Η διαφάνεια και η θεσμική λογοδοσία δεν είναι εθνική υπονόμευση κ.Χατζηδάκη

Ανάλυση της mywaypress.gr

 
Η δημόσια αντιπαράθεση για την αξιοπιστία των εθνικών λογαριασμών έχει πλέον τρεις πρωταγωνιστές: τον Τάσο Γιαννίτση, που θέτει καίρια ερωτήματα· την ΕΛΣΤΑΤ, που υπερασπίζεται τη μεθοδολογία της· και τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, Κωστή Χατζηδάκη, που παρενέβη πολιτικά, χαρακτηρίζοντας τη συζήτηση «άστοχη και εθνικά επικίνδυνη».

 
Η τοποθέτηση Χατζηδάκη

Ο κ. Χατζηδάκης υποστήριξε ότι η επαναφορά της συζήτησης περί «Greek Statistics» αναβιώνει τραυματικές μνήμες του 2009, απειλώντας να πλήξει την εικόνα αξιοπιστίας της χώρας. Τόνισε ότι η ΕΛΣΤΑΤ λειτουργεί με αυστηρούς κανόνες, υπό τη στενή εποπτεία της Eurostat, και παρέπεμψε στη δημόσια διαβεβαίωση του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας, Γιάννη Στουρνάρα, ότι δεν υπάρχει ζήτημα αξιοπιστίας.

Η βασική του γραμμή ήταν: «άλλο η αντιπολίτευση και άλλο αυτό», υπονοώντας ότι η συζήτηση είναι υπερβολική, ανεύθυνη και επιζήμια.

 
Γιατί η δήλωση είναι επιφανειακή

Αν και η έγνοια του να μην πληγεί η διεθνής εικόνα της χώρας είναι θεμιτή, η τοποθέτηση Χατζηδάκη πάσχει σε τρία σημεία:

1. Ταυτίζει τον προβληματισμό με την υπονόμευση. Ο Γιαννίτσης δεν ισχυρίστηκε ότι η Ελλάδα παραποιεί στοιχεία, αλλά ότι υπάρχει ανάγκη ερμηνείας μιας ακραίας απόκλισης στα αποθέματα. Το να βαφτίζεται μια τέτοια κριτική «εθνικά επικίνδυνη» αποδυναμώνει τον διάλογο και οδηγεί σε σιωπή αντί για λογοδοσία.
2. Αναγάγει το τεχνικό σε καθαρά πολιτικό. Ο Χατζηδάκης επιλέγει να θέσει τα όρια της συζήτησης σε επίπεδο «να μη βλάψουμε τη χώρα», αντί να ενθαρρύνει θεσμικά εργαλεία (π.χ. ανεξάρτητη αξιολόγηση της μεθοδολογίας) που θα διασφάλιζαν ότι η αμφιβολία δεν θα έχει έδαφος να αναπαράγεται.
3. Αγνοεί το αίτημα διαφάνειας. Στην πραγματικότητα, η αναζήτηση εξηγήσεων για τα αποθέματα δεν είναι επίθεση στην ΕΛΣΤΑΤ, αλλά προϋπόθεση για να ενισχυθεί η εμπιστοσύνη στους θεσμούς. Αν η κοινωνία μένει με την απορία, τότε η δυσπιστία διογκώνεται – και αυτό είναι όντως «εθνικά επικίνδυνο».

 
Ο πυρήνας της διαμάχης

Η ΕΛΣΤΑΤ υποστηρίζει ότι οι εκτιμήσεις βασίζονται σε ευρωπαϊκά πρότυπα, ελέγχονται από τη Eurostat και δεν υπάρχει περιθώριο χειραγώγησης. Ο Γιαννίτσης, από την άλλη, τονίζει ότι η έκρηξη των αποθεμάτων οδηγεί σε εικόνα ανάπτυξης που δεν συμβαδίζει με την παραγωγική βάση της οικονομίας.
Η τοποθέτηση Χατζηδάκη, αντί να φέρει γέφυρα ανάμεσα στις δύο θέσεις, επιλέγει να «κλείσει» τη συζήτηση, φοβούμενος τον αντίκτυπο στις αγορές. Αυτό όμως ισοδυναμεί με αποσιώπηση του προβλήματος, όχι με επίλυσή του.

 
Η αναγκαία κατεύθυνση

Η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να ξαναβρεθεί υπό σκιά καχυποψίας για τα στατιστικά της στοιχεία. Όμως η διαφάνεια και η θεσμική λογοδοσία δεν είναι εθνική υπονόμευση· είναι η μόνη οδός για να θωρακιστεί η χώρα.
Αντί να χαρακτηρίζονται οι φωνές κριτικής «άστοχες», η κυβέρνηση θα έπρεπε να:

• Ενθαρρύνει την ΕΛΣΤΑΤ να δημοσιεύσει αναλυτική τεχνική έκθεση για τη συνιστώσα των αποθεμάτων.
• Ζητήσει από ανεξάρτητους φορείς (π.χ. πανεπιστήμια, επιτροπή ειδικών με διεθνή συμμετοχή) να ελέγξουν την εικόνα.
• Εντάξει τον διάλογο αυτό στη δημόσια συζήτηση για το ποια είναι τα πραγματικά θεμέλια της ανάπτυξης.

Ο Χατζηδάκης, αντί να καθησυχάσει, με την αυστηρή και αμυντική ρητορική του κινδυνεύει να ενισχύσει την καχυποψία. Η εθνική ασφάλεια δεν διασφαλίζεται με «σιγή», αλλά με πλήρη, κατανοητή και τεκμηριωμένη διαφάνεια. Ο Γιαννίτσης έθεσε τα ερωτήματα. Η ΕΛΣΤΑΤ έδωσε μια πρώτη τεχνική απάντηση. Η κυβέρνηση, αν θέλει να αποτρέψει την επιστροφή του όρου «Greek Statistics», πρέπει να αφήσει τον διάλογο να αναπτυχθεί θεσμικά και να δώσει χώρο στη λογοδοσία.

mywaypress.gr –Περιεχόμενο αξίας με την υποστήριξη  υβριδικής νοημοσύνης.

Για  αναγνώστες με μεγάλο εύρος προσοχής.