Τι πρέπει να γνωρίζετε για την επερχόμενη σύνοδο κορυφής Τραμπ-Πούτιν στην Αλάσκα
Η επικείμενη συνάντηση του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ με τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν, η οποία έχει προγραμματιστεί για τις 15 Αυγούστου στην Αλάσκα, αποτελεί την πρώτη συνάντηση μεταξύ ηγετών των ΗΠΑ και της Ρωσίας μετά την εισβολή των ρωσικών δυνάμεων στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022 Η συνάντηση αυτή έρχεται σε μια περίοδο όπου η Ρωσία φέρεται να έχει προτείνει μια συμφωνία κατάπαυσης του πυρός. Η πρόταση περιλαμβάνει σημαντικές εδαφικές παραχωρήσεις στην ανατολική Ουκρανία και αμερικανική βοήθεια για τη διεθνή αναγνώριση αυτών των περιοχών ως ρωσικών.
Προετοιμασία για τη συνάντηση
Ο Τραμπ, σύμφωνα με τον John E. Herbst, πρώην πρέσβη των ΗΠΑ στην Ουκρανία, έχει αυξήσει την πίεση στο Κρεμλίνο τους τελευταίους δύο μήνες. Αυτό περιλαμβάνει την προσπάθεια να πείσει τα μέλη του ΝΑΤΟ να αυξήσουν τις αμυντικές δαπάνες τους, συμπεριλαμβάνοντας και τη στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία, την απειλή για νέες κυρώσεις στη Ρωσία και την επιβολή δασμών στην Ινδία για την αγορά ρωσικού πετρελαίου. Ωστόσο, ο Τραμπ έχει επίσης καθυστερήσει στην επιβολή ισχυρότερων κυρώσεων, παρά την αρχική προθεσμία που είχε θέσει. Ο Oleh Shamshur, πρώην πρέσβης της Ουκρανίας στις ΗΠΑ, σημειώνει ότι ο Τραμπ φαίνεται να πιστεύει ακόμα ότι μπορεί να συνομιλήσει με τον Πούτιν ως εταίρος και όχι ως αντίπαλος. Από την πλευρά του, ο Πούτιν εισέρχεται στη συνάντηση με εγχώρια αυτοπεποίθηση, θεωρώντας τη διεθνή απομόνωσή του ως ένα “τείχος” προστασίας ενάντια στις ενέργειες των ΗΠΑ και της Ευρώπης, σύμφωνα με την Tressa Guenov, πρώην αναπληρώτρια βοηθό υπουργό Άμυνας των ΗΠΑ.
Απουσίες και ανησυχίες
Ένα από τα πιο ανησυχητικά στοιχεία της συνάντησης είναι η απουσία του Ουκρανού Προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι. Ο Oleh Shamshur τονίζει ότι “ζητήματα κρίσιμα για την Ουκρανία αποφασίζονται χωρίς την άμεση συμμετοχή της, ακριβώς όπως το σχεδίασε ο Πούτιν”. Μια πρόταση για κατάπαυση του πυρός που θα περιλαμβάνει την παραχώρηση ουκρανικών εδαφών στη Ρωσία θα αποτελούσε “μια μεγάλη νίκη για τη Ρωσία και ένα φοβερό πλήγμα για την Ουκρανία”.
Ομοίως, ούτε οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι έχουν προσκληθεί στη συνάντηση. Ο John Herbst παρομοιάζει αυτή την κατάσταση με τη Διάσκεψη της Γιάλτας το 1945, όπου οι ΗΠΑ, η Σοβιετική Ένωση και το Ηνωμένο Βασίλειο αποφάσισαν τη μοίρα της μισής Ευρώπης χωρίς τη συμμετοχή των ίδιων των εθνών. Ο Πούτιν, όπως εξηγεί ο Herbst, επιθυμεί μια συμφωνία με τον Τραμπ που θα παρουσιαστεί στο Κίεβο και στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ως τετελεσμένο γεγονός (“fait accompli”). Ωστόσο, μια τέτοια προσέγγιση θα μπορούσε να δυσχεράνει την επίτευξη μιας πραγματικά διαρκούς ειρήνης. Ο Ζελένσκι, από την πλευρά του, έχει ήδη αντιδράσει έμμεσα, επισημαίνοντας ότι το ουκρανικό Σύνταγμα απαιτεί δημοψήφισμα για οποιεσδήποτε εδαφικές αλλαγές.
Στρατηγικό πλαίσιο και μελλοντικές προοπτικές
Σύμφωνα με τον John Herbst, η ρωσική πρόταση κατάπαυσης του πυρός δίνει έμφαση στις εδαφικές παραχωρήσεις στη Μόσχα εκ των προτέρων, ενώ τα κρίσιμα ζητήματα που θα πρέπει να αποδεχθεί η Ρωσία θα αντιμετωπιστούν σε μεταγενέστερες ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις. Άλλα θέματα που βρίσκονται στο τραπέζι περιλαμβάνουν την αντίδραση της Ρωσίας στον συνεχή εξοπλισμό της Ουκρανίας από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, καθώς και την πιθανή εγκατάσταση Ευρωπαίων ειρηνευτικών δυνάμεων στην Ουκρανία. Η Tressa Guenov υπογραμμίζει ότι η επιτυχία οποιασδήποτε συμφωνίας εξαρτάται από μια “αξιόπιστη και διαρκή δέσμευση για την αποτροπή της ρωσικής επιθετικότητας στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο”.
Μετά τη συνάντηση, ο John Herbst προτείνει στον Τραμπ να ενισχύσει τη θέση του, προσθέτοντας την Ουκρανία και τις ευρωπαϊκές χώρες στις συνομιλίες, ανακοινώνοντας μια μεγάλη πώληση όπλων και απειλώντας με περισσότερες δευτερογενείς κυρώσεις αν ο Πούτιν συνεχίσει τους βομβαρδισμούς.
Για τα επόμενα τρία έως πέντε χρόνια, η Ρωσία θα προσπαθήσει να “ανακεφαλαιοποιηθεί στρατιωτικά”. Το Κρεμλίνο θα παρακολουθεί στενά αν οι ευρωπαϊκές χώρες διατηρήσουν τις αυξημένες αμυντικές δαπάνες τους και αν η ευρωπαϊκή και αμερικανική βιομηχανία μπορούν να παράγουν αρκετό εξοπλισμό για την άμυνα της Ουκρανίας και του ΝΑΤΟ. Η Tressa Guenov προειδοποιεί επίσης ότι μια μεγάλη μεταφορά αμερικανικών δυνάμεων από την Ευρώπη στον Ινδο-Ειρηνικό θα δημιουργούσε “περισσότερο χώρο για τυχοδιωκτισμό από τον Πούτιν στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο”.
Ο Oleh Shamshur τονίζει ότι “οι παραχωρήσεις στον Πούτιν θα αποτελούσαν πρόλογο για νέα ρωσική επιθετικότητα, η οποία δεν θα περιοριστεί στην Ουκρανία και μπορεί να στοχεύσει εδάφη του Άρθρου 5”. Συμπληρώνει ότι οι δυτικοί ηγέτες θα πρέπει να αναγνωρίσουν ότι “ο πόλεμος στην Ευρώπη έχει ήδη αρχίσει”. Τέλος, ο John Herbst προειδοποιεί να μην συγχέεται μια προσωρινή συμφωνία με μια διαρκή ειρήνη. Ο τελικός στόχος του Πούτιν παραμένει “η επίτευξη αποτελεσματικού πολιτικού ελέγχου της Ουκρανίας” , και οι όροι κατάπαυσης του πυρός απλώς αντικατοπτρίζουν αυτό που είναι διατεθειμένος να αποδεχθεί και να κάνει τώρα, χωρίς να δίνουν καμία διαβεβαίωση για τις μελλοντικές του ενέργειες.
Με πληροφορίες από atlanticcouncil.org
mywaypress.gr –Περιεχόμενο αξίας με την υποστήριξη υβριδικής νοημοσύνης.
Για αναγνώστες με μεγάλο εύρος προσοχής.
