Ο τζόγος σε δύο λογιστικά βιβλία
Οι 18 μηνύσεις σε influencers είναι ένα πραγματικό βήμα. Το ερώτημα είναι ποιο βιβλίο γεμίζει με στοιχεία, ποιο μένει κενό — και ποιος έχει συμφέρον να είναι έτσι.
Ανάλυση της mywaypress.gr ·
Το κράτος μετρά με λεπτομέρεια όσα καταστέλλει και σχεδόν τίποτα από όσα οφείλει να προστατεύσει. Στην ομιλία του προς την Επιτροπή Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων (ΕΕΕΠ), ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης ανακοίνωσε μηνύσεις σε 18 influencers και έθεσε ο ίδιος τον πήχη της πολιτικής του με τρεις αριθμούς: 1,8 δισ. ευρώ που παίχτηκαν στην παράνομη αγορά, 900.000 συμμετέχοντες, 15.000 ιστότοποι στη μαύρη λίστα. Ο πήχης αυτός είναι σωστός. Λείπει ο δεύτερος: εκείνος που θα μας έλεγε πόσοι άνθρωποι προστατεύτηκαν μέσα στη νόμιμη αγορά.
Γιατί μετράει. Μια δημόσια πολιτική αποκαλύπτει τις προτεραιότητές της από όσα επιλέγει να μετρά. Όταν το ένα βιβλίο είναι γεμάτο και το άλλο κενό, η ισορροπία των δύο στόχων που δηλώνει ο νόμος —προστασία εσόδων και νομιμότητας από τη μία, προστασία παικτών και κοινωνίας από την άλλη— έχει ήδη κριθεί στην πράξη, ανεξάρτητα από τις προθέσεις.
Ο πήχης που έβαλε ο ίδιος ο υπουργός
Οι τρεις αριθμοί της ομιλίας δεν είναι διακοσμητικοί. Αποτελούν τη βάση σύγκρισης με την οποία θα κριθεί η πολιτική, και η σύγκριση έχει ήδη ενδιαφέρον. Η έρευνα της ΕΕΕΠ για το 2024, όπως την παρουσίασε το υπουργείο τον Φεβρουάριο, κατέγραφε 799.000 πολίτες (9,5% του πληθυσμού) σε παράνομα παίγνια και κύκλο δραστηριότητας 1,67 δισ. ευρώ. Για το 2025 οι αντίστοιχοι αριθμοί είναι περίπου 900.000 και 1,8 δισ.: αύξηση της τάξης του 13% στους συμμετέχοντες και του 8% στα ποσά, την ίδια περίοδο που η μαύρη λίστα, σύμφωνα με τα δημοσιευμένα στοιχεία της Επιτροπής, μεγάλωσε κατά 51% μέσα σε έναν χρόνο.
Η επιφύλαξη είναι αναγκαία. Πρόκειται για εκτιμήσεις από έρευνες και όχι για απογραφή, ενώ ο νέος νόμος ψηφίστηκε τον Ιούνιο· τα στοιχεία του 2025 δεν κρίνουν ένα πλαίσιο που δεν ίσχυε. Κρίνουν όμως κάτι άλλο: ότι ένας δείκτης εισροών (πόσοι ιστότοποι αποκλείστηκαν) δεν είναι δείκτης αποτελέσματος (πόσοι άνθρωποι έπαψαν να παίζουν παράνομα ή να βλάπτονται). Ούτε τα 15.000 είναι επίδοση του 2025. Είναι απόθεμα που συσσωρεύεται: πάνω από 11.000 τον Δεκέμβριο του 2025, 14.467 στις πιο πρόσφατες δημόσιες παρουσιάσεις της Επιτροπής. Μια λίστα που μεγαλώνει μετρά τη δραστηριότητα του ελεγκτή, όχι τη συρρίκνωση του ελεγχόμενου.
Υπάρχει και μια δεύτερη ανάγνωση. Το πηλίκο των δύο μεγεθών δίνει περίπου 2.000 ευρώ πονταρισμάτων ανά συμμετέχοντα τον χρόνο —ποσό που παίχτηκε, όχι ζημιά— σχεδόν αμετάβλητο από το 2024 (περίπου 2.100). Αν οι εκτιμήσεις στέκουν, η παράνομη αγορά δεν μεγαλώνει επειδή οι ίδιοι παίκτες παίζουν βαθύτερα, αλλά επειδή μπαίνουν νέοι. Εκεί η ρητορική του υπουργού για τους νέους και τις πλατφόρμες βρίσκει στήριγμα στους αριθμούς, και εκεί εξηγείται γιατί οι μηνύσεις στρέφονται στους influencers.
Αρμοδιότητα ή επικοινωνία; Και τα δύο, με συγκεκριμένη σειρά
Το πρώτο σκέλος του ερωτήματος έχει εύκολη απάντηση. Ο τζόγος ανήκει στον κ. Πιερρακάκη θεσμικά, όχι από σύμπτωση ούτε από πολιτική φιλοδοξία: το υπουργείο του γράφει τον νόμο, στελεχώνει την ΕΕΕΠ, ορίζει τους φορολογικούς συντελεστές και εισπράττει το προϊόν. Το δύσκολο σκέλος είναι τι κινεί την πρωτοβουλία.
Τα στοιχεία απαντούν πιο καθαρά από τη ρητορική. Τα μικτά έσοδα των διαδικτυακών παρόχων άγγιξαν το 2025 τα 1,19 δισ. ευρώ και το διαδικτυακό καζίνο αποτελεί πλέον τον βασικό «αιμοδότη» των δημοσίων εσόδων του κλάδου, κατά την κάλυψη του οικονομικού Τύπου. Με το ίδιο νομοσχέδιο που ενίσχυσε την ΕΕΕΠ και θέσπισε πρόστιμα έως 50.000 ευρώ ανά παράβαση για την παράνομη προώθηση, αυξήθηκε από την 1η Ιουλίου ο φόρος στα κέρδη των παικτών των διαδικτυακών καζίνο: στο 20% από 15% για κέρδη 100–500 ευρώ και στο 30% από 20% πάνω από τα 500. Το οικονομικό επιτελείο υπολογίζει περίπου 50 εκατ. ευρώ για το 2026 και 100 εκατ. ετησίως στη συνέχεια, και τα συνδέει με τη χρηματοδότηση των μέτρων στήριξης. Την ίδια ώρα, την απώλεια φόρων από την παράνομη αγορά την είχε εκτιμήσει ο υφυπουργός Γιώργος Κώτσηρας σε 500 εκατ. ευρώ, ενώ άλλες εκτιμήσεις κυμαίνονται από περίπου 400 εκατ. έως πάνω από 1 δισ., ανάλογα με την πηγή και τη μεθοδολογία.
Το υπουργείο βρίσκεται, επομένως, και στις δύο πλευρές της ίδιας συναλλαγής: φορολογεί βαρύτερα τον νόμιμο παίκτη και κυνηγά τον παράνομο ανταγωνιστή που απειλεί τη φορολογική βάση. Η λογική είναι δημοσιονομικά συνεπής. Έχει όμως μια εσωτερική ένταση, που επισήμαναν ήδη οι αδειοδοτημένοι πάροχοι στη διαβούλευση: οι παίκτες που στρέφονται στην παράνομη αγορά επικαλούνται, σύμφωνα με στοιχεία της ίδιας της ΕΕΕΠ, κυρίως τις πιο ελκυστικές αποδόσεις (32,5%) και την ανωνυμία (27,6%). Ένας φόρος που μειώνει το καθαρό κέρδος του νόμιμου παίκτη διευρύνει το χάσμα ελκυστικότητας που η καταστολή καλείται να καλύψει.
Εδώ βρίσκεται και η απάντηση στο δίλημμα «έσοδα ή επικοινωνία». Δεν χρειάζεται να αποδοθεί κυνισμός σε κανέναν· αρκεί η δομή. Ένα υπουργείο που χρηματοδοτεί μέτρα στήριξης από τα κέρδη των παικτών δεν έχει φυσικό κίνητρο να μετρά με την ίδια επιμέλεια το ποσοστό των εσόδων του που προέρχεται από ανθρώπους που βλάπτονται. Η καταστολή της παράνομης αγοράς έχει δείκτες γιατί προστατεύει έσοδο. Η προστασία του παίκτη δεν έχει, γιατί —στο μέτρο που λειτουργεί— μειώνει έσοδο. Η ρητορική μπορεί να βάζει πρώτο το κοινωνικό πρόβλημα, όπως ακριβώς κάνει η ομιλία. Η μέτρηση βάζει πρώτο το δημόσιο έσοδο.
Οι 18 μηνύσεις: ούτε φτηνή επικοινωνία ούτε αρκετές
Θα ήταν άδικο να χαρακτηριστούν οι μηνύσεις φτηνό επικοινωνιακό παιχνίδι. Η ίδια η ομιλία δίνει το επιχείρημα: ένας παράνομος ιστότοπος μπορεί να εμφανιστεί, να αλλάξει διεύθυνση και να επανεμφανιστεί πολύ γρήγορα. Ένας άνθρωπος δεν αλλάζει διεύθυνση σε δύο ώρες. Ο προωθητής είναι ο πιο σταθερός κρίκος της αλυσίδας και το σημείο όπου η παράνομη αγορά προσλαμβάνει νέους παίκτες· άρα εκεί η αποτροπή αποδίδει περισσότερο ανά ευρώ κρατικού μηχανισμού. Η επιλογή στόχου είναι στρατηγικά ορθή.
Η εκτέλεση όμως μένει αδιευκρίνιστη. Το «έχουν κατατεθεί μηνύσεις σε 18 influencers» διατυπώνεται σε παθητική φωνή και με το «γνωρίζουμε», σαν ο υπουργός να ανακοινώνει ενέργεια τρίτου. Δεν προκύπτει ποιος μήνυσε, για ποιες πράξεις, με ποια νομική βάση, ούτε αν αφορούν συμπεριφορές πριν ή μετά τον Ιούνιο, όταν θεσπίστηκαν τα νέα διοικητικά πρόστιμα. Ο ίδιος ο υπουργός λέει ότι η πολιτική ηγεσία ούτε υποδεικνύει ποιος θα ελεγχθεί ούτε παρεμβαίνει στους ελέγχους. Η διάκριση ρόλων είναι σωστή, αλλά κάνει υποχρεωτική τη διαφάνεια: μηνύσεις από ανεξάρτητη αρχή, από την εφορία ή από παράγοντες της αγοράς δεν είναι το ίδιο πράγμα. Και πρόκειται για προανακριτική διαδικασία: κανείς δεν έχει κριθεί, και το τεκμήριο αθωότητας ισχύει για όλους.
Οι αριθμοί δείχνουν και την κλίμακα. Δεκαοκτώ μηνύσεις απέναντι σε 15.000 ιστότοπους και 900.000 συμμετέχοντες είναι παράδειγμα, όχι πολιτική. Η αποτροπή εξαρτάται από την πιθανότητα να εντοπιστείς και από τη σοβαρότητα της ποινής· και για τα δύο η ομιλία δίνει μία μόνο ένδειξη (πρόστιμα έως 50.000 ευρώ), χωρίς να λέει πόσο αυτό είναι ανάλογο με τα κέρδη μιας καμπάνιας που φέρνει νέους παίκτες. Το ζήτημα δεν είναι αν οι 18 είναι πολλοί ή λίγοι. Είναι αν αποτελούν αρχή σειράς με ορατό ρυθμό.
Η αρχή που ισχύει για τον influencer και δεν ισχύει για το δίκτυο
Η ομιλία διατυπώνει μια αρχή που αξίζει να τη λάβουμε στα σοβαρά: «Η δημοφιλία δεν προσφέρει ασυλία και η επιρροή συνεπάγεται ευθύνη.» Είναι αρχή αναλογικότητας: όση η απήχηση, τόση η ευθύνη. Εφαρμοσμένη με συνέπεια, δεν σταματά στον streamer. Η μεγαλύτερη απήχηση στον τζόγο στην Ελλάδα δεν ανήκει σε κανέναν influencer· ανήκει στο μεγαλύτερο δίκτυο πρακτορείων της χώρας, όπου ο ιδιοκτήτης και δικαιοπάροχος, η Allwyn-ΟΠΑΠ, καθορίζει το σύστημα αμοιβής, τη σύμβαση συνεργασίας και την τεχνολογική υποδομή κάθε καταστήματος.
Η νόμιμη αγορά εμφανίζεται στην ομιλία μόνο ως θύμα της παράνομης. Ούτε η Allwyn ούτε οι αδειοδοτημένοι πάροχοι αναφέρονται με το όνομά τους. Ο εθισμός εμφανίζεται μία φορά, σε δευτερεύουσα πρόταση, ανάμεσα στις συνεργασίες με τους «αρμόδιους φορείς». Οι ανήλικοι αναφέρονται, αλλά στο πλαίσιο της ψηφιακής προώθησης. Δεν υπάρχει λέξη για αυτοαποκλεισμό, για όρια παιχνιδιού ή για πρωτόκολλα αναγνώρισης κινδύνου στα φυσικά καταστήματα. Η μόνη διάταξη προστασίας του παίκτη που αναφέρεται στην κάλυψη του νέου πλαισίου αφορά τα χρήματά του και όχι τη συμπεριφορά του: ο ξεχωριστός λογαριασμός παικτών σε πιστωτικό ίδρυμα, που δεν κατάσχεται από την ΑΑΔΕ για οφειλές του παρόχου.
Αυτά ακριβώς ρωτήσαμε στην ανοιχτή επιστολή που δημοσίευσε η mywaypress.gr στα τέλη Ιουλίου: έξι ερωτήματα προς την Επιτροπή και την Allwyn-ΟΠΑΠ για βαθμολόγηση κινδύνου, ενιαίο μητρώο αυτοαποκλεισμού, δεσμευτικά όρια, εκπαίδευση προσωπικού και δημοσίευση δεικτών προστασίας, με δέσμευση να δημοσιευθεί αυτούσια κάθε απάντηση. Δεν έχει φτάσει απάντηση από κανέναν από τους δύο παραλήπτες. Το θέμα της σιωπής θα το πραγματευτούμε χωριστά· εδώ αρκεί να σημειωθεί ότι η ομιλία του υπουργού ούτε την αναιρεί ούτε την αναπληρώνει.
Για να είμαστε ακριβείς, κάτι υπάρχει. Τον Οκτώβριο του 2025, ο πρόεδρος της ΕΕΕΠ Αντώνης Βαρθολομαίος ανέφερε ότι η Επιτροπή παρακολουθεί τη συμπεριφορά 135.000 παικτών της νόμιμης αγοράς επί διετία και ότι το 1,4% του δείγματος, δηλαδή 1.500 έως 2.000 άνθρωποι, βρίσκεται στο όριο εθισμού, με πρόθεση η πλατφόρμα, που αξιοποιεί Τεχνητή Νοημοσύνη, να επεκταθεί σε όλους τους διαδικτυακούς παίκτες. Είναι πολύτιμο στοιχείο. Είναι όμως ένα στοιχείο, σε μία δήλωση, χωρίς επανάληψη, χωρίς χρονοσειρά και χωρίς καταγραφή του τι ακολούθησε. Η μαύρη λίστα ενημερώνεται σε εκδόσεις και παρουσιάζεται με ποσοστά μεταβολής. Ο δείκτης προστασίας ειπώθηκε μία φορά.
Τι έχει δημοσιευθεί και τι όχι, με βάση τις δημόσιες παρουσιάσεις και δηλώσεις της ΕΕΕΠ και του υπουργείου.
Δύο στόχοι που είναι, στην πράξη, ένας
Η διάκριση ανάμεσα σε καταστολή και προστασία είναι εννοιολογικά βολική, αλλά στην πράξη τα δύο αλληλοεξαρτώνται. Το νέο πλαίσιο προβλέπει, κατά την κάλυψη του Τύπου, ποινές και για τους παίκτες που συμμετέχουν εν γνώσει τους σε παράνομα παίγνια. Μια πολιτική που ποινικοποιεί την έξοδο προς την παράνομη αγορά οφείλει να έχει ετοιμάσει την είσοδο σε κάτι ασφαλές. Αν ένας παίκτης αυτοαποκλειστεί από έναν πάροχο και δεν υπάρχει ενιαίος μηχανισμός για όλους, η επόμενη πιο προσιτή διέξοδος είναι η παράνομη πλατφόρμα, όπως δείχνει η συζήτηση στη Βρετανία για τους ιστότοπους εκτός GAMSTOP.
Η καταστολή χωρίς προστασία αφήνει τον ευάλωτο παίκτη μέσα στη νόμιμη αγορά, να πληρώνει φόρο. Η προστασία χωρίς καταστολή τον στέλνει στην παράνομη, όπου δεν πληρώνει τίποτα και δεν προστατεύεται από τίποτα. Η μόνη συνεπής μέτρηση είναι εκείνη που ακολουθεί τον άνθρωπο και όχι την αγορά: πόσοι εκτεθειμένοι παίκτες εντοπίστηκαν και δέχθηκαν αποτελεσματική παρέμβαση, σε όποιον χώρο κι αν έπαιζαν. Όσο το κράτος μετρά μόνο το ένα μισό, δεν μπορεί να ξέρει αν μειώνει τη βλάβη ή αν απλώς τη μετακινεί — και μαζί με τη βλάβη, το έσοδο.
Τα τρία τεστ της επόμενης χρονιάς
Ο υπουργός έθεσε μόνος του τον πήχη, και επομένως μπορεί να κριθεί. Τρία τεστ θα δείξουν αν η πολιτική αλλάζει την πραγματικότητα, όπως ο ίδιος ορίζει το κριτήριο.
- Οι τρεις αριθμοί. Αν το 2026 οι συμμετέχοντες και ο κύκλος πονταρισμάτων στην παράνομη αγορά δεν υποχωρήσουν, η μαύρη λίστα αποδεικνύεται δείκτης δραστηριότητας και όχι αποτελέσματος.
- Από τις μηνύσεις στις αποφάσεις. Πόσες από τις 18 υποθέσεις προχωρούν πέρα από την προανάκριση, πόσα διοικητικά πρόστιμα επιβλήθηκαν και με ποιον ρυθμό.
- Το δεύτερο βιβλίο. Δημοσίευση δεικτών προστασίας με τακτικότητα ίση με της μαύρης λίστας: λογαριασμοί υψηλού κινδύνου, αυτοαποκλεισμοί, παρεμβάσεις, καθώς και τα αποτελέσματα της πανελλαδικής μελέτης για τον εθισμό που ανακοίνωσε η Επιτροπή τον Φεβρουάριο.
Η εκτίμηση της mywaypress.gr
Η mywaypress.gr θεωρεί ότι η στροφή κατά του παράνομου τζόγου είναι δικαιολογημένη και, σε όρους θεσμικών εργαλείων, η σοβαρότερη που έχει γίνει στη χώρα. Οι μηνύσεις στοχεύουν στο σωστό σημείο της αλυσίδας και το ότι ο υπουργός δηλώνει ανοιχτά τη βάση σύγκρισης είναι θετικό.
Η κριτική μας δεν αφορά την κατεύθυνση αλλά τη λογιστική. Ένα κράτος που κρίνει την επιτυχία του με εισροές και εισπράξεις, και όχι με ανθρώπους που προστατεύτηκαν, δεν μπορεί να ξέρει αν προστατεύει ή αν μεταφέρει έσοδα. Η προστασία του παίκτη δεν μπορεί να μείνει δηλωτικός στόχος, ούτε για τον ρυθμιστή ούτε για τον μεγαλύτερο δικαιοπάροχο της αγοράς.
Θα παρακολουθούμε με τα ίδια κριτήρια και τους τρεις αριθμούς του υπουργού και τους δείκτες που ακόμη δεν υπάρχουν. Και θα δημοσιεύσουμε αυτούσια κάθε απάντηση που θα φτάσει.
Η ερώτηση της πράξης
Ένα ερώτημα παραμένει αδιατύπωτο στον δημόσιο διάλογο — και στη δική μας επιστολή του Ιουλίου: το ερώτημα προς το ίδιο το υπουργείο. Η επιστολή απευθύνθηκε στη ρυθμιστική αρχή και στον μεγαλύτερο πάροχο, όχι στον φορέα με το πιο δομικό συμφέρον: εκείνον που εισπράττει.
Η έβδομη ερώτηση είναι αριθμητική και αναπόφευκτη: ποιο ποσοστό των φόρων και των δικαιωμάτων από τα τυχερά παίγνια του 2025 προήλθε από λογαριασμούς που η Επιτροπή θεωρεί υψηλού κινδύνου; Η απάντηση λύνει το αίνιγμα όποια κι αν είναι. Αν το ποσοστό είναι μικρό, η προστασία κοστίζει ελάχιστα στον προϋπολογισμό και δεν υπάρχει καμία δικαιολογία να μένει αμέτρητη. Αν είναι μεγάλο —όπως υποδηλώνει η διεθνής βιβλιογραφία, όπου μια μικρή μειοψηφία παικτών παράγει δυσανάλογο μέρος των εσόδων— τότε το κράτος εξαρτάται δημοσιονομικά από τη βλάβη που δηλώνει ότι περιορίζει, και αυτό πρέπει να ειπωθεί δημόσια ως δομικό ζήτημα.
Ο υπουργός έχει ήδη δεχθεί το κριτήριο: είπε ότι το κράτος οφείλει να παρακολουθεί αν η δημόσια πολιτική παράγει το αποτέλεσμα για το οποίο σχεδιάστηκε. Αυτή η ερώτηση είναι ο τρόπος να το κάνει.
Συντακτική σημείωση & πολιτική AI: Κάθε δημοσιευμένο άρθρο στο mywaypress.gr αποτελεί προϊόν ουσιαστικού συντακτικού ελέγχου και ανθρώπινης επιμέλειας, η οποία φέρει την αποκλειστική συντακτική ευθύνη του περιεχομένου (EU AI Act, Art. 50.4). Τηρούμε πλήρως τους κανόνες διαφάνειας και τις εκάστοτε οδηγίες των Εθνικών Αρχών Εποπτείας της Αγοράς.
Φωτογραφία / Εικονογράφηση: Δημιουργήθηκε με χρήση Τεχνητής Νοημοσύνης (AI Generated Image).
Ανάλυση και σύνθεση: mywaypress.gr
© 2026 mywaypress.gr — Από το τι συμβαίνει στο τι σημαίνει
