Η ιαπωνική φιλοσοφία που αλλάζει τη ζωή μας: Το Oubaitori

Σε έναν κόσμο όπου η σύγκριση αποτελεί καθημερινό φαινόμενο, η αρχαία ιαπωνική φιλοσοφία του Oubaitori προσφέρει μια ισχυρή και διαχρονική προοπτική. Αυτή η φιλοσοφία, που αναλύεται στο άρθρο  του Sahil Bloom, μας υπενθυμίζει ότι η προσωπική μας ανάπτυξη και ευτυχία εξαρτάται από την εστίαση στη δική μας μοναδική πορεία, απαλλαγμένη από τη σύγκριση με τους άλλους.

 
Η έννοια του Oubaitori

Η λέξη Oubaitori προέρχεται από τους ιαπωνικούς χαρακτήρες για τέσσερα δέντρα που ανθίζουν την άνοιξη: την κερασιά (sakura), τη δαμασκηνιά (ume), την ροδακινιά (momo), και τη βερικοκιά (anzu). Αυτά τα δέντρα, παρότι ανθίζουν την ίδια εποχή του χρόνου, ακολουθούν το δικό τους ξεχωριστό χρονοδιάγραμμα και ρυθμό. Η φιλοσοφία αυτή χρησιμοποιεί αυτή την εικόνα ως μια μεταφορά για την ανθρώπινη φύση: όπως τα δέντρα, έτσι και οι άνθρωποι ανθίζουν με τον δικό τους μοναδικό τρόπο και χρόνο. Συνεπώς, η σύγκριση με την πορεία κάποιου άλλου είναι, όπως τονίζεται στο κείμενο, μάταιη.

 
Η σύγκριση ως κλέφτης της χαράς

Ο συγγραφέας αναφέρει τη διάσημη ρήση του Θεόδωρου Ρούζβελτ, «Η σύγκριση είναι ο κλέφτης της χαράς», τονίζοντας ότι η σύγκριση με τους άλλους μπορεί να επισκιάσει την ικανοποίηση από τα δικά μας επιτεύγματα. Χρησιμοποιώντας ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα από την προσωπική του ζωή, περιγράφει την εμπειρία ενός φίλου του που πούλησε την εταιρεία του και πλήρωσε ένα εβδομαδιαίο ταξίδι με σκάφος για να το γιορτάσει με φίλους και οικογένεια. Ωστόσο, η χαρά του εξανεμίστηκε όταν ένας φίλος του σχολίασε ένα ακόμα μεγαλύτερο και πιο πολυτελές σκάφος που ήταν αγκυροβολημένο δίπλα. Αυτό το περιστατικό αναδεικνύει μια θεμελιώδη αλήθεια: πάντα θα υπάρχει «ένα μεγαλύτερο σκάφος», και η σύγκριση μπορεί να μειώσει την αξία των επιτευγμάτων μας.

 
Η εστίαση προς τα μέσα

Το κείμενο μας καλεί να αλλάξουμε την οπτική μας, από την εξωτερική προς την εσωτερική εστίαση. Όπως αναφέρει ο συγγραφέας, το να κοιτάμε συνεχώς προς τα έξω μπορεί να μας πείσει ότι οι άλλοι είναι καλύτερα από εμάς και ότι «το γρασίδι είναι πάντα πιο πράσινο από την άλλη πλευρά του φράχτη». Ωστόσο, αυτή η εξωτερική εστίαση τροφοδοτεί τη ζήλια και τον φθόνο, οι οποίοι μπορούν να καταναλώσουν τη ζωή μας.

Η λύση βρίσκεται στην εσωτερική αναστροφή: αντί να συγκρίνουμε, θα πρέπει να δίνουμε την ενέργειά μας στην καλλιέργεια της δικής μας πορείας. Η αναφορά στο πότισμα του δικού μας κήπου και του δικού μας γρασιδιού είναι μια ισχυρή μεταφορά που ενθαρρύνει την προσωπική ανάπτυξη και την αυτοβελτίωση, υπενθυμίζοντάς μας ότι «το γρασίδι είναι πιο πράσινο εκεί όπου το ποτίζεις». Με αυτό τον τρόπο, κάθε ίχνος ενέργειας που δίνεται στον εμμονικό έλεγχο της πορείας των άλλων, είναι ένα ίχνος ενέργειας που δεν μπορούμε να δώσουμε στη δική μας.

mywaypress.gr –Περιεχόμενο αξίας με την υποστήριξη  υβριδικής νοημοσύνης.

Για  αναγνώστες με μεγάλο εύρος προσοχής.