Τα Stablecoins είναι μια αναγκαία, αλλά προσωρινή, εξέλιξη

Η συζήτηση γύρω από τα stablecoins συχνά εξαντλείται στο αν ο Tether έχει πραγματικά τα αποθεματικά που ισχυρίζεται ή αν το USDC της Circle είναι πιο «ασφαλές». Ωστόσο, η πραγματική ουσία του θέματος δεν είναι τεχνική, αλλά βαθιά ιστορική, αποκαλύπτοντας μια διαχρονική σχέση μεταξύ της ιδιωτικής αγοράς και της κρατικής εξουσίας στο πεδίο του χρήματος. Τα stablecoins δεν είναι παρά το πιο πρόσφατο κεφάλαιο σε έναν μακροχρόνιο αγώνα για την ισορροπία μεταξύ της ιδιωτικής εφευρετικότητας και της δημόσιας αρχής.

 
Ιστορικά διδάγματα: Ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο

Ανατρέχοντας στην ιστορία του χρήματος, από τους λογιστικούς καταλόγους της Βαβυλώνας και τις συναλλαγματικές της Φλωρεντίας μέχρι τα βιομηχανικά tokens της Βρετανίας, ένα μοτίβο καθίσταται σαφές. Η ιδιωτική πρωτοβουλία πρωτοπορεί για να καλύψει τις ανάγκες που δημιουργούν οι νέες οικονομικές συνθήκες, και μόλις το μοντέλο της αποδειχθεί επιτυχημένο, το κράτος παρεμβαίνει για να το ενσωματώσει.

• Αρχαία Βαβυλώνα: Έμποροι κατέγραφαν χρέη σε σιτηρά πάνω σε πήλινες πλάκες. Αυτά δεν ήταν νομίσματα κομμένα από βασιλείς, αλλά ιδιωτικές καταγραφές εμπιστοσύνης.
• Αναγεννησιακή Ιταλία: Για την αποφυγή της επικίνδυνης μεταφοράς χρυσού, οι έμποροι ανέπτυξαν τις συναλλαγματικές. Αυτά τα ιδιωτικά εργαλεία, που στηρίζονταν στη φήμη και όχι σε βασιλικά διατάγματα, τροφοδότησαν το εμπόριο σε ολόκληρη την Ευρώπη.
• Βρετανική Βιομηχανική Επανάσταση: Τον 18ο αιώνα, το Βασιλικό Νομισματοκοπείο αδυνατούσε να παράγει αρκετά νομίσματα μικρής αξίας για την πληρωμή των εργατών στα εργοστάσια. Τη λύση έδωσαν οι ίδιοι οι βιομήχανοι, κόβοντας τα δικά τους «tokens», τα οποία έγιναν για δεκαετίες η πιο δημοφιλής μορφή πληρωμών λιανικής.

Σε κάθε περίπτωση, η αφήγηση είναι η ίδια: η ιδιωτική αγορά καινοτομεί, το κοινό υιοθετεί τη λύση, και τελικά το κράτος παρεμβαίνει για να τη θέσει υπό τον έλεγχό του.

 
Η ψηφιακή αντήχηση και η γεωπολιτική σκακιέρα

Ο 21ος αιώνας ακολουθεί το ίδιο μοτίβο, απλώς σε ψηφιακή μορφή. Με την εμφάνιση του Bitcoin, η μεταβλητότητά του δημιούργησε την ανάγκη για σταθερότητα, οδηγώντας στη γέννηση των stablecoins με πρωτοπόρο τον Tether το 2014. Αυτά τα ψηφιακά περιουσιακά στοιχεία, συνδεδεμένα με παραστατικά νομίσματα όπως το δολάριο, προσέφεραν την ταχύτητα του blockchain χωρίς την εξάρτηση από τις τράπεζες, καθιστώντας την αποκεντρωμένη χρηματοοικονομική (DeFi) μια ρεαλιστική προοπτική.

Ωστόσο, η σημασία τους υπερβαίνει τις πληρωμές και αγγίζει τη γεωπολιτική. Ένα stablecoin συνδεδεμένο με το δολάριο που κυκλοφορεί παγκοσμίως, επεκτείνει de facto τη νομισματική εμβέλεια των ΗΠΑ. Από την άλλη πλευρά, ένα ευρέως υιοθετημένο ψηφιακό γουάν θα μπορούσε να μετατοπίσει τον διακανονισμό συναλλαγών, όπως αυτές της πρωτοβουλίας «Belt and Road», από την Ουάσιγκτον στο Πεκίνο. Ίσως ο μεγαλύτερος εφιάλτης για τους ρυθμιστές να μην είναι μια ξένη κεντρική τράπεζα, αλλά ένας διεθνικός τεχνολογικός κολοσσός.

Η αντίδραση των κρατών είναι ήδη ορατή, με την Ευρωπαϊκή Ένωση να προωθεί τον κανονισμό MiCA (Markets in Crypto-Assets), τις ΗΠΑ να υιοθετούν σχετική νομοθεσία και την Κίνα να επιταχύνει την ανάπτυξη του ψηφιακού της νομίσματος.

 
Η κρατική απορρόφηση ως ευκαιρία αναβάθμισης

Η αγορά των stablecoins γνωρίζει εκρηκτική ανάπτυξη. Η συνολική τους αξία διπλασιάστηκε από 120 δισ. δολάρια πριν από 18 μήνες σε 250 δισ. δολάρια σήμερα, με προβλέψεις να φτάσει τα 400 δισ. μέχρι το τέλος του έτους και τα 2 τρισ. δολάρια έως το 2028, σύμφωνα με την McKinsey.

Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι αν οι κεντρικές τράπεζες, όπως η Fed ή η ΕΚΤ, θα εκδώσουν τα δικά τους ψηφιακά νομίσματα (CBDCs), αλλά πότε θα το κάνουν. Η ιστορία υποδεικνύει ότι θα περιμένουν ακριβώς όσο χρειάζεται για να αποδείξει ο ιδιωτικός τομέας την αξία του μοντέλου, προτού το ενσωματώσουν στη δημόσια νομισματική τάξη.

Αυτή η μετάβαση, ωστόσο, δεν πρέπει να ιδωθεί μόνο ως μια κίνηση επαναβεβαίωσης του κρατικού ελέγχου, αλλά ως μια εξαιρετική ευκαιρία. Εάν τα κράτη υιοθετήσουν αυτή την τεχνολογία όχι για να την καταπνίξουν, αλλά για να την κλιμακώσουν, θα μπορούσαν να ξεκλειδώσουν τεράστια οικονομικά οφέλη. Τα ψηφιακά νομίσματα κεντρικών τραπεζών (CBDCs) θα μπορούσαν να σχεδιαστούν ώστε να είναι προγραμματιζόμενα, χωρίς αποκλεισμούς και με ενσωματωμένη διαχείριση ταυτότητας. Με αυτόν τον τρόπο, τα stablecoins δεν θα έχουν απλώς υποστηρίξει το παγκόσμιο νομισματικό σύστημα, αλλά θα έχουν προκαλέσει την αναβάθμισή του, οδηγώντας στην αναβάθμιση της ίδιας της οικονομίας.

 
Του David Birch (omfif.org)

 
mywaypress.gr –Περιεχόμενο αξίας με την υποστήριξη  υβριδικής νοημοσύνης.

Για  αναγνώστες με μεγάλο εύρος προσοχής.