Μπούμερανγκ η κρατική ασυδοσία

Η τρέχουσα ειδησεογραφία προσφέρετε για προβληματισμό και εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων. Αλλά και δράσεων εξυγίανσης και πρακτικών λύσεων σε σειρά θεμάτων που προσβάλλουν το κοινό αίσθημα. Η συναισθηματική νοημοσύνη των πολιτών είναι υπερευαίσθητη. Και υπεραναπτυγμένη λόγω πολυετούς κρίσης. Η κρίση έχει οξύνει τα αντανακλαστικά όλων. Η περίσκεψη ως οδηγός προφυλάσσει το αίσθημα αυτοσυντήρησης και τα αντισώματα των πολιτών αποτελούν παράδειγμα για το ασύδοτο πολιτικό-κρατικό-διοικητικό προσωπικό –πλην εξαιρέσεων.

Τα επίμονα τηλεφωνήματα εισπρακτικών εταιρειών είναι νόμιμα, σύμφωνα με απόφαση της δικαιοσύνης, η οποία σε μια προφανή κρίση γραφειοκρατικής προσέγγισης  δεν συνυπολογίζει  την βάναυση ηθική μείωση των πολιτών και τον «βιασμό» της προσωπικότητας τους. Η απόφαση αυτή δεν απαλλάσσει τις  τράπεζες από την θεμελιώδη υποχρέωσή τους να προστατέψουν τους πολίτες -πελάτες τους με ένα αυστηρό πλαίσιο συμπεριφοράς στη διαχείριση των αιτημάτων που εκχωρούν προς τις εισπρακτικές εταιρίες, το οποίο οφείλει να είναι αναπόσπαστο μέρος της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης τους. Η επίδειξη αδιαφορίας για το σύνολο των πολιτών θα είναι μπούμερανγκ για τις ίδιες στο μέλλον και τροφή σήμερα για ακραίες κοινωνικές και πολιτικές συμπεριφορές.

Η σκόπιμη αποσιώπηση του γεγονότος ότι, τα εκλεγμένα πολιτικά πρόσωπα, δηλαδή οι εκλεγμένοι ως βουλευτές πρωθυπουργοί, υπουργοί, αναπληρωτές υπουργοί και υφυπουργοί, οι απλοί βουλευτές και ευρωβουλευτές, έχουν ειδικό καθεστώς φορολογίας εισοδήματος το οποίο απαλλάσσει τις αμοιβές τους κατά ποσοστά από 25% έως και 75% από τη φορολογία εισοδήματος, συσσωρεύει θυμό στην σκληρά δοκιμαζόμενη κοινωνία. Δεν προσθέτει απάθεια όπως ίσως πιστεύουν οι κρυπτόμενοι και καλυπτόμενοι πολιτικοί. Αφαιρεί δυνητικούς συμμάχους από την κοινωνία των πολιτών.

Ο κομματικά διορισμένος επικεφαλής του υπό αποκρατικοποίηση ΔΕΣΦΑ που αποφάσισε να δώσει προαγωγή στον εαυτό του, αλλά λίγες ημέρες μετά υπέβαλε αίτημα συνταξιοδότησης, εξασφαλίζοντας έτσι εφάπαξ που αυξάνεται από τα περίπου 160.000 στα 258.000 ευρώ, αποτελεί σύμπτωμα παρακμής αλλά και απουσία στοιχειώδους ελέγχου και λογοδοσίας σε μια διάτρητη κρατική συμπεριφορά, με ένα χαρακτηριστικό- απουσία συνείδησης ότι το κοινωνικό όφελος δεν υπηρετείται από τα κομματικά γεράκια που τρώνε τις σάρκες μιας διαλυμένης οικονομίας. Η αποσύνθεση της κρατικής νοοτροπίας, πλην εξαιρέσεων,  οφείλει να καυτηριασθεί άμεσα.

Η συσσώρευση των προαναφερθέντων περιστατικών απωθεί την κοινωνία- η κρίσιμη μάζα δεν συγκολλείται με θυμό αλλά με προσωπικά παραδείγματα  υγιούς λειτουργίας και θετικών προτύπων.

My Way Press.gr