Greece–France Economic Forum: Διάγνωση χωρίς συνταγή
Κάθε φορά που η Ελλάδα αγοράζει φρεγάτα, μαχητικό ή σύστημα άμυνας χωρίς δεσμευτική ρήτρα συμμετοχής της ελληνικής βιομηχανίας, αφήνει στο τραπέζι κάτι που δεν ανακτάται: μεταφορά τεχνογνωσίας, θέσεις εργασίας υψηλής ειδίκευσης, εξαγωγική ικανότητα. Ο Μυτιληναίος και ο Χατζημηνάς το υπαινίχθηκαν. Κανείς δεν το είπε ευθέως ως αίτημα θεσμικής μεταρρύθμισης. Κι αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα: το Forum έφτασε μέχρι τη διάγνωση, δεν έφτασε μέχρι τη συνταγή. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται ακόμα ένα Forum για να πει ότι θέλει να είναι ισότιμος εταίρος. Χρειάζεται να το διαπραγματευτεί ρητά, με αριθμούς και ρήτρες, στα επόμενα αμυντικά συμβόλαια.
Ελλάδα – Γαλλία: Η νέα γεωοικονομική συμμαχία και το στοίχημα της ευρωπαϊκής κυριαρχίας
Το Greece–France Economic Forum ανέδειξε έναν εκτεταμένο αμυντικό, τεχνολογικό και ενεργειακό άξονα που αντανακλά τις βαθύτερες ανακατατάξεις στην ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ισχύος.
Το πλαίσιο: Γιατί τώρα, γιατί Αθήνα
Το Σάββατο 25 Απριλίου 2026, με φόντο την επίσημη επίσκεψη του Γάλλου Προέδρου Emmanuel Macron στην Αθήνα, ο ΣΕΒ και το Ελληνογαλλικό Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο (CCIFG) συνδιοργάνωσαν το Greece–France Economic Forum. Δεν ήταν μια τυπική επιχειρηματική εκδήλωση. Ήταν η πιο ξεκάθαρη έκφραση εδώ και χρόνια ενός στρατηγικού συνασπισμού που αναδιαμορφώνεται με επείγοντα ρυθμό.
Σχεδόν 300 στελέχη από την επιχειρηματική και πολιτική ελίτ και των δύο χωρών —συμπεριλαμβανομένων των υπουργών οικονομίας, CEO πολυεθνικών και ιδρυτών αμυντικών εταιρειών— συγκεντρώθηκαν γύρω από τέσσερις θεματικές: τεχνολογία, άμυνα, γεωπολιτική (IMEC) και ενέργεια. Οι θεματικοί άξονες δεν ήταν τυχαίοι. Αντικατοπτρίζουν ακριβώς τους τομείς στους οποίους η Ευρώπη αισθάνεται πιο εκτεθειμένη: τεχνολογική εξάρτηση, αμυντική αστάθεια, ενεργειακή ευπάθεια, γεωπολιτική ασάφεια.
| Βασικά Δεδομένα του Forum | |
| Ημερομηνία | 25 Απριλίου 2026, Αθήνα |
| Συνδιοργανωτές | ΣΕΒ & CCIFG |
| Συμμετέχοντες | ~300 εκπρόσωποι επιχειρηματικού & πολιτικού κόσμου |
| Αριθμός θεματικών ενοτήτων | 4 (Τεχνολογία, Άμυνα, IMEC, Ενέργεια) |
| Υπογραφείσα επένδυση | 166 MW αιολικά πάρκα, άνω των €215 εκατ. |
| Πλαίσιο αναφοράς | Επίσημη επίσκεψη Macron στην Αθήνα |
Η μεγάλη εικόνα: Η Ευρώπη αναζητά κέντρο βάρους
Το κεντρικό θέμα του Forum δεν ήταν τα ελληνογαλλικά. Ήταν η ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία— έννοια που έχει μεταπηδήσει από τα ακαδημαϊκά κείμενα στις αίθουσες αποφάσεων, τροφοδοτούμενη από τον πόλεμο στην Ουκρανία, τη γεωπολιτική αναδιάταξη, τις αμερικανικές εμπορικές πολιτικές και την κινεζική τεχνολογική άνοδο.
Ο Πρόεδρος του ΔΣ του ΣΕΒ, Σπύρος Θεοδωρόπουλος, διατύπωσε το πρόβλημα με χειρουργική ακρίβεια: «η Ευρώπη καλείται να διασφαλίσει την οικονομική της ανθεκτικότητα, την ενεργειακή της ασφάλεια και τελικά τη γεωπολιτική της ισχύ». Ο Υπουργός Οικονομίας Κυριάκος Πιερρακάκης επέλεξε να το θέσει ακόμα πιο απερίφραστα:
«Εικοσιεπτά προϋπολογισμοί. Εικοσιεπτά συστήματα. Εικοσιεπτά στρατηγικές. Αυτό δεν είναι κυριαρχία. Είναι αδυναμία.» — Κυριάκος Πιερρακάκης, Υπουργός Εθνικής Οικονομίας & Πρόεδρος Eurogroup
Η διαπίστωση αυτή ισοδυναμεί με δημόσια παραδοχή αστοχίας στο ευρωπαϊκό μοντέλο συντονισμού. Και ο ισχυρισμός δεν αμφισβητήθηκε στην αίθουσα. Αντίθετα, επιβεβαιώθηκε από σχεδόν κάθε ομιλητή.
Ο άξονας της άμυνας: Από πελάτες σε βιομηχανικοί εταίροι
Η ενότητα για την άμυνα ήταν η πιο φορτισμένη πολιτικά. Εδώ, η ρητορική για «στρατηγική αυτονομία» πήρε σάρκα και οστά σε συγκεκριμένα παραδείγματα βιομηχανικής συνεργασίας— αλλά και σε κριτική προς την υφιστάμενη δομή σχέσεων.
Ο Ευάγγελος Μυτιληναίος (METLEN) επεσήμανε ότι σε κρίσιμα έργα όπως οι φρεγάτες, η ενεργοποίηση της βιομηχανικής συνεργασίας θα μπορούσε να είχε δρομολογηθεί νωρίτερα. Η παρατήρηση, λιτή στη διατύπωση, υπονοεί ότι η Ελλάδα δεν απαιτεί πάντα ισότιμο αντάλλαγμα για τις αμυντικές της αγορές —και αυτό αποτελεί στρατηγικό λάθος.
Ο Κρίστιαν Χατζημηνάς (THEON International) έθεσε το ζήτημα ευθέως: η Ελλάδα δεν θέλει να είναι μόνο αγοραστής. Η THEON έχει ήδη αποδείξει ότι μπορεί να είναι εξαγωγέας αμυντικών προϊόντων αξίας εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ σε συνεργασία με γαλλικές εταιρείες (Exosens, Safran). Το ζητούμενο είναι αυτό να γίνει κανόνας, όχι εξαίρεση.
«Το ζητούμενο πλέον είναι οι γαλλικές εταιρείες να αντιμετωπίζουν την Ελλάδα όχι μόνο ως πελάτη, αλλά ως ισότιμο βιομηχανικό εταίρο για τις παγκόσμιες αγορές.» — Κρίστιαν Χατζημηνάς, ιδρυτής & CEO THEON International
Η Naval Group και η KNDS France παρουσίασαν τη δική τους οπτική: ενεργή δέσμευση για κοινά έργα με την ελληνική αμυντική βιομηχανία (πρόγραμμα «Philoctetes»), συνδυαστική τεχνογνωσία και κοινή εξαγωγική στρατηγική. Είναι ενδεικτικό ότι και οι δύο εταιρείες επέλεξαν όχι να απαριθμήσουν πωλήσεις, αλλά να μιλήσουν για «βιομηχανικές συμπράξεις»— μετατόπιση γλώσσας που σηματοδοτεί αλλαγή λογικής.
| Αμυντική Διάσταση: Κύρια Δεδομένα | |
| Πρόγραμμα KNDS–Ελλάδα | «Philoctetes» – κοινή ανάπτυξη αμυντικού εξοπλισμού |
| THEON–Γαλλικές εταιρείες | Εξαγωγές εκατοντάδων εκατ. ευρώ (Exosens, Safran) |
| Naval Group | Ενεργός συνεργασία με Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό |
| Στρατηγικό πλαίσιο | Γαλλο-ελληνική Συμφωνία Άμυνας 2021 |
| Πρόκληση | Αμυντικός κατακερματισμός ΕΕ – 27 ανεξάρτητα συστήματα |
Τεχνολογία: Το χάσμα μεταξύ επιστήμης και αγοράς
Η τεχνολογική ενότητα κινήθηκε γύρω από ένα κεντρικό αναλυτικό δίλημμα: η Ευρώπη διαθέτει επιστημονική ικανότητα, αλλά υστερεί στους μηχανισμούς κλιμάκωσης. Ο CEO της Euronext Stéphane Boujnah ήταν σαφής:
«Η Ευρώπη δεν υστερεί σε καινοτομία, υστερεί στους μηχανισμούς που επιτρέπουν την ταχύτητα και την κλιμάκωση.» — Stéphane Boujnah, Πρόεδρος & CEO Euronext
Η παρατήρηση επιβεβαιώνεται από τα δεδομένα: η Ευρώπη παράγει κορυφαία ακαδημαϊκή έρευνα, αλλά τα venture capital που αναλαμβάνουν να τη μετατρέψουν σε προϊόντα κλίμακας εδρεύουν κατά κανόνα στις ΗΠΑ ή στην Κίνα. Η Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων— την οποία προώθησε ρητά ο Γάλλος Υπουργός Roland Lescure—επιδιώκει να γεφυρώσει αυτό το χάσμα.
Ο Thierry Deau (Meridiam) επισήμανε έναν συχνά παραβλεπόμενο παράγοντα: η ψηφιακή κυριαρχία δεν χτίζεται μόνο με λογισμικό. Προϋποθέτει φυσικές υποδομές —ηλεκτρικά δίκτυα, διασυνδέσεις, κέντρα δεδομένων— που απαιτούν μακροπρόθεσμο κεφάλαιο και σαφές ρυθμιστικό πλαίσιο. Ειδικά για την κβαντική υπολογιστική, τόνισε ότι η Ευρώπη έχει ακόμα παράθυρο ευκαιρίας— αλλά αυτό κλείνει.
Ο Μάρκος Βερέμης (Big Pi Ventures / ΣΕΒ), συντονιστής της ενότητας, εκπροσώπησε την ελληνική οπτική: ένα οικοσύστημα καινοτομίας που αναπτύσσεται με ταχείς ρυθμούς, εν μέρει χάρη στο Ταμείο Ανάκαμψης, αλλά που εξακολουθεί να χρειάζεται συνέχιση της δημόσιας χρηματοδότησης για τη συντήρηση και αναβάθμιση των ψηφιακών υποδομών.
Ενέργεια: Από κόστος σε στρατηγικό μοχλό
Η ενεργειακή ενότητα ήταν η πιο «data-dense» του Forum— και αυτό δεν είναι τυχαίο. Στη βιομηχανική πολιτική, ο ενεργειακός λογαριασμός αντικατοπτρίζει ανταγωνιστικότητα. Και η Ευρώπη πληρώνει, σε σχέση με ΗΠΑ και Κίνα, πολλαπλάσια τιμή ηλεκτρισμού.
Ο Julien Hueber (Nexans) επεσήμανε το γεωγραφικό πλεονέκτημα της Ευρώπης: 25 εκατ. τετρ. χλμ. θαλάσσια επικράτεια, ισχυρό αιολικό δυναμικό στα βόρεια, εκτεταμένο ηλιακό στα νότια. Ωστόσο η αξιοποίησή τους απαιτεί ταυτόχρονα επενδύσεις σε παραγωγή, δίκτυα μεταφοράς, διασυνδέσεις και αποθήκευση— μια τετραπλή πρόκληση που δεν επιλύεται χωρίς συντονισμό σε επίπεδο ΕΕ.
Ο Ανδρέας Αθανασόπουλος (Olympia Group) πρόσθεσε μια διάσταση που συχνά απουσιάζει από τη συζήτηση: η ενεργειακή αποδοτικότητα στο σημείο κατανάλωσης. Με τεχνολογίες αποθήκευσης και έξυπνα συστήματα διαχείρισης (Edge & Agentic AI), επιχειρήσεις μπορούν να μειώσουν δραματικά το κόστος τους— χωρίς να αναμένουν νέες υποδομές. Αυτό αλλάζει τη λογική από «αναμένω λύση από τη ρύθμιση» σε «δρω τώρα με τα διαθέσιμα εργαλεία».
«Η ενεργειακή ανθεκτικότητα δεν εξαρτάται μόνο από την τιμή της ενέργειας, αλλά και από το πόσο αποτελεσματικά τη διαχειριζόμαστε.»— Ανδρέας Αθανασόπουλος, CEO Olympia Group
Η συμφωνία Akuo–Jasper Energy–AirEnergy για επτά αιολικά πάρκα 166 MW, συνολικής επένδυσης άνω των €215 εκατ., υπογράφηκε παρουσία των δύο υπουργών. Δεν ήταν απλώς μια ανακοίνωση επένδυσης— ήταν μια ζωντανή απόδειξη ότι η ρητορική του Forum έχει μεταφράσιμα αποτελέσματα.
| Ενεργειακή Επένδυση: Στοιχεία Υπογραφείσας Συμφωνίας | |
| Εταιρείες | Akuo (FR) + Jasper Energy + AirEnergy S.A. (GR) |
| Αντικείμενο | 7 αιολικά πάρκα στην Ελλάδα |
| Συνολική ισχύς | 166 MW |
| Ύψος επένδυσης | Άνω των €215 εκατ. |
| Παρόντες | Υπουργοί Οικονομίας Ελλάδας και Γαλλίας |
IMEC: Ο αόρατος παράγοντας
Η πρωτοβουλία IMEC (India–Middle East–Europe Corridor) παρέμεινε στα παρασκήνια της δημόσιας συζήτησης, αλλά στο Forum είχε αφιερωμένη ενότητα —με συμμετοχή ειδικών απεσταλμένων και από τις δύο χώρες. Ο λόγος δεν είναι μόνο οικονομικός.
Ο Gérard Mestrallet, ειδικός απεσταλμένος του Macron για τον IMEC, επισήμανε ότι η κατάσταση στο Στενό του Ορμούζ— δηλαδή ο κίνδυνος αποκλεισμού της ναυτιλίας— αναδεικνύει ακριβώς γιατί χρειάζεται εναλλακτική χερσαία-θαλάσσια διαδρομή μεταξύ Ινδίας, Μέσης Ανατολής και Ευρώπης. Η Ελλάδα, με τη γεωγραφική της θέση και τις λιμενικές υποδομές, βρίσκεται σε κρίσιμο κόμβο αυτού του διαδρόμου.
Εδώ κρύβεται μια από τις πιο υποτιμημένες διαστάσεις του ελληνικού στρατηγικού αποτυπώματος: η χώρα δεν είναι μόνο νοτιοανατολική παρυφή της ΕΕ —είναι το νότιο τέρμα ενός νέου διεθνούς εμπορικού διαδρόμου.
Κριτική αποτίμηση: Τι έγινε και τι απέμεινε ανοιχτό
Το Forum πέτυχε αυτό που τα καλύτερα φόρα πετυχαίνουν: να ορίσει με ακρίβεια το πρόβλημα. Ο κατακερματισμός ανεδείχθη ως κοινός εχθρός— αμυντικός, τεχνολογικός, ενεργειακός. Η γαλλο-ελληνική Στρατηγική Συμφωνία του 2021 παρουσιάστηκε ως το «αντίδοτο» σε αυτή τη λογική.
Ωστόσο, κάποια ερωτήματα έμειναν ανοιχτά:
Πρώτον, η εφαρμογή. Ο Αλέξανδρος Μπένος (Cenergy) το είπε με σαφήνεια: Όλοι συμφωνούμε στο τι — το κρίσιμο ερώτημα είναι το πώς και το πότε. Η συμφωνία για τα αιολικά πάρκα είναι ενθαρρυντική — αλλά σε ένα Forum που μίλησε για στρατηγική αυτονομία δισεκατομμυρίων, τα €215 εκατ. είναι πρώτη πράξη, όχι αποτέλεσμα.
Δεύτερον, η ισορροπία στη σχέση. Η ελληνική πλευρά επεσήμανε επανειλημμένα την ανάγκη να θεωρηθεί η χώρα ισότιμος εταίρος— και όχι μόνο αγορά για γαλλικά προϊόντα. Αυτό είναι δίκαιο αίτημα, αλλά απαιτεί και αντίστοιχη διαπραγματευτική αδιαλλαξία, η οποία δεν ήταν πάντα εμφανής στο παρελθόν. Αδιαλλαξία είναι η ικανότητα να πεις «δεν υπογράφω αν δεν υπάρχει δεσμευτική ρήτρα βιομηχανικής συμμετοχής» — και να το εννοείς. Να φύγεις από τη διαπραγμάτευση αν δεν το πάρεις. Αυτό δεν είναι αγένεια, είναι στρατηγική. Αυτό που λείπει από την ελληνική διαπραγματευτική παράδοση δεν είναι η ευελιξία — αυτή υπάρχει σε αφθονία. Είναι η βούληση να κρατήσεις μια κόκκινη γραμμή και να την υπερασπιστείς με κόστος.
Τρίτον, η ταχύτητα. Η Ευρώπη συζητά τη στρατηγική αυτονομία από το 2016. Οι ΗΠΑ και η Κίνα δεν συζητούν— κινούνται. Ο Βουνά (Euronext) έθεσε αυτό ως το κεντρικό δίλημμα: ταχύτητα versus κανονιστική σταθερότητα. Το Forum δεν απάντησε πώς θα λυθεί αυτή η ένταση. Στο Forum διαπιστώθηκε ομόφωνα ότι η Ευρώπη πρέπει να κινηθεί γρήγορα — σε άμυνα, τεχνολογία, ενέργεια. Ταυτόχρονα, η Ευρώπη έχει χτίσει ολόκληρο το μοντέλο της πάνω στη ρυθμιστική σταθερότητα: κανόνες κρατικών ενισχύσεων, περιβαλλοντικές εκτιμήσεις, ανταγωνιστικό δίκαιο, δημοσιονομικοί περιορισμοί. Αυτά τα δύο συγκρούονται άμεσα.
Παράδειγμα: Θες να χτίσεις γρήγορα ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία; Πρέπει να δώσεις κρατικές επιδοτήσεις, να παρακάμψεις διαγωνισμούς, να κατευθύνεις κεφάλαια. Αυτό συγκρούεται με τους κανόνες της εσωτερικής αγοράς. Θες να επιταχύνεις τα αιολικά; Οι περιβαλλοντικές αδειοδοτήσεις στην Ευρώπη παίρνουν κατά μέσο όρο 7–9 χρόνια.
Η ένταση είναι: ταχύτητα έκτακτης ανάγκης vs. κανονιστικό πλαίσιο ειρηνικών καιρών.
Η Αθήνα ως ευρωπαϊκός κόμβος
Το Greece–France Economic Forum δεν ήταν επικοινωνιακό γεγονός. Ήταν η ορατή κορυφή ενός παγόβουνου αναδιάταξης— οικονομικής, αμυντικής, τεχνολογικής και γεωπολιτικής. Η Αθήνα φιλοξένησε ηγέτες και CEO που μίλησαν την ίδια γλώσσα στρατηγικής αναγκαιότητας.
Αν υπάρχει ένα κεντρικό συμπέρασμα, είναι αυτό: η Ελλάδα έχει τα χαρτιά να γίνει κόμβος —ενεργειακός, αμυντικός, εμπορικός— σε ένα ευρωπαϊκό οικοδόμημα που αναζητά εσπευσμένα τα κέντρα βάρους του. Αυτό όμως απαιτεί να σταματήσει να διαπραγματεύεται με τη λογική του μικρού αγοραστή και να αρχίσει να λειτουργεί με τη λογική του αναντικατάστατου εταίρου.
| Το Forum αναδείκνυε την ανάγκη για ευρωπαϊκή συνοχή— αλλά ο κρίσιμος παράγοντας που παρέμεινε αδιατύπωτος είναι η διαπραγματευτική ρήτρα βιομηχανικής ανταποδοτικότητας.
Κάθε φορά που η Ελλάδα αγοράζει αμυντικό εξοπλισμό χωρίς δεσμευτική ρήτρα βιομηχανικής συμμετοχής (offset), χάνει μοναδική ευκαιρία: να μεταφέρει τεχνογνωσία, να δημιουργήσει θέσεις εργασίας υψηλής ειδίκευσης και να χτίσει εξαγωγική ικανότητα. Αυτό δεν είναι ζήτημα εθνικισμού— είναι ζήτημα βιομηχανικής πολιτικής. Οι Γάλλοι, οι Γερμανοί, οι Σουηδοί το κάνουν μεθοδικά. Η Ελλάδα το κάνει σποραδικά. Το Forum έδειξε ότι η βούληση για αλλαγή υπάρχει. Το ερώτημα είναι αν θα μεταφραστεί σε θεσμικό μηχανισμό— ή αν θα μείνει στη γλώσσα των δηλώσεων. |
Η άποψη μας
Η ρήτρα βιομηχανικής ανταποδοτικότητας (offset) στις αμυντικές προμήθειες.
Κάθε φορά που η Ελλάδα αγοράζει φρεγάτα, μαχητικό ή σύστημα άμυνας χωρίς δεσμευτική ρήτρα συμμετοχής της ελληνικής βιομηχανίας, αφήνει στο τραπέζι κάτι που δεν ανακτάται: μεταφορά τεχνογνωσίας, θέσεις εργασίας υψηλής ειδίκευσης, εξαγωγική ικανότητα.
Ο Μυτιληναίος και ο Χατζημηνάς το υπαινίχθηκαν. Κανείς δεν το είπε ευθέως ως αίτημα θεσμικής μεταρρύθμισης. Κι αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα: το Forum έφτασε μέχρι τη διάγνωση, δεν έφτασε μέχρι τη συνταγή. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται ακόμα ένα Forum για να πει ότι θέλει να είναι ισότιμος εταίρος. Χρειάζεται να το διαπραγματευτεί ρητά, με αριθμούς και ρήτρες, στα επόμενα αμυντικά συμβόλαια.
Μπορείτε να παρακολουθήσετε τις εργασίες του φόρουμ εδώ.
Info photo (από αριστερά): Μάρκος Βερέμης, Partner της Big Pi Ventures, Συνιδρυτή της Upstream, Ταμία του Δ.Σ. και Πρόεδρο της Επιτροπής Καινοτομίας του ΣΕΒ, Γιάννης Λουμάκης, Διευθύνων Σύμβουλος της Uni Systems, Marcel Cobuz, Πρόεδρος της Εκτελεστικής Επιτροπής του Ομίλου TITAN, Stéphane Boujnah, Πρόεδρος & Διευθύνων Σύμβουλος της Euronext, Thierry Deau, Founder, Πρόεδρος & Διευθύνων Σύμβουλος της Meridiam
Info photo αρχικής σελίδας (από αριστερά): Αλεξία Κεφαλά, δημοσιογράφος Le Figaro RTL Ta Nea France 24, Ευάγγελος Μυτιληναίος, Executive Chairman της METLEN, Pierre-Eric Pommellet, Πρόεδρος & Διευθύνων Σύμβουλος της Naval Group, Nicolas Groult, Διευθύνων Σύμβουλος της KNDS France, Κρίστιαν Χατζημηνάς, Ιδρυτής και Διευθύνων Σύμβουλος της THEON International, Ιδρυτής του EFA Group και Πρόεδρος της Ελληνικής Ένωσης Επιχειρηματιών (Ε.ΕΝ.Ε.)
mywaypress.gr –Περιεχόμενο αξίας με την υποστήριξη υβριδικής νοημοσύνης.
Για αναγνώστες με μεγάλο εύρος προσοχής.
