Επενδύστε στους άνδρες: Μια ξεχασμένη προτεραιότητα

Στην Ελλάδα τις τελευταίες εβδομάδες, τίτλοι ειδήσεων που αφορούν άγριες συμπλοκές, μαχαιριές έξω από σχολεία, νεαρούς που μετατρέπουν ένα γήπεδο ή μια πλατεία σε πεδίο μάχης, περνούν από την επικαιρότητα με μια σχεδόν μοιρολατρική διάθεση. «Άλλο ένα περιστατικό» σκεφτόμαστε, πριν αλλάξουμε κανάλι. Όμως πίσω από αυτές τις σκηνές βίας κρύβεται ένα ευρύτερο, δομικό ζήτημα: έχουμε εγκαταλείψει τους άνδρες.

Ο Scott Galloway (profgalloway.com), σε σειρά άρθρων και ομιλιών του, μιλάει συχνά για το “boy crisis”, την κρίση των αγοριών στις δυτικές κοινωνίες. Οι αριθμοί είναι σκληροί: λιγότεροι άνδρες φοιτούν ή αποφοιτούν από πανεπιστήμιο, οι αυτοκτονίες είναι δυσανάλογα περισσότερες στους άνδρες, ενώ το ποσοστό ανδρών που δηλώνουν ότι νιώθουν κοινωνικά απομονωμένοι έχει εκτοξευθεί. Στην Ελλάδα δεν έχουμε τόσο συστηματικά στοιχεία, αλλά τα σημάδια είναι ορατά με γυμνό μάτι: χαμηλές σχολικές επιδόσεις για τα αγόρια, υψηλή ανεργία στους νέους άνδρες, “χαμένοι” εικοσάρηδες και τριαντάρηδες που μένουν στο παιδικό δωμάτιο.

Η κοινωνία μας έχει επενδύσει, σωστά, στην ενδυνάμωση των γυναικών. Όμως έχουμε παραμελήσει να επαναπροσδιορίσουμε τι σημαίνει να είσαι άνδρας σήμερα. Το αποτέλεσμα; Ένας αυξανόμενος αριθμός νέων που μεγαλώνουν χωρίς θετική αντρική ταυτότητα, χωρίς προοπτική. Και τότε, η βία γίνεται γλώσσα, η συμμορία γίνεται οικογένεια, το μαχαίρι γίνεται τρόπος να ακουστείς.

 
Το ελληνικό κενό

Στην Κρήτη, όπου αναφέρθηκαν οι τελευταίες επιθέσεις, αλλά και σε πολλά άλλα σημεία της χώρας, η έλλειψη ανδρικών προτύπων είναι κραυγαλέα. Οικογένειες πιεσμένες από οικονομικά βάρη, σχολεία χωρίς ουσιαστική καθοδήγηση, γειτονιές χωρίς θεσμούς κοινοτικής στήριξης. Τα αγόρια μεγαλώνουν συχνά μέσα σε ένα μείγμα υπερπροστασίας και αδιαφορίας: από τη μια «μην κουνιέσαι πολύ για να μη σου συμβεί τίποτα», από την άλλη «δεν πειράζει, τα αγόρια είναι έτσι».

Κάπως έτσι, χτίζεται μια γενιά αντρών που στριμώχνεται ανάμεσα στην τοξικότητα του παλιού ανδρισμού και στο κενό ενός νέου ρόλου που δεν έχει ακόμη οριστεί.

 
Τι σημαίνει «επενδύστε στους άνδρες»;

• Εκπαίδευση: Προγράμματα που στηρίζουν ειδικά τα αγόρια από μικρές ηλικίες, δίνοντάς τους ισχυρά κίνητρα και καθοδήγηση για μάθηση. Η ανισότητα φύλου δεν αφορά μόνο τα κορίτσια που μένουν πίσω· αφορά πια και τα αγόρια.
• Καθοδήγηση/mentorship: Χρειάζονται προγράμματα μέντορινγκ, από άνδρες που μπορούν να δείξουν δρόμους χωρίς βία και χωρίς να αναπαράγουν αρνητικά στερεότυπα.
• Κοινότητες και αθλητισμός: Όχι ως «εκτόνωση», αλλά ως δίκτυα κοινωνικής ένταξης και πειθαρχίας. Ο καλός προπονητής, ο ενεργός ρόλος του δήμου, μπορούν να λειτουργήσουν σαν δεύτερη οικογένεια.
• Ψυχική υγεία: Οι άνδρες ακόμα ντρέπονται να ζητήσουν ψυχολογική στήριξη. Χρειάζονται εκστρατείες που να νομιμοποιούν το αίτημα βοήθειας.

 
Γιατί τώρα;

Η βία των μαθητών έξω από τα σχολεία δεν είναι μεμονωμένο γεγονός αλλά προειδοποίηση. Αν συνεχίσουμε να βλέπουμε κάθε περιστατικό σαν «ένα ακόμα επεισόδιο» θα ξαφνιαστούμε όταν το πρόβλημα φουσκώσει και γίνει ανεξέλεγκτο.

Η αλήθεια, όσο άβολη κι αν είναι, είναι απλή: δεν μπορούμε να οικοδομήσουμε μια υγιή κοινωνία αφήνοντας τους μισούς νέους της να διαλύονται. Χρειαζόμαστε μια εθνική στρατηγική για τα αγόρια και τους άνδρες. Όχι για να επιστρέψουμε στις παλιές πατριαρχικές νόρμες, αλλά για να δημιουργήσουμε νέες υγιείς δομές ανδρισμού που θα στηρίζουν και δεν θα διαλύουν.

Αν δεν επενδύσουμε τώρα στους άνδρες, θα το πληρώσουμε πολύ ακριβότερα αργότερα: στις φυλακές, στα νοσοκομεία, στα δελτία ειδήσεων.

Η πραγματική ερώτηση λοιπόν δεν είναι αν μπορούμε να το αντέξουμε. Είναι αν αντέχουμε άλλο να μην το κάνουμε.

 
mywaypress.gr –Περιεχόμενο αξίας με την υποστήριξη  υβριδικής νοημοσύνης.

Για  αναγνώστες με μεγάλο εύρος προσοχής.