Η θέα από τη Γαλλία: Όταν η Ευρώπη αντικρίζει την απομόνωση και την απειλή

Σε μια στιγμή που η γεωπολιτική σκακιέρα αναδιατάσσεται δραματικά, η Γαλλία, και μαζί της η υπόλοιπη Ευρώπη, φαίνεται να παρακολουθεί με βαθιά ανησυχία και αίσθηση προδοσίας την εξέλιξη των σχέσεων μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ρωσίας. Μια ειδική εκπομπή του γαλλικού καναλιού LCI, με τον δυσοίωνο τίτλο Menace Russe («Ρωσική Απειλή»), λειτούργησε ως καθρέφτης του κλίματος τρόμου και της αίσθησης αδυναμίας που επικρατεί στην ήπειρο, καθώς το διατλαντικό δέσιμο φαίνεται να διαλύεται ψυχολογικά μπροστά σε εκατομμύρια τηλεθεατές.

Η ανάλυση που ακολουθεί βασίζεται στα όσα αναδείχθηκαν από αυτήν την εκπομπή, όπως τα μετέφρασε και τα συνόψισε η δημοσιογράφος Claire Berlinski, και αποτυπώνει ένα πλαίσιο στρατηγικής απομόνωσης της Ευρώπης.

 
Η εγκατάλειψη από την Αμερική και η «Ρωσική απειλή»

Το κεντρικό, και πιο σοκαριστικό, μήνυμα της εκπομπής είναι σαφές: «Η Αμερική μας εγκατέλειψε». Για πρώτη φορά από το 1949, η Ευρώπη εκφράζει δημόσια την πιθανότητα εγκατάλειψης από τις ΗΠΑ.

• Αποκάλυψη Αδυναμίας: Γάλλοι στρατηγικοί αναλυτές, μεταξύ των οποίων στρατηγοί και ναύαρχοι, παραβίασαν ένα άγραφο ταμπού, παραδεχόμενοι ανοιχτά στην τηλεόραση ότι η Ευρώπη δεν είναι έτοιμη (Nous ne sommes pas prêts) να αμυνθεί μόνη της.
• «Παράθυρο Ευπάθειας»: Οι στρατιωτικοί εκτιμούν ότι η Ευρώπη χρειάζεται τρεις έως τέσσερις χρόνια για να ανακτήσει τις αμυντικές ικανότητες που παρείχαν κάποτε οι ΗΠΑ. Μέχρι το 2028-2029, η Ευρώπη παραμένει ευάλωτη χωρίς την αμερικανική υποστήριξη.
• Η Αλλαγή Αντίληψης: Οι ΗΠΑ αντιμετωπίζονται πλέον ως ένας «ξένος παράγοντας» , ένας ισχυρός αλλά ασταθής ηθοποιός (capricious actor) πέρα από τον ευρωπαϊκό έλεγχο. Η αμερικανική αντιπροσωπεία στη Μόσχα αντιμετωπίζεται ως «επιχειρηματικό καρτέλ» και «οικογενειακό franchise», που δεν εκπροσωπεί καν το ΝΑΤΟ.

 
Η «Bro-mance» Μόσχας-Ουάσιγκτον και η παγίδα του Πούτιν

Το σοκ εντείνεται από τις εικόνες συμφιλιωτικής διάθεσης στη Μόσχα, όπου απεσταλμένοι του Ντόναλντ Τραμπ, όπως ο Τζάρεντ Κούσνερ και ο Κόλμπι Γουίτκοφ, συναντώνται με τον Βλαντιμίρ Πούτιν και τους συμβούλους του.

• Οπτική Αντίθεση: Η εκπομπή αντιπαραβάλλει τη φιλική περιήγηση των Αμερικανών στο Κρεμλίνο με τη δημόσια, αποκαλυπτική απειλή του Πούτιν κατά της Ευρώπης. «Αν η Ευρώπη θέλει πόλεμο, είμαστε έτοιμοι» φώναζε ο τίτλος, την ώρα που ο Πούτιν χαμογελούσε στους απεσταλμένους του Τραμπ, αλλά απειλούσε με αφανισμό την Ευρώπη.
• Οι Ευρωπαίοι «Στο Μενού»: Οι Γάλλοι αναλυτές περιέγραψαν τη σχέση ΗΠΑ-Ρωσίας ως «un bromance» («μια αντροφιλία»/«bro-mance»). Η Ευρώπη έχει αποκλειστεί από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων—πράγμα που σημαίνει, όπως τονίστηκε εμφατικά, ότι βρίσκεται «au menu» («στο μενού»).
• Στρατηγική Διαίρεσης: Οι αναλυτές εκτιμούν ότι η συνάντηση δεν είναι διαπραγμάτευση, αλλά παγίδα. Ο στόχος του Πούτιν είναι να διχάσει τις ευρωπαϊκές κοινωνίες, απευθυνόμενος απευθείας στους πολίτες με το μήνυμα: «Δεν μπορείτε να αντέξετε το βούτυρο και τα όπλα. Παραδώστε την Ουκρανία και κοιμηθείτε ήσυχοι». Η Ρωσία, όπως σημειώθηκε, γνωρίζει «εδώ και πολλούς αιώνες» ότι το κλειδί της δύναμης είναι η διαίρεση των εχθρών.

 
Η πυρηνική μοναξιά της Γαλλίας και το «1938»

Η εκπομπή επικαλέστηκε επανειλημμένα ιστορικές αναφορές, με κυρίαρχη τη σύγκριση με το «1938», την εποχή της Συνδιάσκεψης του Μονάχου και της κατευναστικής πολιτικής που οδήγησε στον πόλεμο.

• Η Ασπίδα της Ουκρανίας: Μια «ωμή και ακριβής» παραδοχή που επαναλήφθηκε αρκετές φορές ήταν: «Μας προστατεύουν οι Ουκρανοί». Η αντίσταση της Ουκρανίας περιγράφεται ως το μόνο πράγμα που εμποδίζει τη Ρωσία να στραφεί προς τη Δύση.
• Πυρηνική Αποτροπή: Ο φόβος για πυρηνικό λάθος υπολογισμό είναι βαθύς. Η Γαλλία αναδεικνύεται, συμβολικά και κυριολεκτικά, μόνη με το πυρηνικό της οπλοστάσιο, καθώς ο Πρόεδρος Μακρόν είναι ο επικεφαλής του μόνου πυρηνικού κράτους της ΕΕ. Το υπονοούμενο είναι ότι, αν αποτύχει η αποτροπή, δεν υπάρχει εφεδρεία. Δεν υπάρχουν οι Ηνωμένες Πολιτείες.
• Το Φάντασμα του Ντε Γκωλ: Ο Σαρλ ντε Γκωλ «πλανάται» πάνω από την εκπομπή. Ο Γάλλος στρατηγός είχε κατανοήσει ότι οι Αμερικανοί δεν θα ήταν αξιόπιστοι για πάντα και φοβόταν ότι η Ευρώπη θα ξυπνούσε μια μέρα για να βρει την προσοχή των ΗΠΑ στραμμένη αλλού, ή ακόμη χειρότερα, σε μια συμφωνία με τους αντιπάλους της.

 
Data-Driven Storytelling: Η σύγκριση της στρατιωτικής ικανότητας

Οι στρατιωτικές αναφορές ενισχύουν την αίσθηση του επικείμενου κινδύνου. Ο στρατηγός Richou, γνωστός για την ακρίβεια των αριθμών του, σημείωσε τη μείωση της στρατιωτικής ικανότητας της Γαλλίας και της Ευρώπης:

Αυτή η αντίθεση μεταξύ της πολιτικής ρητορικής περί «επανεξοπλισμού» και της υλικής πραγματικότητας («δεν έχουμε στρατώνες») είναι αυτό που κάνει την κατάσταση να μοιάζει με το 1938.

 
Επίλογος: Η αυλαία του Α’ Μέρους

Οι αναλυτές του γαλλικού πάνελ, που χαρακτηρίστηκαν ως οι «ενήλικες της Γαλλίας», κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι «Ζούμε μια επικίνδυνη στιγμή» (Nous vivons un moment périlleux). Πέτυχαν, με μεγάλη επιτυχία, να μεταδώσουν ότι η αυλαία ανοίγει για το Πρώτο Μέρος κάποιου φοβερού γεγονότος.

Η Ευρώπη, πλούσια, εφησυχασμένη, αφοπλισμένη και εξαρτημένη, βρίσκεται τώρα μόνη της να αντιμετωπίζει μια ιστορική απειλή, με την προστατευτική της δύναμη να την έχει ανταλλάξει, όπως φάνηκε, για «πολλά χρήματα» και «πολλές επιχειρήσεις», αλλά «πολύ λίγο για ανθρώπινες ζωές».

 
mywaypress.gr –Περιεχόμενο αξίας με την υποστήριξη  υβριδικής νοημοσύνης.

Για  αναγνώστες με μεγάλο εύρος προσοχής.