Η Ευρώπη υπό πολιορκία: Η μάχη για το μέλλον της

Η αθέατη πολιορκία

Στην ιστορία, ο «Κατακλυσμός» ήταν το γεγονός κατά το οποίο η Πολωνο-Λιθουανική Κοινοπολιτεία, μια μεγάλη ευρωπαϊκή δύναμη, καταστράφηκε από τις συντονισμένες επιθέσεις της Ρωσίας και της Σουηδίας τον 17ο αιώνα. Αφού συντρίφθηκε η δύναμή της, η Πολωνία διαμελίστηκε τον 18ο αιώνα και υποτάχθηκε στη Ρωσία, την Πρωσία και την Αυστρία. Χρειάστηκαν πάνω από δύο αιώνες για να αναδυθεί ξανά ως ένα ισχυρό, ανεξάρτητο κράτος.

Αυτό το ιστορικό παράλληλο προσφέρει ένα κρίσιμο μάθημα για τη σημερινή Ευρώπη. Η δύναμη και η ανεξαρτησία δεν είναι μόνιμες. Η ήπειρος βρίσκεται σήμερα υπό μια σύγχρονη πολιορκία από τρία μέτωπα: μια εχθρική Ρωσία, μια ανταγωνιστική Κίνα και μια ολοένα και πιο απόμακρη Αμερική. Οι Ευρωπαίοι πρέπει να αντιμετωπίσουν τις πιο απροσδόκητες και κρίσιμες πτυχές αυτής της νέας πραγματικότητας για να αποφύγουν μια μοίρα παρόμοια με εκείνη της παλιάς Κοινοπολιτείας.

 
Βασικό σημείο 1: Η αμερικανική Δεξιά δεν βλέπει πλέον την Ευρώπη ως σύμμαχο, αλλά ως έναν «έκπτωτο» πολιτισμό.

Η παραδοσιακή διατλαντική συμμαχία βασιζόταν σε τρεις πυλώνες: η Δυτική Ευρώπη ως ανάχωμα κατά του σοβιετικού κομμουνισμού, ως βασικός εμπορικός εταίρος και οι προγονικοί δεσμοί πολλών Αμερικανών. Σήμερα, αυτοί οι λόγοι είτε έχουν εξαφανιστεί είτε έχουν διαστρεβλωθεί. Ο κομμουνισμός δεν αποτελεί πλέον απειλή και πολλοί Αμερικανοί συντηρητικοί θεωρούν τώρα τις ευρωπαϊκές χώρες «σοσιαλιστικές».

Η πιο δραματική αλλαγή, ωστόσο, αφορά την «πολιτισμική ταυτότητα». Η αμερικανική Δεξιά εκτιμούσε την Ευρώπη ως την «πατρίδα των Λευκών Χριστιανών». Αυτή η εικόνα έχει πλέον καταρρεύσει στο μυαλό τους. Η μετανάστευση από τη Μέση Ανατολή και η εγκατάλειψη των παραδοσιακών χριστιανικών αξιών τούς έκαναν να πιστεύουν ότι η Ευρώπη «εγκατέλειψε το κλαμπ».

Στο αμερικανικό μυαλό, η Ευρώπη βρισκόταν στην άλλη πλευρά της θάλασσας ως ένας τόπος διαχρονικής ομοιογένειας, όπου ο γηγενής λευκός πληθυσμός υπήρχε πάντα και θα παρέμενε για πάντα… Στο μυαλό πολλών Αμερικανών, η Ευρώπη λειτουργούσε έτσι ταυτόχρονα ως καταφύγιο και ως δεξαμενή.

Αυτή η αντίληψη έχει μετατρέψει τη συμμαχία σε καχυποψία. Το αμερικανικό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα δεν βλέπει πλέον την Ευρώπη ως στρατηγικό εταίρο, αλλά ως έναν πολιτισμό που στερείται «αυτοπεποίθησης και δυτικής ταυτότητας». Εκτός αν η Ευρώπη απελάσει μαζικά τους μουσουλμάνους μετανάστες και αρχίσει να μιλά για τη χριστιανική της κληρονομιά, το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα είναι απίθανο να σηκώσει το δάχτυλό του για να βοηθήσει. Η Αμερική δεν μπορεί πλέον να θεωρείται δεδομένο ότι θα έρθει για διάσωση.

 
Βασικό σημείο 2: Η πολεμική μηχανή της Ρωσίας τροφοδοτείται από την Κίνα και ένα ζοφερό «σχέδιο Ponzi» κατάκτησης.

Η ρωσική απειλή για την Ευρώπη δεν πρέπει να υποτιμάται, παρά τις απώλειές της στην Ουκρανία. Η στρατηγική της Μόσχας στηρίζεται σε τρεις άξονες: τον πόλεμο της «γκρίζας ζώνης» (δολιοφθορές και εκστρατείες επιρροής), την κρίσιμη βοήθεια της Κίνας και τη στρατηγική της «αυτοκρατορίας Ponzi».

Η έννοια της «αυτοκρατορίας Ponzi» είναι απλή και βάναυση: η Ρωσία υποδουλώνει τους πληθυσμούς που κατακτά (όπως τους Ουκρανούς στις κατεχόμενες περιοχές) και τους εξαναγκάζει να πολεμήσουν στο επόμενο κύμα επιθέσεων εναντίον των γειτόνων τους (όπως η Πολωνία). Κάθε κομμάτι της Ευρώπης που αποσπάται, στρέφεται εναντίον των υπολοίπων.

Αυτή η στρατηγική καθίσταται πολλαπλάσια πιο επικίνδυνη λόγω της υποστήριξης της Κίνας. Το Πεκίνο λειτουργεί ως η βιομηχανική και τεχνολογική ραχοκοκαλιά της Ρωσίας. Το πόσο κρίσιμη είναι αυτή η υποστήριξη φαίνεται σε ένα σενάριο που περιγράφει η πηγή για το εγγύς μέλλον:

Από τα μέσα του 2025, κινεζικά εξαρτήματα έχουν εντοπιστεί σε ρωσικά drones και πυραύλους… Κινεζικά μηχανήματα, συμπεριλαμβανομένων οπτικών ακριβείας, λέιζερ και εργαλειομηχανών διπλής χρήσης, κυριαρχούν πλέον στην αμυντική βιομηχανία της Ρωσίας.

Με την τεχνολογία και την παραγωγική ικανότητα της Κίνας, τους σκλάβους-στρατιώτες από την Ανατολική Ευρώπη και την απουσία της Αμερικής, η Ρωσία θα μπορούσε δυνητικά να υπερισχύσει της Ευρώπης.

 
Βασικό σημείο 3: Η Κίνα διεξάγει έναν οικονομικό πόλεμο για την αποβιομηχάνιση της Ευρώπης.

Πέρα από τη στρατιωτική της υποστήριξη στη Ρωσία, η Κίνα ασκεί και μια άμεση οικονομική επίθεση στην Ευρώπη. Η στρατηγική της στοχεύει στην «αναγκαστική αποβιομηχάνιση της Ευρώπης» μέσω μιας σειράς τακτικών: αποκλείει τα ευρωπαϊκά προϊόντα από την αγορά της, πλημμυρίζει τις παγκόσμιες αγορές με δικές της επιδοτούμενες εξαγωγές και ελέγχει κρίσιμους πόρους, όπως οι σπάνιες γαίες.

Η Γερμανία, η παραδοσιακή βιομηχανική ατμομηχανή της Ευρώπης, είναι το πιο χαρακτηριστικό θύμα. Το εμπορικό της έλλειμμα με την Κίνα εκτινάχθηκε από τα €66 δισ. και μπορεί να φτάσει τα €87 δισ. Το μερίδιο αγοράς των γερμανικών αυτοκινήτων στην Κίνα κατέρρευσε από 27% το 2020 σε μόλις 17% σήμερα. Το χειρότερο είναι ότι αυτό δεν αφορά μόνο την απώλεια της κινεζικής αγοράς. Οι κινεζικές εξαγωγές, όπως τα αυτοκίνητα, απειλούν πλέον τις ευρωπαϊκές πωλήσεις σε όλες τις παγκόσμιες αγορές, προκαλώντας φόβους για ένα κύμα αποβιομηχάνισης σε ολόκληρη την ήπειρο.

 
 Βασικό σημείο 4: Η μόνη διέξοδος για την Ευρώπη είναι να «πανικοβληθεί» και να ενωθεί.

Ίσως το πιο σημαντικό πράγμα που χρειάζονται οι Ευρωπαίοι αυτή τη στιγμή είναι να πανικοβληθούν. Μόνο μια ισχυρή αίσθηση του επείγοντος μπορεί να ωθήσει την Ευρώπη να λάβει τα τολμηρά μέτρα που απαιτούνται για την επιβίωσή της. Αυτά τα μέτρα πρέπει να αλλάξουν ριζικά τα οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά της μοντέλα.

Οι βασικές λύσεις είναι τρεις:

1. Να δράσει ως μία χώρα: Η Ευρώπη πρέπει να εμβαθύνει την οικονομική της ολοκλήρωση, ειδικά την ενιαία αγορά υπηρεσιών, και να δημιουργήσει μια δημοσιονομική ένωση όπου η ίδια η ΕΕ θα μπορεί να δανείζεται και να επενδύει. Όπως αναφέρει η έκθεση του Mario Draghi για την ανταγωνιστικότητα:
2. Να μεριμνήσει για την κοινή άμυνα: Αυτό σημαίνει δραματική αύξηση των στρατιωτικών δαπανών, δημιουργία ενός ενιαίου ευρωπαϊκού συστήματος προμηθειών για την επίτευξη οικονομιών κλίμακας και παροχή στην Ουκρανία όλης της υποστήριξης που χρειάζεται για να νικήσει. Τα ευρωπαϊκά όπλα είναι πιο πολύτιμα στα χέρια των Ουκρανών παρά στις αποθήκες των χωρών τους.
3. Να κυριαρχήσει στον σύγχρονο πόλεμο: Η Ευρώπη πρέπει να οικοδομήσει μια νέα αμυντική-βιομηχανική βάση. Αντί για την παλιά τεχνολογία των τανκς, πρέπει να επικεντρωθεί στη λεγόμενη «Ηλεκτρική Τεχνολογική Στοίβα» (Electric Tech Stack): drones, μπαταρίες, μικροτσίπ, κινητήρες και λογισμικό τεχνητής νοημοσύνης. Ο στρατηγικός στόχος είναι να σπάσει την σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της Κίνας στην εφοδιαστική αλυσίδα της σύγχρονης πολεμικής τεχνολογίας, καθιστώντας την Ευρώπη ικανή να κατασκευάζει όχι μόνο drones, αλλά κάθε εξάρτημα που απαιτείται για την παραγωγή τους.

 
Μια ήπειρος σε σταυροδρόμι

Η Ευρώπη αντιμετωπίζει μια τεράστια, πολυμέτωπη πρόκληση: μια εχθρική Ρωσία που υποστηρίζεται από την Κίνα, μια αδιάφορη Αμερική και μια οικονομική επίθεση που απειλεί τη βιομηχανική της καρδιά. Η κατάσταση είναι εξαιρετικά επισφαλής.

Το ερώτημα που τίθεται είναι υπαρξιακό. Θα βρει η Ευρώπη τη συλλογική βούληση να σφυρηλατήσει μια νέα, ισχυρότερη ταυτότητα και να γίνει η υπερδύναμη που οι περιστάσεις απαιτούν; Ή θα υποστεί έναν σύγχρονο «Κατακλυσμό», αποτυγχάνοντας να αντισταθεί στην πολιορκία που ήδη υφίσταται;

Με πληροφορίες από noahpinion.blog

mywaypress.gr –Περιεχόμενο αξίας με την υποστήριξη  υβριδικής νοημοσύνης.

Για  αναγνώστες με μεγάλο εύρος προσοχής.