Αντιμέτωποι με τον Τραμπ: Η Ευρώπη μαζεύει κοχύλια;

Η πρόσφατη συνάντηση της Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, με τον Ντόναλντ Τραμπ στην Σκωτία, η οποία χαρακτηρίστηκε από πολλούς ως «ταπεινωτική», αναδεικνύει μια σειρά από σύνθετες τάσεις και θέτει κρίσιμα ερωτήματα για το μέλλον της Ευρώπης. Σε μια συζήτηση με τον Giuliano da Empoli, συγγραφέα του «L’Heure des prédateurs», (legrandcontinent.eu) αναλύεται αυτή η στιγμή, παραλληλίζοντας την με την ιστορία του Σουετώνιου για τον Ρωμαίο αυτοκράτορα που διέταξε τον στρατό του να μαζέψει κοχύλια.

 
Η αναλογία των κοχυλιών και η κεντροποίηση της εξουσίας

Ο Giuliano da Empoli παρατηρεί ότι η εικόνα της Φον ντερ Λάιεν να “μαζεύει μπάλες του γκολφ” στον λαμπερό χώρο του Τραμπ θυμίζει έντονα τον αυτοκράτορα του Σουετώνιου, ο οποίος, αφού συγκέντρωσε όλη την εξουσία, οδήγησε τον στρατό του στην παραλία για να μαζέψει κοχύλια. Ο da Empoli υποστηρίζει ότι η Πρόεδρος της Κομισιόν, με την αποτελεσματική της συγκέντρωση εξουσίας και την απομάκρυνση αντιπάλων, έφτασε σε ένα σημείο όπου αυτή η κεντροποίηση οδήγησε σε μια δημόσια ταπείνωση.

 
Η διπλή διάσταση της επίθεσης του Τραμπ στην Ευρώπη

Η επίθεση του Τραμπ στην Ευρώπη, σύμφωνα με τον da Empoli, έχει δύο διαστάσεις: μια «ορθολογική» και μια «πολιτικο-ιδεολογική».

 
Η «ορθολογική» διάσταση: Η εξαγωγή αξίας από μια ανισόρροπη συμμαχία

Η «ορθολογική» διάσταση βασίζεται στην υπόθεση ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν παράσχει στην Ευρώπη ένα πλεόνασμα «κοινών αγαθών» από το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, όπως ασφάλεια, στρατιωτική προστασία, το δολάριο, εμπορικές υποδομές και, πιο πρόσφατα, τον ψηφιακό τομέα. Σήμερα, ο Τραμπ επιδιώκει να αποκομίσει πολύ περισσότερα έσοδα και αξία από τους Ευρωπαίους εταίρους σε σχέση με όσα τους παρέχουν οι ΗΠΑ. Αυτή η προσέγγιση στοχεύει στην εξαγωγή του μέγιστου δυνατού οφέλους από μια συμμαχία που έχει καταστεί «εντελώς ανισόρροπη και ασύμμετρη».

Ο da Empoli παρομοιάζει αυτή τη στρατηγική με την έννοια του «enshittification» (μείωση ποιότητας προς όφελος), που χρησιμοποιείται για να περιγράψει τον κύκλο εξέλιξης ορισμένων ψηφιακών πλατφορμών. Αφού επιτευχθεί η ηγεμονία, οι ΗΠΑ μειώνουν τα κόστη, θυσιάζουν συμμαχίες και εκμεταλλεύονται όλη την εναπομείνασα αξία από την κυρίαρχη θέση τους, ακόμη και αν αυτό θέτει σε κίνδυνο τις ίδιες τις συνθήκες της υπεροχής τους. Η ταπείνωση της Ευρώπης σε αυτό το επίπεδο είναι αναπόφευκτη, ιδίως λόγω της έλλειψης κυριαρχίας της, ιδιαίτερα στον στρατιωτικό τομέα. Η πρόσφατη συμφωνία της Κυριακής φαίνεται να ενισχύει αυτή την τάση μόνιμης ταπείνωσης, αντί να οδηγεί σε έξοδο από αυτή.

 
Η πολιτικο-ιδεολογική διάσταση: Υπέρβαση της Φιλελεύθερης δημοκρατίας

Η δεύτερη διάσταση της επίθεσης του Τραμπ είναι μια «πολιτικο-ιδεολογική επίθεση», την οποία η Φον ντερ Λάιεν και άλλοι Ευρωπαίοι ηγέτες φαίνεται να αγνοούν. Αυτή η επίθεση στοχεύει στην επιβολή ενός «ριζικά εναλλακτικού πολιτικού μοντέλου»: την υπέρβαση της φιλελεύθερης δημοκρατίας, την παράκαμψη του κράτους δικαίου και την επιβολή ενός μικτού συστήματος, ενός είδους «τεχνοκαισαρισμού». Αυτό το σχέδιο έχει «προφανείς συνέπειες» για τους θεσμούς και τα πολιτικά συστήματα της Ευρώπης, τα οποία υποβάλλονται σε πίεση που στοχεύει στην «αλλαγή καθεστώτος». Σε αυτό το επίπεδο, η απάντηση της Ευρώπης θα έπρεπε να είναι «πολύ σταθερή και χωρίς κανένα περιθώριο δισταγμού».

 
Η απουσία πολιτικής απάντησης και η δύναμη των συμβόλων

Ο da Empoli εκφράζει την έκπληξή του για την παντελή απουσία πολιτικής απάντησης από τους Ευρωπαίους ηγέτες. Υποστηρίζει ότι η Φον ντερ Λάιεν και οι υπόλοιποι δεν κατανοούν τη δύναμη των συμβόλων. Ο τεχνοκρατικός κόσμος, στον οποίο κινείται η ευρωπαϊκή πολιτική, αγνοεί εντελώς την πολιτική, ιδεολογική και συμβολική διάσταση, καθώς και οτιδήποτε δεν είναι μετρήσιμο. Αυτή η άγνοια οδηγεί σε μια «δραματική και διπλά ταπεινωτική» ήττα. Η Φον ντερ Λάιεν, αν και όχι η μόνη υπεύθυνη, έχει γίνει ένα «σύμβολο της χαρούμενης υποτέλειας», κάτι που μοιάζει με «ποιητική δικαιοσύνη». Αντίθετα, ο Τραμπ γνωρίζει την αξία των συμβόλων, όπως φαίνεται από την πορεία του.

 
Η ανεκμετάλλευτη ενέργεια των πολιτών

Παρά την απαισιόδοξη εικόνα, ο da Empoli πιστεύει ότι υπάρχει ένας «εντυπωσιακός χώρος για έναν Ευρωπαίο ηγέτη» που θα ήθελε να ενεργοποιήσει μια «συμβολική ενέργεια». Υπάρχει ένα «στρατός χωρίς στρατηγό» που περιμένει να κινητοποιηθεί σε διάφορα μέτωπα, όπως δείχνουν και οι δημοσκοπήσεις. Το πρόβλημα είναι ότι ο χρόνος δεν είναι άπειρος και αυτή η ενέργεια μπορεί εύκολα να πάρει μια «καταστροφική κατεύθυνση». Κανένας Ευρωπαίος ηγέτης δεν έχει μέχρι στιγμής το θάρρος να αναλάβει αυτό το ρόλο και να μιλήσει για την «πραγματική φύση της επίθεσης» που αντιμετωπίζει η Ευρώπη. Αυτό συνιστά έναν «υπαρξιακό κίνδυνο».

 
 Η ώρα των ασπόνδυλων;

Ο da Empoli καταλήγει ότι η «ώρα των αρπακτικών» θα σημάνει μόνο όταν ηχήσει η «ώρα των ασπόνδυλων». Αυτό υποδηλώνει ότι η Ευρώπη πρέπει να ξυπνήσει από την αδράνεια και να αντιμετωπίσει τους κινδύνους που ελλοχεύουν, διαφορετικά διατρέχει τον κίνδυνο να βιώσει τον 21ο αιώνα ως τον «αιώνα της μεγάλης ευρωπαϊκής ταπείνωσης». Το κείμενο υπογραμμίζει την ανάγκη για πολιτική ηγεσία που να κατανοεί τη δύναμη των συμβόλων και να είναι πρόθυμη να αντιμετωπίσει τις σύνθετες προκλήσεις με μια πιο σταθερή και κυρίαρχη στάση.

 
mywaypress.gr –Περιεχόμενο αξίας με την υποστήριξη  υβριδικής νοημοσύνης.

Για  αναγνώστες με μεγάλο εύρος προσοχής.

mywaypress.gr – Ανθρωποκεντρικής Τεχνητής Νοημοσύνης