Γεωπολιτική διαμάχη και οι προκλήσεις των ΗΠΑ
Το γεωπολιτικό τοπίο χαρακτηρίζεται από μια συνεχή διαμάχη, με τις Ηνωμένες Πολιτείες να βρίσκονται σε μια δύσκολη θέση μεταξύ των δεσμεύσεών τους στη Μέση Ανατολή και της επιτακτικής ανάγκης να επικεντρωθούν στην αυξανόμενη απειλή από την Κίνα και τη Ρωσία. Αυτή η “γεωπολιτική διαμάχη” συνοδεύεται από έναν αυξανόμενο δημόσιο κυνισμό, καθώς οι ΗΠΑ συνεχίζουν να αναλώνουν πόρους και ανθρώπινες ζωές σε μια περιοχή που, αν και προβληματική, δεν ευθυγραμμίζεται πάντα με τις στρατηγικές τους προτεραιότητες.
Η εμπλοκή των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή
Παρά τις δηλωμένες προθέσεις για στροφή προς την Κίνα και τη Ρωσία, η Μέση Ανατολή παραμένει ένα πεδίο συχνής αμερικανικής στρατιωτικής δράσης. Πρόσφατες επιθέσεις σε ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις, με τη χρήση βομβαρδιστικών B-2 Spirit και άνω των 100 άλλων αεροσκαφών, καταδεικνύουν την συνεχιζόμενη εμπλοκή της Ουάσιγκτον στην περιοχή. Ιστορικά, οι ΗΠΑ έχουν δαπανήσει τεράστια ποσά σε φορολογικά δολάρια και ζωές σε χώρες όπως το Αφγανιστάν, το Ιράκ, η Ιορδανία, το Κουβέιτ, ο Λίβανος, η Συρία και η Υεμένη.
Ο Brian Carter, ειδικός για τη Μέση Ανατολή στο American Enterprise Institute, επισημαίνει μια «ασυμφωνία μεταξύ του τι λέμε εμείς, οι Ηνωμένες Πολιτείες, στις εθνικές μας αμυντικές στρατηγικές και του τι συμβαίνει στην πραγματικότητα επί του πεδίου». Συχνά, οι ΗΠΑ δίνουν προτεραιότητα στη Μέση Ανατολή έναντι της Κίνας, και είναι «ανεπαρκείς στο να διασφαλίσουν ότι καταβάλλουν αρκετή προσπάθεια στη Μέση Ανατολή για να μην ξεφύγουν τα πράγματα από τον έλεγχο». Αυτή η προσέγγιση είναι συνήθως αντιδραστική, απαιτώντας τη μαζική μετακίνηση πόρων όταν τα πράγματα κλιμακώνονται.
Αυτή η δυναμική έχει αναγνωριστεί από αξιωματούχους του Πενταγώνου και στρατιωτικούς ηγέτες. Ο Elbridge Colby, πρώην υφυπουργός Άμυνας για την Πολιτική, έχει υποστηρίξει εδώ και καιρό την προτεραιότητα της Κίνας έναντι της Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής. Όπως δήλωσε στην ακρόαση επιβεβαίωσής του τον Μάρτιο, οι ΗΠΑ στερούνται ενός «στρατού πολλαπλών πολέμων». Ο Διοικητής της Διοίκησης Ινδο-Ειρηνικού, Ναύαρχος Samuel Paparo, σημείωσε τον Νοέμβριο ότι η υποστήριξη προς το Ισραήλ και την Ουκρανία «κατανάλωνε» μερικά από τα πιο πολύτιμα αποθέματα όπλων των ΗΠΑ. Τον Απρίλιο, αποκάλυψε ότι χρειάστηκαν τουλάχιστον 23 πτήσεις για τη μετακίνηση ενός τάγματος αεράμυνας Patriot από την «αυλή» της Κίνας στην Κεντρική Διοίκηση. Πιο πρόσφατα, ο Acting Chief of Naval Operations Adm. James Kilby δήλωσε ότι το Ναυτικό χρησιμοποιεί πυραύλους Standard Missile-3 με «ανησυχητικό ρυθμό», έχοντας δαπανήσει πάνω από 1 δισεκατομμύριο δολάρια σε πυρομαχικά κατά των Χούθι κοντά στην Ερυθρά Θάλασσα και τον Κόλπο του Άντεν. Επιπλέον, το USS Harry S. Truman έχει χάσει τρία αεροσκάφη Super Hornet, συμπεριλαμβανομένου ενός από φίλια πυρά.
Ο Daryl Press, διευθυντής σχολής στο Davidson Institute for Global Security, εξηγεί ότι η Μέση Ανατολή είναι το σημείο όπου συναντώνται τέσσερα βασικά στοιχεία: η τρομοκρατία και οι τρομοκρατικές ομάδες, τα πυρηνικά όπλα και η πιθανότητα διάδοσης, οι σημαντικότερες εξαγώγιμες πηγές ενέργειας του κόσμου, και μια ομάδα χωρών με «κάπως αδύναμο έλεγχο στα σύνορα και τον εναέριο χώρο τους». Ως εκ τούτου, «αυτό είναι το μέρος του κόσμου που συνεχώς παρασύρει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε σύγκρουση».
Η πολιτική των εξοπλισμών και οι προκλήσεις της
Παράλληλα με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, η πολιτική των πωλήσεων όπλων των ΗΠΑ αποτελεί ένα κρίσιμο ζήτημα. Ένα πρόσφατο εκτελεστικό διάταγμα του Προέδρου Trump, που αποσκοπεί στην επιτάχυνση των πωλήσεων όπλων σε ξένους στρατούς, παραμένει αβέβαιο ως προς την αποτελεσματικότητά του. Η βουλευτής Madeleine Dean (D-Penn.), μέλος της Task Force της Βουλής για τις Πωλήσεις Ξένων Όπλων, εκφράζει ανησυχίες για τις «άναρχες» εκτελεστικές εντολές του Προέδρου, τονίζοντας την ανάγκη για ένα μη χαοτικό σύστημα πωλήσεων στρατιωτικών ειδών.
Η ευρεία υιοθέτηση αμερικανικών όπλων αποτελεί ένδειξη δύναμης, τόσο σκληρής όσο και ήπιας. Το οικονομικό έτος 2024, η αξία των όπλων, υπηρεσιών και άλλων δραστηριοτήτων που διαχειρίστηκε το σύστημα πωλήσεων ξένων στρατιωτικών ειδών ανήλθε στα 118 δισεκατομμύρια δολάρια, σημειώνοντας αύξηση σχεδόν 46% σε σύγκριση με το οικονομικό έτος 2023. Οι κοινοποιήσεις προς το Κογκρέσο περιλάμβαναν άρματα μάχης για το Μπαχρέιν και τη Ρουμανία, ελικόπτερα για τη Νότια Κορέα και την Ελλάδα, και πυραύλους για την Πολωνία και τη Νορβηγία.
Η δικομματική ομάδα εργασίας, που συστάθηκε τον Μάρτιο, έχει ως στόχο τη «διαμόρφωση νομοθετικών μεταρρυθμίσεων για να διασφαλιστεί ότι η διαδικασία πώλησης ξένων όπλων ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του μέλλοντος». Η βουλευτής Dean τονίζει τη σημασία της διατήρησης της τεχνολογικής υπεροχής των ΗΠΑ, ειδικά καθώς «όλο και περισσότερο από αυτό που πρόκειται να συμβεί θα γίνεται αυτόνομα, χωρίς επανδρωμένα οχήματα».
…
Η γεωπολιτική διαμάχη θέτει τις Ηνωμένες Πολιτείες αντιμέτωπες με περίπλοκες αποφάσεις σχετικά με την κατανομή των πόρων και τις στρατηγικές προτεραιότητες. Η συνεχής εμπλοκή στη Μέση Ανατολή, σε συνδυασμό με την αυξανόμενη ανάγκη αντιμετώπισης των απειλών από την Κίνα και τη Ρωσία, δημιουργεί μια κατάσταση έντασης και απαιτεί μια πιο συνεκτική και μακροπρόθεσμη προσέγγιση. Η αποτελεσματική διαχείριση των πωλήσεων όπλων και η διατήρηση της τεχνολογικής υπεροχής είναι κρίσιμες για την επίτευξη των γεωπολιτικών στόχων των ΗΠΑ στο μέλλον.
Με πληροφορίες από axios.com
mywaypress.gr – Για αναγνώστες με μεγάλο εύρος προσοχής
