Ποιος θα αγοράσει την Pizza Fan και με ποιους όρους
Το ενδιαφέρον των επενδυτών είναι παρασκηνιακό και αδημοσίευτο. Το δύσκολο ερώτημα δεν είναι ποιος μπορεί να πληρώσει, αλλά τι ακριβώς αγοράζεται και ποιον πρέπει να αφήσουμε να το αγοράσει.
Της mywaypress.gr ·
Η συζήτηση για το ποιος θα αγοράσει την Pizza Fan έχει ήδη ξεκινήσει, ενώ τα 110 καταστήματα παραμένουν κλειστά. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, παρασκηνιακά έχει εκδηλωθεί ενδιαφέρον από παράγοντες της εστίασης, ανεξάρτητους επενδυτές και επενδυτικά κεφάλαια. Δεν έχει επιβεβαιωθεί, όμως, δημόσια ούτε συγκεκριμένη πρόταση ούτε δεσμευτική προσφορά. Όσα ακολουθούν είναι σενάριο εργασίας της mywaypress.gr: καμία από τις εταιρείες που αναφέρονται δεν έχει δηλώσει ενδιαφέρον, και η κατάταξη αφορά τη στρατηγική λογική και όχι προθέσεις.
Η κεντρική θέση είναι η εξής. Το ερώτημα «ποιος μπορεί να πληρώσει» είναι το λιγότερο δύσκολο. Η Pizza Fan έχει σήμα, δίκτυο και πελάτες, και υπάρχουν αρκετοί που θα τα θέλουν σε χαμηλή τιμή. Δύσκολο είναι το «τι ακριβώς αγοράζεται», γιατί η εταιρεία δεν αξίζει όσο το φορολογικό της παρελθόν, και το «ποιον επιτρέπουμε να το αγοράσει», γιατί η ιδιοκτησιακή δομή της υπόθεσης έδειξε ότι ο πραγματικός ιδιοκτήτης μπορεί να μην είναι αυτός που φαίνεται.
Οι αριθμοί που μετράνε
106 εκατ. € — πωλήσεις του συνόλου του δικτύου το 2025, με τα καταστήματα δικαιόχρησης.
60,44 εκατ. € — κύκλος εργασιών της ίδιας της εταιρείας (+18,6%). Τα δύο μεγέθη δεν ταυτίζονται.
1,94 εκατ. € / 533.112 € — EBITDA (−49,4%) και καθαρά κέρδη (−66,5%, περιθώριο 0,88%).
≈ 4,5 εκατ. € — ίδια κεφάλαια (ενεργητικό 21,59 εκατ. μείον υποχρεώσεις 17,13 εκατ., υπολογισμός mywaypress.gr).
> 35 εκατ. € / ≈ 120 εκατ. € — ζημία του Δημοσίου κατά την ΕΛ.ΑΣ. και εκτιμώμενη συνολική απαίτηση με κυρώσεις και εισφορές.
≈ 100 από 110 — καταστήματα που λειτουργούν με δικαιόχρηση, σύμφωνα με εκτιμήσεις της αγοράς.
≈ 290.000 € την ημέρα — πωλήσεις δικτύου που χάνονται όσο τα ρολά μένουν κάτω (106 εκατ. διά 365).
Τι ακριβώς πουλιέται
Η εταιρεία που εμφανίζεται στους ισολογισμούς, η Φανατικς Πίτσα ΕΠΕ, είχε το 2025 κύκλο εργασιών 60,44 εκατ. ευρώ. Οι πωλήσεις του δικτύου, με τα καταστήματα των δικαιοδόχων, έφτασαν περίπου τα 106 εκατ. Η διάκριση έχει σημασία για κάθε αποτίμηση: η εταιρεία είναι μόνο ένα μέρος του δικτύου, και μάλιστα το μέρος με τις λεπτότερες αντοχές. Το καθαρό περιθώριο ήταν 0,88%, τα έξοδα διοίκησης αυξήθηκαν κατά 63,6% στα 4,16 εκατ., και ο ορκωτός ελεγκτής διατύπωσε επιφύλαξη, επειδή δεν είχαν σχηματιστεί προβλέψεις περίπου 1,14 εκατ. ευρώ και οι φορολογικές χρήσεις 2020–2025 δεν είχαν ελεγχθεί ούτε προβλεφθεί για πρόσθετους φόρους.
Ας το δούμε ως αριθμητική άσκηση. Ακόμη και με ένα γενναιόδωρο πολλαπλάσιο δέκα φορές το EBITDA, η εταιρεία αξίζει περίπου 19 εκατ. ευρώ, λιγότερα από τα 35 εκατ. της εκτιμώμενης ζημίας του Δημοσίου και πολύ λιγότερα από τα 120 εκατ. της εκτιμώμενης απαίτησης. Το πολλαπλάσιο είναι υπόθεση της mywaypress.gr και όχι δημοσιευμένη αποτίμηση. Από αυτό προκύπτει ότι κανείς δεν αγοράζει την εταιρεία μαζί με το φορολογικό της παρελθόν. Αγοράζει το δίκτυο: τις συμβάσεις με περίπου εκατό δικαιοδόχους, το εμπορικό σήμα, το σύστημα παραγγελιοληψίας και μια πελατειακή βάση που η ίδια η αλυσίδα υπολογίζει σε 2 εκατ. ενεργούς πελάτες.
Εδώ τα συμφέροντα αποκλίνουν. Ο αγοραστής θέλει τα στοιχεία χωρίς τις οφειλές. Το Δημόσιο θέλει το τίμημα να καταλήξει στις οφειλές. Μια μεταβίβαση που αφήνει το παρελθόν σε ένα άδειο κέλυφος είναι ακριβώς αυτό που θα ελέγξουν οι αρχές. Γι’ αυτό η πώληση πρέπει να γίνει υπό εποπτεία, και όχι ως ιδιωτική συμφωνία ανάμεσα σε μια διοίκηση υπό διερεύνηση και έναν ευνοημένο αγοραστή.
Οι έξι κατηγορίες ενδιαφερομένων
- Οι ανταγωνιστές πίτσας. Ο master franchisee της Domino’s στην Ελλάδα (Daufood Greece), η L’Artigiano και η Pizza Hut, που επέστρεψε μέσω του κυπριακού ομίλου PHC Franchised Restaurants, γνωρίζουν την αγορά και τους προμηθευτές. Κατά τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία, η Pizza Fan ήταν η πρώτη αλυσίδα, η Domino’s η δεύτερη με δίκτυο που προσέγγιζε τα 50 καταστήματα, και η L’Artigiano η τρίτη. Είναι όμως οι λιγότερο πιθανοί αγοραστές του συνόλου. Μια συγκέντρωση πρώτου και δεύτερου παίκτη θα έθετε ζητήματα ανταγωνισμού, και ένας δικαιοδόχος πολυεθνούς σήματος δύσκολα αποκτά ανταγωνιστικό σήμα. Ο ρόλος τους, όσο διαρκεί η διακοπή, είναι άλλος: κερδίζουν πελάτες, ίσως και δικαιοδόχους, που δεν θα επιστρέψουν.
- Οι όμιλοι γρήγορης εστίασης. Στις 14 Οκτωβρίου η Vivartia υπέγραψε την πώληση του κλάδου εστίασης (Goody’s, Everest, Flocafé, La Pasteria, Jackaroo) στην καναδική Recipe Unlimited, υπό τις συνήθεις εγκρίσεις. Ο κύκλος εργασιών του κλάδου ξεπέρασε τα 300 εκατ. το 2025, και η αγορά εκτιμά ότι ακολουθούν νέες συγκεντρώσεις. Η λογική είναι ισχυρή: κλίμακα, εφοδιαστική αλυσίδα, εμπειρία δικαιόχρησης και ένα προϊόν, η πίτσα, που ο όμιλος δεν έχει στο κέντρο της προσφοράς του. Το εμπόδιο είναι ο χρόνος και η προσοχή. Ένας νέος ιδιοκτήτης που μόλις ανέλαβε δεν ξεκινά με μια υπόθεση με αβέβαιο φορολογικό και ποινικό παρελθόν. Ως μεσοπρόθεσμο σενάριο, ωστόσο, είναι το πιο συνεκτικό στρατηγικά.
- Οι αλυσίδες καφέ και αρτοποιίας, όπως ο Γρηγόρης. Διαθέτουν πυκνό δίκτυο, υψηλή συχνότητα επισκέψεων και δυνατότητα να πουλήσουν πίτσα σε ώρες που η Pizza Fan δεν καλύπτει. Η πίτσα με παράδοση όμως στηρίζεται σε κεντρική παραγγελιοληψία, σε διανομείς και σε οικονομία που δεν μοιάζει με του καφέ. Το πιθανότερο ενδιαφέρον αφορά επιλεγμένα σημεία ή συνταγές και όχι ολόκληρο δίκτυο με 2.500 εργαζόμενους. Πιθανότητα χαμηλή, για λόγους εφαρμογής και όχι αξίας.
- Τα σούπερ μάρκετ, οι παραγωγοί τροφίμων και οι αλυσίδες υγιεινής διατροφής. Τα σούπερ μάρκετ διευρύνουν τα έτοιμα γεύματα και ένα γνωστό σήμα πίτσας έχει αξία στο ράφι. Το ενδιαφέρον, αν υπάρξει, θα αφορά άδεια χρήσης του σήματος και όχι τη λειτουργία εστιατορίων με διανομή. Και εδώ υπάρχει εμπόδιο: ένα σήμα που σχετίζεται με υπόθεση φοροδιαφυγής δεν είναι ό,τι θέλει να βάλει ένα κατάστημα λιανικής δίπλα στο δικό του. Για τις αλυσίδες υγιεινής διατροφής η συγγένεια είναι ακόμη μικρότερη, αφού η αξία της Pizza Fan ήταν η χαμηλή τιμή και η ευκολία.
- Τα επενδυτικά κεφάλαια και τα οικογενειακά γραφεία. Είναι η κατηγορία που ταιριάζει περισσότερο με όσα περιγράφουν τα δημοσιεύματα. Η επενδυτική λογική είναι διαφανής: αγορά με έκπτωση, ανασυγκρότηση της κερδοφορίας (το EBITDA υποχώρησε στο μισό, τα έξοδα διοίκησης εκτινάχθηκαν) και μεταπώληση σε στρατηγικό αγοραστή σε τρία με πέντε χρόνια. Οι προϋποθέσεις που τίθενται ήδη στη δημόσια συζήτηση, όπως η προσωρινή διαχείριση από τρίτα πρόσωπα ή ο ορισμός μεσεγγυητή, αφορούν ακριβώς αυτούς. Ο κίνδυνος για την κοινωνία είναι ότι ο χρηματοοικονομικός ορίζοντας συγκρούεται με την προστασία των θέσεων εργασίας.
- Οι ίδιοι οι δικαιοδόχοι. Περίπου 100 από τα 110 καταστήματα λειτουργούν με δικαιόχρηση. Οι δικαιοδόχοι κατέχουν τον εξοπλισμό, τις άδειες και τη σχέση με τη γειτονιά, και ξέρουν περισσότερο από οποιονδήποτε τι αξίζει κάθε κατάστημα. Σήμερα, όμως, είναι διασκορπισμένοι, χωρίς ταμειακές ροές και χωρίς συντονισμό, ενώ ορισμένοι ίσως εμπλέκονται στη δικογραφία. Ένα σχήμα με δικαιοδόχους που δεν εμπλέκονται, έναν χρηματοδότη και έναν έμπειρο διαχειριστή εστίασης είναι ίσως το πιο ρεαλιστικό και το πιο ωφέλιμο για τους εργαζομένους.
Τέσσερα φίλτρα για τον αγοραστή
Πρώτο: ο πραγματικός δικαιούχος. Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Αστυνομίας, ο φερόμενος αρχηγός κατείχε το 0,01% της ελληνικής εταιρείας, ενώ το υπόλοιπο 99,99% ανήκε σε εταιρεία του εξωτερικού, της οποίας πραγματικοί ιδιοκτήτες φέρονται να ήταν οι ίδιοι. Κάθε υποψήφιος πρέπει να αποκαλύψει την αλυσίδα ιδιοκτησίας ως το τελευταίο φυσικό πρόσωπο και να περάσει έλεγχο νομιμοποίησης εσόδων. Η πιο επικίνδυνη εκδοχή δεν είναι να μη βρεθεί αγοραστής. Είναι να τον βρει, χωρίς να φαίνεται, αυτός που ήδη τον ελέγχει.
Δεύτερο: η ροή του τιμήματος. Το τίμημα πρέπει να κατευθύνεται στους πιστωτές και στο Δημόσιο, μέσα από εποπτευόμενη διαδικασία, και όχι στους μετόχους. Όσο το τίμημα είναι σαφώς μικρότερο από την απαίτηση, η διαφορά είναι η πραγματική ζημία του Δημοσίου και πρέπει να προστατευθεί κάθε άλλη πηγή είσπραξης, δηλαδή η περιουσία των φερόμενων δραστών.
Τρίτο: η συνέχεια της εργασίας. Οι εργαζόμενοι περνούν στον νέο φορέα με πλήρεις ασφαλιστικές δηλώσεις και χωρίς απώλεια του ασφαλιστικού χρόνου. Οι δικαιοδόχοι αξιολογούνται ένας προς έναν. Η συλλογική τιμωρία θα διέλυε και όσα καταστήματα λειτουργούσαν σωστά.
Τέταρτο: ο ανοιχτός διαγωνισμός. Σαφές χρονοδιάγραμμα, ίδια πρόσβαση στα στοιχεία για όλους και έγκριση από την Επιτροπή Ανταγωνισμού όπου χρειάζεται. Το παρασκηνιακό ενδιαφέρον δεν είναι εχθρός, αρκεί να μετατραπεί σε προσφορά με κανόνες.
Ο χρόνος είναι ο καλύτερος σύμμαχος του αγοραστή
Με πωλήσεις δικτύου 106 εκατ. τον χρόνο, κάθε ημέρα διακοπής σημαίνει περίπου 290.000 ευρώ χαμένο τζίρο, κάθε εβδομάδα περίπου 2 εκατ. και κάθε μήνας περίπου 9 εκατ. Δεν είναι μόνο έσοδα που χάνονται. Είναι η συνήθεια δύο εκατομμυρίων πελατών, που σε λίγες εβδομάδες θα έχουν βρει άλλη εφαρμογή και άλλη πίτσα. Όσο μεγαλώνει η καθυστέρηση, αυξάνεται η έκπτωση που δικαιούται κάθε αγοραστής, και ο ρυθμός αυτός βλάπτει το Δημόσιο περισσότερο από τον αγοραστή.
Η προσωρινή διοίκηση και η εποπτευόμενη διαδικασία πώλησης δεν είναι λοιπόν διαδικαστικές λεπτομέρειες. Είναι ο μηχανισμός που προστατεύει την αξία από την οποία θα εισπραχθεί το κράτος. Όποιος καθυστερεί την απόφαση χρηματοδοτεί, χωρίς να το θέλει, τη μελλοντική έκπτωση.
Η εκτίμηση της mywaypress.gr
Η πώληση είναι εφικτή και πιθανότατα η καλύτερη διέξοδος, αλλά θα αποφέρει λιγότερα από όσα οφείλονται.
Πιθανότερο σχήμα: επενδυτικό κεφάλαιο ή οικογενειακό γραφείο, με έμπειρο διαχειριστή εστίασης και, αν γίνεται, με συμμετοχή δικαιοδόχων που δεν εμπλέκονται, μέσω εποπτευόμενης διαδικασίας.
Στρατηγικός ενδιαφερόμενος: όμιλος γρήγορης εστίασης, με ορίζοντα μηνών και όχι εβδομάδων, αφού πρώτα ολοκληρωθεί η δική του αλλαγή ιδιοκτησίας.
Λιγότερο πιθανοί: οι άμεσοι ανταγωνιστές πίτσας (ανταγωνισμός και συμβάσεις), τα σούπερ μάρκετ (το πολύ άδεια χρήσης του σήματος) και οι αλυσίδες καφέ (κανάλι διάθεσης, όχι εξαγορά).
Τιμή και είσπραξη: το τίμημα θα είναι πολύ μικρότερο από την απαίτηση. Το Δημόσιο εισπράττει περισσότερα από έναν γρήγορο, ανταγωνιστικό διαγωνισμό παρά από μια σιωπηρή διαπραγμάτευση, και το κύριο βάρος της είσπραξης παραμένει στην περιουσία των φερόμενων δραστών.
Κανόνας: ο πρώτος αγοραστής που θα εμφανιστεί δεν είναι κατ’ ανάγκη ο καλύτερος, ούτε ο ακριβότερος.
Σημείωση για τα στοιχεία: τα οικονομικά μεγέθη της εταιρείας προέρχονται από δημοσιεύματα του dnews.gr και του mononews.gr που βασίζονται στις δημοσιευμένες οικονομικές καταστάσεις του 2025· τα 106 εκατ. είναι δήλωση του ιδρυτή και εκτιμήσεις της αγοράς. Η αναφορά στο ενδιαφέρον επενδυτών προέρχεται από δημοσιεύματα που δεν επιβεβαιώνουν συγκεκριμένη πρόταση. Τα στοιχεία για την πώληση της Evergood και για το μερίδιο των αλυσίδων πίτσας προέρχονται από δημοσιεύματα, εκ των οποίων το δεύτερο είναι παλαιότερο. Το πολλαπλάσιο EBITDA, τα ίδια κεφάλαια και ο ημερήσιος τζίρος είναι υπολογισμοί και υποθέσεις της mywaypress.gr. Όλα τα ευρήματα για την υπόθεση φοροδιαφυγής αφορούν φερόμενες πράξεις· ισχύει το τεκμήριο αθωότητας.
Παρακείμενη ιδέα — δικαιοδόχοι ως ιδιοκτήτες.
Αν η αξία του δικτύου είναι η καθημερινή συνήθεια που χτίζουν τα καταστήματα, γιατί να μη διερευνηθεί ένα σχήμα όπου οι δικαιοδόχοι που δεν εμπλέκονται αποκτούν μερίδιο του σήματος, με χρηματοδότηση από επενδυτή και με αυστηρό ψηφιακό έλεγχο εσόδων; Η αρχή θα ήταν απλή: όποιος εγγυάται τη συμμόρφωση στο κατάστημα συμμετέχει στην αξία του δικτύου.
Η διάσταση που δεν πρέπει να μας διαφύγει
Η πώληση της Pizza Fan δεν είναι μόνο μια επιχειρηματική συναλλαγή. Είναι δοκιμασία για το πόσο σοβαρά παίρνει η χώρα την ιδιοκτησιακή διαφάνεια όταν το δίλημμα εμφανίζεται ως «θέσεις εργασίας ή κανόνες». Το δίλημμα αυτό ευνοεί πάντα τον γρήγορο αγοραστή, όχι τον κατάλληλο. Η δομή 0,01% και 99,99% έδειξε ότι η ιδιοκτησία μπορεί να είναι ορατή και αόρατη ταυτόχρονα. Μια βιαστική πώληση θα μπορούσε να επαναλάβει το ίδιο μοτίβο με άλλα ονόματα.
Γι’ αυτό το Δημόσιο, ως μεγαλύτερος πιστωτής, δεν είναι παρατηρητής της διαδικασίας· είναι ο ρυθμιστής της. Αποφασίζει αν η πώληση θα έχει κανόνες ή θα είναι ένα ακόμη παρασκηνιακό τηλεφώνημα. Και οι εργαζόμενοι, που περιμένουν πλέον την αναστολή συμβάσεων και τα 534 ευρώ τον μήνα, δεν χρειάζονται έναν σωτήρα με το χαμηλότερο ρίσκο· χρειάζονται έναν εργοδότη που θα δηλώνει κάθε ώρα εργασίας τους.
Ο καλύτερος αγοραστής της Pizza Fan δεν είναι ο πρώτος που θα πληρώσει ούτε ο ακριβότερος. Είναι αυτός που, αν ξανάρθει ποτέ ο έλεγχος, θα έχει να δείξει ό,τι έλειπε μέχρι τώρα: μια απόδειξη για κάθε παραγγελία.
Συντακτική σημείωση & πολιτική AI: Κάθε δημοσιευμένο άρθρο της mywaypress.gr αποτελεί προϊόν ουσιαστικού συντακτικού ελέγχου και ανθρώπινης επιμέλειας, η οποία φέρει την αποκλειστική συντακτική ευθύνη του περιεχομένου (EU AI Act, Art. 50.4). Τηρούμε πλήρως τους κανόνες διαφάνειας και τις εκάστοτε οδηγίες των Εθνικών Αρχών Εποπτείας της Αγοράς.
Φωτογραφία / Εικονογράφηση: Δημιουργήθηκε με χρήση Τεχνητής Νοημοσύνης (AI Generated Image).
Ανάλυση και σύνθεση: mywaypress.gr
© 2026 mywaypress.gr — Από το τι συμβαίνει στο τι σημαίνει
