Πόντος, Κουρδιστάν και το ανείπωτο ελληνικό αφήγημα

Η Ελλάδα ιστορικά αντιδρά. Σπάνια προτείνει. Κι όμως, στη σύγχρονη γεωπολιτική, όποιος δεν αφηγείται, ακολουθεί.

Ο Πόντος παραμένει εγκλωβισμένος στη σφαίρα της μνήμης, της επετείου και της δικαίωσης. Απαραίτητα όλα. Αλλά ανεπαρκή. Σε έναν κόσμο όπου ανοίγουν συζητήσεις για αυτονομίες, ειδικά καθεστώτα και νέες κρατικές οντότητες, η Ελλάδα δεν έχει επεξεργαστεί ένα στρατηγικό αφήγημα για τον ιστορικό ελληνισμό του Εύξεινου Πόντου.

Δεν πρόκειται για άμεσες εδαφικές διεκδικήσεις – αυτές ανήκουν στον 19ο αιώνα. Πρόκειται για εισαγωγή ιδεών στον διεθνή διάλογο: πολιτισμική αυτονομία, διεθνή προστασία ιστορικών περιοχών, δικαιώματα πληθυσμών. Η ίδια η Τουρκία άνοιξε το κουτί της αναθεώρησης μιλώντας για δύο κράτη στην Κύπρο και αμφισβητώντας τη Λωζάνη.

Σε αυτό το πλαίσιο, η υπόθεση του Κουρδιστάν δεν είναι «ξένη». Είναι ο μεγάλος γεωπολιτικός φόβος της Άγκυρας. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται να πρωτοστατήσει, αλλά μπορεί να υποστηρίξει αρχές: αυτοδιάθεση, μειονοτικά δικαιώματα, θεσμικές εγγυήσεις. Πόντος και Κουρδιστάν δεν συνδέονται εδαφικά· συνδέονται αφηγηματικά.

Η ισχύς σήμερα δεν ασκείται μόνο με στόλους και στρατούς. Ασκείται με λέξεις που φυτεύονται έγκαιρα. Η μεγαλύτερη ελληνική αδυναμία δεν είναι στρατιωτική. Είναι ότι δεν έχει ακόμη τολμήσει να μιλήσει στρατηγικά για τον εαυτό της.

mywaypress.gr –Περιεχόμενο αξίας με την υποστήριξη  υβριδικής νοημοσύνης.

Για  αναγνώστες με μεγάλο εύρος προσοχής.