Η μαγιά. Το ζύμωμα. Το πλάσιμο.

Σήμερα. Τα  σχολεία άνοιξαν κανονικά, χωρίς την ενοχλητική αριστεία να βαραίνει την τσάντα.  Οι φούρνοι είναι επίσης ανοικτοί, δεν σημαίνει όμως ότι θα ψήσουν κιόλας. Χωρίς την μαγιά καμία μαγεία. Ο ιδρώτας του αρτοποιού μόνο δεν φτάνει, τα ψημένα χέρια  μόνο δεν αρκούν.

Η μαγιά. Το ζύμωμα. Το πλάσιμο.

Η  σειρά των κανονικών πραγμάτων. Όχι με τη στείρα συνήθεια της επανάληψης. Αλλά με την επιστροφή στα βασικά.

Οι τράπεζες άνοιξαν και αυτές, δεν σημαίνει όμως ότι μπορούν να λειτουργήσουν.

Τα γραφεία επίσης ανοίγουν σιγά-σιγά, τα εργοστάσια βάζουν μπροστά τις μηχανές, βιοτεχνίες και μαγαζιά ξεκίνησαν. Όλα στην ίδια καθημερινή σειρά της ζωής αλλά χωρίς την μαγιά. Το ζύμωμα. Το πλάσιμο.

Θεατές εικονικής πραγματικότητας.

Και από δίπλα ως συνήθως. Σκηνοθέτες -πωλητές του ρευστού ονείρου. Καριερίστες του ρευστού σχεδίου. Και του εικονικού πνιγμού.

Η μαγιά. Το ζύμωμα. Το πλάσιμο. Και Εσύ. Ο άνθρωπος δημιουργός. Η δική σου μαγιά είναι το χρυσάφι. Και ο καταλύτης.

Π. Τσακιρίδης