Η πολιτική κακοποίηση φέρνει τα πραγματικά «εγκεφαλικά», όχι η δημοσιογραφία

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, πιεσμένος από σκάνδαλα, κοινωνική φθορά και τη διογκούμενη δυσπιστία των πολιτών, επέλεξε μια ακόμη φορά την εύκολη οδό: την αλλαγή ατζέντας. Και το έκανε με τρόπο πολιτικά ανήθικο. Σύμφωνα με το δημοσίευμα στο in.gr, έφτασε στο σημείο να συνδέσει τη σοβαρή κατάσταση της υγείας του στενού του συνεργάτη Γιώργου Μυλωνάκη με την κριτική που ασκείται από την αντιπολίτευση

Πρόκειται για μια επιλογή που προσβάλλει πρώτα απ’ όλα την κοινή λογική και έπειτα την ίδια τη σοβαρότητα των θεμάτων υγείας. Όταν ένας πρωθυπουργός εργαλειοποιεί μια ανθρώπινη περιπέτεια για να αποσπάσει τη συζήτηση από ζητήματα δημοκρατίας, διαφάνειας και λογοδοσίας, δεν αποδυναμώνει τους αντιπάλους του. Αποδυναμώνει τον ίδιο τον θεσμό που εκπροσωπεί.

Ο κ. Μητσοτάκης οφείλει να αναλογιστεί κάτι πολύ απλό: αν υπάρχει πολιτική συμπεριφορά που έχει επιφέρει «πολλαπλά εγκεφαλικά» στην κοινωνία, αυτή δεν είναι ο δημοσιογραφικός έλεγχος ούτε η αντιπολιτευτική κριτική. Είναι η χρόνια πολιτική κακοποίηση των πολιτών από μια εξουσία που κυβερνά με αλαζονεία, ασυλία και περιφρόνηση προς την κοινωνική πραγματικότητα.

Τα πραγματικά «εγκεφαλικά» τα γεννά η προσβολή των οικογενειών των θυμάτων της τραγωδίας των Τεμπών. Τα γεννά η αίσθηση ότι για μια εθνική πληγή δεν αποδόθηκε ακόμη η λογοδοσία που απαιτεί η κοινωνία. Τα γεννά η αλαζονική στάση υπουργών που μιλούν σαν να μην κατανοούν το βάθος της οδύνης.

Τα γεννά επίσης η αγωνία των νοικοκυριών που βλέπουν να χάνεται η πρώτη κατοικία τους σε πλειστηριασμούς. Η απόγνωση του εργαζόμενου που πληρώνει ενοίκιο δυσανάλογο του μισθού του. Η ακρίβεια που ροκανίζει τον μήνα από τη δεύτερη εβδομάδα. Η οικονομική ανισότητα που μετατρέπει τη ζωή των πολλών σε μόνιμη πίεση και των λίγων σε προνόμιο.

Αυτές οι συνθήκες δεν προκαλούν μόνο κοινωνική φθορά. Επιβαρύνουν σε βάθος χρόνου και την ψυχική και τη σωματική υγεία των πολιτών. Το άγχος, η ανασφάλεια, η αίσθηση αδικίας και η μόνιμη πίεση δεν είναι αφηρημένες έννοιες. Είναι καθημερινός μηχανισμός φθοράς.

Γι’ αυτό και η επίκληση της περιπέτειας υγείας ενός συνεργάτη ως πολιτικό επιχείρημα είναι ύβρις. Δείχνει πολιτικό αδιέξοδο. Δείχνει έλλειψη επιχειρημάτων. Δείχνει μια εξουσία που αντί να απαντά στην ουσία, αναζητά συναισθηματικά καταφύγια και επικοινωνιακές ασπίδες.

Λίγη ντροπή και περισσότερη σοβαρότητα σε θέματα υγείας δεν θα έβλαπτε, κ. Μητσοτάκη. Γιατί οι πολίτες ξέρουν πια πολύ καλά τι τους αρρωσταίνει πραγματικά.

mywaypress.gr –Περιεχόμενο αξίας με την υποστήριξη  υβριδικής νοημοσύνης.

Για  αναγνώστες με μεγάλο εύρος προσοχής.