Το ενεργειακό κόστος στην Ελλάδα και οι ευθύνες της κυβέρνησης

18 Οκτωβρίου, 2025 1:20 μμ

Η Ελλάδα αντιμετωπίζει ένα δομικό πρόβλημα στην αγορά ηλεκτρικής ενέργειας που επιβαρύνει δυσανάλογα τις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά. Αν και οι τιμές έχουν επιστρέψει στα προ κρίσης επίπεδα, η χώρα παραμένει μεταξύ των ακριβότερων στην Ευρώπη ως προς το τελικό κόστος για τον καταναλωτή. Το κύριο πρόβλημα δεν είναι τεχνικό αλλά θεσμικό και ρυθμιστικό—και η κυβέρνηση έχει την υποχρέωση να το αντιμετωπίσει.

1. Ιστορική εξέλιξη των τιμών (2015-2025)

1.1 Η Ελλάδα από χαμηλές σε υψηλές τιμές

Πριν την ενεργειακή κρίση (2015-2020):

• Η Ελλάδα διαθέτει σταθερά κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο τιμών λιανικής ρεύματος
• Η συμμετοχή εγχώριων πόρων (λιγνίτης, υδατοπτώσεις) στο ενεργειακό ισοζύγιο ήταν ~80%, παρέχοντας αναλογικά χαμηλές τιμές

Περίοδος Ενεργειακής Κρίσης (2021-2023):

• Τον Ιούλιο 2022, οι χονδρικές τιμές ξεπέρασαν τα 400€/MWh—ιστορικό ρεκόρ
• Η Ελλάδα έγινε η ακριβότερη χώρα στη Ζώνη Ευρώ για ηλεκτρική ενέργεια
• Οι αυξήσεις αποδόθηκαν κυρίως σε εξωγενείς παράγοντες (πόλεμος Ουκρανίας, τιμές φυσικού αερίου, δικαιώματα CO₂)

Σημερινή κατάσταση (2024-2025):

• Οι τιμές έχουν επιστρέψει στα προ κρίσης επίπεδα (0,192€/kWh καθαρή τιμή Q2 2024)
• Βρίσκονται κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (0,22€/kWh)
• Ωστόσο, σε σύγκριση με τις τελικές τιμές, η Ελλάδα εμφανίζει υψηλότερο κόστος σε σχέση με άλλες χώρες της περιοχής

1.2 Η αναδιανομή του κόστους: από χονδρική σε λιανική

Ενώ η χονδρική τιμή έχει μειωθεί, τα λιανικά κόστη παραμένουν υψηλά. Αυτό οφείλεται σε μια αναδιανομή του κόστους μέσα από άλλες χρεώσεις και λογαριασμούς προσαυξήσεων.

 

2. Κύρια προσκόμματα: Η Αγορά Εξισορρόπησης

2.1 Τι είναι η αγορά εξισορρόπησης;

Στο πλαίσιο της απελευθερωμένης αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, το σύστημα πρέπει να διατηρεί ισορροπία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης σε πραγματικό χρόνο. Όταν υπάρχει απόκλιση, ο ΑΔΜΗΕ καλεί συγκεκριμένες μονάδες παραγωγής να:

• Αυξήσουν/μειώσουν την παραγωγή τους
• Παραμείνουν σε εφεδρεία (ανοιχτές χωρίς να παράγουν)

Το κόστος αυτής της “διόρθωσης” ονομάζεται κόστος εξισορρόπησης.

2.1α Τι είναι το “έκτοπο κόστος”;

Έκτοπο κόστος σημαίνει: κόστος που είναι αδικαιολόγητα υψηλό σε σύγκριση με άλλες παρόμοιες χώρες και δεν έχει λογική εξήγηση.

Παράδειγμα στην πράξη:

Φανταστείτε δύο καταστήματα που πουλάνε τον ίδιο υπολογιστή:

• Κατάστημα Α (Ελλάδα): Ο υπολογιστής κοστίζει 800€, αλλά πρέπει να αγοράσετε και μια “υποχρεωτική ασφάλεια διαθεσιμότητας” που κοστίζει 96€
• Κατάστημα Β (Ιταλία): Ο ίδιος υπολογιστής κοστίζει 800€, και η ασφάλεια είναι μόνο 24€

Το “έκτοπο κόστος” είναι αυτά τα περιττά 72€ που δεν έχουν λογική εξήγηση. Δεν είναι επιπλέον χρήμα για καλύτερο προϊόν—είναι απλώς αποτέλεσμα κακής ρύθμισης του καταστήματος.

Στην Ελλάδα, το έκτοπο κόστος είναι:

• Εξάρτηση από τον τρόπο που λειτουργεί η αγορά (μηχανισμοί ελέγχου, διαφάνεια)
• Καθαρή απώλεια χρημάτων για τον καταναλωτή
• Δεν προσθέτει αξία—απλώς χαμένα χρήματα λόγω κερδοσκοπίας και κακής διαχείρισης

Ποσοστό του έκτοπου κόστους:

• Η Ελλάδα πληρώνει 12,2€/MWh για εξισορρόπηση
• Η Ιταλία πληρώνει 3€/MWh
• Η διαφορά (9,2€/MWh) είναι μεγάλο μέρος του έκτοπου κόστους
• Με ετήσια κατανάλωση ~50 TWh, αυτό προσθέτει 450+ εκατ. ευρώ το χρόνο που δεν θα έπρεπε να ξοδεύονται

2.2 Το έκτοπο κόστος στην Ελλάδα

Σοβαρά προβλήματα:

• Κόστος για το 2025: Εκτιμάται ότι θα ξεπεράσει το 1 δισ. ευρώ (σε σύγκριση με ~500 εκατ. ευρώ το 2024)
• Σύγκριση με την Ιταλία: Η Ελλάδα πληρώνει 12,2€/MWh έναντι μόλις 3€/MWh στην Ιταλία
• Ως ποσοστό της τιμής: 12% στην Ελλάδα vs. 3% στην Ιταλία

Δραματική επιδείνωση στο δεύτερο εξάμηνο 2024: Σύμφωνα με τη μελέτη της Grant Thornton (που εκπονήθηκε για λογαριασμό της ΕΒΙΚΕΝ), ο Λογαριασμός Προσαυξήσεων 3 (ΛΠ3) εκτινάχθεικε σημαντικά.

Τι είναι ο ΛΠ3: Είναι ο λογαριασμός που περιλαμβάνει όλες τις χρεώσεις για τη λειτουργία της Αγοράς Εξισορρόπησης, τις απώλειες του συστήματος μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας, και άλλες ρυθμιζόμενες χρεώσεις που επιβάλλονται στο πλαίσιο της αγοράς χονδρικής. Με άλλα λόγια: το συνολικό κόστος του συστήματος που μετακυλίεται στους καταναλωτές.

Η εκτόξευση του ΛΠ3:

• Ιούνιος 2024: 8,04€/MWh
• Νοέμβριος 2024: 16€/MWh
• Συνολική αύξηση Q4 2023 vs Q4 2024: +65,02% (από 9,12€/MWh σε 15,05€/MWh)

Αλλά το κρίσιμο: Αυτή η αύξηση δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από αντίστοιχη αύξηση της ζήτησης. Τα φορτία κατά το 2024 αυξήθηκαν μόλις κατά 3,3% (από 36,3 TWh σε 37,5 TWh), αλλά ο ΛΠ3 αυξήθηκε κατά 31,6% (από 299,9 εκατ. ευρώ το 2023 σε 394,8 εκατ. ευρώ το 2024). Είναι μια ανισορροπία που υποδηλώνει τεχνητή αύξηση του κόστους.

 
2.3 Ποιες είναι οι κύριες στρεβλώσεις;

Α) Συστηματικές Υπερδηλώσεις Φορτίου (Systematic Overbidding)

Η μελέτη Grant Thornton εντοπίζει ένα σημαντικό πρόβλημα: καθετοποιημένοι παίκτες (ένωση παραγωγού-προμηθευτή) δηλώνουν συστηματικά μεγαλύτερες ποσότητες από αυτές που χρειάζονται οι πελάτες τους.

Πώς δουλεύει:

• Οι προμηθευτές δηλώνουν από πριν (D-1) μεγάλες ποσότητες ενέργειας για τον επόμενη ημέρα
• Αν η πραγματική ζήτηση είναι χαμηλότερη, ο ΑΔΜΗΕ καλεί τις θερμικές μονάδες να περικόψουν παραγωγή
• Αυτή η περικοπή πληρώνεται ακριβά μέσω της Αγοράς Εξισορρόπησης
• Οι καθετοποιημένοι παίκτες γνωρίζουν ότι θα κληθούν να περικόψουν—και έχουν κίνητρο να αυξήσουν τις τιμές στην αγορά εξισορρόπησης, δημιουργώντας πλασματική ζήτηση

Μέγεθος του προβλήματος:

• Υπερδηλώσεις φορτίου: 5%-7,5%
• Σημαντική αύξηση από καλοκαίρι 2024 και μετά
• Ο Πρόεδρος της ΕΒΙΚΕΝ επισημαίνει ότι η χρέωση μη συμμόρφωσης δεν αποτελεί επαρκές αντικίνητρο, καθώς τα οφέλη των παραγωγών είναι μεγαλύτερα

Παράδειγμα από τα δεδομένα:

• Νοέμβριος 2024: Τα φορτία ήταν ίδια με το Νοέμβριο 2023 (551,8 GWh vs 560,6 GWh), αλλά η επιβάρυνση ΛΠ3 αυξήθηκε κατά 134% (8,83 εκατ. ευρώ έναντι 3,76 εκατ.)

Β) Υψηλές τιμές στην Αγορά Εξισορρόπησης

Αυτές οι υψηλές τιμές είναι άμεση συνέπεια των υπερδηλώσεων φορτίου. Όταν οι παίκτες υπερδηλώνουν, ο ΑΔΜΗΕ πρέπει να “σβήσει” αυτή την τεχνητή ζήτηση καλώντας τις θερμικές μονάδες να περικόψουν παραγωγή. Αυτή η περικοπή πληρώνεται ακριβά μέσω της Αγοράς Εξισορρόπησης, όπου οι τιμές εκτοξεύονται.

Συγκεκριμένες τιμές που καταγράφηκαν:

• Ιούλιος 2024: Ανοδική χΕΑΣ στα 184€/MWh (+32% από Ιούνιο)
• Αύγουστος 2024: Άγγιξε τα 198€/MWh
• Σεπτέμβριος 2024: Μικρή αποκλιμάκωση στα 174€/MWh (ανοδική)
• Οκτώβριος 2024: Ανάδρομη άνοδος, σε επίπεδα του Αυγούστου
• Νοέμβριος 2024: Υψηλότερη τιμή του 2024 στα 219€/MWh

Η συνέπεια: Αυτές οι ακραία υψηλές τιμές μεγαλώνουν το ΛΠ3, το οποίο μετακυλίεται ολόκληρο στους καταναλωτές. Δηλαδή, όλοι πληρώνουν για μια τεχνητή κατάσταση που δημιούργησαν ορισμένοι παίκτες της αγοράς.

Γ) Λογαριασμός Προσαυξήσεων 3 (ΛΠ3)

• Αφορά αποζημιώσεις για διαθεσιμότητα ισχύος (μονάδες σε ετοιμότητα)
• Η Ελλάδα αποζημιώνει ~200 εκατ. ευρώ ετησίως μόνο για ισχύ σε ετοιμότητα
• Αυτό το ποσό μετακυλίεται ολόκληρο στους καταναλωτές
• Σημαντικά υψηλότερο από άλλες χώρες (π.χ. Ιταλία) λόγω του μηχανισμού pay-as-cleared

Δ) Έλλειψη Διαφάνειας και Ελέγχου

• Οι μηχανισμοί κοστολόγησης λειτουργούν χωρίς επαρκή διαφάνεια και δημόσιο έλεγχο
• Διαφορά με την Ιταλία:
  • Ιταλία: pay-as-bid (πληρώνονται όσα ζήτησαν) + non-arbitrage fees (αποτροπή κερδοσκοπίας)
  • Ελλάδα: pay-as-cleared (μεγαλύτερες τιμές) + χωρίς αποτροπές κερδοσκοπίας
• Δεν υπάρχουν αποτελεσματικοί μηχανισμοί ελέγχου για τις υπερδηλώσεις φορτίου

Ε) Απόκρυψη κόστους σε “άλλες τσέπες”

• Στην Ιταλία, οι επιμέρους χρεώσεις διαχωρίζονται με σαφήνεια: aggregation, συμφόρηση, διασυνδέσεις
• Στην Ελλάδα, αυτές οι χρεώσεις δεν περιλαμβάνονται στο ΛΠ3 αλλά “σπάνε” και κατευθύνονται σε άλλες πηγές κόστους
• Αποτέλεσμα: η συνολική επιβάρυνση είναι λιγότερο ορατή αλλά εξίσου επώδυνη

3. Ο ρόλος των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ)

3.1 Θετικές συνεισφορές

Σημαντικές μειώσεις τιμών από ΑΠΕ:

• Κάθε 1 TWh ΑΠΕ που προστίθεται μειώνει την χονδρική τιμή κατά ~2,2€/MWh
• Από 2019 έως 2025, η παραγωγή ΑΠΕ αυξήθηκε κατά 14 TWh
• Αυτή η αύξηση συντέλεσε σε πτώση τιμών ~31€/MWh το 2025
• Τον Ιούλιο 2025, η Ελλάδα κατέγραψε ιστορικό ρεκόρ 1,8 TWh από φωτοβολταϊκά σε ένα μήνα
• Το 2025 είναι η πρώτη χρονιά με θετικό εξαγωγικό ισοζύγιο ηλεκτρικής ενέργειας

3.2 Αντιφάσεις

Αν και τα αποτελέσματα είναι θετικά, υπάρχει πρόβλημα:

• Τα φωτοβολταϊκά παράγουν φθηνή ενέργεια τις μεσημεριανές ώρες
• Οι τιμές αυξάνονται σημαντικά τις βραδινές ώρες όταν δεν υπάρχει ηλιακή παραγωγή
• Λύση: Επενδύσεις σε αποθήκευση ενέργειας (μπαταρίες, υδροηλεκτρικά)
• Πρόβλημα: Η αβεβαιότητα για τις αποζημιώσεις και τη συμμετοχή τέτοιων συστημάτων στην αγορά αποτρέπει επενδύσεις

4. Ευθύνες της Κυβέρνησης: Τι δεν έκανε και τι δεν κάνει

4.1 Πολιτικές που υιοθετήθησαν αλλά ήταν ανεπαρκείς

Α) Απολιγνιτοποίηση με απότομο χρονοδιάγραμμα

• Η κυβέρνηση Μητσοτάκη ανακοίνωσε πρόωρη απολιγνιτοποίηση έως 2028 (Σεπτέμβριος 2019)
• Μόνη της ευθύνη: Δεν υπήρχε ευρωπαϊκή υποχρέωση (άλλες χώρες στάθμευσαν μέχρι 2038-2049)
• Αποτέλεσμα: Ξαφνική διακοπή του λιγνίτη χωρίς επαρκή αντικατάσταση
• Πρόβλημα: Αυξημένη εξάρτηση από φυσικό αέριο, του οποίου οι τιμές επηρεάστηκαν από τον πόλεμο Ουκρανίας

Β) Χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό

• Η Ελλάδα έδωσε €6,8 δισ. (3,7% του ΑΕΠ) για στήριξη της ενεργειακής κρίσης
• Κατανομή προβληματική: Το μεγαλύτερο μέρος πήγε σε νοικοκυριά αντί για βιομηχανικές επενδύσεις
• Δικαιολόγηση: Εκλογικές επιπτώσεις (προτιμά άμεση ανακούφιση του μέσου ψηφοφόρου)
• Αποτέλεσμα: Μακροοικονομικά λιγότερο αποδοτικό από επενδύσεις στον παραγωγικό τομέα

4.2 Σημαντικές αποτυχίες και αδράνεια

Α) Αδράνεια αντιμετώπισης της αγοράς εξισορρόπησης

• Πρόβλημα γνωστό από: Ιούλιος 2024 (μελέτη Grant Thornton) και παλαιότερα (μελέτη ΑΔΜΗΕ 2024 για περίοδο 2022-2023)
• Ενέργειες κυβέρνησης: Κανένα ουσιαστικό μέτρο στο χρόνο που μεσολάβησε
• Εμμονή του προβλήματος: Το ΑΔΜΗΕ εντόπισε υπερδηλώσεις φορτίου ήδη το 2022-2023—αντιστράφηκαν προσωρινά—αλλά επανήλθαν και επιδεινώθηκαν από Ιούνιο 2023 και μετά
• Ζητήματα που παραμένουν άλυτα:
  • Χωρίς ανώτατα όρια κόστους εξισορρόπησης
  • Χωρίς διαφάνεια στους μηχανισμούς κοστολόγησης
  • Χωρίς non-arbitrage fees για αποτροπή κερδοσκοπίας
  • Χωρίς αποτελεσματική επαναδιάρθρωση (όπως στην Ιταλία)
  • Χωρίς έρευνα και κυρώσεις για συστηματικές υπερδηλώσεις

Β) Αδυναμία ρύθμισης των συστηματικών υπερδηλώσεων

• Η ΕΒΙΚΕΝ έχει ζητήσει επίσημα διενέργεια έρευνας από τη ΡAAΕΥ και τον ΑΔΜΗΕ
• Ζητήματα που θα έπρεπε να διερευνηθούν:
  • Ποιοι είναι οι μεγάλοι παίκτες που υπερδηλώνουν συστηματικά
  • Αν η υπερδήλωση είναι συγκεντρωμένη σε συγκεκριμένες ώρες ή περιόδους
  • Ποιο είναι το ολικό όφελος του προμηθευτή-παραγωγού λόγω αυτών των συμπεριφορών

Αντίδραση  κυβέρνησης: Κανένα δημόσιο σχόλιο ή μέτρο

Γ) Αδυναμία αποτροπής κερδοσκοπίας στην Αγορά Εξισορρόπησης

• Ενώ η χονδρική τιμή μειώθηκε κατά ~31€/MWh, αυτή η μείωση δεν φαίνεται στις τελικές τιμές
• Το κόστος εξισορρόπησης απορροφά όλα τα κέρδη από τις ΑΠΕ
• Η κυβέρνηση δεν έχει λάβει μέτρα για δομική μεταρρύθμιση

Δ) Καθυστέρηση σε έργα αποθήκευσης

• Οι μπαταρίες είναι απαραίτητες για σταθερή τιμή (μεταφορά ενέργειας από μέρα σε βράδυ)
• Προγράμματα: Σε δημόσια διαβούλευση χωρίς σαφή χρονοδιάγραμμα
• Αβεβαιότητα: Εμπόδιο για επενδύσεις

Ε) Πολιτικές καθυστερήσεις σε ενεργειακά προγράμματα

• Προγράμματα εξοικονόμησης ενέργειας από το Ταμείο Ανάκαμψης έχουν πολλαπλές παρατάσεις
• Δεν έχουν ανακοιωθεί ακόμη οι ωφελούμενοι σε ορισμένα προγράμματα
• Κίνδυνος απώλειας ευρωπαϊκών πόρων

5. Συγκρίσεις με άλλες ευρωπαϊκές χώρες

5.1 Ελλάδα vs. Ιταλία

Κριτήριο	Ελλάδα	Ιταλία
Τιμή εξισορρόπησης (€/MWh)	12,2	3,0
Ποσοστό επί ΟΤΣ	12%	3%
Μηχανισμός πληρωμής	pay-as-cleared	pay-as-bid
Διαφάνεια	Ελλιπής	Υψηλή
Αποτροπή κερδοσκοπίας	–	non-arbitrage fees

Συμπέρασμα: Η Ελλάδα πληρώνει 4 φορές περισσότερο για εξισορρόπηση.

5.2 Τιμές νοικοκυριών Q2 2024

• Ελλάδα: 0,192€/kWh (καθαρή)
• ΕΕ μέσος όρος: 0,22€/kWh
• Γερμανία (υψηλότερη): 0,394€/kWh
• Ουγγαρία (χαμηλότερη): 0,103€/kWh

Η Ελλάδα είναι κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ (0,192€ vs 0,22€/kWh), αλλά αυτό δεν αντανακλά το πραγματικό κόστος επειδή:

• Δεν περιλαμβάνονται τα χρέη για εξισορρόπηση που υπολογίζονται ξεχωριστά
• Όταν προσθέσουμε το ΛΠ3, το κόστος αυξάνεται σημαντικά

 

6. Κατευθύνσεις πολιτικής: Τι θα πρέπει να γίνει

6.1 Ενέργειες που απαιτούν άμεση κυβερνητική παρέμβαση

1. Δομική Μεταρρύθμιση της Αγοράς Εξισορρόπησης:

• Θέσπιση ανώτατων ορίων κόστους εξισορρόπησης
• Εφαρμογή μηχανισμού pay-as-bid (όχι pay-as-cleared)
• Θεσμοθέτηση non-arbitrage fees
• Αυστηρή κρατική επιθεώρηση και διαφάνεια

2. Αποτροπή Κερδοσκοπίας:

• Μηχανισμοί ελέγχου της υπερδήλωσης φορτίου
• Κυρώσεις σε παραβιάσεις

3. Επίτευξη Στόχων Αποθήκευσης:

• Σαφή κανονιστικό πλαίσιο για συστήματα μπαταριών
• Διαφανής και προβλέψιμη αποζημίωση
• Δημιουργία ευνοϊκού περιβάλλοντος για επενδύσεις

4. Βιομηχανική Υποστήριξη:

• Δημιουργία μηχανισμού “ενεργειακών συμβολαίων” μεσοπρόθεσμα (2-3 ετών)
• Πρόσβαση βιομηχανιών σε φθηνή ενέργεια ΑΠΕ

5. Ολοκλήρωση Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων:

• Απλοποίηση και επιτάχυνση προγραμμάτων εξοικονόμησης
• Αποφυγή απώλειας πόρων

6.2 Μεσοπρόθεσμες δράσεις (1-3 χρόνια)

• Ολοκλήρωση μεγάλων έργων αποθήκευσης (αναμενόμενα 2-3 GWh)
• Επέκταση διασυνδέσεων με γειτονικές χώρες
• Ανάπτυξη δικτύων με ζυγό δυναμικότητας

7. Κύρια Σημεία

Τι ισχύει:

1. Οι τιμές χονδρικής  έχουν μειωθεί σημαντικά
2. Η Ελλάδα αναπτύσσει ΑΠΕ με εντυπωσιακό ρυθμό (ιστορικό ρεκόρ φωτοβολταϊκών)
3. Εξήλθε της ενεργειακής κρίσης σχετικά καλά σε ευρωπαϊκά δεδομένα

Τι δεν ισχύει:

1. Η αγορά εξισορρόπησης είναι θεσμικά ελαττωματική και η κυβέρνηση αδρανεί
2. Το κόστος εξισορρόπησης (€1+ δισ.) απορροφά όλα τα κέρδη από τις ΑΠΕ
3. Δεν εφαρμόζονται μέτρα διαφάνειας και ελέγχου όπως στις άλλες χώρες
4. Οι βιομηχανίες παραμένουν σε αβεβαιότητα και δεν μπορούν να σχεδιάσουν

Ευθύνες κυβέρνησης:

• Θεσμική ευθύνη: Αποτυχία ρύθμισης της αγοράς εξισορρόπησης
• Ρυθμιστική ευθύνη: Η κυβέρνηση δεν υποχρέωσε τη ΡAAΕΥ να εφαρμόσει μέτρα ελέγχου
• Προγραμματική ευθύνη: Καθυστερήσεις σε έργα αποθήκευσης και αναγκαίες υποδομές
• Πολιτική ευθύνη: Έλλειψη σαφούς αντιμετώπισης του προβλήματος (οδηγεί σε απώλεια διεθνούς ανταγωνιστικότητας)

Η ευθύνη. Μπορεί;

Η κατάσταση δεν είναι απελπιστική. Η Ελλάδα έχει τα εργαλεία να λύσει αυτά τα προβλήματα:

• Θέσπιση κανόνων (δεν χρειάζεται νέο ευρωπαϊκό κανονισμό)
• Αποτελεσματικοί μηχανισμοί ελέγχου (άλλες χώρες τα έχουν κάνει)
• Σαφείς στόχους και χρονοδιαγράμματα

Η ευθύνη της κυβέρνησης είναι να αναλάβει τα απαραίτητα μέτρα και να μη περιμένει.

mywaypress.gr –Περιεχόμενο αξίας με την υποστήριξη υβριδικής νοημοσύνης.
Για αναγνώστες με μεγάλο εύρος προσοχής.