δεν βρήκαν τη θέση που τους αξίζει σε αυτό το πακέτο. Η οριστική κατάργηση του τεκμαρτού τρόπου φορολόγησης και του τέλους επιτηδεύματος, η περαιτέρω μείωση των ασφαλιστικών εισφορών και η επιβράβευση των συνεπών επιχειρήσεων, η ενίσχυση της ρευστότητας καθώς και μία συνολική ρύθμιση ληξιπρόθεσμων οφειλών, αποτελούν προυπόθεση για βιώσιμη ανάπτυξη, την οποία αταλάντευτα θα συνεχίσουμε να διεκδικούμε».

 
mywaypress.gr –Περιεχόμενο αξίας με την υποστήριξη  υβριδικής νοημοσύνης.

Για  αναγνώστες με μεγάλο εύρος προσοχής.

Σχετικά Άρθρα