Απαξιωτική απάντηση Rubio σε Erdogan: «Μπορεί να λέει ό,τι θέλει, αλλά παρακαλάει για μια συνάντηση με τον Trump»

Η Αμερικανική πολιτική σε σταυροδρόμι

 
Η συνέντευξη του Υπουργού Εξωτερικών Marco Rubio  στην εκπομπή “Fox and Friends” στις 23 Σεπτεμβρίου 2025, αποκαλύπτει τις κεντρικές ιδέες και το στρατηγικό πλαίσιο της τρέχουσας αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, όπως αυτή διαμορφώνεται από την κυβέρνηση του Προέδρου Τραμπ. Μέσα από τις απαντήσεις του, ο Ρούμπιο αναδεικνύει την πρωτοκαθεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών και του Προέδρου, αμφισβητώντας τον ρόλο διεθνών οργανισμών και συμμαχιών και επικεντρώνοντας την προσοχή στη δυναμική του “ειρηνοποιού”.

 
Η κριτική στη γραφειοκρατία των Ηνωμένων Εθνών

Ο Ρούμπιο ξεκινά την τοποθέτησή του με μια σκληρή κριτική στα Ηνωμένα Έθνη, χαρακτηρίζοντας τα ως έναν οργανισμό με «τεράστιο δυναμικό», ο οποίος όμως «δεν κάνει τη δουλειά του». Επισημαίνει ότι, παρά τις συνεχιζόμενες συγκρούσεις σε Ουκρανία και Γάζα, ο ΟΗΕ δεν παίζει κανέναν ουσιαστικό ρόλο, αφήνοντας το βάρος της επίλυσης αποκλειστικά στον Πρόεδρο Τραμπ.

Ειδικά για την περίπτωση της Αϊτής, ο Υπουργός αναφέρει ότι ακόμα και η αμερικανική προσπάθεια για βοήθεια μέσω του ΟΗΕ μπορεί να εμποδιστεί από την Κίνα, καθιστώντας τον οργανισμό «άχρηστο». Η στάση αυτή αποτυπώνει την ευρύτερη πεποίθηση της κυβέρνησης ότι ο ΟΗΕ έχει γίνει ένας «άβουλος» οργανισμός, ένα απλό φόρουμ για ομιλίες και δηλώσεις, χωρίς να παράγει «καλή, σημαντική δράση». Ο Ρούμπιο αναφέρει μάλιστα και ένα παράδειγμα από το παρελθόν του Προέδρου ως επιχειρηματία, ο οποίος είχε προσφερθεί να επισκευάσει το κτίριο του ΟΗΕ, αλλά το αίτημά του απορρίφθηκε, με αποτέλεσμα την απώλεια χρημάτων και την αποτυχία του έργου.

 
Η Τουρκική στάση και η επικράτηση της Αμερικανικής επιρροής

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία της συνέντευξης είναι η αντίδραση του Ρούμπιο στις δηλώσεις του Τούρκου Προέδρου Erdogan. Ο Ερντογάν, σε συνέντευξή του, είχε υποστηρίξει ότι ο Τραμπ δεν κατάφερε να τερματίσει τους πολέμους σε Ρωσία-Ουκρανία και Γάζα, αφήνοντας να εννοηθεί ότι οι προσπάθειές του δεν είχαν αποτέλεσμα.

Ο Ρούμπιο απαντά με έντονο τρόπο, χωρίς να έχει ακούσει το σύνολο της συνέντευξης, τονίζοντας ότι «ο μόνος ηγέτης στον κόσμο που έχει οποιαδήποτε πιθανότητα να το φέρει αυτό σε τέλος είναι ο Πρόεδρος Τραμπ». Υπογραμμίζει ότι παρά τις δημόσιες δηλώσεις, οι άλλες χώρες —συμπεριλαμβανομένης της Τουρκίας— «μας παρακαλάνε» να εμπλακούμε και «θέλουν να έρθουν στον Λευκό Οίκο» για να μιλήσουν με τον Πρόεδρο και να επιλύσει τα προβλήματα. Ο Ρούμπιο χαρακτηρίζει τον Τραμπ ως τον «αναπόσπαστο ηγέτη στον κόσμο αυτή τη στιγμή», ο οποίος έχει την ικανότητα να επιλύει συγκρούσεις, παραθέτοντας παραδείγματα όπως ο πόλεμος μεταξύ Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό και Ρουάντας, και μεταξύ Αζερμπαϊτζάν και Αρμενίας. Με την αναφορά αυτή, ο Ρούμπιο επιχειρεί να αποδομήσει την κριτική του Ερντογάν και να ενισχύσει την εικόνα του Τραμπ ως του μοναδικού παγκόσμιου παράγοντα που μπορεί να φέρει την ειρήνη.

 
Λεπτομερής ανάλυση

Απαξιωτική ρητορική: Ο Ρούμπιο δεν απαντά απευθείας στα σχόλια του Ερντογάν, αλλά τα υποβαθμίζει. Αρχικά, δηλώνει ότι δεν άκουσε ολόκληρη τη συνέντευξη , αλλά στη συνέχεια απορρίπτει την ουσία της κριτικής του Ερντογάν λέγοντας ότι, παρόλο που η Τουρκία είναι σύμμαχος, οι ηγέτες “λένε ό,τι θέλουν”, αλλά στην πράξη “θέλουν να έρθουν στον Λευκό Οίκο” για να συναντήσουν τον Πρόεδρο Τραμπ.

Υποτίμηση της επίδρασης: Ο Ρούμπιο χρησιμοποιεί το γεγονός ότι ο Ερντογάν επισκέπτεται τον Λευκό Οίκο ως απόδειξη ότι οι δημόσιες δηλώσεις του Τούρκου ηγέτη είναι υποκριτικές. Με αυτόν τον τρόπο, υπονομεύει τη σημασία των λόγων του Ερντογάν, τονίζοντας ότι η πραγματική επιρροή και εξουσία βρίσκεται αποκλειστικά στον Πρόεδρο Τραμπ.

 
«Μπορεί να λέει ό,τι θέλει, αλλά παρακαλάει για μια συνάντηση με τον Τραμπ»

Υποβάθμιση της κριτικής: Ο Ρούμπιο απορρίπτει τις δημόσιες δηλώσεις του Ερντογάν ως απλή ρητορική για εσωτερική κατανάλωση ή ως μέρος ενός παιχνιδιού εντυπώσεων (“they go out and say what they want to say” ). Με αυτόν τον τρόπο, υπονοεί ότι τα λόγια του Ερντογάν δεν αντικατοπτρίζουν την πραγματική του στάση ή τις προθέσεις του.

Ανάδειξη της πραγματικής εξάρτησης: Το πραγματικό μήνυμα, σύμφωνα με τον Ρούμπιο, βρίσκεται στις πράξεις: ο Ερντογάν έρχεται στον Λευκό Οίκο για να συναντήσει τον Τραμπ. Αυτή η συνάντηση παρουσιάζεται ως η απόδειξη ότι, παρά την οποιαδήποτε κριτική, ο Τούρκος ηγέτης αναγνωρίζει την αναγκαιότητα της συνεργασίας με τις ΗΠΑ και την ηγετική θέση του Τραμπ.

Επιβεβαίωση της δύναμης του Τραμπ: Η συνολική αφήγηση του Ρούμπιο είναι ότι όλοι οι ξένοι ηγέτες, ακόμα και αυτοί που εκφράζουν διαφωνίες, τελικά στρέφονται προς τον Τραμπ για επίλυση των προβλημάτων, επειδή είναι ο «αναπόσπαστος ηγέτης στον κόσμο». Η κριτική του Ερντογάν χρησιμοποιείται ως παράδειγμα για να τονιστεί αυτή η δυναμική: οι δηλώσεις μπορεί να είναι εχθρικές, αλλά οι πράξεις είναι υποτακτικές.

 
Παλαιστινιακό κράτος και προσφυγικό

Όσον αφορά την αναγνώριση του Παλαιστινιακού κράτους από συμμάχους όπως η Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Αυστραλία και ο Καναδάς, ο Ρούμπιο αποδίδει αυτή την κίνηση σε «εσωτερικές πολιτικές πιέσεις» και σε «μεταναστευτικές πολιτικές» που έχουν οδηγήσει σε εισροή ξένων πληθυσμών που ασκούν πολιτική πίεση. Χαρακτηρίζει αυτές τις αναγνωρίσεις ως «άκυρες», τονίζοντας ότι δεν υπάρχει πραγματικό Παλαιστινιακό κράτος και ότι μια μόνιμη λύση μπορεί να έρθει μόνο μέσω διαπραγματεύσεων με το Ισραήλ.

Επιπλέον, ο Ρούμπιο αποκαλύπτει ότι πολλές από αυτές τις χώρες, ιδιωτικά, του λένε ότι δεν μπορούν να δεχτούν πρόσφυγες από τη Γάζα επειδή «έχουν ήδη πάρα πολλούς». Σχολιάζει επίσης ότι χώρες στη Μέση Ανατολή, όπως η Αίγυπτος και η Ιορδανία, δεν έχουν «ανοιχτά σύνορα», κάτι που ο ίδιος χαρακτηρίζει «τρέλα». Η δήλωση αυτή συνδέει την εξωτερική πολιτική με το εσωτερικό ζήτημα της μετανάστευσης, το οποίο, σύμφωνα με τον Ρούμπιο, επιλύθηκε με επιτυχία από τον Πρόεδρο Τραμπ.

 
Ο ρόλος του Προέδρου: Η ειρήνη και η «ανώτερη» ηγεσία

Σε όλη τη συνέντευξη, ο Ρούμπιο επαναλαμβάνει και ενισχύει την εικόνα του Προέδρου Τραμπ ως του απόλυτου διαμεσολαβητή και ειρηνοποιού. Η αναφορά στο υποτιθέμενο γράμμα της Χαμάς στον Τραμπ, με το οποίο ζητούσε αναστολή των μαχών, χρησιμοποιείται ως απόδειξη ότι «ακόμη και μια κακιά ομάδα όπως η Χαμάς» αναγνωρίζει ότι ο Τραμπ είναι ο «μόνος με τη δύναμη και την επιρροή να κάνει κάτι να συμβεί».

Αυτή η προσέγγιση είναι κεντρική στο στρατηγικό πλαίσιο της κυβέρνησης, το οποίο φαίνεται να επικεντρώνεται σε διμερείς σχέσεις και στην προσωπική επιρροή του ηγέτη, αντί στην πολυμερή συνεργασία μέσω διεθνών θεσμών. Η συνέντευξη κλείνει με μια αναφορά στη στάση του ΝΑΤΟ απέναντι στις ρωσικές παραβιάσεις, όπου ο Ρούμπιο διαβεβαιώνει ότι «θα υπερασπιστούμε κάθε ίντσα» της συμμαχίας. Ωστόσο, αναφέρει επίσης ότι οι Ευρωπαίοι πρέπει να «κάνουν το βήμα» και να σταματήσουν να χρηματοδοτούν την επιθετικότητα της Ρωσίας μέσω των αγορών πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Συνολικά, η συνέντευξη του Μάρκο Ρούμπιο αποτελεί ένα παράθυρο στην εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης, η οποία χαρακτηρίζεται από την κριτική στους διεθνείς οργανισμούς, την ενίσχυση της προσωπικής δύναμης του Προέδρου και την προτεραιοποίηση των εθνικών συμφερόντων έναντι των πολυμερών πλαισίων.

mywaypress.gr –Περιεχόμενο αξίας με την υποστήριξη  υβριδικής νοημοσύνης.

Για  αναγνώστες με μεγάλο εύρος προσοχής.