Εθνικό σχέδιο ή κινούμενη άμμος;

Οι επιλογές των υπευθύνων χάραξης πολιτικής θεωρητικά έχουν στόχο την δημιουργία αξίας. Την εμπέδωση εμπιστοσύνης. Η αλληλεπίδραση με τις κοινές αγωνίες, τους προβληματισμούς και τις ελπίδες των πολιτών είναι πρωτεύον στοιχείο και καταλύτης πραγματικών αλλαγών.

Η απουσία ψυχραιμίας οδηγεί σε βεβιασμένες επιλογές και συνήθως οι φορείς λήψης αποφάσεων αρκούνται στην υιοθέτηση ακατέργαστων λύσεων υπό το κράτος πανικού. Όταν μάλιστα οι ανεπεξέργαστες λύσεις επιδεινώνουν το πρόβλημα το έλλειμμα αξιοπιστίας εγκαθίσταται συνολικά, μεγεθύνεται η αγωνία, αλλοιώνεται η ελπίδα λύσεων, ακυρώνεται η αφετηρία, μειώνεται η δυναμική, τραυματίζεται το σώμα της κοινωνίας και η ανυπομονησία καταλαμβάνει θέση επικεφαλής.

Οι κάθε είδους συνεργάτες και σύμβουλοι των υπευθύνων πολιτικής έχουν μια επιλογή-να αντιτάσσουν ένα «όχι» ή «είναι λάθος», να τεκμηριώνουν το όχι και να καταθέτουν εναλλακτικές. Το όχι σώζει και τον επικεφαλής και κυρίως την χώρα.

Ούτε η πολιτική του τεντωμένου δάχτυλου, ούτε η πολιτική καταστολής ανταποκρίνονται στις ανάγκες ολοκληρωμένης χάραξης πολιτικής. Τα σοβαρά ζητήματα της χώρας, από την οικονομία (ανεργία, χρέος, ανάπτυξη, δημογραφικό, παιδεία) μέχρι τα εθνικά (προσφυγικό –Τουρκία), απαιτούν εθνικό σχέδιο. Όταν αυτό απουσιάζει, οι πολιτικοί τρέχουν πίσω από τις εξελίξεις. Σε ένα περιβάλλον κινούμενης άμμου αυτό δεν είναι απλά επικίνδυνο – είναι συνταγή εθνικής, ολικής, καταστροφής.

mywaypress.gr