ΗΠΑ-Τουρκία: Κόκκινο χαλί για τον Ερντογάν, αλλά όχι για τα F-35
Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ στρώνει το κόκκινο χαλί για τον Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στον Λευκό Οίκο. Ωστόσο, η συνάντηση αυτή δεν έχει ως στόχο απλές χειραψίες, καθώς ο Ερντογάν έρχεται με μια ξεκάθαρη λίστα απαιτήσεων, με πρώτη και κύρια την αγορά των κορυφαίων αμερικανικών μαχητικών αεροσκαφών F-35. Παρόλο που ο Ερντογάν επιδιώκει την απόκτηση των συγκεκριμένων αεροσκαφών, η πώληση απαγορεύεται από την αμερικανική νομοθεσία.
Η αγορά των ρωσικών S-400 και οι συνέπειές της
Η απαγόρευση πώλησης των F-35 στην Τουρκία έχει τις ρίζες της σε μια κρίσιμη απόφαση της Άγκυρας το 2019: την αγορά του ρωσικού συστήματος αεροπορικής και πυραυλικής άμυνας S-400. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, το Κογκρέσο και οι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ είχαν προειδοποιήσει την Τουρκία να μην προχωρήσει στην αγορά αυτή, καθώς τα ρωσικά συστήματα S-400 είναι σχεδιασμένα για να εντοπίζουν και να καταρρίπτουν τα F-35, τα οποία ζητάει τώρα ο Ερντογάν.
Αγνοώντας τις προειδοποιήσεις, ο Ερντογάν προτίμησε να αγκαλιάσει τη Μόσχα, γεγονός που οδήγησε στην αποβολή της Τουρκίας από το πρόγραμμα των F-35. Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, το Κογκρέσο των ΗΠΑ ενέκρινε τον νόμο 1245 του 2020 National Defense Authorization Act, ο οποίος απαγορεύει ρητά τη μεταφορά των F-35 ή σχετικής τεχνολογίας στην Άγκυρα. Ο νόμος αυτός παραμένει σε ισχύ.
Η «προσφορά» Ερντογάν και η απάντηση των ΗΠΑ
Έξι χρόνια αργότερα, ο Ερντογάν φαίνεται να προσπαθεί να πείσει τον Τραμπ να παρακάμψει τον νόμο. Η πρότασή του βασίζεται στο επιχείρημα ότι η Ρωσία έχει ανάγκη τους S-400, λόγω της έλλειψης πυραύλων στον πόλεμο της στην Ουκρανία. Έτσι, ο Ερντογάν προτείνει την επιστροφή των ρωσικών συστημάτων με αντάλλαγμα την επανένταξη της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35.
Ωστόσο, το άρθρο επισημαίνει ότι αυτή η κίνηση δεν πρέπει να επιβραβευθεί, ακόμη κι αν ο Ερντογάν πράγματι επιστρέψει τα ρωσικά όπλα. Η πώληση ενός τόσο προηγμένου μαχητικού αεροσκάφους σε ένα κράτος που στηρίζει την τρομοκρατία θα ήταν επικίνδυνη.
Σχέσεις με τρομοκρατικές οργανώσεις και απειλές κατά των συμμάχων
Το άρθρο τονίζει ότι ο Ερντογάν δεν είναι απλά ένας «παρεξηγημένος σύμμαχος», αλλά ένας ισλαμιστής ισχυρός άνδρας που χρηματοδοτεί και παρέχει καταφύγιο στη Χαμάς. Μετά τη σφαγή που διέπραξε η Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου, ο Ερντογάν όχι μόνο δεν καταδίκασε την πράξη, αλλά αγκάλιασε ακόμα περισσότερο την οργάνωση. Μάλιστα, το καθεστώς του παρείχε τουρκικά διαβατήρια και ασφαλή καταφύγια σε ηγέτες της Χαμάς, όπως ο Ισμαήλ Χανίγιε και ο Χαλέντ Μάσαλ. Όταν σκοτώθηκε ο Χανίγιε στην Τεχεράνη πέρυσι το καλοκαίρι, ο Ερντογάν κήρυξε εθνικό πένθος και κυμάτισαν μεσίστιες σημαίες στις τουρκικές πρεσβείες, συμπεριλαμβανομένης αυτής στο Τελ Αβίβ. Αυτές οι πράξεις δεν ανήκουν σε σύμμαχο, αλλά σε έναν εχθρό που κρύβεται πίσω από την ιδιότητα του μέλους του ΝΑΤΟ.
Επιπλέον ο Ερντογάν θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τα F-35 για να απειλήσει τους συμμάχους των ΗΠΑ στην Ευρώπη και τη Μεσόγειο. Η Τουρκία έχει ήδη απειλήσει την Ελλάδα, ένα άλλο μέλος του ΝΑΤΟ, με το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», ένα σχέδιο για την κατάληψη ελληνικών υδάτων και νησιών. Επίσης, έχει απειλήσει την Αθήνα με βαλλιστικούς πυραύλους και απαιτεί την αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών.
Τέλος, το άρθρο αναφέρει την Κύπρο, όπου η Τουρκία συνεχίζει να κατέχει παράνομα το ένα τρίτο του νησιού. Η Άγκυρα έχει επίσης απειλήσει τη Λευκωσία με «επικίνδυνες συνέπειες» μετά την αγορά ισραηλινών συστημάτων αεροπορικής άμυνας από την Κύπρο. Επιπλέον, από το 2016, η Τουρκία έχει πραγματοποιήσει τρεις εισβολές με στόχο τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF), οι οποίες αποτελούν τους πιο πιστούς και αποτελεσματικούς εταίρους των ΗΠΑ στον αγώνα κατά του ISIS.
Σύμφωνα με το άρθρο, η Τουρκία του Ερντογάν έχει πάψει να είναι ο σύμμαχος του παρελθόντος. Έχει γίνει μια αποσταθεροποιητική δύναμη, η οποία διατηρεί στενές σχέσεις με τη Χαμάς, φλερτάρει με τη Μόσχα και επιτίθεται στους πραγματικούς συμμάχους των ΗΠΑ. Το F-35 είναι ένα όπλο σχεδιασμένο για να διατηρεί τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους ένα βήμα μπροστά από την Κίνα, τη Ρωσία και το Ιράν. Η παραχώρησή του σε έναν ηγέτη που επαινεί τρομοκράτες και απειλεί συμμάχους θα αποτελούσε προδοσία των αμερικανικών συμφερόντων. Το συμπέρασμα είναι σαφές: όταν ο Ερντογάν καθίσει απέναντι από τον Τραμπ, η απάντηση του Τραμπ πρέπει να είναι «Όχι».
Πηγή: fdd.org
Συγγραφέας: Σινάν Τζιντί, Διευθυντής του προγράμματος Τουρκίας στο Foundation for Defense of Democracies, με τη συνεργασία του Γουίλιαμ Ντόραν.
mywaypress.gr –Περιεχόμενο αξίας με την υποστήριξη υβριδικής νοημοσύνης.
Για αναγνώστες με μεγάλο εύρος προσοχής.
