Export Credit Greece: Μία χαμένη ευκαιρία στην υποστήριξη των εξαγωγών;

Σε μια εποχή που η εξωστρέφεια αποτελεί βασική στρατηγική επιλογή για την ελληνική οικονομία, η ανάγκη στήριξης των εξαγωγέων αποκτά ξεχωριστή σημασία. Ο ρόλος των οργανισμών εξαγωγικών πιστώσεων παγκοσμίως είναι καθοριστικός: λειτουργούν ως ασπίδα προστασίας για τις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται σε ένα αβέβαιο διεθνές περιβάλλον, καλύπτοντας κινδύνους και ενισχύοντας τη ρευστότητά τους. Όμως, πού βρίσκεται η Ελλάδα σε αυτό το τοπίο;

 
Τα νούμερα μιλούν από μόνα τους

Σύμφωνα με πρόσφατο άρθρο  (βλέπε naftemporiki.gr) του Βαγγέλη Νίκα, γενικού διευθυντή Επιχειρησιακών Λειτουργιών στην Export Credit Greece (ECG), η βιομηχανία των εξαγωγικών πιστώσεων αφορά περίπου το 85% του παγκόσμιου εμπορίου, με συνολικό μέγεθος που αγγίζει τα 28 τρισ. δολάρια. Τα μέλη της Διεθνούς Ένωσης Ασφάλισης Πιστώσεων (ICISA) κάλυψαν το 2024 κινδύνους άνω των 16,3 δισ. δολαρίων.

Στο ίδιο διάστημα, η ECG ασφάλισε εξαγωγικές πιστώσεις ύψους μόλις 12,1 εκατ. ευρώ, αυξημένες κατά 20% σε μία διετία – ποσοστό που μοιάζει εντυπωσιακό μέχρι να το συγκρίνουμε με το διεθνές μέγεθος της αγοράς. Σε μια «πίτα» 28 τρισ. δολαρίων, τα 12,1 εκατομμύρια ευρώ παραμένουν στα όρια της στατιστικής ασημαντότητας.

 
Η σύγκριση με το εξωτερικό

Η διαφορά με οργανισμούς όπως η Export-Import Bank των ΗΠΑ (EXIM) είναι χαοτική. Η EXIM εγκρίνει ετησίως χρηματοδοτήσεις και εγγυήσεις δισεκατομμυρίων, στηρίζοντας δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας και παρέχοντας διαρκή, δημόσια πληροφόρηση για τα αποτελέσματά της. Ο ρόλος της είναι κεντρικός στην εθνική οικονομική πολιτική, με μετρήσιμη συμβολή στην ανάπτυξη και στην ενίσχυση της αμερικανικής ανταγωνιστικότητας.

Στον αντίποδα, η ECG λειτουργεί περισσότερο ως ένας θεσμικός διαμεσολαβητής παρά ως δυναμικός πυλώνας εξωστρέφειας. Η επικοινωνία της με το κοινό είναι σποραδική – χαρακτηριστικά, το τελευταίο ενημερωτικό δελτίο δημοσιεύτηκε τον Σεπτέμβριο του 2024 – ενώ απουσιάζουν τακτικοί απολογισμοί, αναλυτικά στατιστικά και παραδείγματα επιτυχημένων υποστηριζόμενων έργων.

 
Τι λείπει από το ελληνικό μοντέλο;

Προφανώς, η έκταση της ελληνικής οικονομίας δεν μπορεί να συγκριθεί με εκείνη των ΗΠΑ. Όμως, ακόμη και αν αναλογιστούμε το μέγεθος της ελληνικής εξαγωγικής δραστηριότητας, η συνεισφορά της ECG παραμένει απογοητευτικά μικρή. Οι ελληνικές εξαγωγές ξεπερνούν τα 45 δισ. ευρώ ετησίως, όμως το ποσοστό τους που καλύπτεται από ασφάλιση πιστώσεων παραμένει οριακό.

Η έλλειψη διαφάνειας, η απουσία φιλικών εργαλείων για τις επιχειρήσεις, η γραφειοκρατία και η περιορισμένη χρηματοδοτική δυνατότητα κρατούν την ECG στο περιθώριο. Οι εξαγωγείς, ιδίως οι μικρομεσαίοι, συχνά αγνοούν τα προϊόντα της ή τα βρίσκουν δύσκολα προσβάσιμα.

 
Μπορούμε να αλλάξουμε σελίδα;

Η Ελλάδα έχει ανάγκη από μια εξαγωγική τράπεζα που να λειτουργεί ως πραγματικός σύμμαχος της επιχειρηματικότητας. Αυτό προϋποθέτει:

• Χρηματοδοτική ενίσχυση και προσέλκυση κεφαλαίων.
• Απλοποίηση των διαδικασιών και ψηφιοποίηση των υπηρεσιών.
• Συνεχή, διαφανή ενημέρωση της αγοράς και δημοσίευση ετήσιων απολογισμών με σαφή στοιχεία για τον οικονομικό αντίκτυπο.
• Στρατηγικές συνεργασίες με διεθνείς οργανισμούς και άλλες εξαγωγικές τράπεζες της Ευρώπης.

Σε διαφορετική περίπτωση, η Ελλάδα θα συνεχίσει να χάνει έδαφος σε έναν κόσμο που κινείται με ταχύτητες ασύλληπτες για τα ελληνικά δεδομένα.

 
Ο μονόδρομος της εξωστρέφειας

Η εξωστρέφεια δεν είναι απλώς σύνθημα – είναι μονόδρομος για μια βιώσιμη οικονομία. Αν θέλουμε οι ελληνικές επιχειρήσεις να σταθούν με αξιώσεις στη διεθνή αγορά, χρειαζόμαστε έναν οργανισμό εξαγωγικών πιστώσεων που να δικαιολογεί τον τίτλο του. Η Export Credit Greece μπορεί να γίνει αυτός ο φορέας, αλλά χρειάζεται τολμηρές αλλαγές, διαφάνεια και φιλοδοξία.

 
Π. Τσακιρίδης

mywaypress.gr –Περιεχόμενο αξίας με την υποστήριξη  υβριδικής νοημοσύνης.

Για  αναγνώστες με μεγάλο εύρος προσοχής.