Η Ελλάδα χωρίς σχέδιο για την αμυντική βιομηχανία – καιρός για άλμα με ΗΠΑ και Ισραήλ

3 Σεπτεμβρίου, 2025 11:48 πμ

Η Ελλάδα χρειάζεται άμεσα ένα εθνικό σχέδιο με δόντια: κεντρική διοίκηση, δεσμευτικές ρήτρες, και στρατηγικές συνεργασίες με ΗΠΑ–Ισραήλ. Μόνο έτσι θα αποκτήσει αυτάρκεια, εξαγωγική δυναμική και πραγματική αποτρεπτική ισχύ.

 
Η Ελλάδα βρίσκεται μπροστά σε μια στρατηγική αλήθεια που δεν χωράει άλλη καθυστέρηση: η αμυντική της βιομηχανία δεν έχει εθνικό σχέδιο. Έχει σκόρπιες προμήθειες, ημίμετρα και προσδοκίες, την ώρα που η Τουρκία χτίζει εξαγωγικό κολοσσό όπλων, με γραμμές παραγωγής που γεμίζουν τον κόσμο. Το αποτέλεσμα είναι οδυνηρό: εκείνοι αποκτούν αυτάρκεια και διπλωματική ισχύ, εμείς εξάρτηση και υπερτιμολογημένες αγορές.

Η πολιτική ηγεσία οφείλει να καταλάβει ότι δεν πρόκειται για «πολυτέλεια». Δεν είναι θέμα «να στηρίξουμε λίγες εταιρείες». Είναι εθνική επιβίωση. Όταν μια χώρα δεν παράγει ούτε τα πυρομαχικά που χρειάζεται για λίγες εβδομάδες μάχης, αλλά αφήνει τον αντίπαλο να εξάγει drones, πυραύλους και τεθωρακισμένα σε τρεις ηπείρους, τότε μιλάμε για στρατηγική παράδοση.

Η λύση δεν είναι ακαδημαϊκή: είναι άμεση συνεργασία με ΗΠΑ και Ισραήλ σε κοινές γραμμές παραγωγής. Πυρομαχικά, UAV, ηλεκτροοπτικά, MRO για στόλους – τομείς που μπορούν να στηρίξουν επιχειρησιακά τις Ένοπλες Δυνάμεις και να δώσουν εξαγωγικό όγκο. Αυτό σημαίνει θέσεις εργασίας, τεχνογνωσία, εξαγωγές και –κυρίως– ασφάλεια.

Όσο δεν υπάρχει εθνική Αρχή Αμυντικής Βιομηχανίας, δεσμευτικές ρήτρες για εγχώρια συμμετοχή, και μετρήσιμα KPIs για παραγωγή και εξαγωγές, η Ελλάδα θα ξοδεύει δισεκατομμύρια για να ενισχύει… τις βιομηχανίες άλλων χωρών. Το διακύβευμα είναι σαφές: ή χτίζουμε δική μας βάση ισχύος, ή απλώς αγοράζουμε χρόνο μέχρι την επόμενη κρίση.

 
Policy brief: Πίνακες, προτάσεις και χρονοδιάγραμμα εφαρμογής

Εθνικό Σχέδιο Ανάπτυξης Αμυντικής Βιομηχανίας – Προτάσεις Συνεργασίας με ΗΠΑ & Ισραήλ

1. Κύρια Προβλήματα

• Απουσία εθνικής στρατηγικής και ενιαίου φορέα.
• Ανεφάρμοστες ρήτρες εγχώριας συμμετοχής (25% χωρίς μηχανισμό ελέγχου).
• Έλλειψη γραμμών παραγωγής σε κρίσιμα μέσα (πυρομαχικά, UAV, ηλεκτροοπτικά).
• Μηδενική εξαγωγική στόχευση – χαμένη διεθνής αγορά.

 

2. Προτεινόμενες Θεσμικές Αλλαγές

• Δημιουργία Αρχής Αμυντικής Βιομηχανίας (ΑΑΒ) υπό το ΚΥΣΕΑ.
• Ενιαίος προϋπολογισμός βιομηχανικής πολιτικής 5ετίας.
• Υποχρεωτικές ρήτρες εγχώριας συμμετοχής με penalties/bonuses.
• Δημιουργία «Δείκτη Αμυντικής Αυτάρκειας» με τριμηνιαία δημοσίευση.

 

3. Στρατηγικοί Τομείς Ανάπτυξης

• Πυρομαχικά & Ρουκέτες: Συμπαραγωγή με ΗΠΑ – 2 γραμμές 155mm/122mm.
• UAV & C-UAS: Κοινή ανάπτυξη με Ισραήλ – 2 πρωτότυπα ανά έτος, ταχεία παραγωγή.
• Ηλεκτροοπτικά & Αισθητήρες: Cluster EO/IR – συνεργασία με Ισραήλ.
• MRO Hubs: F-16, ελικόπτερα, ναυτικά συστήματα – περιφερειακό κέντρο NATO.
• Ναυπηγεία: Workshare σε διεθνείς παραγγελίες (Σκαραμαγκάς/Ελευσίνα).

 

4. Χρονοδιάγραμμα

0–90 ημέρες

• Νομοσχέδιο για ΑΑΒ και δεσμευτικές ρήτρες.
• Χάρτης ικανοτήτων ελληνικής βιομηχανίας.
• Μνημόνια συνεργασίας με ΗΠΑ/Ισραήλ για 3 workstreams (πυρομαχικά, MRO, UAV).

3–12 μήνες

• Λειτουργία 2 γραμμών πυρομαχικών, 1 ηλεκτροοπτικών.
• Συμβόλαια MRO με δεσμευτικές διαθεσιμότητες.
• Πρώτες εξαγωγές σε Βαλκάνια/Μεσόγειο με κρατικές εγγυήσεις.

12–36 μήνες

• Εξαγωγικοί στόχοι > €500 εκ.
• Παραγωγή 3–5 νέων προϊόντων (UAV, αισθητήρες, C-UAS).
• Συμμετοχή ναυπηγείων σε διεθνείς παραγγελίες.

 

5. KPIs

• % εγχώριας αξίας ανά πρόγραμμα.
• Χρόνοι MRO / διαθεσιμότητα στόλων.
• Νέα πιστοποιημένα προϊόντα σε παραγωγή.
• Εξαγωγικές συμβάσεις & γεωγραφική διασπορά.
• R&D to production lead time (μήνες).

 
Τι λείπει σήμερα

• Σταθερή κατεύθυνση & governance: ένα ενιαίο κέντρο που καθορίζει προτεραιότητες, δεσμεύει πόρους και λογοδοτεί για αποτελέσματα.
• Συνέπεια στους στόχους εγχώριας συμμετοχής: υπάρχει θεσμικό πλαίσιο για συμμετοχή 25% της εγχώριας βιομηχανίας στα εξοπλιστικά, αλλά χωρίς αυστηρό μηχανισμό εφαρμογής παραμένει ευχή.
• Χαρτογράφηση ικανοτήτων & εξαγωγική στρατηγική: ξέρουμε τι μπορούμε να φτιάξουμε καλά; σε ποιες αγορές; με ποια χρηματοδότηση;
• Γέφυρα R&D–παραγωγής: το ΕΛΚΑΚ είναι καλή αρχή για να ενώσει startups με αμυντικές ανάγκες, αλλά θέλει όγκο, ρυθμό και pipeline έργων.

 
Εθνικό Σχέδιο Αμυντικής Βιομηχανίας (12–36 μήνες)

1) Κεντρική «Αρχή Αμυντικής Βιομηχανίας» (ΑΑΒ)

• Υπάγεται απευθείας στο ΚΥΣΕΑ με μοναδική εντολή: στρατηγική, προτεραιοποίηση, βιομηχανική συμμετοχή, εξαγωγές.
• Ενιαίος προϋπολογισμός βιομηχανικής πολιτικής 5ετίας, συνδεδεμένος με τις προμήθειες.
• Υποχρεωτική ποσοτικοποίηση: εγχώρια αξία, θέσεις εργασίας, IP που μένει στην Ελλάδα, εξαγωγικοί στόχοι ανά πρόγραμμα.

2) Προμήθειες με «βιομηχανική ρήτρα» που εφαρμόζεται

• Μετατρέπουμε το 25% σε δεσμευτική ρήτρα με milestones, penalties/bonuses και ανεξάρτητο έλεγχο.
• Workshare πρώιμα στη διαπραγμάτευση (όχι μετά την υπογραφή).
• Δυνατότητα “build-to-print” & “build-to-spec” σε ελληνικά ναυπηγεία/εργοστάσια (ιδίως Σκαραμαγκά/Ελευσίνα) ώστε να αποκτούν επαναλαμβανόμενο έργο, όχι one-off.

3) Επιτάχυνση R&D–παραγωγής

• Ταμείο Διττής Χρήσης (dual-use) υπό ΕΛΚΑΚ για UAV/C-UAS, ηλεκτροοπτικά, EW, λογισμικό αποστολής—τους τομείς που και η Τουρκία έκανε «ειδίκευση».
• Γρήγορα πρωτότυπα: 9–12 μήνες από ιδέα σε δοκιμή πεδίου με μικρά «spirals» αντί για τέλεια, αργά προγράμματα.

4) Εξαγωγική στρατηγική

• Γραμμή κρατικών εγγυήσεων για εξαγωγές (Exposures με υποστήριξη κρατικού φορέα).
• Target αγορές: Βαλκάνια, Med, E. Ευρώπη, Αφρική όπου υπάρχει ζήτηση σε UAV, οχήματα, ηλεκτρο-οπτικά—εκεί ακριβώς που σήμερα «τρέχει» η Άγκυρα.

 
 Δίδυμος άξονας ενίσχυσης με ΗΠΑ & Ισραήλ

Με ΗΠΑ: «Hellenic Sustainment & Co-Production»

1. Πυρομαχικά & κατανάλωση υψηλού ρυθμού
   – Συμπαραγωγή 155mm/122mm, ρουκέτες πολλαπλών εκτοξευτών και κρίσιμα προωθητικά/θρυαλλίδες. Στόχος: 2 ελληνικές γραμμές με αμερικανικά standards και multi-year συμβόλαια NATO.
2. MRO Hubs για στόλους NATO
   – Περιφερειακό κέντρο F-16 & ελικοπτέρων (συν μελλοντικό workshare σε F-35 υποσυγκροτήματα), με SLA διαθεσιμοτήτων για ΠΑ/ΣΞ και πελάτες 3ων χωρών.
3. Ναυπηγεία ως “Build Partner”
   – Σκαραμαγκάς/Ελευσίνα σε modules/υποσυστήματα πλοίων υποστήριξης/περιπολίας και retrofit αισθητήρων—όχι μόνο ελληνικά προγράμματα, αλλά και US Navy/third-party orders.
4. Λογισμικό & data links
   – Συμπαραγωγή secure comms, datalink gateways, mission planning tools με εξαγώγιμο configuration (όχι ITAR-locked «μαύρα κουτιά»).
5. Χρηματοδοτική γέφυρα
   – Αξιοποίηση αμερικανικών εργαλείων (DF…C/EXIM τύπου), ώστε να «κλειδώνουν» multi-year παραγγελίες και να χρηματοδοτούνται capex γραμμών παραγωγής.

Με Ισραήλ: «Hellas–Israel Applied Defense Lab»

1. Σμήνη UAV & C-UAS
   – Κοινή ανάπτυξη μικρο-UAV, loitering munitions, anti-drone αισθητήρων/παρεμβολών γρήγορα spirals, δοκιμές σε ελληνικά πεδία.
2. Ηλεκτροοπτικά & αισθητήρες
   – Συμπαραγωγή EO/IR pods, σταθεροποιημένων οπλικών σταθμών, ραντάρ μικρής εμβέλειας για ΣΞ/Νατοϊκές ανάγκες—τομείς όπου η Τουρκία έχει ήδη βγάλει όγκο εξαγωγών.
3. Αεράμυνα SHORAD/GBAD-C2
   – Κοινό C2 layer που «ράβει» ραντάρ, αισθητήρες, φορητά μέσα και όπλα διαφορετικής προέλευσης.
4. Σχολές & πεδία δοκιμών
   – Ετήσια «Campaign of Learning» με Ισραηλινούς για tactics/δοκιμές—κάθε κύκλος να καταλήγει σε αναβάθμιση προϊόντος και όχι απλώς σε άσκηση.

 Οδικός χάρτης εκτέλεσης

0–90 ημέρες

• Νομοσχέδιο για την ΑΑΒ, KPI & ρήτρες βιομηχανικής συμμετοχής.
• «Χάρτης ικανοτήτων» της ελληνικής βιομηχανίας (ποιος φτιάχνει τι, με ποια πιστοποίηση).
• Μνημόνια με ΗΠΑ/Ισραήλ για 3 συγκεκριμένα workstreams: 155mm & ρουκέτες, MRO F-16/ελικοπτέρων, UAV/C-UAS.

3–12 μήνες

• Εκκίνηση 2 γραμμών πυρομαχικών, 1 γραμμής ηλεκτροοπτικών.
• Συμβόλαια MRO με δεσμευτικούς δείκτες διαθεσιμότητας.
• 2 κύκλοι πρωτοτύπων UAV/loitering (δοκιμές, feedback, παραγωγή μικρών παρτίδων).
• Πρώτες «έξυπνες» εξαγωγές σε Βαλκάνια/Ανατ. Μεσόγειο με κρατικές εγγυήσεις.

12–36 μήνες

• Ετήσιος εξαγωγικός στόχος: > €500 εκ. σε 3 χρόνια (συντηρητικός για αρχή).
• Ελληνικό cluster αισθητήρων/EO-IR και cluster C-UAS με 3–5 προϊόντα σε παραγωγή.
• Ναυπηγικό workshare σε διεθνείς παραγγελίες (όχι μόνο εγχώριες)

Μετρήσιμα KPIs (να δημοσιεύονται κάθε τρίμηνο)

• % εγχώριας αξίας ανά πρόγραμμα και πραγματική μεταφορά τεχνογνωσίας (modules, όχι μόνο τελική συναρμολόγηση).
• Χρόνοι MRO/διαθεσιμότητες στόλων.
• Νέα πιστοποιημένα προϊόντα (TRL→παραγωγή).
• Αριθμός εξαγωγικών συμβολαίων & γεωγραφική διασπορά.
• R&D to Production lead time (μήνες από δοκιμή σε παραγωγή).
• Δημιουργούμε «Δείκτη Αμυντικής Αυτάρκειας»: πυρομαχικά/ημέρα, βασικά ανταλλακτικά/μήνα, % κάλυψης από εγχώριες γραμμές.

 
Το πολιτικό μήνυμα

Δεν μιλάμε για «αγορές του αιώνα». Μιλάμε για βιομηχανική κυριαρχία μέσα στη Συμμαχία: να φτιάχνεις, να συντηρείς, να εξάγεις. Η Τουρκία έκανε αυτό το άλμα και το αξιοποιεί διπλωματικά και επιχειρησιακά. Εμείς έχουμε ανάγκη από ένα σχέδιο με δόντια: δεσμευτικές ρήτρες, κοινή παραγωγή με ΗΠΑ–Ισραήλ στα σωστά προϊόντα, ταχεία R&D και εξαγωγική πειθαρχία. Αλλιώς, θα πληρώνουμε ακριβά για ισχύ που… δεν θα μένει στην Ελλάδα

Η Ελλάδα χρειάζεται άμεσα ένα εθνικό σχέδιο με δόντια: κεντρική διοίκηση, δεσμευτικές ρήτρες, και στρατηγικές συνεργασίες με ΗΠΑ–Ισραήλ. Μόνο έτσι θα αποκτήσει αυτάρκεια, εξαγωγική δυναμική και πραγματική αποτρεπτική ισχύ.

Policy brief: πίνακες, προτάσεις και χρονοδιάγραμμα εφαρμογής

mywaypress.gr –Περιεχόμενο αξίας με την υποστήριξη  υβριδικής νοημοσύνης.

Για  αναγνώστες με μεγάλο εύρος προσοχής.