Χτίζοντας ξανά την Ελλάδα: Από τη διαχείριση στην επανάσταση

Σε αυτούς τους καιρούς αβεβαιότητας και ανησυχίας, το ερώτημα που τίθεται δεν είναι απλώς πώς θα επιβιώσουμε ως χώρα, αλλά πώς θα μεγαλουργήσουμε. Πώς θα ξαναχτίσουμε την Ελλάδα, δυνατή, με όποιον τρόπο μπορούμε; Η απάντηση δε βρίσκεται στα πρόσωπα ή στις ταμπέλες των πολιτικών, αλλά στο πνεύμα της δημιουργίας και της επανάστασης. Δεν θέλουμε άλλους διαχειριστές της καθημερινότητας. Θέλουμε επαναστάτες. Όχι στη ρητορική, αλλά στην πράξη.

Και σε αυτό το σημείο, μια παλαιότερη φράση του Μακρόν για το υπουργικό του συμβούλιο  αντηχεί: «Δεν θέλω μάνατζερ. Θέλω επαναστάτες». Αυτή πρέπει να γίνει η κατευθυντήρια γραμμή και για εμάς. Η χώρα δεν χρειάζεται άλλο τη διαχείριση της παρακμής, αλλά το θάρρος να ξαναγεννηθεί από τις στάχτες της, να οραματιστεί και να πραγματώσει το μέλλον.

 
Το παρελθόν ως μάθημα, όχι ως δεσμά

Ορισμένοι πολιτικοί, όπως ο Μητσοτάκης, αποτέλεσαν απλώς διαχειριστές ενός συστήματος που είχε προ πολλού ξεπεραστεί από τις ανάγκες των καιρών. Υπερεκτιμημένος, πολωτικός, με αυταρχικές πρακτικές ανήκουστες για τη σύγχρονη πολιτική ιστορία της χώρας, δεν κατάφερε να θεμελιώσει μία στέρεα και υγιή οικονομία, ούτε να επιλύσει τα θεμελιώδη ζητήματα λειτουργίας του κράτους. Πλέον, δεν αξίζει να ασχολούμαστε άλλο με το παρελθόν ή με πρόσωπα που συμβολίζουν μια εποχή παρακμής και ωμής εξουσίας. Το μέλλον είναι μπροστά.

 
Τα συμφέροντα του έθνους πάνω από όλα

Τα συμφέροντα των εθνών, η πρόοδος και η ευημερία τους, υπερβαίνουν προσωποπαγείς φιλοδοξίες. Οι πραγματικά μεγάλοι ηγέτες δεν διστάζουν να θυσιάσουν το πολιτικό τους κεφάλαιο για το καλό του τόπου· οι σπουδαιότεροι βρίσκουν ακόμη και τρόπους να ευθυγραμμίσουν το προσωπικό με το εθνικό όφελος. Εδώ βρίσκεται και το στοίχημα της εποχής μας: να βγούμε από το στενό ορίζοντα των μικροπολιτικών και να ξαναβρούμε το συλλογικό όραμα.

 
Ελληνικός δυναμισμός: Το πνεύμα της δημιουργίας

Η Αμερική μεγαλούργησε επειδή πίστεψε στη δύναμη της δημιουργίας, της καινοτομίας, του ρίσκου. Όπως είπε η Katherine Boyle, το αμερικανικό πνεύμα είναι η αισιοδοξία, η πεποίθηση ότι μπορούμε να χτίσουμε το μέλλον, ακόμη κι αν κάποιες προσπάθειες αποτύχουν. Η καινοτομία, η επιχειρηματικότητα, η δημιουργία οικογένειας, η δέσμευση για την κοινότητα – όλα αυτά αποτελούν το «πετρέλαιο» που κινεί μια δυναμική χώρα. Αυτό, όμως, δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο των ΗΠΑ. Ο ελληνικός δυναμισμός υπήρξε πάντα εδώ, στην ιστορία μας, στην αρχοντιά και την ομορφιά της πολιτιστικής κληρονομιάς μας. Το ερώτημα είναι αν θα τολμήσουμε, ξανά, να πιστέψουμε στις δυνάμεις μας.

Αν σκεφτεί κανείς τι πέτυχε η Ελλάδα στο παρελθόν, σε περιόδους ακόμα πιο δύσκολες, θα δει ότι το κλειδί ήταν πάντα το θάρρος να δοκιμάσουμε, να ρισκάρουμε, να οικοδομήσουμε το νέο. Η ανάπτυξη είναι ζωή. Η στασιμότητα οδηγεί στην παρακμή.

 
Χρειαζόμαστε επενδύσεις, καινοτομία και ανοιχτούς ορίζοντες

Χρειαζόμαστε μια κυβέρνηση που θα επενδύσει στην έρευνα και την τεχνολογία, που θα ενθαρρύνει τη ριζική καινοτομία και θα δώσει χώρο στους αντάρτες της δημιουργίας να αλλάξουν τις αγορές και την κοινωνία. Αυτό δεν είναι ούτε «δεξιό» ούτε «αριστερό». Είναι ζήτημα επιβίωσης και προοπτικής.

Πρέπει να πείσουμε τους νέους μας ότι το να χτίζεις είναι καλό, ότι η καινοτομία είναι δύναμη, ότι η επιχειρηματικότητα δεν είναι «ύποπτη» αλλά ευγενής πράξη που ωφελεί την κοινωνία. Πρέπει να ξαναβρούμε το θάρρος να μεγαλουργήσουμε.

 
Μια νέα Ελλάδα: Από το όραμα στην πράξη

Ας ξαναχτίσουμε την Ελλάδα, δυνατή, τολμηρή, ανοιχτή προς τα έξω αλλά και περήφανη για την εσωτερική της δύναμη. Ας αφήσουμε πίσω τα φαντάσματα της παρακμής, ας σταματήσουμε να διαχειριζόμαστε τη μιζέρια και ας περάσουμε στη φάση της δημιουργίας. Το μέλλον ανήκει σε αυτούς που τολμούν να το ονειρευτούν και να το χτίσουν, μέρα με τη μέρα, με πράξεις.

Δεν θέλουμε άλλους διαχειριστές. Θέλουμε επαναστάτες. Είναι ώρα να χτίσουμε ξανά την Ελλάδα.

 
mywaypress.gr –Περιεχόμενο αξίας με την υποστήριξη  υβριδικής νοημοσύνης.

Για  αναγνώστες με μεγάλο εύρος προσοχής.

mywaypress.gr – Ανθρωποκεντρικής Τεχνητής Νοημοσύνης