Εθνικό σχέδιο για την ανταγωνιστικότητα της Ελληνικής Βιομηχανίας
Η χθεσινή ανακοίνωση της Ένωσης Βιομηχανικών Καταναλωτών Ενέργειας (ΕΒΙΚΕΝ), σχετικά με το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο του ΥΠΕΚΑ για την απελευθέρωση της αγοράς αερίου, προβληματίζει πολλαπλά. Το νομοσχέδιο δρομολογεί την πολυπόθητη απελευθέρωση με εντελώς λάθος τρόπο, διατηρώντας υπάρχουσες μονοπωλιακές στρεβλώσεις με αποτέλεσμα να αυξάνεται το κόστος του αερίου, ειδικά για τους βιομηχανικούς καταναλωτές.
Συνειδητά το πνεύμα και το γράμμα του νομοσχεδίου, χωρίς την ελάχιστη σύνεση, για ένα εθνικών διαστάσεων καίριο ζήτημα, αναιρεί την εκπεφρασμένη κυβερνητική βούληση για αύξηση της διεθνούς ανταγωνιστικότητας της Ελληνικής Βιομηχανίας, σε μια εποχή όπου η αύξηση των εξαγωγών είναι όρος για την ανάκαμψη της Εθνικής Οικονομίας.
Το νομοσχέδιο προβλέπει πως οι βιομηχανικοί καταναλωτές θα καταβάλουν για τις υπηρεσίες διανομής 4 ευρώ ανά MWh από περίπου 1 ευρώ που καταβάλλουν σήμερα για τις ίδιες υπηρεσίες!
Ένα τέτοιο κόστος αποτελεί ρεκόρ για τα ευρωπαϊκά δεδομένα και προφανώς ακυρώνει όποια σκέψη για επενδύσεις, μια και ήδη η τιμή του φυσικού αερίου για την ελληνική βιομηχανία είναι υψηλότερη έναντι των Ευρωπαίων ανταγωνιστών μας κατά 30%.
Είναι λυπηρό και απογοητευτικό, μετά από έξι χρόνια ύφεσης, η χώρα και η αγορά ενέργειας να παραμένουν όμηροι μονοπωλίων και ραντιέρηδων που στηρίζονται σε προνόμια που η Πολιτεία τους εκχώρησε. Αξίζει για τη διατήρηση της κερδοφορίας της ΔΕΠΑ και των ΕΠΑ να θυσιαστεί η παραγωγική βάση της χώρας; Σε τελική ανάλυση, πού θα πωλούν αέριο οι εταιρείες αυτές όταν θα έχει πια κλείσει και η τελευταία βιομηχανία; κατέληγε η ανακοίνωση.
Σε μια εποχή που η τόνωση της ανταγωνιστικότητας της Ελληνικής Βιομηχανίας θα έπρεπε να αποτελεί καθημερινό μέλημα και κύρια κυβερνητική γραμμή, οι αποφάσεις που λαμβάνονται αλληλοαναιρούνται με πρότερες διακηρύξεις- και μάλιστα από τα πλέον επίσημα κυβερνητικά χείλη.
Κάποια στιγμή θα πρέπει να ιεραρχήσει προτεραιότητες, να συντάξει ένα εθνικό στρατηγικό σχέδιο ενίσχυσης, με κάθε κόστος και κάθε τρόπο, της τραυματισμένης ελληνικής βιομηχανίας, ώστε να θωρακισθεί και να είναι βιώσιμη.
Οι επιδόσεις της οποίας (παρ’ όλα αυτά και άλλα πολλά εγκληματικά φορολογικά) είναι ζηλευτή διεθνώς. Ίσως για αυτό θα πρέπει να την αφανίσουμε και αυτή;
Παναγιώτης Τσακιρίδης
mywaypress.gr@gmail.com
