Φιλελευθερισμός, ISIS και ο «Εθνικισμός της Τοστιέρας»

Η ανάλυση του Richard Hanania για την κρίση νοήματος της σύγχρονης ζωής

 
Σε ένα άρθρο που συνδυάζει την προσωπική εξομολόγηση με την αιχμηρή πολιτική ανάλυση, ο Richard Hanania διερευνά μια από τις κεντρικές παραδοξότητες της σύγχρονης φιλελεύθερης δημοκρατίας: τη συνύπαρξη πρωτοφανούς ευημερίας και ασφάλειας με ένα διάχυτο αίσθημα ανίας (ennui) και έλλειψης νοήματος.

Ο Hanania ξεκινά με μια σειρά από προκλητικές προσωπικές παραδοχές: οδηγεί επικίνδυνα γρήγορα και ριψοκίνδυνα, μερικές φορές αφήνει την τρίχρονη κόρη του να κάθεται στο μπροστινό κάθισμα, οδηγούσε για χρόνια με ληγμένη άδεια κυκλοφορίας και επιδίδεται συχνά σε «ενοχλητικό trolling» στο X. Ο λόγος; Όπως ο ίδιος δηλώνει, το να ακολουθεί κανόνες «απλά μοιάζει ανούσιο» (χρησιμοποιεί τον όρο “gay”) και η συμμόρφωση με τις γραφειοκρατικές διαδικασίες, όπως η ανανέωση της άδειας, μοιάζει «υποτιμητική, ειδικά για έναν σημαντικό διανοούμενο».

Αυτή η προσωπική ανησυχία αποτελεί το θεμέλιο της κεντρικής του θέσης.

 
Το Δίλημμα της Νεωτερικότητας: Ασφάλεια έναντι Νοήματος

Ο Hanania υποστηρίζει ότι το «δίλημμα της νεωτερικότητας» είναι πως η ζωή έχει γίνει «πολύ εύκολη σε σχέση με οποιοδήποτε άλλο σημείο της ιστορίας μας». Ενώ ο φιλελευθερισμός παρέχει «ειρήνη και ευημερία», η απουσία πραγματικού φυσικού κινδύνου και οι καταστάσεις ζωής ή θανάτου δημιουργούν ένα βαθύ υπαρξιακό κενό.

«Βαθιά μέσα μου, αυτό με ενοχλεί», γράφει. Παρά το γεγονός ότι ζει μια συναρπαστική πνευματική ζωή, η ανάγκη για κάτι πιο ριψοκίνδυνο είναι μια «φαγούρα που δεν φεύγει».

Αυτή η ενσωματωμένη ανία, σε συνδυασμό με την άνοδο των smartphone και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, κάνει πολλούς ανθρώπους δυστυχισμένους. Η απάντησή τους; Ο «ανελεύθερος πειρασμός» (illiberal temptation).

 
Ο ανελεύθερος πειρασμός και ο «Εθνικισμός της Τοστιέρας»

Σύμφωνα με τον Hanania, οι άνθρωποι στρέφονται σε ανελεύθερες πολιτικές ιδεολογίες  όχι παρά τη δυστυχία τους, αλλά εξαιτίας της. Αυτές οι ιδεολογίες, είτε δεξιές είτε αριστερές, προσφέρουν αυτό που λείπει από τη σύγχρονη ζωή: «έναν επιθυμητό τελικό στόχο, υψηλά διακυβεύματα, συντρόφους όπλων, ηθική βεβαιότητα και έναν σαφή εχθρό».

Ωστόσο, ο Hanania ασκεί δριμεία κριτική σε αυτές τις λύσεις, υποστηρίζοντας ότι «είναι χτισμένες πάνω σε ψέματα» και προωθούν «τρομερές οικονομικές ιδέες».

Χρησιμοποιεί ως κεντρικό παράδειγμα τον «Εθνικισμό της Τοστιέρας» (Toaster Nationalism), αναφερόμενος στη δήλωση του J.D. Vance ότι «ένα εκατομμύριο φτηνές, απομιμήσεις τοστιέρας δεν αξίζουν όσο η τιμή μιας και μόνο αμερικανικής θέσης εργασίας στη μεταποίηση».

Ο Hanania αποδομεί αυτή τη λογική ως εξής:

• Ψεύτικο Νόημα: Αυτό που προσφέρει ο Vance δεν είναι πραγματική ευημερία, αλλά «νόημα με τη μορφή του να μπορείς να είσαι μέλος μιας ομάδας και να κατηγορείς τους ξένους για τα προβλήματά σου».
• Οικονομική Αυταπάτη: Το τελικό αποτέλεσμα τέτοιων πολιτικών είναι η οικονομική στασιμότητα ή η παρακμή. Οι ανελεύθεροι «καταλήγουν ακριβώς εκεί που ξεκίνησαν, απλώς φτωχότεροι».
• Η Παγίδα της Γνώσης: Το θεμελιώδες πρόβλημα, σύμφωνα με τον Hanania, είναι ότι «μόλις εκτεθείς στην ύπαρξη υψηλότερων προτύπων διαβίωσης, τότε η φτώχεια… γίνεται συντριπτική για την ψυχή». Η γνώση ότι η οικονομική ανάπτυξη είναι δυνατή καθιστά την επιστροφή σε μια φτωχότερη αλλά (υποθετικά) πιο «γεμάτη νόημα» ζωή, αδύνατη.

 
 Το προκλητικό στρατηγικό πλαίσιο: ISIS και Νεοσυντηρητικοί

Για να τονίσει την αντίθεση μεταξύ του «ψεύτικου» νοήματος του οικονομικού εθνικισμού και του «πραγματικού» (αν και ειδεχθούς) νοήματος του κινδύνου, ο Hanania κάνει μια συγκλονιστική σύγκριση με το ISIS.

«Πιστεύω ότι, μέχρι να ανατιναχτεί, ο τυπικός μαχητής του ISIS ήταν πιθανώς πιο ευτυχισμένος και πιο ολοκληρωμένος από τη συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων στις προηγμένες οικονομίες».

Ισχυρίζεται ότι το ISIS πρόσφερε στους νέους άνδρες «όπλα, δόξα και αμέτρητες σκλάβες του σεξ», μια εμπειρία που ένας μαχητής παρομοίασε με το να βρίσκεσαι στο “Call of Duty”. Ο Hanania σπεύδει να διευκρινίσει: «Θα πάρω τη ριζοσπαστική θέση ότι δεν θέλουμε να γίνουμε ISIS, όσο διασκεδαστικό κι αν θα ήταν αυτό».

Η σύγκριση, ωστόσο, εξυπηρετεί τον σκοπό του: να δείξει ότι ο «Εθνικισμός της Τοστιέρας» είναι μια αξιολύπητη απάντηση στη κρίση νοήματος. Θεωρεί ακόμη και τον «Πόλεμο κατά της Τρομοκρατίας» των νεοσυντηρητικών ως μια «πολύ λιγότερο αποκρουστική» μορφή νοήματος, επειδή «τουλάχιστον σε άφηαν να πολεμάς» και οι στρατιώτες «κατέληξαν με ωραίες ιστορίες να διηγηθούν, σε αντίθεση με τον πολιτικό που υποστηρίζει τον οικονομικό εθνικισμό, ο οποίος έχει κηρύξει πόλεμο στα μαθηματικά αντί για την τρομοκρατία».

 
 Η πρόταση του Hanania: Τεχνοκρατία με υποβοηθούμενο νόημα

Αφού απορρίπτει τόσο την ανία του φιλελευθερισμού όσο και τις οικονομικές αυταπάτες του ανελευθερισμού, ο Hanania προτείνει μια δική του, υβριδική λύση.

Αυτό που προτιμά είναι «μια τεχνοκρατική ελίτ που κάθεται και σκέφτεται πώς να αυξήσει το ΑΕΠ, αλλά λαμβάνει επίσης υπόψη αυτά τα ευρύτερα ερωτήματα σχετικά με την ανθρώπινη φύση».

Αυτή η ελίτ θα πρέπει να χρησιμοποιεί «το εκπαιδευτικό σύστημα, τη φορολογική πολιτική και τις επιδοτήσεις»  για να ενθαρρύνει πατερναλιστικά δραστηριότητες που προσφέρουν νόημα:

• Να «ενθαρρύνει τους ανθρώπους να βγαίνουν έξω, να κάνουν φίλους, να παντρεύονται, να κάνουν παιδιά».
• Να εξετάσει την «επιδότηση fight clubs για αγόρια και εκδρομές σε πεδία βολής».

Ουσιαστικά, ο Hanania ζητά να διατηρηθεί ο οικονομικός ορθολογισμός του φιλελευθερισμού (π.χ. φθηνά αγαθά από την Amazon) αλλά να αντιμετωπιστεί άμεσα η κρίση νοήματος, αντί να προσποιούμαστε ότι «οι ακριβές τοστιέρες θα κάνουν τη ζωή πιο ανεκτή».

Κλείνοντας το άρθρο του με τον ίδιο προκλητικό τόνο που το ξεκίνησε, προτείνει ακόμη και πιο «ριζοσπαστικές επιλογές» για συζήτηση, όπως το να επιτραπεί στα άτομα να «πωλούν τον εαυτό τους στη σκλαβιά» ή να επιτραπεί σε «κατάδικους που εκτίουν ποινές ισόβιας κάθειρξης να παλεύουν μέχρι θανάτου στην εθνική τηλεόραση» στο πνεύμα ενός “τεστ κόστους-οφέλους και  σεβασμού της   ατομικής επιλογής, δίνοντας παράλληλα στους ανθρώπους την αίσθηση ότι ζουν σε μια πιο ρομαντική κοινωνία όπως αυτή της μεσαιωνικής Ευρώπης ή του προπολεμικού Νότου.”

Για τον Hanania, η λύση στα προβλήματα της νεωτερικότητας δεν είναι η βραδύτερη οικονομική ανάπτυξη, αλλά η ανακατεύθυνση του πλούτου που παράγει ο φιλελευθερισμός προς την ενεργή δημιουργία νοήματος, όσο άβολη κι αν είναι αυτή η διαδικασία.

 
Πηγή: richardhanania.com

 
mywaypress.gr –Περιεχόμενο αξίας με την υποστήριξη  υβριδικής νοημοσύνης.

Για  αναγνώστες με μεγάλο εύρος προσοχής.