Με τις ίδιες ουλές

Ποιος άλλος μπορεί να αντιγράψει την μήτρα δημιουργίας που  έχεις στο μυαλό και την καρδιά σου και σε διακρίνει σαν άνθρωπο δημιουργό;

Ποιος μπορεί να γεμίσει την καθημερινότητα της προσπάθειας, με το ίδιο δυνατό φως, όπως το δικό σου μοναδικό φώς;

Ποιος  μπορεί να γεννήσει τις μοναδικές δημιουργίες που έφερες στο φως της μέρας;

Ποιος μπορεί να διαπρέπει, να επιμένει, να διεκδικεί, να παλεύει, ξανά και ξανά, κάθε μέρα, κάθε στιγμή, μέσα σε αυτή την θύελλα της ισοπέδωσης και της παρακμής;

Ποιος μπορεί να βαδίζει αντίθετα στο ρεύμα, να ξεχωρίζει με τον δυναμισμό του σε όλο τον κόσμο, με προϊόντα και υπηρεσίες;

Ποιος μπορεί να αισθανθεί  τις ουλές στην ψυχή σου, αυτές τις ίδιες ουλές, με τον ίδιο πόνο, το ίδιο βάθος, την ίδια ένταση και όμως, να εξακολουθεί να υπάρχει και να επιμένει και να χαμογελάει κάθε μέρα;

Ποιος μπορεί να έρθει στη θέση σου και να επιμένει ακόμη να δημιουργεί; Μόνον Εσύ. Σε έχουμε ανάγκη. Γι’ αυτό σε έχουμε ανάγκη.

Αυτό το αναντικατάστατο, μοναδικό καλούπι, που σε ξεχωρίζει, αφήνει  το αποτύπωμά σου σε κάθε λόγο ή πράξη σου. Είναι η ρίζα της δύναμής σου. Αυτό το καλούπι, με υλικά μοναδικά, επιτεύγματα  εξαιρετικά, αμάλγαμα θάρρους, μυαλού και πίστης.

Σε έχουμε ανάγκη. Γι’ αυτό σε έχουμε ανάγκη.

Εσύ, με τις ίδιες ουλές, με τον ίδιο πόνο, με το ίδιο βάθος, με την ίδια ένταση.

Εσύ, με το ίδιο δάκρυ και το ίδιο χαμόγελο, με το ίδιο πείσμα και το ίδιο  πάθος.

Εσύ που επιμένεις, σε κάθε μία ουλή να προσθέτεις και άλλη ορμή και άλλη επιμονή και άλλη ένταση και άλλη δημιουργία και άλλη μεθοδικότητα και άλλο πείσμα και περισσότερη ένταση στην ίδια ουλή και σε κάθε ουλή περισσότερο πείσμα.

Και όμως. Θα νικήσεις.

Δεν μπορεί αυτή η ουλή να πάει χαμένη. Μην την κρύβεις. Είναι πρότυπο. Μήτρα έμπνευσης.

Παναγιώτης Τσακιρίδης