Όταν ο Τραμπ συναντά τον Πούτιν στην Αλάσκα, ο «ετερόδοξος» Τραμπ θα αντιμετωπίσει τη μεγαλύτερη γεωπολιτική του δοκιμασία μέχρι σήμερα

Η γεωπολιτική προσέγγιση του Ντόναλντ Τραμπ

Σύμφωνα με αξιωματούχους της κυβέρνησης Τραμπ, η γεωπολιτική του επιρροή πηγάζει από την «ετερόδοξη» προσέγγισή του στην εξωτερική πολιτική. Αυτή η προσέγγιση περιγράφεται ως μια μη συμβατική σκέψη σε θέματα που επί μακρόν ήταν άλυτα μέσω της παραδοσιακής διπλωματίας. Ο ίδιος ο Τραμπ είναι τόσο σίγουρος για τις διαπραγματευτικές του ικανότητες και την επιρροή των ΗΠΑ, που δεν τον πειράζει ποιος βρίσκεται στην άλλη πλευρά του τραπεζιού, είτε φίλος είτε εχθρός.

Ένας υψηλόβαθμος αξιωματούχος της κυβέρνησης ανέφερε ότι ο Τραμπ «απαιτεί ουσιαστικά από τις χώρες να κάνουν δύσκολες επιλογές για να φτάσουν στο σωστό σημείο». Ως πρόσφατο παράδειγμα, αναφέρονται οι απειλές του Τραμπ για επιβολή δασμών 50% στην Ινδία λόγω της υποστήριξής της στη ρωσική πολεμική προσπάθεια μέσω αγορών πετρελαίου. Η προσέγγιση αυτή επεκτείνεται σε μια σειρά ζητημάτων, από τους εμπορικούς πολέμους μέχρι την ειρηνοποίηση.

 
Η επικείμενη συνάντηση με τον Πούτιν

Η συνάντηση κορυφής μεταξύ Τραμπ και Πούτιν στην Αλάσκα θα αποτελέσει την πιο σημαντική δοκιμασία της «ετεροδοξίας» του Τραμπ. Οι απόψεις για το αν πρέπει να συναντηθεί με τον Πούτιν διχάζονται ανάλογα με την πίστη που έχει κανείς στις ικανότητες του Τραμπ. Κριτικοί όπως ο Edward Luce των Financial Times ανακαλούν «τα φαντάσματα του Μονάχου, της Γιάλτας και άλλων βρώμικων συμφωνιών». Ο Luce εκφράζει την ανησυχία ότι ο Τραμπ, ο οποίος κατά τη γνώμη του δεν έχει την κατανόηση της ιστορίας που έχει ο Πούτιν, θα μπορούσε να εκπληρώσει τους χειρότερους φόβους της Ουκρανίας και να «παραχωρήσει εδάφη στο διαπραγματευτικό τραπέζι που η Ρωσία δεν μπόρεσε να κερδίσει με τη δύναμη των όπλων». Εν τω μεταξύ, ο Πούτιν έχει κλιμακώσει την καλοκαιρινή του επίθεση στην περιοχή του Ντονέτσκ της Ουκρανίας για να καταλάβει όσο το δυνατόν περισσότερα εδάφη πριν από τη συνάντηση στην Αλάσκα.

Ωστόσο, οι υποστηρικτές του Τραμπ έχουν μεγαλύτερη πίστη στην ικανότητά του να αντιλαμβάνεται πότε τον εξαπατούν. Επισημαίνουν την προθυμία του να αποχωρήσει από τις συνομιλίες με τον ηγέτη της Βόρειας Κορέας, Κιμ Γιονγκ Ουν, κατά την πρώτη του θητεία, καθώς και τις χαμηλές προσδοκίες που έχει θέσει για τη συνάντηση στην Αλάσκα. Επιπλέον, πρόσφατα καθησύχασε τους Ευρωπαίους ηγέτες ότι δεν θα κάνει εδαφικές συμφωνίες χωρίς τη συμμετοχή της Ουκρανίας και προειδοποίησε τον Πούτιν για «πολύ σοβαρές συνέπειες» εάν αρνηθεί να συμφωνήσει σε κατάπαυση του πυρός στην Αλάσκα. Ο Τραμπ έχει δηλώσει ότι η συνάντηση στην Αλάσκα είναι μια «συνάντηση διερεύνησης», και ότι πιθανότατα θα καταλάβει μέσα στα δύο πρώτα λεπτά αν μπορεί να επιτευχθεί συμφωνία. Ενώ έχει επίσης δηλώσει ότι «δεν είναι στο χέρι μου να κάνω μια συμφωνία», σε άλλες περιπτώσεις έχει αναφερθεί σε «εδαφικές ανταλλαγές» για την ειρήνη, κάτι που έχει ανησυχήσει τους Ουκρανούς.

 
Διπλωματικές επιτυχίες και στρατηγική «ανοιχτής πόρτας»

Αξιωματούχοι της αμερικανικής κυβέρνησης αναφέρουν ότι αυτό που πρέπει να επηρεάσει περισσότερο τον Πούτιν και άλλους εταίρους στις διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ είναι η προσφορά του Τραμπ για απευθείας συνομιλίες με τους Ιρανούς ηγέτες. Μόνο αφού η Τεχεράνη αγνόησε την προθεσμία 60 ημερών για συνομιλίες, οι ΗΠΑ πραγματοποίησαν μια σειρά αεροπορικών επιδρομών σε τρεις ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις, στην επιχείρηση Midnight Hammer. Ωστόσο, η προσφορά για συνομιλίες παραμένει στο τραπέζι.

Πέραν του στρατιωτικού τομέα, αξιωματούχοι της κυβέρνησης παραθέτουν και άλλα παραδείγματα της ετεροδοξίας του Τραμπ. Για παράδειγμα, πρόσφατα έφερε τους ηγέτες της Αρμενίας και του Αζερμπαϊτζάν στον Λευκό Οίκο, όπου υπέγραψαν ένα πλαίσιο ειρήνης για την εξομάλυνση των σχέσεών τους μετά από σχεδόν τέσσερις δεκαετίες σύγκρουσης. Ο Τραμπ υποστήριξε ότι «πολλοί προσπάθησαν να βρουν μια λύση, συμπεριλαμβανομένης της Ευρωπαϊκής Ένωσης… Οι Ρώσοι εργάστηκαν πολύ σκληρά… Ο ‘νυσταλέος’ Τζο Μπάιντεν προσπάθησε, αλλά ξέρετε τι συνέβη εκεί». Οι δύο ηγέτες δήλωσαν την περασμένη Παρασκευή ότι θα προτείνουν τον Τραμπ για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης.

Άλλες επιτυχίες που του πιστώνουν είναι η εκτόνωση της κρίσης μεταξύ Ινδίας-Πακιστάν τον Μάιο, η μεσολάβηση για την ειρήνη μεταξύ της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό και της Ρουάντα τον Ιούνιο και η προσέγγιση της Καμπότζης και της Ταϊλάνδης στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων τον Ιούλιο.

 
Η υπομονή απέναντι στον Πούτιν και η κληρονομιά

Αυτό που διαχωρίζει τον Πούτιν από τους άλλους παγκόσμιους ηγέτες με τους οποίους έχει ασχοληθεί ο Τραμπ είναι η πολύ μεγαλύτερη υπομονή του Αμερικανού προέδρου απέναντι στην αδιαλλαξία του Ρώσου ηγέτη στις διαπραγματεύσεις. Αυτό συμβαίνει ακόμα και όταν ο Τραμπ έχει ενοχληθεί όλο και περισσότερο από τη συνεχιζόμενη δολοφονία Ουκρανών αμάχων από τον Πούτιν. Η συνάντηση με τον Πούτιν αντιπροσωπεύει την πιο βαθιά δοκιμασία της ανορθόδοξης προσέγγισης του Τραμπ στην εξωτερική πολιτική, και αυτή που πιθανότατα θα έχει τη μεγαλύτερη και διαρκέστερη επίδραση στη γεωπολιτική, την κληρονομιά του Τραμπ και τις φιλοδοξίες του για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης.

Ο Frederick Kempe είχε υποστηρίξει τον Δεκέμβριο ότι η έκβαση στην Ουκρανία θα καθορίσει την αξία του Τραμπ για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης. «Είναι δύσκολο να υπερεκτιμηθεί πόσο μεγάλη διαφορά θα κάνουν οι αποφάσεις του σχετικά με την Ουκρανία τις επόμενες εβδομάδες στην πορεία της δεύτερης θητείας του», είχε γράψει τότε. «Ο Τραμπ μπορεί είτε να ενισχύσει είτε να υπονομεύσει την παγκόσμια ηγεσία των ΗΠΑ για μια αναδυόμενη εποχή ανταγωνισμού μεγάλων δυνάμεων που θα εκτείνεται πολύ πέρα από τα τέσσερα χρόνια της θητείας του». Αν η «τραμπική ετεροδοξία» είναι το κλειδί για την επίδειξη τέτοιας ηγεσίας, ο πρόεδρος των ΗΠΑ θα έχει την ευκαιρία να το αποδείξει στην Αλάσκα.

 
Συγγραφέας: Frederick Kempe (atlanticcouncil.org)

mywaypress.gr –Περιεχόμενο αξίας με την υποστήριξη  υβριδικής νοημοσύνης.

Για  αναγνώστες με μεγάλο εύρος προσοχής.

mywaypress.gr – Ανθρωποκεντρικής Τεχνητής Νοημοσύνης