Women Forward Summit ΣΕΒ: Όταν η ισότητα γίνεται επιχειρηματική αναγκαιότητα
Από τον συμβολισμό στη στρατηγική: Τι αποκάλυψε το μεγαλύτερο συνέδριο του ΣΕΒ για τη γυναικεία ηγεσία
Σε μια εποχή που τα εταιρικά συνέδρια για τη γυναικεία ισότητα κινδυνεύουν να καταλήξουν σε τελετουργικές εκδηλώσεις με προβλέψιμα μηνύματα και φωτογραφίες για τα social media, το Women Forward Summit του ΣΕΒ, που πραγματοποιήθηκε σήμερα στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, επιχείρησε κάτι διαφορετικό: να μετατρέψει έναν αξιακό διάλογο σε τεκμηριωμένη επιχειρηματική επιχειρηματολογία. Το αποτέλεσμα ήταν αποκαλυπτικό — τόσο για το πού βρίσκεται η Ελλάδα, όσο και για το πού οφείλει να φτάσει.
Η ψυχρή αριθμητική μιας χώρας που υστερεί
Η πρώτη και ίσως πιο σημαντική συνεισφορά του Συνεδρίου ήταν η παρουσίαση δεδομένων που θέτουν το ελληνικό πρόβλημα σε αδιαμφισβήτητους αριθμούς. Η Ράνια Αικατερινάρη, Πρόεδρος της Εκτελεστικής Επιτροπής και Αντιπρόεδρος του ΔΣ του ΣΕΒ, παρουσίασε έρευνα που διενεργήθηκε σε συνεργασία με την MRB σε 1.000 πολίτες, 193 γυναίκες-στελέχη και 382 επιχειρήσεις. Τα ευρήματα δεν αφήνουν περιθώρια για εφησυχασμό.
Η Ελλάδα κατέχει το δεύτερο χαμηλότερο ποσοστό απασχόλησης γυναικών στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ το χάσμα απασχόλησης μεταξύ ανδρών και γυναικών είναι σχεδόν διπλάσιο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Παράλληλα, δύο στις τρεις γυναίκες-στελέχη δηλώνουν ότι η ανέλιξη σε ανώτερες θέσεις παραμένει δυσχερέστερη για τις γυναίκες — όχι ως υποκειμενική αίσθηση, αλλά ως καταγεγραμμένη εμπειρία.
Το κόστος αυτής της υστέρησης μεταφράζεται σε οικονομικό αριθμό που δύσκολα αγνοείται: 17 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως θα μπορούσαν να προστεθούν στο ελληνικό ΑΕΠ εάν ενισχυθεί ουσιαστικά η συμμετοχή των γυναικών στην αγορά εργασίας. Πρόκειται για μέγεθος που αντιστοιχεί περίπου στο 8% του ΑΕΠ — ένα νούμερο ικανό να μετατρέψει τη συζήτηση για την ισότητα από πολιτισμική αναγκαιότητα σε αναπτυξιακή στρατηγική.
Η κρίσιμη μετατόπιση: από τα role models στα συστήματα
Το κεντρικό ιδεολογικό επιχείρημα που διατρέχει και τις τρεις ενότητες του Συνεδρίου είναι η ρήξη με τη λογική των «εμπνευστικών ιστοριών». Η κα. Αικατερινάρη το διατύπωσε με καθαρότητα: «Η επιτυχία των λίγων δεν σημαίνει ότι το σύστημα λειτουργεί για τις πολλές». Και πρόσθεσε: «Δεν αναπτύσσεις γυναίκες ηγέτιδες ζητώντας τους να είναι εξαιρετικές. Τις αναπτύσσεις κάνοντας την ηγεσία δυνατή για αυτές».
Αυτή η ιδεολογική μετατόπιση — από το μεμονωμένο ατομικό παράδειγμα στις συστημικές δομές — είναι ίσως το πιο επίκαιρο θεωρητικό στοίχημα της ημέρας. Η ακαδημαϊκή συνεισφορά της Χριστίνας Κουλούρη, Πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου, εμπλούτισε αυτή την οπτική με ιστορική βάθυνση: οι αόρατοι και άτυποι μηχανισμοί αποκλεισμού εξακολουθούν να λειτουργούν ακόμη και σε καθεστώτα νομοθετικής ισότητας. Η ιστορία, κατά την κα. Κουλούρη, δεν λειτουργεί ως αφηγηματική ανάσα ανάμεσα σε διαφάνειες — είναι ο χάρτης για να εντοπίσουμε τους μηχανισμούς που αντιστέκονται στη μεταρρύθμιση.
Τα πάνελ: Ανθρώπινες ιστορίες ως εργαλείο κατανόησης
Το δεύτερο μέρος του Συνεδρίου ανέδειξε κάτι σημαντικό: οι προσωπικές αφηγήσεις, όταν χρησιμοποιούνται σωστά, δεν αντικαθιστούν την ανάλυση — την ενισχύουν. Οι γυναίκες που μοιράστηκαν τις εμπειρίες τους στο πάνελ «Ιστορίες Θάρρους, Ανθεκτικότητας και Δυνατοτήτων» δεν παρουσιάστηκαν ως εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα, αλλά ως μαρτυρίες για τα εμπόδια που η πολιτική πρέπει να άρει.
Η Τατιάνα Σταματελοπούλου, Κυβερνήτης A320 της AEGEAN Airlines, δεν μίλησε για θρίαμβο. Μίλησε για αναγκαστική παράκαμψη: αποκλεισμένη από τη Σχολή Ικάρων λόγω φύλου, ακολούθησε τον δρόμο της πολιτικής αεροπορίας — και κατέληξε να αποδεικνύει διαρκώς ότι «δικαιούται να είναι σε αυτό τον χώρο». Η φράση αυτή φέρει μέσα της ολόκληρη την ασύμμετρη απαίτηση που ασκείται στις γυναίκες: να αποδεικνύουν τα αυτονόητα.
Η Ευαγγελία Νέλλα, Σμήναρχος του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας, διατύπωσε ένα από τα πιο ισχυρά μηνύματα του Συνεδρίου: «Μην περιμένεις να εξαφανιστούν τα στερεότυπα για να ξεκινήσεις. Ξεκίνα, και με την πορεία σου θα τα μετακινήσεις». Πρόκειται για αντίστροφη λογική: η αλλαγή δεν είναι προϋπόθεση της δράσης, αλλά αποτέλεσμά της.
Η ευρωπαϊκή διάσταση: νομοθεσία ως επιταχυντής, όχι λύση
Το πάνελ για τις ευρωπαϊκές πολιτικές ισότητας ανέδειξε μια ουσιαστική διάκριση που συχνά χάνεται στη δημόσια συζήτηση: η νομοθεσία είναι αναγκαία αλλά όχι επαρκής συνθήκη. Η Christa Schweng της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής επισήμανε ότι η νέα Οδηγία για τη Μισθολογική Διαφάνεια στοχεύει να ενισχύσει τη λογοδοσία — αλλά η ισορροπία μεταξύ κοινωνικής φιλοδοξίας και οικονομικής ανταγωνιστικότητας παραμένει ζητούμενο.
Η Thérèse de Liedekerke της BusinessEurope εντόπισε τρεις πυλώνες για πραγματική πρόοδο: οικονομική ενδυνάμωση, αντιμετώπιση στερεοτύπων και πρόσβαση στις δεξιότητες του μέλλοντος. Η τοποθέτηση αυτή δεν είναι απλώς ρητορική — αντικατοπτρίζει την αντίληψη ότι το μισθολογικό χάσμα και η υποεκπροσώπηση στις θέσεις ηγεσίας δεν είναι φαινόμενα αυτόνομα, αλλά εκβολές βαθύτερων δομικών ανισοτήτων.
Από ιρλανδική πλευρά, η Maureen Walsh της Irish Business and Employers Confederation πρόσφερε μια ισορροπημένη προοπτική: «Δεν χρειάζονται πάντα ποσοστώσεις· χρειάζεται συνέπεια, μέτρηση και δέσμευση». Η εμπειρία της Ιρλανδίας ως πρότυπο δείχνει ότι η πρόοδος επέρχεται όταν συνυπάρχουν διαφάνεια, λογοδοσία και συνεργασία δημόσιου-ιδιωτικού τομέα.
Επιχειρηματική ηγεσία: Η δοκιμή της συνέπειας
Η τρίτη και ίσως πιο «επιχειρηματική» ενότητα του Συνεδρίου αντιμετώπισε το κρισιμότερο ερώτημα: πώς μετατρέπονται οι δεσμεύσεις σε πράξεις μέσα στις εταιρείες;
Η Βασιλική Λαζαράκου, Πρόεδρος της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, παρουσίασε ένα αξιοσημείωτο δεδομένο: η συμμετοχή γυναικών στα διοικητικά συμβούλια εισηγμένων εταιρειών εκτινάχθηκε από 11% το 2019 στο 29% σήμερα, χάρη στη νομοθεσία για την εταιρική διακυβέρνηση και την πρόταση της ΕΚ για ποσόστωση. Ωστόσο, το ποσοστό γυναικών σε θέσεις CEO παραμένει μόλις 7% — και αυτό το «κενό μεταξύ οροφής και εδάφους» στα ιεραρχικά επίπεδα παρέμεινε στο επίκεντρο της συζήτησης.
Ο Κυριάκος Σαμπατακάκης, Πρόεδρος & ΔΣ της Accenture Ελλάδας, υπενθύμισε ότι ακόμη και στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης, «η αλλαγή κουλτούρας απαιτεί ανθρώπινη ηγεσία και προσωπική δέσμευση». Η ΤΝ μπορεί να λειτουργήσει ως εργαλείο ενθάρρυνσης γυναικείας συμμετοχής, αλλά η ηθική και η συμπερίληψη δεν εκχωρούνται σε αλγόριθμους.
Η Αγάπη Σμπώκου, ΔΣ της PHAEA, παρουσίασε στοιχεία που αντικατοπτρίζουν το μέγεθος του προβλήματος στον χώρο του τουρισμού: το 85% των γυναικών έχει βιώσει παρενόχληση, ενώ μόνο το 6% το αναφέρει. Η εταιρεία της αντιπαρέθεσε σε αυτά τα στοιχεία μετρήσιμα αποτελέσματα: gender pay gap 1,5% έναντι 13,5% εθνικού μέσου όρου και 91% των γυναικών που δηλώνουν αίσθημα σωματικής ασφάλειας. Η παρουσίαση αυτή λειτούργησε ως υπόδειγμα του τρόπου με τον οποίο μια εταιρεία μπορεί να μετρήσει τη δέσμευσή της.
Η αδύναμη κρίκος: η φροντίδα ως δομικός ανασταλτικός παράγοντας
Ένα θέμα που επανήλθε επίμονα σε διαφορετικές συζητήσεις ήταν το ζήτημα της άνισης κατανομής της φροντίδας. Ο Γιάννης Καραγιάννης της Olympia Group το έθεσε με σαφήνεια: στην Ελλάδα, οι γυναίκες αφιερώνουν σχεδόν διπλάσιο χρόνο από τους άνδρες στη φροντίδα παιδιών και ηλικιωμένων — ένα δεδομένο που επηρεάζει άμεσα την επαγγελματική τους παρουσία. Η λύση δεν βρίσκεται στη διεκδίκηση «καλύτερης ισορροπίας», αλλά σε πραγματικές υποδομές: παιδικοί σταθμοί, υπηρεσίες φροντίδας ηλικιωμένων, και — κρίσιμη παράμετρος — συστήματα αξιολόγησης που μετρούν ποιότητα εργασίας και όχι ώρες παρουσίας.
Αυτή η παρατήρηση αγγίζει έναν από τους πλέον αδρανοποιημένους παράγοντες στη συζήτηση για τη γυναικεία απασχόληση: η έλλειψη υποδομών φροντίδας δεν αποτελεί απλώς κοινωνικό πρόβλημα — είναι ανασταλτικός παράγοντας για την οικονομική μεγέθυνση.
Καινοτομία και ισότητα: Δύο όψεις του ίδιου νομίσματος
Ένα από τα πιο εμπλουτισμένα επιχειρήματα που αναδύθηκαν στο Συνέδριο ήταν η σύνδεση της γυναικείας εκπροσώπησης με την ποιότητα της καινοτομίας. Στο πάνελ «Με Όραμα και Καινοτομία: Το Επόμενο Κεφάλαιο της Ανάπτυξης», η Ελένη Πενταφράγκα της ELPEN και του Athens LifeTech Park το διατύπωσε με ακρίβεια: «Η καινοτομία δεν γεννιέται στην ομοφωνία. Γεννιέται όταν διαφορετικές εμπειρίες, κλάδοι και οπτικές γωνίες συναντιούνται γύρω από ένα κοινό πρόβλημα». Η γυναικεία εκπροσώπηση στη λήψη αποφάσεων δεν είναι, υπό αυτή την οπτική, ζήτημα δικαιοσύνης μόνο — είναι προϋπόθεση για την ανθεκτικότητα των λύσεων.
Η Ιωάννα Ζεργιώτη του ΕΜΠ και της PhosPrint εντόπισε ένα πρότυπο που επαναλαμβάνεται σε όλες τις βαθμίδες: η παρουσία των γυναικών μειώνεται όσο ανεβαίνει κανείς ιεραρχικά — τόσο στην ακαδημαϊκή κοινότητα όσο και στη βιομηχανία. Το φαινόμενο αυτό δεν αυτοθεραπεύεται· απαιτεί θεσμικές αλλαγές, εκπαίδευση και — εξίσου σημαντικό — γυναίκες «που τολμούν». Η Έλενα Μπάρλα της future brAIn ανέδειξε μια επιπλέον διάσταση που συχνά παραμένει στη σκιά: η πρόσβαση των γυναικών-ιδρύτριων σε χρηματοδότηση παραμένει δομικό εμπόδιο στο οικοσύστημα καινοτομίας, παρά την πρόοδο των τελευταίων ετών.
Ισότητα ως σχεδιασμός: Η εταιρική πρακτική στο επίκεντρο
Από τη θεωρία στην πράξη — αυτή ήταν η κεντρική αξίωση του πάνελ «Ισότητα στην Εργασία: Τι Λειτουργεί στην Πράξη», που ανέδειξε υπαρκτά εταιρικά μοντέλα και μετρήσιμα αποτελέσματα.
Η Ελίζα Τσακανίκα της Philip Morris (Παπαστράτος) έθεσε το ζήτημα σε όλη του τη σαφήνεια: «Η ισότητα στην εργασία δεν είναι θέμα πρόθεσης. Είναι θέμα σχεδιασμού». Αυτή η φράση απογυμνώνει την υποκρισία των εταιρικών δηλώσεων καλής θέλησης: χωρίς σχεδιασμό, διαφανή συστήματα και μετρήσιμους στόχους, οι προθέσεις παραμένουν κενό γράμμα.
Το πιο συγκεκριμένο παράδειγμα αποτελεσμάτων προσέφερε ο Βασίλης Χουλιάρας της Barilla: η εταιρεία επέτυχε ισότητα αμοιβών το 2020 — ένα ορόσημο για το οποίο τιμήθηκε με το Catalyst Award, βραβείο που συχνά αποκαλείται «Νόμπελ της Διαφορετικότητας». Η περίπτωση αυτή λειτουργεί ως απτή απόδειξη ότι η μισθολογική ισότητα δεν είναι ουτοπία — είναι αποτέλεσμα συστηματικής δέσμευσης.
Στην τεχνολογική διάσταση, η Χριστίνα Λεϊμονή της Microsoft ανέδειξε μια ανησυχητική τάση: καθώς η Τεχνητή Νοημοσύνη αναδιαμορφώνει τον τρόπο λήψης αποφάσεων και άσκησης ηγεσίας, η απουσία των γυναικών από τις δεξιότητες που τη διαμορφώνουν δεν είναι μόνο ζήτημα ανισότητας — είναι ζήτημα στρατηγικής ετοιμότητας. Πρωτοβουλίες όπως το «AI for Women» αποτελούν αντίδοτο, αλλά και ομολογία ότι η ψηφιακή μετάβαση κινδυνεύει να αναπαράγει — αν όχι να επιτείνει — τις υπάρχουσες ανισότητες.
Ο Πάνος Τσιαντούλας του ΟΤΕ Group παρουσίασε ένα ολοκληρωμένο μοντέλο εσωτερικής πολιτικής: Women Empowerment Roadmap συνδιαμορφωμένο από τις ίδιες τις γυναίκες του ομίλου, STEM δράσεις για κορίτσια, ευέλικτα μοντέλα εργασίας για εργαζόμενους με ανάγκες φροντίδας, και ίση αμοιβή για τον ίδιο ρόλο. Η Φραγκίσκη Μελίσσα της Alpha Bank ανέδειξε την ίδια λογική: από τα εκπαιδευτικά προγράμματα και το mentoring ως τις ευέλικτες πρακτικές οικογενειακής στήριξης, η ισότητα χτίζεται στρώμα-στρώμα.
Αυτό που ενώνει όλες τις παραπάνω περιπτώσεις είναι η αντίληψη ότι η ισότητα δεν είναι σημείο άφιξης — είναι διαδικασία που απαιτεί συνέχεια, λογοδοσία και την παραδοχή ότι η κουλτούρα μιας εταιρείας αλλάζει αργά και μόνο με επίμονη ηγετική βούληση.
Τι μένει μετά το Συνέδριο
Το Women Forward Summit του ΣΕΒ αντικατοπτρίζει μια στρατηγική μετατόπιση στον τρόπο που η οργανωμένη επιχειρηματικότητα αντιλαμβάνεται το ζήτημα της ισότητας. Η ισότητα των φύλων παύει να αντιμετωπίζεται ως θέμα εταιρικής ευθύνης ή κανονιστικής συμμόρφωσης — και αρχίζει να διαπραγματεύεται ως παράγοντας ανταγωνιστικότητας, παραγωγικότητας και βιώσιμης ανάπτυξης.
Η Αλεξάνδρα Παπαλεξοπούλου της TITAN εκφράζει αυτή τη λογική με σαφήνεια: «Η ισότητα των φύλων δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται μόνο ως θέμα συμμόρφωσης με τη νομοθεσία, αλλά ως στρατηγικός παράγοντας ανθεκτικότητας, βιωσιμότητας και ανταγωνιστικότητας». Και προσθέτει: «Το μεγαλύτερο στοίχημα για τις ηγεσίες είναι η συνέπεια μεταξύ λόγων και πράξεων».
Αυτή η φράση — «συνέπεια μεταξύ λόγων και πράξεων» — είναι και η πιο δύσκολη δέσμευση. Γιατί τα συνέδρια γράφονται εύκολα στα ημερολόγια και στα δελτία τύπου. Τα 17 δισεκατομμύρια ευρώ που μένουν ανεκμετάλλευτα στο ελληνικό ΑΕΠ δεν γράφονται πουθενά — γιατί δεν υπάρχουν ακόμα.
Το Women Forward Summit του ΣΕΒ πραγματοποιήθηκε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στις 10 Μαρτίου 2026, με περισσότερους από 35 ομιλητές από τον χώρο της πολιτικής, της επιχειρηματικότητας, των ευρωπαϊκών θεσμών, της ακαδημαϊκής κοινότητας και της κοινωνίας των πολιτών.
Πάνελ «Επιχειρηματική Ηγεσία με Αξίες: από τη Δέσμευση στην Πράξη»
Info photo (από αριστερά προς δεξιά): Φιλίππα Μιχάλη, Πρόεδρος & CEO NN Hellas, Μέλος Δ.Σ. ΣΕΒ & Πρόεδρος, Γιάννης Καραγιάννης, Πρόεδρος Olympia Group, Μέλος Δ.Σ. ΣΕΒ & Πρόεδρος Επιτροπής ESG ΣΕΒ, Βασιλική Λαζαράκου, Πρόεδρος Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, Αλεξάνδρα Παπαλεξοπούλου, Εκτελεστικό Μέλος Δ.Σ. & Πρόεδρος Επιτροπής Στρατηγικής TITAN S.A., Γενική Γραμματέας Δ.Σ. ΣΕΒ & Μέλος Εκτελεστικής Επιτροπής ΣΕΒ, Κυριάκος Σαμπατακάκης, Πρόεδρος & Διευθύνων Σύμβουλος Accenture Greece, Μέλος Δ.Σ. ΣΕΒ, Αγάπη Σμπώκου, Διευθύνουσα Σύμβουλος PHAEA, Αντιπρόεδρος ΣΕΤΕ
mywaypress.gr –Περιεχόμενο αξίας με την υποστήριξη υβριδικής νοημοσύνης.
Για αναγνώστες με μεγάλο εύρος προσοχής.
