Παραποίηση της πραγματικότητας από τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκο Πιερρακάκη
Οι δηλώσεις του υπουργού δεν είναι αναληθείς στο σύνολό τους, αλλά είναι επιλεκτικές και παραπλανητικές: παρουσιάζουν ένα μέρος της εικόνας ως το σύνολο, αποσιωπούν τη δομική φορολογική επιβάρυνση που δημιούργησε το πλεόνασμα, και αγνοούν ότι η «ανάπτυξη» δεν μεταφράζεται σε πραγματική βελτίωση του βιοτικού επιπέδου για τη μεγάλη πλειονότητα των Ελλήνων εργαζομένων.
Ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης, μιλώντας στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Alpha TV και τον Αντώνη Σρόιτερ, υπερασπίστηκε το πακέτο μέτρων ύψους 500 εκατομμυρίων ευρώ, τονίζοντας ότι διαχέεται στην κοινωνία.Το επιπλέον πλεόνασμα προέρχεται κατά 10% από φόρους, ενώ το υπόλοιπο από ανάπτυξη, μείωση ανεργίας και περιορισμό δαπανών συμπλήρωσε. Ακολουθεί μια τεκμηριωμένη, πολύπλευρη απάντηση στους ισχυρισμούς του υπουργού.
Κριτική ανάλυση των ισχυρισμών Πιερρακάκη
- «Μόλις το 10% του πλεονάσματος προέρχεται από φόρους» — Παραπλανητική Απλοποίηση
Ο ισχυρισμός αυτός επικεντρώνεται στο επιπλέον πλεόνασμα που υπερέβη τον στόχο, αλλά αποσιωπά το βαθύτερο ζήτημα: σε ποια φορολογική βάση εδράζεται ολόκληρο το πλεόνασμα των 12,1 δισ. ευρώ.
Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση για τη φορολογία της ΕΕ, οι έμμεσοι φόροι στην Ελλάδα ανήλθαν στο 17,3% του ΑΕΠ το 2023, κατατάσσοντας τη χώρα στην 4η θέση στην ΕΕ — ποσοστό σημαντικά υψηλότερο από τον μέσο όρο της ΕΕ-27 (13%). Οι έμμεσοι φόροι αντιπροσώπευαν το 44,4% των συνολικών φορολογικών εσόδων, έναντι μέσου όρου 33,2% στην ΕΕ.
Η Ελλάδα διατηρεί τον χαρακτηρισμό «πρωταθλητή» στους έμμεσους φόρους στον ΟΟΣΑ, λόγω τόσο του υψηλού συντελεστή ΦΠΑ όσο και πολυάριθμων «αθέατων» φόρων στην κατανάλωση, που επιβαρύνουν τα νοικοκυριά.
Το υπερπλεόνασμα του 2025 εκτινάχθηκε χτισμένο πάνω στην υψηλή έμμεση και άμεση φορολόγηση, εκ του οποίου μόνο ένα μικρό μέρος επιστρέφει στους πολίτες. Ειδικότερα, οι υψηλοί συντελεστές ΦΠΑ, επιβαλλόμενοι επί των διογκούμενων τιμών λόγω ακρίβειας, αποδίδουν αισθητά περισσότερα έσοδα, αυξάνοντας δραματικά την πίεση στα νοικοκυριά.
Επιπλέον, πάνω από το 55% των φορολογικών εσόδων προέρχεται από φόρους επί αγαθών και υπηρεσιών, δηλαδή από έμμεσους φόρους, με τον ΦΠΑ να αυξάνεται κατά 3,6% και τους ΕΦΚ κατά περίπου 1,8%.
Επομένως, η φράση «μόλις 10% από φόρους» αναφέρεται αποκλειστικά στο επιπλέον υπερπλεόνασμα, χωρίς να συνυπολογίζεται ότι το σύνολο των εσόδων στηρίζεται σε ένα από τα βαρύτερα φορολογικά πλαίσια της ΕΕ.
- «Το πλεόνασμα προέρχεται από ανάπτυξη, μείωση ανεργίας και περιορισμό δαπανών» — Παραποίηση της πραγματικότητας
Ακόμα και αν δεχθεί κανείς ότι η ανάπτυξη συνέβαλε, οφείλει να αναρωτηθεί: σε ποιους διαχέεται αυτή η ανάπτυξη;
Σύμφωνα με στοιχεία του συστήματος ΕΡΓΑΝΗ για το 2025, ο μέσος μισθός αυξήθηκε ονομαστικά κατά μόλις 1,5%, την ώρα που ο πληθωρισμός έτρεχε με 2,9%, οδηγώντας σε μείωση του πραγματικού εισοδήματος. Με βάση στοιχεία της Eurostat, η Ελλάδα βρίσκεται στην προτελευταία θέση της ΕΕ, με κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε όρους αγοραστικής δύναμης στο 68% του μέσου όρου της ΕΕ.
Το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα των ελληνικών νοικοκυριών παραμένει περίπου 15% χαμηλότερο σε σύγκριση με το 2009 — η χώρα, μαζί με την Ιταλία, συγκαταλέγεται στις χώρες που δεν έχουν ανακτήσει την αγοραστική τους δύναμη μετά την κρίση.
Η αύξηση σε βασικά αγαθά, όπως τα τρόφιμα που ενισχύθηκαν κατά 31,3%, καθώς και η άνοδος των ενοικίων, περιόρισαν ουσιαστικά το όφελος για τους εργαζόμενους, δημιουργώντας απόσταση μεταξύ ονομαστικών αποδοχών και πραγματικής κατανάλωσης. Οι ανατιμήσεις επιβάρυναν περισσότερο τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα.
Η ανάπτυξη του ΑΕΠ, συνεπώς, δεν «διαχέεται ισότιμα στην κοινωνία» — αντιθέτως, τα νοικοκυριά βλέπουν τους πραγματικούς τους μισθούς να συρρικνώνονται.
- Τα 500 εκατ. ευρώ σε σχέση με το σύνολο — Η αριθμητική δεν κολακεύει τον Υπουργό
Το πρόσθετο πρωτογενές πλεόνασμα που προέκυψε ανήλθε στα 3,1 δισ. ευρώ πάνω από τον αρχικό στόχο, ενώ το συνολικό πρωτογενές πλεόνασμα έφτασε τα 12,1 δισ. ευρώ. Τα 500 εκατ. ευρώ που «επιστρέφονται στην κοινωνία» αντιστοιχούν σε λιγότερο από 4,2% του συνολικού πλεονάσματος. Το υπόλοιπο 95,8% εξυπηρετεί χρέος και δημοσιονομικούς στόχους, γεγονός που δεν αναφέρθηκε.
Σύμφωνα με το ΚΕΦΙΜ, η επίτευξη υπερπλεονασμάτων τα τελευταία χρόνια καταδεικνύει ότι υπάρχει σημαντικό περιθώριο περαιτέρω μείωσης της φορολόγησης στην κατεύθυνση δυναμικότερης ανάπτυξης της οικονομίας.
- Τι απουσιάζει από τον ισχυρισμό περί «διαρθρωτικής αλλαγής»
Ο υπουργός αρέσκεται να αποδίδει το πλεόνασμα σε «βαθιά διαρθρωτική αλλαγή». Ωστόσο, διαρθρωτική αλλαγή που δεν ανατρέπει:
- τη θέση της Ελλάδας στον πάτο της ΕΕ σε αγοραστική δύναμη,
- τους υψηλότερους έμμεσους φόρους στον ΟΟΣΑ,
- την αδυναμία ανάκαμψης πραγματικών μισθών σε επίπεδα προ-κρίσης μετά από 15 χρόνια,
…είναι διαρθρωτική αλλαγή μόνο για τα δημόσια ταμεία, όχι για τους πολίτες.
Οι δηλώσεις του υπουργού δεν είναι αναληθείς στο σύνολό τους, αλλά είναι επιλεκτικές και παραπλανητικές: παρουσιάζουν ένα μέρος της εικόνας ως το σύνολο, αποσιωπούν τη δομική φορολογική επιβάρυνση που δημιούργησε το πλεόνασμα, και αγνοούν ότι η «ανάπτυξη» δεν μεταφράζεται σε πραγματική βελτίωση του βιοτικού επιπέδου για τη μεγάλη πλειονότητα των Ελλήνων εργαζομένων.
mywaypress.gr –Περιεχόμενο αξίας με την υποστήριξη υβριδικής νοημοσύνης.
Για αναγνώστες με μεγάλο εύρος προσοχής.
