Εθνικό σχέδιο ανταγωνιστικότητας

Η εξαιρετική μελέτη-παρέμβαση, του δρα Πλάτωνα Μονοκρούσου, επικεφαλής Οικονομολόγος Ανάλυσης Αγορών της Eurobank, υπό τον τίτλο «Ανταγωνιστικότητα, εξωστρέφεια, κίνητρα και αντικίνητρα για τις ελληνικές εξαγωγές» – η πλήρης ανάπτυξη της οποίας δημοσιεύθηκε στην mywaypress.gr και δημιούργησε συζητήσεις-  δημιουργεί γόνιμο έδαφος προβληματισμού, χωρίς προκαταλήψεις.

Όπως τόνισε ο όρος «Ανταγωνιστικότητα» αποτελεί μία έννοια πολυδιάστατη, η οποία καθορίζεται από την παραγωγικότητα κατά την αξιοποίηση του ανθρώπινου κεφαλαίου, των φυσικών πόρων και της πολιτιστικής κληρονομιάς μιας χώρας για την δημιουργία αξίας.

Πέρα από τις στατιστικές αποκαλύψεις διαχρονικών αγκυλώσεων, η ανάδειξη των προτάσεων (εφαρμοσμένης) ενίσχυσης των εξαγωγών, αποτελούν όρο σοβαρής και τεκμηριωμένης άσκησης πολιτικής που οφείλουν να λαμβάνουν υπόψιν τους οι αρμόδιοι, πέραν της άσκησης επί χάρτου.

Έχουμε σημειώσει πολλές φορές, ότι η αποδοτική ιεράρχηση των προτεραιοτήτων είναι το 50% της επιτυχίας σε κάθε σχεδιασμό.

Πριν την βιωσιμότητα του χρέους πρέπει να δούμε το πλάνο βιωσιμότητας του κράτους, για να μην ξανακυλήσουμε στα γνώριμα αμαρτωλά «μία από τα ίδια».

Μαζί με ένα εθνικό σχέδιο ανάταξης και ανασυγκρότησης –που ακόμη αναζητείτε- πρέπει ταυτόχρονα να δούμε και ένα εθνικό σχέδιο ανταγωνιστικότητας, όπως επεσήμανε καίρια  ο Δρ. Μονοκρούσος.

Ένα εθνικό ριζοσπαστικό σχέδιο ανταγωνιστικότητας  μοναδικής αξίας, αποτελεί εθνικό κεφάλαιο, θωρακίζει το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα  και οδηγεί στον σχεδιασμό και την παραγωγή προϊόντων και υπηρεσιών, που μπορούν επάξια να διεκδικήσουν χώρο στον διεθνή ανταγωνισμό.

Η δημιουργία μοναδικών πλεονεκτημάτων καθορίζει την έκβαση μίας μάχης πριν εμπλακείς στον πόλεμο. Η δημιουργία προτάσεων προστιθέμενης αξίας, είναι άλλο ένα εθνικό στοίχημα που αφορά το σύνολο των θεσμικών φορέων- προτάσεων απαλλαγμένων από τον διαπιστωτικό εφησυχασμό αλλά με ρωμαλέα κατάθεση απόψεων.

Παναγιώτης Τσακιρίδης